Zomaar een ritje

Het is vandaag de 5e maart en de berichten zijn matig tot slecht te noemen maar als ik buiten kijk valt het allemaal erg mee. De zon zie ik zelfs af en toe en de wind is ook nog acceptabel dus ik denk er over om toch maar alles zo te regelen dat een rondje fietsen er weer in kan zitten.
Eerst wat boodschappen gedaan om wat in huis te hebben dat als warme maaltijd kan worden gebruikt en dan op naar mijn vriendin waar mijn gele “banaan” (dat zeggen de kleinkinderen) onderdak heeft gevonden zolang er bij mij in de straat gegraven wordt. De vorige keer heb ik me op vreemd terrein begeven, d.w.z. in de omgeving van Purmerend en zuidelijker en dan speciaal de “binnenlanden” in, dat is niet goed uitgepakt en dus heb ik besloten om vandaag weer een bekender pad te volgen maar nu eens in omgekeerde volgorde.
Niet van Middenmeer naar Zuidoostbeemster en dan met een omweg weer naar huis maar vandaag eerst met de auto naar Zuidoostbeemster en vervolgens daar van start voor een leuk ritje met de Quest. Eerst richting Obdam, even horen hoe het loopt met de voorintekening van het Westfrieslandspel, mijn zus Gerda vertelde trotst dat ze al ruim 1650 voorinschrijvingen hadden en daar was ze druk mee bezig alle namen en adressen in de computer te zetten.
Ik verbaas me elke keer weer over de hoeveelheid werk die er aan vast zit, eerst hebben ze al die vragen met antwoorden op een rijtje gezet en nu de organisatie van de bestellingen, eerlijk petje af voor zoveel inzet en het resultaat.
Maar goed ik ben fietser en geen spelletjesmaniak dus na de koffie weer op pad, laat ik eens kijken of ik bij mijn huis kan komen, vanmorgen lagen er nog een aantal tegels van het trottoir en stond de hele “handel” bij mij voor de deur, wie weet misschien lukt het nog een keer en dan kan ik meteen even wat eten en vervolgens weer op de retour omschakelen.
Het is gelukt, onderweg kwam ik er wel achter dat de wind af en toe toch “pittig” begon te blazen van de zijkant dus een beetje extra controle op de rijrichting was af en toe wel nodig. Gelukkig is alles goed gegaan en ook met een klein ommetje kwam ik om kwart voor 3 weer aan op het startpunt en stond er 120 km op de teller, het totaal staat nu als ik het goed heb gezien op 12.420 km. Ook de overige gegevens heb ik genoteerd vanaf de GPS, het bewogen gemiddelde stond op 33,7 km p/u en het maximum is ergens 53 km geweest, dus alles werkt nog redelijk en ik heb weer een geweldige dag gehad.

