Een bijzonder verhaal deze keer.

 

Het laatste bezoek 4 augustus 2021

Eerst even een aparte vermelding voor de “vaste” bezoekers van mijn blog. Afgelopen weekend kreeg ik een berichtje van Johan van Dijk, de zoon van Albert van Dijk “Mijn vriend van langs de weg” dat zijn vader ’s morgens vroeg was overleden op 97 jarige leeftijd. Voor mij altijd “mijn vriend van langs de weg” die ik 11 jaar geleden voor het eerst heb ontmoet. Ik ben een aantal keren bij hem in Kampen op bezoek geweest en heb vol bewondering en respect naar zijn belevenissen geluisterd als overlevende van het vernietigingskamp Buchenwald uit de 2^e wereldoorlog. Ik zal deze man nooit meer vergeten die zo optimistisch in het leven stond na alle ellende die hij heeft meegemaakt.

Zijn kleindochter schreef het volgende,

M’n lieve, bijzondere, knuffelige en eigenwijze opa is niet meer! Vrede met z’n leeftijd maar missen zullen we hem zeker! Hij verbond de familie 💕

Zoveel herinneringen blijven in gedachten🥰

✰ ‘s Morgens altijd koffie doen bij opa!

✰  Elke donderdagavond met familie bij die oude!

✰ “ Ik versta jullie niet maar ik ben blij dat jullie er zijn”

✰  Een lieve aai of handoplegging op m’n been, “ik hou ook van jou” 

✰  Mopperen over gaten in m’n broek… maar opa dat is de nieuwe mode ?! Tig keer vragen of ik geen andere kleren heb!

✰  Benzinetank van de scooter bijvullen, met een lucifer kijken of de tank al vol is, vervolgens fikt het hele huis af!! Maar we zijn er samen uitgekomen!

✰  Cardioloog vraagt aan opa, “meneer drinkt u wel voldoende? Opa antwoordt: “ ik dacht t wel, ik drink ‘s morgens een biertje, in de middag een Jägermeister en dan s’ avonds neem ik nog een biertje”. “Maar meneer, dat is niet wat ik bedoel”, antwoord de cardioloog 😂

✰  Samen pannenkoeken maken in een veel te dikke laag zonnebloemolie om vervolgens de hele avond misselijk te zijn van een dikke laag vet

✰  Op je scooter rijden tot je 97e. Wie doet dat nou? Volgens berekeningen een paar jaar geleden reed jij qua afstand elk jaar een rondje om de aarde! En nu is je laatste rondje gereden…

En nog veeeeel meer herinneringen wat we koesteren!! Maar je gaat nu naar oma, en dat is fijn voor jou 💖

Nu over het ritje van vandaag, ik moest weer een keer op verjaarsvisite mijn zus Margriet is vandaag 77 jaar geworden dus even naar Wervershoof en daarna het HEM-rondje in omgekeerde richting.

Heel veel boten en bootjes op het IJsselmeer/Markermeer soms op het water en een ander weer diep in het water maar alles vaarde, of voor plezier of voor de kost. Onderweg een paar keer een nat wegdek gehad vanwege de regen maar zelf niet één spat gehad op mijn rondje wat uiteindelijk 93 km is geworden met stopplaatsen na de visite bij de appel en de aardbeientelers langs mijn route.

Kort maar "muisstil".

 

Het is alsof de tweede beugel er nooit eerder heeft gezeten zo geruisloos als de fiets is geworden, het is echt weer een genot. Gisteren had ik een paar doosjes aardbeien gehaald en vandaag leek het me verstandig om ook even een bakje naar Tiny te brengen in de “Zuidoost” net zo’n heen en weer ritje met dit uitzonderlijk zachte weer, geen wind en wel vrij veel zon dus op naar de “Beemster”. Het was opvallend dat er zoveel groepjes wielrenners op pad waren, op die 40 km naar Tiny kwam ik 3 keer een groepje tegen van zo’n man of 8 tot 10.

Aangekomen op het adres wist ik dat ze er niet zou zijn, geen punt de aardbeien op het aanrecht gezet en weer vertrekken om vandaag de afstand wat beperkt te houden meteen weer naar Middenmeer. Het ging goed tot aan de afslag richting Schermerhorn of Hoorn, richting Hoorn is iets korter maar Schermerhorn kreeg de voorkeur dus daar begon het ommetje.

Onderweg bedacht ik dat ik wel even bij Kees van Hattem langs zou kunnen gaan dat is alweer een poos geleden dus richting Heerhugowaard. Als je dan niet via de vaste route “De Waard” binnen komt is het voor mij meteen zoeken, hoe kom ik op de Smaragd waar Kees z’n stekkie heeft. Met wat kris kras bewegingen kwam ik toch op bekent terrein. Helaas kort voor ik er was werd alles verprutst door de zoveelste wegafsluiting en was ik er meteen klaar mee, omdraaien en naar Middenmeer.

Bij de kruising van de Westfriese omringdijk richting Winkel wordt al flink gewerkt aan een veiliger oversteek, ik meen dat er een rotonde komt. En dit was dan alles weer voor vandaag met 92 km op de dagteller.

