Rondje Middenmeer lopen.

 

Je moet in beweging blijven krijg ik vaak te horen en omdat ik vandaag m’n fiets een vrije dag had beloofd ben ik gaan lopen. Een standaard rondje om het dorp van amper 5 km. Het is eigenlijk mooi weer en er lopen heel wat mensen dezelfde route.

Er is weinig nieuws onder de zon, er bloeien heel veel krokussen en sneeuwklokjes langs de Hoornseweg , waar ik afsla naar links wordt aan de overkant driftig gewerkt, om zo vlak tegen de A7 aan, de voeting of fundering aan te leggen om daar 48 tijdelijke woningen voor Oekraïners, mensen die omhoog zitten vanwege scheiding en tijdelijk opvang nodig hebben enz. enz. Het zal een bonte boel worden met de lawaaierige A7 op amper 50 meter afstand. Volgende keer weer een fietsverslagje lijkt me veel beter.

Is dit een teken van verslaving ?

 

En toch kwam het er weer van, zou ik toch geen echte mooi weer fietser zijn, of gewoon een verslaafd iemand. Van start vanmorgen, na het ontbijt, met een stofdoek als “wapen”. Ja op z’n tijd moet dat ook gebeuren en ik was er al vanuit gegaan dat het vandaag geen fietsdag zou worden gerekend naar de weersverwachtingen.  Maar omdat ik meestal op tijd uit de veren ben had ik tijd zat om het hele huiselijke gebeuren vlot en op tijd af te werken. Ja , en dan, vroeg ik mezelf af, het is weer droog na heel veel neerslag in de afgelopen nacht en het begon te “kriebelen”, uiteindelijk zo rond een uur of 11 het andere pak aan en gaan. Al een keer of wat plannen gehad om naar m’n alleenstaande zus in Wervershoof op te zoeken maar telkens een ander route genomen maar nu ga ik gewoon die kant op en omdat ik de verleiding niet kon weerstaan om thuis te blijven en niet  te fietsen. Af en toe viel er een beetje regen maar dat was te doen, later nog naar een andere zus, ook hier weer kletsen en daarna op naar Middenmeer.

Via het Egboetswater, waar ik nog een bootje zag met 3 mannen erin die hoopten op een vismaaltijd, naar Oostwoud. Het begon steeds harder te motregenen en als je er lang genoeg in fietst ben je uiteindelijk ook nat het leek wel of het mistig werd, kortom rotweer .

En om de stemming weer wat op te krikken kwam er net een foto langs van deze dag, drie jaar geleden, het kan dus wel mooi weer zijn. Dit was in de Beemster op de ringaart. Hiermee was de dag toch nog weer goed na 42 km.

Mijn neef wist me te overtuigen, we leven in onze plus uren.

 

 

Alle begin is moeilijk , ook als je weer volle maan wil worden, zo is het in het leven ook.                     

Het is prima weer om een ritje te maken vooral omdat het voor de komende dagen niet mijn weer schijnt te worden. Ja, waar zal ik heen gaan, liefst een andere route dan waar ik al zo vaak heb gereden. Wacht , mijn neef die ook toevallig Pé heet, met zijn vrouw Corrie daar ben ik al een tijd niet meer geweest. Dus op naar Oude Niedorp alles in een slow gangetje, zelfs zo langzaam dat ik werd ingehaald door iemand op de racefiets. Het was een jongeman die een kilometer verder op de hoek stil stond en de weg kwijt was,  zo vertelde hij toen ik vroeg of ik kon helpen. Hij was op weg naar Bergen waar zijn oma woonde die hij wilde verrassen. Ik heb hem de weg gewezen en zo zijn we allebei weer verder gegaan. Nog geen kilometer verder was ik bij neef Pé en zat ik al snel aan de koffie, Pé die in hart en "ziel" altijd een blije boer is geweest en gebleven, Pé beredeneerde  dat we allebei in de plus uren leefden, we zijn allebei 83, we mankeren allemaal wel wat, maar wie doet dat nog op onze leeftijd en jij helemaal met die “lappen” die jij fietst. Hij heeft eigenlijk wel een beetje gelijk, hoewel m’n ritje van vandaag niet ver zou worden, we hebben onze tijd verkletst.