Waterland

Het weer zou vandaag zonder meer slecht zijn, maar het viel eigenlijk erg mee tot vanmiddag zo rond 3 uur toen begon het weer te regenen. Mede doordat het vanmorgen toch wel goed was kon ik de verleiding niet langer weerstaan en ben vanmiddag dus een stukje gaan fietsen met de Quest. Omdat hij door omstandigheden niet thuis staat eerst met de auto naar mijn vriendin en dan ben je niet zomaar weer weg, koffie “effe” kletsen en dan een broodje eten en daarna toch maar omkleden en op pad.
Alle keren rijd ik vanaf dat adres de zelfde route maar nu ben ik eens een andere kant opgegaan. In Purmerend over de brug en meteen rechts aanhouden en na een paar bochten over de 2e brug de stad weer uit richting Neck en alles waar ruimte is. Nou ik heb het geweten, geen enkele beschutting meer van beplanting of bebouwing dus lekker in het open veld.
Maar ondertussen begon de lucht wat te betrekken en de wind ging af en toe over naar stormkracht, recht tegen wind in was geen enkel probleem en een aantal keren passeerde ik mensen die waren gaan lopen omdat ze niet tegen de wind in konden fietsen terwijl mijn tellertje zonder problemen op 34 a 35 km stond. Omdat ik in een voor mij onbekende omgeving was ben ik gewoon hier en daar een afslag ingegaan en zou wel zien waar ik uit zou komen. Na een aantal kilometers en over ook een aantal bruggen had ik geen idee meer waar ik terecht zou komen, over de volgende brug waarbij ik niet te hard durfde gaan omdat de wind me flink bang begon te maken en er enorm veel water in mijn omgeving was had ik toch nog weer een beetje geluk.
Omdat dit stukje wat voorzichtiger ging en ik boven op de brug pas zicht kreeg op mijn te volgen route was flink remmen de enige remedie. De weg hield op en ging over in een modderig pad met plassen en als ik me goed herinner stond er een bordje met zoiets als “Jisperveld” en nog een naam die me ontgaan is maar verder fietsen was vanaf hier niet meer mogelijk, dus achteruit laten zakken en keren. Op de weg terug ging de wind zo hevig te keer dat ik heb besloten om dit, overigens mooi landschap, te verlaten en richting startplaats te gaan.
Volgende keer beter zullen we maar zeggen, in een nieuwe omgeving is wel mooi maar het moet wel veilig zijn m.b.t. de weersomstandigheden en dat was me nu wat te …..

Opgravingen

Ja daar lijkt het momenteel op bij mij in de straat, alles is of gaat op z’n kop. Hoe wil je hier nog met een Quest door.
Afgelopen vrijdagmorgen zou het voor het laatst zijn geweest dat we met “voertuigen” op twee, drie of vierwielen de straat in of uit zouden kunnen. Donderdagavond was iedereen zover dat de nodige maatregelen waren genomen om niet vast te komen op je eigen erf.
Zo ook ikzelf, ’s middags de Quest weggebracht naar mijn vriendin en die heeft mij weer naar Middenmeer gereden met de auto om ook mijn benzine verslinder op te halen.
In de vaste overtuiging dat alles nu echt serieus was geworden belde ik zaterdag een buurvrouw om te horen of alles nu onbegaanbaar was in de straat. Nee hoor je kunt nog net als vorige week normaal op je erf komen want er is wat vertraging geweest maar maandagmorgen gaat het echt gebeuren, dan starten ze op de kruising voor de school i.v.m. de vakantie van deze week. En nu, maandagmorgen kan ik nog op het erf komen met de auto, wat is het geval, door de vele regen in het afgelopen weekend is een deel van het nieuw geplaatste systeem omhoog gekomen en moest weer worden opgegraven en herplaatst om geen problemen te krijgen in de toekomst.
Ik ben er net even heen gelopen om te zien hoe het allemaal komt en gaat worden. Er wordt heel wat grond verplaatst en het is echt onmogelijk om met welk voertuig dan ook op de openbare weg te komen. Het ergste vind ik dat ik nu niet zo gemakkelijk weg kan met de Quest, eerst naar mijn vriendin met de auto, dan omkleden, vervolgens een rondje kiezen van toch minimaal 60 tot 80 km, liefst meer. Dan weer in ’t gewone “pak” , nee, en dat met kans op regen en veel wind. ’t Is jammer, ik moet me inhouden, maar zodra de gelegenheid er weer is ga ik, al is het ook wat extra heen en weer rijden met de auto om bij de Quest te komen.

Quest en het "Westfrieslandspel"

