Kleiner dan klein

 

Het werd vandaag een “afzakkertje” oftewel een simpel toetje, vertaald in een kort ritje. Vanaf Middenmeer eerst richting Kolhorn om bij Mart Boukes te informeren of de motormaaier al klaar was voor gebruik na een mankement met de gaskabel. Misschien aan het eind van de middag werd me verteld dus tegen 4 uur zal ik nog even bellen.

Dan met wat omwegen even naar Wervershoof om bij Aad en Ans te kijken, Aad is bezig met immuun therapie, hij is er niet ziek van maar verder is het afwachten. Op mijn route ga ik via Barsingerhorn waar het oude “Stationnetje” uit vroeger tijden even op de prent gaat.

En zo zwerf ik een beetje kris kras door de regio waarbij het “Egboetswater” niet wordt vergeten om met wat omwegen in Wervershoof te komen.

De familie is niet thuis dus ga ik weer verder richting Medemblik waar hier en daar “gesupt” wordt waarbij de éne wel blijft staan en de ander het wat stabieler probeert te houden door laag bij de “grond” te blijven. Al met al een klein ritje dat deze keer maar 67 km op heeft geleverd.

Kleintje toe

 

Het mooie weer blijft nog even en je zou kunnen stellen dat de zomer gewoon een beetje verschoven is op de kalender, alles is toch aan het veranderen. Het ritje van vandaag gaat even op en neer naar de “Zuidoost” dus niet te ver van huis en dan weer terug met een “vaste” omweg. In Lekermeer even een paar doosjes aardbeien geschoord en dan door naar Tiny. Ze zit achter het huis op het terras met nicht Naomi en samen drinken we koffie met iets erbij.

Als de visite weer opstapt ga ik ook mijn pad weer inkorten en ga een stuk langs het Noord-Hollands kanaal richting de Graft-dijken. Heen stond er geen wind bij mijn weten en terug lijkt het wel of ik, voor zover er wind is, deze mee te hebben, alles gaat vlot. Het is vandaag een kort ritje geworden ondanks het prachtige fietsweer want na 97 km stond alles weer binnen en had ik een voldaan gevoel.

Kleintje op en neer.

 

Het is weer zover, een ritje uit de vrije hand, waar zal ik heen gaan. Ik had gehoord dat er een kleine verbouwing zou plaats vinden in Oostzaan dus laat ik maar even daar naar toe fietsen, het is mooi weer en geen wind. Vorige week was ik nog van plan om loket Afsluitdijk te bellen en een ritje rondom te maken maar Bianca had het nou net vandaag druk met het wisselen van de mensen in het vakantiehuisje kijk maar eens op                        www.vakantiehuisje-gaasterland.nl het lijkt altijd wel bezet. Ander keer beter, maar het is altijd een geregel, is ze thuis, hoe is het weer en dan twee dagen van te voren vervoer regelen over de Afsluitdijk.

 

Dus op naar Oostzaan als compensatie en het was niet voor niets. Toen ik aankwam waren de mannen bezig de deur en het kozijn van de aanhanger af te halen en toen ik weer thuis was kwam er een foto van Patricia en dan ziet het er toch weer heel anders uit.

Terug via de “Zaanse Schans” waar bijna geen kop rond loopt, de vakantie is echt over.

Onderweg zie je af en toe nog wel dat de natuur genoeg te bieden heeft aan jong leven in het dierenrijk.

En zo kwam ik via Wormer en Jisp steeds meer richting Middenmeer en heb onderweg nog even de aardbeienleverancier met een bezoekje vereerd wat resulteerde in 2 dozen aardbeien waar ik vandaag 124 km voor heb moeten fietsen.

Hoe belangrijk is een mobiele telefoon ?

 

De weervoorspellers hebben helemaal gelijk, in het Noorden en Noordwesten bewolkt en geen zon terwijl de rest van het land redelijk veel zon krijgt vandaag, het is en blijft hier zwaar bewolkt. En weer denk ik aan de tekst die Anja de Graaf in haar verslag schreef, “Als Pé niet weet waar hij heen zal gaan wordt het meestal het HEM-rondje” vandaag is weer zo’n dag, de meeste familie heb ik met m’n verjaardag nog gesproken en gezien dus een andere kant op al was het vandaag in omgekeerde volgorde.

Bij Medemblik ben ik even uitgestapt om op het dijkje voor het havenhoofd te bekijken of er nog iets bijzonders is te zien. Een bijna lege zee is het eerste wat ik zie, in een andere richting zie ik een klein deeltje van het “Windmolenpark” of “Datamolenpolder” wat vroeger de Wieringermeer werd genoemd en tot slot nog een bootje wat net de haven uitvaart.

Kasteel Radboud ligt of staat er nog steeds vredig bij waar ook geen bezoekers zijn te bespeuren.

Als ik Enkhuizen nader zie ik nog een “knap” bootje met alles wat zeil is aan de mast wat nodig is met zo weinig wind.

Dan door Enkhuizen en weer de dijk volgen, deze keer geen bootje maar een amazone met 2 paarden in het ruime sop. Wat mij direct opviel was een beeld wat ik alle keren op de fiets tegenkom van de jeugd maar nu zelfs te paard in/op het water, de mobiele telefoon.

Na Hoorn ga ik nog een stukje verder naar het Zuiden en merk dat het windstille weer echt opvallend is, geen golven en de windmolens staan voor 98% stil wat later in de polder ook opvalt daar staat alles stil ook na de 101 km van vandaag.

Om de "Noord"

 

Vandaag een rondje zonder bestemming en dat ging over de “Noordkop” Langs het Marsdiep.

Het eerste wat mij opviel was het kort gemaaide gras wat met een enorme snelheid werd opgenomen en in de ernaast rijdende wagen gedeponeerd.

Naar Den Helder heb ik de wind tegen maar ik merk er weinig van en als ik bij het Marsdiep aankom is de boot net onderweg naar Texel. Iets verder zie ik een zeehond die z’n kop boven water steekt maar voor ik de camera te pakken heb is hij allang weer verdwenen.

Dan is het zoeken waar hij mogelijk weer boven komt, ik heb wel 10 keer proberen in te zoomen maar elke keer was ik gewoon te laat dus geen foto van de zeehond maar wel van een aalscholver en een meeuw die wel rustig bleven zitten.

Ietsje verder zie ik nog een apart vaartuig en ben nog even “het erf” opgedraaid bij fort “Kijkduin” het ouwe kanon staat er al jaren in dezelfde staat bij. Vuurtoren de Lange Jaap zie ik nu een keer vanuit een andere hoek op de achtergrond.

Dan weer verder door de duinen waar het nogal druk is op de fietspaden. Op een bepaald moment wordt ik ingehaald en gepasseerd door een paar wielrenners, ja en dat maakt toch iets in me wakker al zeg ik altijd “Als die anderen harder gaan, laat maar gaan” Even flink bijtrappen vanaf de “Donkere duinen” en nog heb ik ze niet te pakken, ook in Callantsoog raak ik weer verder achterop.

Eindelijk wordt de bochtige weg vervangen door een rechte strook langs de voormalige Honds Bossche Zeewering en dan is het klaar, de man fietst voorop en de dame volgt in zijn spoor en vaste snelheid zo rond de 40 km, knap hoor. Maar tegen een Quest op de rechte weg is niet te fietsen met een racefiets en is het voor mij rustig trappen en het “stel” maar zwoegen wat is “rissen” dan leuk.

Ik sla af naar de “strandjutter” en zie dat de nieuwe sport hier ook al druk wordt beoefent suppen is in.  Als ik weer thuis ben was het vandaag 105 km plezier hebben.