Na de zoveelste koffie ben ik weer huiswaarts gegaan over Schagen met een prettig gevoel, we hadden onze mankementen eens goed in overweging genomen en beseften inderdaad dat we heel gelukkig leefden met die kleine euveltjes.

In Middenmeer bekeek ik al het uitlopende in de tuin, het leven komt er weer aan, na deze 41 km.

Verrassende gebeurtenisssen dit weekend.

 

Dit was me het weekend wel, de ene verrassing na de andere zou je kunnen zeggen.

Vorige maand op 26 januari schreef ik aan het eind van mijn blog dat er delegatie van de gemeente Hollands Kroon bezig was met een fotoreportage van of voor de gemeente, ik zou daar net afslaan toen mij werd gevraagd of ik even langs kon rijden met de Quest dus geen probleem. Er wordt van gemeente wege elke week een klein krantje uitgegeven dus ik die maandag erop kijken of er misschien een redelijke foto tussen zat, maar er was niets ook de daarop volgende keren niets dus het zijn allemaal “miskleunen” geweest had ik beredeneerd. En in het weekend gebeurde het onverwachte, ik kreeg zaterdag een app van Tonnie Tuinte uit Hengevelde met een kranten foto erbij. Ik stond versteld want dat was een foto van de “reportage” uit de Wieringermeer. Meteen geïnformeerd hoe hij aan dat bericht en de foto kwam, als antwoord, uit de Volkskrant van vandaag. Voor ik het allemaal tot me door had laten dringen, in een landelijk dagblad, kwamen er meer reacties van mensen die het hadden gezien of gelezen want die fiets van jou valt wel op.

En thuis gekomen na het weekend had iemand uit de straat die dubbele pagina uit de Volkskrant al bij mij in de deur gestopt . Via via, kwam ik aan een heldere weergave van de bewuste foto die heel wat “stof” heeft doen opwaaien.

De eerste prijs voor de Wickys

Het weekend ging verder met de zondag, we waren uitgenodigd bij familie om in Zwaag bij de optocht te komen kijken, de grootste optocht boven de grote rivieren zegt men vaak en dat is ook zo het was weer geweldig.

En dan waar het omgaat het rondje fietsen van vandaag, ik kwam Jan Bouma weer tegen dus even bijkletsen en dan op naar Hoorn om te starten met het H.E.M. rondje.

Het water is buitendijks op een hoop plaatsen nog lang niet op het oude niveau, het “Markermeer” is nog steeds buiten zijn oevers getreden als ik dat zo mag noemen.

Bij het strandje van Frans leek het alweer aardig naar normaal te gaan en zo kwam ik door Enkhuizen waar de zwanen nog rustig langs het park “peddelen” en bij Middenmeer worden de bermen elke dag mooier langs de Hoornseweg. Nog een paar keer afslaan en ik ben weer thuis na 89 km genieten.

Een uit de hand gelopen koffierondje.

 

Het was vandaag bijna bladstil en daar heb ik van genoten. Ik kreeg al op tijd een appje van mijn zoon dat als ik in de buurt van Alkmaar zou komen dan was er koffie. Dus het werd een koffie rondje maar dat is achteraf iets uit de hand gelopen, maar wel mooi. De start was wat omslachtig, Deltanetwerk heeft ook in Middenmeer de graafwerkzaamheden voor de aanleg van glasvezel op zich genomen.

Gisteren aan het eind van de dag lag deze groene massa pal bij mij voor het raam en toen ik vanmorgen weg zou gaan moest ik via het stukje tuin voor het huis mijn weg zien te vinden en ook dat is gelukt. In Alkmaar was er dus koffie met koek en na één en ander te hebben besproken ben ik weer naar huis gegaan en dat werd weer een omweg zoals gewoonlijk.

Als het al luchtvervuiling is dan zie je het gauw genoeg, o.a. van de vuilverbranding bij Alkmaar en het bespuiten van een perceel in de agrarische wereld.