Maandagmorgen, voorlopig de laatste maandag dat ik vanaf mijn eigen pad de straat op kan rijden. Aan het einde van deze week zal de straat voor minstens 4 weken open liggen voor onderhoud van het riool en afwateringssysteem. De auto zal ergens anders onder gebracht moeten worden en ook de mogelijkheid om met de Quest naar de doorgaande weg te komen zal voor een bepaalde tijd moeilijk zo niet onmogelijk worden.
Maar vandaag toch nog maar even van de gelegenheid gebruik gemaakt om nog even een rondje te maken, weinig wind geen regen en ook nog een momentje de zon gezien, hoewel dat maar heel kort was. De route ging weer als vanouds richting Zuidoostbeemster daar heb ik even wat afgegeven en meteen weer verder omdat mijn vriendin net van start ging naar de tennisbaan om zich daar een poos heerlijk uit te leven. En dan via het fietspad langs het kanaal voor Purmerend rechtsaf richting Oost-Graftdijk, West-Graftdijk enz. tot voor Alkmaar en dan rechtsaf richting Schermerhorn, via wat omwegen en “snelle” wegen kwam ik op de Obdammerdijk waar de koffie zo gezet was.
Op dat adres kreeg ik een ruime toelichting op een nieuw spel wat in de maak is, het “Westfrieslandspel”. Een heel leuk spel met alle denkbare vragen over Westfriesland, wie bedenkt zoiets, 3000 vragen in een aantal categorieën met antwoorden en zo’n 500 foto’s die allemaal betrekking hebben op van alles en nog wat binnen de Westfrieseomringdijk, bij vele fietsers bekend om z’n uitgestrektheid. Als hoofdplaatsen op de ronde over de dijk op het speelbord staan plaatsen als Alkmaar, Hoorn , Enkhuizen , Medemblik en Schagen en op het platteland zijn de 2 startplaatsen gecreëerd.
Ik was één van de gelukkigen die dit spel met nog een aantal mensen een aantal weken geleden voor het eerste mocht “proefspelen” voor het in productie zal worden genomen en hoe …………..
Geboren en getogen op dat Westfriese land en in de veronderstelling dat ik heel wat wist over Westfriesland zowel over het dialect de geschiedenis de foto’s en alles wat ik nog meer kreeg te beantwoorden, nou vergeet het maar, ik was op les, niks meer en niks minder.
Wat is er veel meer in dit spel samen gevat dan de doorsnee burger zou kunnen vermoeden. Voor iedereen die iets zoekt, voor zomaar een cadeautje of voor het vullen van de sinterklaas of kerstpakketten een geweldig leuk cadeau waar zeer veel zorg aan is besteed.
Er is al belangstelling van een aantal bedrijven die het als een heel leuk cadeau zien voor het kerstpakket voor het personeel aan het eind van dit jaar. Zelfs voor intekenen is mogelijk heb ik begrepen mail mij eventueel voor meer gegevens.
Met dit laatste ritje, wat bij thuiskomst meer op een rit leek van 109 km is de totaalstand nu op 12.281 km gekomen en was mijn gemiddelde vandaag 35,3 km p/u op de teller en volgens de GPS 107,6 km met een gem. van 35,1 km p/u dus welke moet ik nu serieus nemen, het is voor mij om het even maar wel duidelijk dat er weinig afwijking zit in de apparatuur.

Rond heeft iets.

Een vreemde uitdrukking als "kop" boven dit stukje. Inderdaad maar wat wil het geval, vanmiddag toen ik weer eens op pad was kwam ik langs een bepaald punt wat van toepassing is op zovele dingen. Ik kom er straks vanzelf op terug aan het einde van dit verhaal.

Zo rond kwart over 12 ging ik van huis richting Zuidoostbeemster, na een ruime kilometer, toen ik een blik op het tellertje wierp zag ik dat alles nul aangaf, geen kilometer gereden en snelheid ook 0 km dus even stoppen en het onderdeeltje aan de spaak weer even in de goede richting draaien, na deze handeling ging alles weer zoals het gewoonlijk gaat. Er stond wel een stevige zijwind waardoor het nou niet direkt prettig reed maar het weer was verder goed. Op dit traject passeer ik ook de kantoren van de grote geldverstrekker en sponsor/eigenaar van de voetbalclub AZ uit Alkmaar : D.Scheringa.

