En weer moet ik omrijden.

 

We beginnen vandaag weer met een schone “lei”, alles lijkt goed te zitten (behalve m’n haar) maar dat is al 10tallen jaren zo.

Als ik dan een oude foto op zoek dan is het haast niet te geloven dat ik dat ben, maar dit is dan ook wel geteld zo’n 53 jaar geleden met de jongste van ons gezin. Maar goed, waar gaat de reis vandaag heen, heel simpel even naar de “Zuidoost” het glutenvrije brood weg brengen wat ik gisteren had gebakken. Eerst even een telefoontje naar Tiny of het bij haar ook mistig was maar daar was het helder dus dan durf ik het wel aan, ik heb een hekel aan fietsen in de mist mij te link.

Eerst nog even afwachten omdat er bij mij op het dak een paar lichte handelingen worden verricht om de kauwtjes buiten de schoorsteen te houden en tevens een dakpan vervangen en ik mag niet meer zo hoog van degenen die mij liefhebben. Als de klus is geklaard ga ik me omkleden en op pad.

Alles verloopt soepel hoewel ik er niet meer van op kijk als ik ergens om moet rijden en dat is vandaag ook weer het geval, alles dagen komen er van die gehate borden bij lijkt wel. Bij Tiny, die de bridgedames op visite heeft is er koffie en na een kort verblijf stap ik weer op om via een andere route weer richting huis te gaan.

De bloemenbermen staan er alweer mooi bij met die gezellige kleuren terwijl ik even later denk, zou het helen tegen al die extra koeien want hier en daar is het toch wel erg vol hoor.

En waar het gras gemaaid is en weer snel moet groeien voor al die "koebeesten" gaat de boer weer aan de gang met de kunstmest strooier om zo snel mogelijk weer voldoende voer te hebben voor zijn veestapel. Eenmaal thuis blijkt dat het vandaag na 104 km weer over was met de fietspret.

Klein "stukkie"

 Vandaag een kleintje, het warme weer is tot op dit moment nog niet van invloed geweest maar de ware zin ontbreekt dus een kort stukje zonder flauwekul . Eerst even een paar boodschappen doen en zorgen dat de wasmachine het juiste programma afwerkt om vervolgens een glutenvrij brood te bakken voor Tiny.

Tegen half 11 van start en even naar Obdam, daar iets gedronken en het rondje afgemaakt via de aardbeien verkoop in de Lekermeer.

Onderweg hier en daar drukte op het land. Ze zijn er nog steeds en ik maak er graag gebruik van, heerlijk. Tijdens het fietsen merk ik dat de conditie nog niet op peil is, ik vraag me soms af op dat komt door de teveel voorgeschreven medicijnen waar ik onmiddellijk mee moest stoppen en na een week weer in mindere mate weer moest vervolgen. Ik heb via internet wel gelezen dat dit middel heel veel ellende met zich mee kan brengen, ook met de longen en luchtwegen, laat we maar hopen dat het langzaam weer naar het vroegere stadium terug zal keren, zo van, gaan met die “banaan”. Ik kwam zo rond half 1 bij de aardbeienstal waar weer genoeg stond voor de liefhebbers. Twee doosjes in de fiets de QR code scannen, betalen en op huis aan in Middenmeer waar ik na 51 km weer afscheid nam van deze wondere fiets.

Koelte langs het Marsdiep

 

En weer is het uitzonderlijk weer voor september, hoge temperaturen die wel leuk zijn voor de liefhebbers van zon maar ik hoorde ook al stemmen die klaagden over deze “hitte”. Laten we er maar niet te veel bij stil te staan, we kunnen er toch niets aan doen en het komt zoals het komt. Vanmorgen was ik even aan het twijfelen over de route die ik zou volgen, eerst dacht ik aan Zaanstad, toen werd het De Woude en het eind resultaat werd een ritje langs het Marsdiep, mogelijk een frisse zeewind want dat is altijd prettig.

Ik nam een wat afwijkende route eerst door Nieuwe Niedorp waar een groot bord de aandacht trok “Floralia” op 16 en 17 september a.s.. De weg is hier nogal ongelijk door Nieuwe Niedorp en zo merkte ik pas later dat ik rechtsvoor lek was, er zat geen gang meer in. Dus op z’n kant en aan het werk om even later weer op een nieuwe band verder te gaan.