Hij is weer geruisloos zonder tik.

 

Wat was ik blij toen ik de post zag lopen, ze schoof meteen een pakje door de brievenbus met de voor mij zo belangrijke onderdelen, een paar klemmen om het bracket vast te zetten wat uiteindelijk de oorzaak is geweest van het onbekende getik in het “vooronder”.

Om kwart voor 1 had ik het pakje in handen en om 1 uur zat de klem op z’n plaats, was ik omgekleed en al en zat alles weer goed vast en durfde ik weer een ritje te maken. Het getik is over en ik ben weer super blij, hij is weer geruisloos.

De laatste buien zijn ondertussen verdwenen en de zon komt er geregeld bij, hoewel de lucht af en toe nog een beetje donkere wolken laat zien. Om een lange rit te maken zou ik eerder van start moeten zijn gegaan dus nu even een proefrondje.

Via de Obdammerdijk bij Tom even kletsen en dan naar de aardbeienteler om te zien of dat nog steeds doorgaat met de aardbeien oogst en meteen even over Wognum/Nibbixwoud waar mogelijk weer Elstar appelen in de huisverkoop zijn en dat is inderdaad het geval. Daar ga ik dus een vrijdag even langs om de nodige vitaminen weer in te slaan. Het was weer ontspannen zonder zorgen al was het maar 59 km.

Ik durf nu niet van huis te gaan

 

Ik denk dat het probleem is opgelost m.b.t. de “tik” die vanuit het “vooronder” mij heel lang heeft bezig gehouden.

De voorste beugel ontbreekt en
is mogelijk de oorzaak.

Aan de hand van de reacties van diverse lezers van mijn blog ben ik in die aangegeven richting gaan zoeken en inderdaad dat moet het zijn, de foto spreekt voor zich denk ik.

De achterste beugel rondom gecontroleerd en
geen breuk kunnen ontdekken.

Netjes een foto maken van de beugel die nog op z’n plaats zit en geen scheur te zien maar die voorste is mogelijk na de breuk door de trapgaten onderin de Quest meteen de ruime in gegaan. Vooral de reactie van Gert Reilink maakte mij wel extra voorzichtig die schreef : De klembeugels van je trap-as. Dit jaar voor het eerst in 11 jaar velomobiel meegemaakt. Experts zeggen dat als er één gaat, de andere slechts een “Questie Van Tijd”  is. Vandaar dat ik hier nu een reserve-setje heb liggen.  Gebeld met Velomobiel in Dronten waar Theo meteen het probleem herkende en er worden meteen 2 stuks per post verzonden. Als de post zijn werk goed zal doen dan kan ik morgen de zaak herstellen en hopelijk ervaren dat dit alles meteen is opgelost. Door het bericht van Gert durfde ik vandaag niet met de Quest van huis te gaan, veronderstel dat de andere beugel het ook begeeft dan zou ik moeten lopen want dan ligt het hele trapstel los, ik moet er niet aan denken.

Voordat de "kapper" kwam .....

.... en na de "knipbeurt.

Toch heb ik de dag heel nuttig doorgebracht, tuin onderhoud wat ik al een tijdje van plan was kon nu meteen goed aangepakt worden en het was allemaal de moeite waard, het ziet er weer redelijk uit vind ikzelf. Volgende keer hoop ik weer een verhaaltje van onderweg te kunnen schrijven dus tot later zal ik maar zeggen.

De jeugd kent de verkeersregels niet.

 

Ik ben niet erg opgeschoten met het onderzoek naar het “tikkie” wat ik de laatste tijd geregeld hoor vanuit het “vooronder”, is het iets met mijn rechterschoen, is er iets met de buizen waardoor de ketting loopt wat het is ??????? ik weet het niet en kan ook niets vinden en toch is het er en het irriteert mij enorm. Straks maar weer opnieuw in het vooronder “duiken” en hopen dat ik dan iets verdachts kan vinden. Omdat ik niet precies een beeld had van de route voor vandaag ben ik van huis gegaan met het idee, ”Ik ga even naar broer Ben in Wervershoof en dan maak ik eerst een rondje over de dijk via Hoorn Enkhuizen en later Medemblik en dan zwaai ik in Wervershoof even van de route af.

Ik reed het witte lijntje en bij de rode stippen
was ik bijna "de klos" omdat hij de binnenbocht
linksom nam.

Alles ging ook ongeveer zo, hoewel ik in Wognum echt op een haar na ontsnapt ben aan een frontale aanrijding met een fietser. Die oen, petje, half dronken slap figuur, en van alles wat je maar kunt bedenken had zelfs nog commentaar toen ik schreeuwde “Kijk uit” broodnuchter als antwoord “kijk zelf uit” bloedstollend zoiets. Ik rechts in de berm over een opstaande rand, hij slippend en glijdend net niet tegen me aan geknald. Gelukkig geen schade en na deze ervaring weer opgelucht verder.

Dat het niet overal volgens de letter van de wet gaat zag ik een paar kilometer verder waar de berm was opgehoogd met een hele hoop afval wat op zo’n plaats het simpelst is te lozen zonder kosten voor de vervuiler.