Dat is op zich niets bijzonders het enige nadeel van de plaats van dit kantoor en vooral ook door de omvang, is het feit, dat het dan ook wordt bevolkt door een groot aantal personeelsleden die tijdens een middagpauze nodig moeten luchten, begrijpelijk. Een nog groter nadeel is dat een deel van deze mensen van baas Scheringa, meent dat naast het kantoor ook de openbare weg en fietspaden tot hun domein behoren, je begrijpt het al, je kunt claxoneren en bellen als een gek maar die enkeling gaat geen stap opzij, ze praten volgens mij dan nog over zaken enz. hoe ze iemand wat lichter kunnen maken in financieel opzicht, beter gezegd "een poot kunnen uitrukken".

Gelukkig was deze ergernis maar van korte duur en verliep de rit verder zonder oponthoud, op mijn einddoel werd ik allerhartelijkst ontvangen en samen hebben we wat foto's bekeken en daarbij een bakkie thee gedronken. Na enige tijd ben ik weer in de Quest gestapt en ben via Middenbeemster naar De Rijp en vervolgens naar Graft gereden. Na een paar kilometer over een open dijkje kom ik in Grootschermer, ik rijd het dorp uit over de brug en ga meteen rechtsaf richting Schermerhorn. Als ik naar rechts kijk over het water zie ik de beeldentuin van kunstenaar Nic. Jonk, op dat moment werd het idee geboren om daar een paar foto's te maken en een stukje in de serie te schrijven. Ronde vormen hebben iets, zet alles maar eens op een rijtje, denk aan deze beelden allemaal mooie ronde vormen, denk aan een vrouw allemaal ............ vul zelf maar in, denk aan de Quest waar vind je nog meer zulke mooie ronde vormen, echt je kunt er niet omheen ROND HEEFT IETS.

Waar komt Lely teug ?

Wel of geen mooi fietsweer, ik was toch van start gegaan en eenmaal onderweg keer je niet zo snel meer om. Dinsdagmorgen naar Oudemirdum om deze dag oppas te spelen, de kinderen van en naar school te brengen en alles wat daarbij hoort. Ik had al tegen mijn dochter gezegd , als het weer een beetje redelijk is kom ik met de Quest en het leek redelijk dinsdagmorgen. Om half 8 ging ik van start en gleed de eerste bocht in de straat door, dat wordt uitkijken onderweg. Maar het viel met de gladheid erg mee, via Wieringerwerf langs de A7 alles over mooie wegen richting Afsluitdijk. In de Wieringermeer kreeg ik een beetje natte sneeuw en meteen wat lichte slipbewegingen van de Quest als ik wat te fors uithaalde in de bochten, dus even temperen. Op de Afsluitdijk volgde weer een flinke sneeuwbui maar dan moet je alleen je stuur recht houden zonder bochten en later langs de Friesekust in de buurt van Workum was het nog een keer flink raak. Ja wat is dan nog redelijk fietsweer, dit niet in elk geval.

Ik ben daar een nachtje overgebleven en woensdagmorgen weer richting Noord-Holland gegaan, de lucht zag er niet echt florisant uit en ik had het idee dat het wel snel mis zou gaan, maar niets van dat alles, tot ik thuis was alleen maar in een heerlijk zonnetje gefietst.

Het enige op onthoud bestond uit 2 lekke banden. Toen ik in net voor Makkum reed en een paar foto's had gemaakt van de enorme koppels ganzen in de wei kon ik voor mijn gevoel niet echt meer opgang komen, met wat extra kracht op de pedalen kwam ik net op 35 km. Mijn eerste gedachte was dat de rem misschien weer aanliep maar dat kon haast niet en was ook niet het geval, gewoon constateren bij een controle dat één band bijna leeg was en de andere behoorlijk zacht. Dus een tijdje klussen langs de weg en zorgen dat je dan niet te veel afkoelt.