Na wat afslagen hier en daar reed ik “zomaar” in de duinen richting Den Helder. André Dronkers heeft het vaak over de toeristen stroom op de fietspaden op Texel en in zijn woonomgeving Julianadorp. Hij heeft gelijk ’t is wel tien keer extra opletten want ze hebben vaak meer aandacht voor de omgeving i.p.v. het fietspad. Maar ik ben weer veilig rond gegaan en heb geen leed ervaren, noch veroorzaakt.

Bij Den Helder even de dijk opgelopen om Lange Jaap netjes op de foto te zetten, hoelang zal deze vuurtoren nog blijven staan, niemand die het weet maar er wordt wel over gepraat.

De Quest is maar een nietig fietsje als je hem op afstand ziet staan.

In de verte zie ik een iets groter vaartuig en door maximaal in te zoomen is het toch nog redelijk geworden.  Door Den Helder is extra voorzichtig rijden en dan richting Wieringen en afslaan naar Middenmeer wat net 86 km op de teller heeft gezet.

Een nuttige dag

 

97 km

Warm weer

Start klaar

We zijn het er allemaal over eens dat het schitterend weer is, zon , weinig wind en overal blije mensen. Ik was al op tijd uit de “veren”. Ik had in m’n hoofd om in tuin een struik wat in tekorten omdat ik bijna geen kleding aan de lijn kon hangen, de struik werd gewoon te groot, dus aanpakken. Een moment dacht ik aan die dag, 10 juni, toen was ik ook bezig met een elektrische heggenschaar bij Tiny en een half uur later lag ik in het ziekenhuis met een onstuimige hartslag en dat zat niet in mijn berekening en nu nog niet maar je moet het ermee doen. Het is allemaal goed gegaan en even later kon ik de was buiten ophangen om te drogen en met dit weer wil dat wel. Vervolgens “moest” ik even naar Zwaag, Leo en Riet “vieren” vandaag dat ze 61 jaar zijn getrouwd en dat gaat niet helemaal in stilte voorbij. Dus tegen half 10 omkleden en op naar Zwaag waar al meer visite was en de koffie met appelgebak werd snel geserveerd op een schaduwrijk plekje achter het huis. Na deze visite even het rondje afmaken en dat gaat dan meteen van dik hout zaagt men planken, een “kleine” omweg zit er altijd wel in, Zwaag, Bobeldijk, Berkhout en Scharwoude om op de dijk te komen.

En hij heet ....

..... net als deze meneer ....

....die ook zo heet.

Net voor Berkhout waar ik de weg op zou draaien kwam een fietser mij tegemoet die ook afremde voor de bocht en laat dat nou een sinds kort, een hele goeie bekende te zijn, ik kan hier nog niet te veel over uitwijden, om kort te gaan hij heet Siem net als dat beeld uit Sint Pancras. Stoppen en kletsen dat krijg je dan, hij fietst ook veel maar nog niet zo “gek” als wat ik doe, maar wie weet misschien komt dat nog.

Hoorn met volle terrassen

Kleine bootjes

Maar ook een grotere uitvoering

Zwanen genoeg

Dan door Hoorn op naar de dijk richting Enkhuizen met dit mooie weer zijn er toch wel wat extra bootjes op het water en tegen Broekerhaven hebben een enorm aantal zwanen bezit genomen van het ruime sop.

Een grote groep wielrenners.

Net voor Enkhuizen haal ik een groep wielrenners in die ik uit veiligheid mooi voor laat gaan bij de twee oversteken om door Enkhuizen te fietsen. In Wervershoof nog even naar zwager Aad en zus Ans, Aad sukkelt al jaren met zijn gezondheid en ook nu is het weer afwachten voor een bezoek aan het ziekenhuis. Het laatste stukje naar huis is zo afgelegd en maakte net 97 km rond voor vandaag.