Met diverse afslagen links en rechts kwam ik in Graft en even een foto maken en het historische gemeentehuis en later van het stille water langs de Noorddijk.

In Berkhout kwam ik nog nicht Emmy tegen die wandelde daar met familie, net als in Middenmeer waar buurvrouw Betty ook een rondje wandelde bij de beginnende bloeiende krokussen en dat alles door een koffie rondje wat i.p.v. 60 nu 94 km is geworden.

Ik ben gezwicht, .........

Ik heb lang getwijfeld, zal ik gaan of blijf ik thuis met deze “stevige” wind. Gisteren een thuisklus en niet gefietst maar dan is het vandaag eigenlijk een “vergoeding” omdat ik gisteren niet kon. Zo rond half elf toch de verleiding niet kunnen weerstaan en het andere pak aangetrokken. Wel eerst bekeken wat een gunstige route zou kunnen zijn om niet te veel zijwind te hebben, dus van start.

Ik moet achteraf eerlijk toegeven ’t ging net aan, eerst richting Opperdoes en dan een foto maken van de plaats waar vroeger een kerk heeft gestaan volgens de overlevering, op de kruising op het randje van de polder en Opperdoes lag vroeger Almersdorp vandaar dat er in de polder ook een weg ligt met de naam “Nieuwalmersdorperweg”.

Om zoveel mogelijk buiten de zijwind te blijven ben ik richting Oostwoud en Midwoud gegaan en even bij Jan Geel aangewipt die bezig was in z’n overvolle werkplaats waar werd gewerkt aan de fiets met stoommachine uit de vorige eeuw, hij blijft actief met alles wat met fietsen te maken heeft.

Voor de wind naar Wervershoof en dan door het dorp richting Onderdijk in de hoop dat het fietspad weer begaanbaar is na de overstroming. Het water is gezakt en het fietst weer normaal en gelukkig onder de dijk waar ik geen last had van de harde zijwind. Er stond nog genoeg water bij de bomen enz. maar het fietspad is top.

Als ik weer de straat in wil rijden is het erg opletten en uitkijken, gister kreeg ik bericht, over een paar dagen gaan we graven in jouw  straat en vanmorgen was het al zo ver. En alles door deltanetwerk.n. die de glasvezel draden ingraaft. Het rondje was weer klein slechts 39 km maar wel weer een opfrisser na afgelopen maandag. 

Vroeger en nu een heel GROOT verschil

 

De laatste totaal kilometer stand is een mooi rondgetal en dat is vandaag  niet gewijzigd.                        Het is vandaag een vermoeiende dag geweest, iets wat ik nooit eerder heb ervaren, niet dat ik te ver of te lang heb gefietst, nee een klus die ik normaal wel even opknap maar vandaag was ik na de klus “gesloopt” net wat de wind voor mij eerder had gedaan. Om het weekend in het kort weer te geven, zaterdag “Mannendag” een gezellige dag met zwagers enz. in het café met biljarten en klaverjassen en ’s avonds prijsuitreiking er tussendoor een hapje en een drankje of ……… vul zelf maar in.

Zondag een foto gemaakt van een zwerver, die groene vogels blijven komen en nog eens bladeren door het verleden, de grootste massastart was ooit  de Dolomieten Marathon in Italië, ik heb m’n ogen uit gekeken zo massaal als dat was, één slinger tot diep in het dal met fietsers, en na afloop niet vermoeid.

En dan is het zomaar weer maandag, ik had me voorgenomen om de schade die de “slopende” wind had veroorzaakt te herstellen. Achteraf een hele klus die ik in het verleden wel even één, twee, drie, had opgeknapt maar die nu echt tegen is gevallen, maar het is weer hersteld en zodoende heb ik geen meter gefietst maar het voelde na afloop alsof ik 500 km achter elkaar had gereden. Ik wil er nog steeds niet aan, maar zou de leeftijd toch zijn tol eisen?  Volgende keer beter zal ik maar zeggen.