Vervolgens weer van start en nu liep het echt weer zoals het normaal ook gaat, lekker gangetje tussen de 35 en de 40 km.
Op de Afsluitdijk had ik de wind recht tegen maar ook dat vormde geen probleem, wel bij Breezanddijk even gestopt om de banden nog even te controleren en toen weer verder. Op ongeveer 5 km voor Den Oever, bij het monument is de restauratie bijna helemaal klaar. De laatste puntjes worden nog op de "i" gezet en dan is alles klaar voor het "jubileum" 75 jaar Afsluitdijk. Vele jaren stond de uitvoerende "geestelijke" vader van de Zuiderzeewerken in brons gegoten bij Den Oever op een sokkel en keek uit over het IJselmeer en de Afsluitdijk. Door besluiten van hogerhand, die vaak niets anders te doen hebben en zo tot besluiten komen moest het beeld verplaatst worden. Lang was zijn toekomstige "huisvesting" onzeker maar na lang nadenken wist men het, we verhuizen hem naar het monument kan hij ook eens iets anders zien. Een "kopie-tje" is er ondertussen ook gemaakt en geplaatst in de Flevopolder, maar Lely komt terug, zeer binnenkort. En als dat zover is hoop ik een foto te plaatsen waarbij de sokkel van ondergeschikt belang is.
Met dit ritje is het totaal op 11.896 km.

Vrij ritje over de dijk.

Maandagmorgen, 11 uur en van start voor zo maar een rondje, waar ik heen zal gaan weet ik eigenlijk nog niet maar het is mooi weer en de zon komt er af en toe even bij.

Eerst maar eens richting Obdam, bij de familie Wester ben ik al een paar weken niet geweest en daar is het altijd gezellig voor een praatje en een bak koffie. Inderdaad de eerste reactie was ook zo, "We hebben je al een tijd niet gezien" na de koffie ben ik via de Zomerdijk richting Hoorn gegaan en vanaf dat punt via de dijk naar Enkhuizen en vervolgens naar Medemblik en Middenmeer.

Zo is het wel erg kort omschreven waar ik toch wel wat langer over heb gedaan. In Hoorn, de eerste Zuiderzeestad, heb ik geprobeerd om alle drukke punten te omzeilen en met zo min mogelijk "poes pas" op de dijk te komen, kan niet zeggen dat dat onverdienstelijk is gegaan, op de dijk aangekomen leek het net of de wind was gedraaid en ik nu wat meer de hulp van achter kreeg maar dat bleek achteraf toch niet het geval.

Bij Enkhuizen liep het ook allemaal prima en zonder erg veel oponthoud kwam ik weer op de dijk na de tweede Zuiderzeestad. Vervolgens op naar de derde Zuiderzeestad, Medemblik, voor ik daar was kwam ik mijn jongste broer tegen op de hoek van de Kagerbos/Simon Koopmanstraat in Wervershoof. Ben was met de racefiets net van start en was van plan om naar Den Oever te rijden en weer terug. We hebben even samen gereden maar ik moest me inhouden en hij moest alle zeilen bijzetten dus na enkele honderden meters gingen we elk onze eigen weg.

Thuis gekomen stond de teller op 97 km en was het gemiddelde 33,7 km p/u geweest, en dat ondanks het passeren van 3 stadjes waar je echt niet door kan rijden zoals je het liefst zou doen.

De totaalstand is momenteel 11.471 km, in de winterperiode telt het toch minder snel dan in de rest van het seizoen.

Water-overlast ?