Rustig is geen optie

 

Het kan niet alle dagen kermis zijn dus vandaag een meer bescheiden rondje. Gisteren kwam er een reactie van mijn zoon dat hij vandaag rond een bepaald uur thuis zou zijn voor een bakkie dus op naar Alkmaar. Rustig trappen en niet een te hoog tempo had ik me voorgenomen maar tot wel een keer of drie, vier betrapte ik mezelf erop dat ik toch weer boven de 32 km p/u reed en ik zou rustig aan doen, gewoon een slecht voornemen, rij maar gewoon zoals je jezelf, het lekkerst voelt. Uit deze foto blijkt maar weer overduidelijk dat de polder alngzaam worst "verwoest" met al die "zwaaipalen"

Een heel stuk in het veld bij Oude Niedorp was men bezig met een hele hoop materiaal, er leken wel buizen de grond in te gaan maar ik weet het niet, het was in elk geval opvallend.

Onder Broek op Langedijk werd al flink kool geoogst en dat was aan het wegdek te merken en dan is het nu nog droog, berg je als het nat is. Aangekomen in Alkmaar is het even op de claxon drukken en binnen een paar minuten is het “Sesam open U” en gaat de garage onder de flat open voor een klein voertuig geel van kleur met een gekko op de zijkant.

We drinken koffie en kletsen even bij, als ik weer vertrek neem ik een andere route via Ursem en de Rijn dijk langs de aardbeien. Twee doosjes in de Quest en na betaling via de QR-code, op naar Middenmeer en daar blijkt dat er weer 72 km onder de wielen is doorgegaan.

Het was weer een geweldige ervaring na 3 maanden

 

210 km

Ik ben een blij en gelukkig mens na de ervaringen van vandaag. Al een hele tijd zat ik er op te
“broeden”,  wanneer komt de kans om het weer een keer uit te proberen, rondje om over de dijken. Vooral na alle nare ervaringen van de afgelopen maanden. Het weer zou goed zijn, Bianca zou thuis zijn dus dan loket Afsluitdijk bellen voor speciaal vervoer. En zo begon ik vorige week vrijdag aan deze achteraf geslaagde onderneming, de eerste reactie van loket Afsluitdijk afgelopen vrijdag was: “Meneer ik lees hier dat U twee werkdagen van te voren moet bellen” zou je d’r niet opvreten, al 10 keer eerder ging dat altijd goed en ik weet nog dat ik bij de eerste aanvraag kreeg te horen dat het zo ook goed was, nadat ik dat ook aan haar had verteld kreeg ik te horen “Oké meneer ik zal het doorgeven” en zo was de basis gelegd. Na wat schermutselingen bij de vervoerder werd ik rond kwart voor 9 vervoerd naar het Waddencentrum aan de overkant waar de “Fietsbus” klaar stond voor vertrek naar Den Oever.

Het was hier en daar nog wat mistig bij vertrek en op het busstation was helemaal niets te zien maar aan de “Friese kant” leefde het wel.

De boerderij op z’n kop staat er nog steeds en op afstand kon ik toch nog een foto maken, hoewel niet echt geslaagd.

Bij Bianca was het gezellig ook omdat ik Fleur weer een keer zag die de koffie verzorgde. In het buitenverblijf hadden de eekhorens het druk ze “vlogen” van de ene naar de andere kant. Na een ruim uurtje ben ik weer opgestapt om m’n fiets thuis te brengen en dan moet ikzelf ook mee.

In de Noordoostpolder werden hier en daar al aardappelen gerooid en richting de Ketelbrug was het druk.

Als ik de draai naar links maak zie ik dat er een flinke vrachtschuit diep in het water ligt, volle bak zullen we maar zeggen.

De nieuwste windmolens in het IJsselmeer hebben opvallende “gele” onderstellen en bij één van de nieuwste zag ik dat het derde blad omhoog werd gehesen zodat het weer een complete molen werd.

Later nog even de brug bij Lelystad op de kiek en dan op naar Middenmeer. De rit werd in totaal 210 km waarvan ik er 182 heb gefietst en 28 km met speciaal vervoer van Den Oever naar het Waddencentrum aan de Friese kant. Het ging weer net zo gemakkelijk als voor de hartritme storingen, wat was het weer heerlijk.