Gelukkig bleef het hierbij en heb ik verder een lekker rondje kunnen maken via Hoorn langs “Het Houten Hoofd” en op de dijk langs Schellinkhout waar druk werd gesurfd.

 Na Enkhuizen zag ik dat vuurtoren “De Ven” op Andijk al in de steigers staat voor onderhoud en dat dit vast beter uit zal pakken als de Lange Jaap bij Den Helder. Bij de afslag naar Wervershoof trof ik broer Ben niet thuis dus kon zo weer verder.

In de polder was men bezig met de oogst van rode bewaarkool, 2 man snijden en 1 man in kratten stapelen. Thuis gekomen gaf de teller 93 km aan die op het fietsincident na heerlijk ontspannen zijn afgelegd.

De "GUPPY" lag roerloos in Medemblik

 

94 km

Geen regen op dit moment en berichten die pas vanmiddag weer nattigheid aangeven, dan moet het mogelijk zijn om een rondje te maken door Noord-Holland. Eerst even informeren of mijn zoon thuis is in Alkmaar en dat blijkt wel het geval te zijn dus even op en neer naar de “Kaasstad”.

Oude-Niedorp

Het was nogal fris vanmorgen dus had ik een dun shirt met lange mouwen over m’n zomeroutfit aan getrokken, echter na 3 a 4 kilometer ben ik gestopt om dat weer uit te trekken, veel te warm. In Alkmaar ging na een druk op de claxon na enkele momenten de schuifdeur omhoog en kon ik weer lux en veilig stallen, Marjon d’r plekje was vrij omdat zij naar d’r werk was. Gerard verzorgde koffie met koek en zo zaten we een tijdje gezellig te kletsen.

Een lux "onderkomen"

Toen ik weer van start ging werd door m’n zoon de schuifdeur weer bediend en kon ik de route weer vervolgen. Ik ga rechtsaf door Sint Pancras en volg later het fietspad.

Ik sta er versteld van dat de afsluiting van de fietsbrug over de Huygenvaart nog steeds afgesloten is, de gemeentelijk en ambtelijke molens hebben vaak zand in het systeem wat een vlotte afhandeling vaak nadelig laat uitkomen.

Later bij “Les Deux Ponts” maak ik een foto van de eerste brug, elke keer vrees ik voor schade aan de onderkant omdat de “knik” bij de oprit nogal scherp omhoog gaat, maar met voorzichtig rijden weet ik alle keren schade te voorkomen.

Ik ga weer een stukje langs de dijk waar ik gisteren na een lange afsluiting weer voor het eerst langs ben gegaan. Na Hoorn langs de Provincialeweg over het fietspad tot aan de afslag naar Hoogkarspel en vervolgens via Zwaagdijk en Wervershoof naar Medemblik waar ik bij toeval de “GUPPY” zag liggen in de hoek van de haven.

Waarom noem ik dit, dit is n.l. de zeilboot van het “Zeilmeisje” Laura Dekker die als jongste ooit in 2012 de wereld rond heeft gezeild. Mijn reis van vandaag was korter n.l. net 94 km zonder regen en zeiltreurnis.

Het mocht weer langs "Ootje Konkel"

 

102 km

Was het de laatste fietsdag van deze week of komt er nog en klein kansje op een droge dag, je weet ik ben gemiddeld genomen een mooi weerfietser en de berichten zijn zonder meer slecht te noemen. Mijn voornemen was om bij Tiny het gras nog even te maaien maar daar aangekomen bleek het erg nat te zijn dus dat wordt niks vandaag. De koffie met koek is er wel en zo zitten we samen aan een ”bakkie”. Na de lunch ga ik weer richting Middenmeer met een kleine omweg via Volendam en Edam langs de dijk van het Markermeer is altijd een leuk afwisselend rondje waar altijd wel wat is te zien.

De watertoren van Kwadijk en vervolgens het eerste bronzen beeld op de dijk in Volendam.

Iets verder staat een stel klompen op de dijk maat 80 of 100 in elk geval te groot voor ieder menselijke voet.

Ik sla even af naar  “De Halve Maan”, het schip van bijleg. Het is nu zelfs gesloten voor bezoek, mogelijk zijn ze “binnen”, financieel gezien dan.

Op de achtergrond richting Marken vaart nog een boot met volle zeilen dat zie ik heel wat liever.

Als je de dijk verder op gaat is het na de laatste huizen maar een verlaten oord zo langs het water. Vervolgens passeer ik Edam en Schardam richting ….. ja welke richting want ik zie een bord dat ik als fietser weer langs de dijk kan richting Scharwoude, meteen afslaan en zien wat er allemaal is veranderd.

Heel veel zand is er aangebracht aan de binnenkant van de dijk maar ook aan de waterkant, hoe het allemaal gaat worden is mij nog een raadsel maar nu kan ik er weer fietsen.

Eenmaal weer in de Wieringermeer zie ik nog een bietenrooier bezig met de oogst van suikerbieten voor de raffinaderij. Alles aan kant en binnen was het vandaag ruim 102 km genieten van deze rit in de “laatste” zomerzonnestralen.