Vanmorgen voor het eerst sinds 2 weken weer een klein ritje gemaakt, even naar een verjaardag van een familielid. Omdat ik meen dat ik nog een hele hoop dingen moet doen ben ik meer even gebleven, dus een kort ritje van Middenmeer naar Wervershoof, een retourtje van 36 km. Omdat het toch maar voor even was nam ik mijn fototoestel niet mee en ging via Medemblik langs de dijk over het fietspad richting Onderdijk en dan naar Wervershoof. Er stond toch nog een stevige wind wat me vooral opviel toen ik langs het IJselmeer reed na het gemaal "Vier Noorderkoggen" bij Medemblik. Witte schuimkoppen op de golven en af en toe wat geruk aan de Quest. De weg naar Wervershoof was snel afgelegd en na een paar bakken koffie en wat toebehoren bij een verjaardag, ging ik, omdat ik het dus druk meende te hebben, weer na een klein uurtje richting huis. Uiteraard via de zelfde weg maar dat was even schrikken toen ik weer langs het fietspad vlak bij het IJselmeer reed, het water kwam over het lage dijkje en spoelde een flink deel onderwater maar ook het fietspad vertoonde meer water dan mij lief was, ik veronderstelde dat het met een paar centimeter wel over zou zijn, maar nee hoor de Quest schepte water dus afremmen en met een "slakken gangetje" verder, keren kon ook niet meer, en zo kwam ik weer op het hoger gelegen gedeelte. Na de middag moest ik weer op pad, nu met de auto, en toen heb ik toch nog even een paar foto's gemaakt van deze bijzondere ervaring. Een man van de gemeente was net bezig om borden te plaatsen zodat er verder geen ongelukken zouden gebeuren.Het water van het IJselmeer wordt met zo'n harde wind uit het oosten dus flink opgestuwd tegen de Noord-Hollandse kust wat toch zorgt voor water-overlast.

Angstig moment

Vaak heb ik in de blogspot van Wim Schermer gelezen dat hij nog al eens problemen heeft gehad met paarden die zijn pad "kruisten". Laatst reageerde er nog iemand erg laconiek op één van de verslagen met een uitdrukking dat de paarden in Noord-Holland nogal onrustig zijn t.o.v. de paarden in het Groninger gebeuren. Zelf ben ik ook al vele malen met de edele viervoeters geconfronteerd geweest en alle keren hield ik me in m.b.t. snelheid en vooral door de ervaringen van Wim en ik moet zeggen dat ging altijd goed, tot vorige week. Fietsend vanaf Middenmeer richting Hoorn en verder in zuidelijke richting, ging ik via de voor mij vaste route en die loopt voornamelijk in het verlengde van de A7 dan weer links dan weer rechts van de snelweg. Vanaf Abbekerk volg ik het fietspad naar de oversteek in Benningbroek en zo'n kilometer voor die oversteek/kruising gebeurde het. Ik zag een jonge amazone aan komen rijden op een heel mooi paard zoals ik dat als leek beoordeelde, met in mijn achterhoofd twee gedachten, Wim is huiverig voor paarden en de man uit Groningen verwijst het zo'n beetje naar het rijk der fabelen, met mijn gevoel erbij geprojecteerd dacht ik dat de man uit Groningen wel gelijk zou hebben, dus niet te veel snelheid minderen. Ik heb het geweten, op zo'n 20 meter voor mij maakte het paard een enorme sprong en ik dacht dat hij zo de A7 op zou rennen maar gelukkig had het meisje het dier goed in de hand en wist ze hem van die richting af te krijgen, als een "raket" ging hij er van door en net voor het viaduct wist ze het beest weer tot bedaren te brengen. Voorzichtig ben ik weer verder gereden en heb me verontschuldigd en gezegd dat ik de volgende keer eerst wel zal stoppen. Ze reageerde nogal onbezorgd met de woorden "Och deze is nogal onrustig maar het ging wel even erg hard" Dus als er paarden onderweg in de buurt van een Quest komen kijk dan uit want alles is mogelijk dat weet ik nu ook uit ervaring, liever even stoppen om ongelukken te voorkomen.

" Sonja Bakkeren? "

Daar gaan we weer, de eerste rit in 2007. Alle plichtplegingen van de afgelopen feestdagen zijn weer goed doorstaan en het eerste ritje zit er weer op. In het verleden heb ik altijd gezegd ik kan eten en drinken wat ik wil maar groeien doe ik nergens van, hélaas het is iets anders geworden. Was ik in het verleden vast geprikt op 80 kg enkele jaren geleden is dat naar beneden gegaan en was het altijd zo tussen de 76 en 78 kg.
Na de feestdagen en NIET fietsen is het weer bijna het "oude" gewicht van 80 kg.
Maar het is weer achter de rug en de Quest is weer van stal geweest, banden even bijpompen en hélaas tot de ontdekking komen dat de linker voorrem weer iets vast blijft zitten, na wat heen en weer bewegen van de remhandel blijft hij weer vrij van het remsegment en lijkt alles weer geregeld.
Welke route zal ik nemen, de keuze is niet moeilijk, alle wegen zijn recht en er zijn geen stoplichten in de buurt dus eerst maar richting Flevoweg, onderweg even naar kennissen aan de Tussenweg om ze nog een voorspoedig 2007 te wensen en dan weer verder.
De windvlagen lijken wel steeds sterker te worden en dat rijdt niet echt lekker dus ik zoek een route die zoveel mogelijk recht tegen wind in gaat, in Lambertschaag ga ik rechtsaf over de Oosterboekelweg en zo kom ik na nog wat kleine bochtjes naar links en naar rechts uit eindelijk op de A.C.de Graafweg waar de eerste stoplichten m’n tempo even tot bedaren brengt. Ik vervolg mijn route via Zijdewind langs Schagen om op de laatste kruising rechtsaf te gaan over het fietspad naar Middenmeer, een heerlijk rondje van bijna 50 km met een gemiddelde van 34,8 km p/u, en alles ondanks de lichte buitjes onderweg. Toen ik mij om ging kleden en nog even op de weegschaal ging staan gaf het apparaat aan dat ik 79,2 kg woog en nu ik weer onder de douche vandaan kom en weer de zelfde stap maakte stond hij op 76,4 kg, mijn fietskleding woog wel veel zwaarder als voor het fietsen en was ook nogal erg nat, daar zaten mogelijk die andere kilo’s in."Je kunt er niet voor Sonja Bakkeren"

De laatste ronde

Nog maar een keer proberen, zojuist een nieuw verhaal geschreven maar bij het "posten" is er iets fout gegaan waardoor het niet werd toegevoegd maar wat ik veel erger vind is dat ik het nu opnieuw moet schrijven.
Het afgelopen jaar is voor mij geweldig geweest, iets meer dan een jaar een fantastische vriendin waardoor het leven weer extra zin heeft gekregen in vergelijking met de periode daar voor en dan ook alweer ruim een jaar in een Quest rond fietsen, het is allemaal geweldig.
De laatste ronde dus in twee opzichten, het jaar 2006 is bijna ten einde en de laatste ronde in de Quest ging over de dijk.
De vraag is dan welke dijk, deze keer eens een rondje wat ik ooit heb bestempeld als de z.g. HEM-ronde wat zoveel wil zeggen als Hoorn-Enkhuizen-Medemblik alles over de dijk langs het IJselmeer. Starten in Middenmeer en dan dit rondje maken is iets meer dan 80 km. Ik had me voorgenomen om het nu eens een keer rustig aan te doen en ik mag zeggen dat die opzet redelijk is geslaagd. Volgens de GPS reed ik dit rondje van 81,5 km in 2 uur en 26 minuten waarbij er ergens een maximum snelheid is gereden van 45,7 km en het eind gemiddelde stond op 33,4 km per uur, allemaal binnen de perken om zomaar te zeggen. Het totaal aantal kilometers met de Quest is in mijn ogen behoorlijk voor een "bejaarde" (zo heet iemand toch die bijna nog van voor de 2e wereldoorlog is) 11.119 km en dat in 13 maanden. Het mooie aan dit alles is dat er geen kilometer met tegenzin is afgelegd, nee, vaak als ik ergens was geweest ging ik met een omweg naar huis, alleen al omdat het zo'n heerlijk vrij gevoel geeft in zo'n superfiets met de naam QUEST.

Rondje over dijken.

Heerlijk rustig weer geen wind en een beetje zon, als ik 's morgens van start ga staat de zon om deze tijd van het jaar erg laag en ik trek de klep van mijn pet extra diep over mijn ogen om zo toch veilig m'n rondje te kunnen maken.
Ik ga eerst richting " 't oude land" weer zo'n uitdrukking die alleen in de polder te horen is, de polder is ondanks z'n ruim 60 jaar, sinds de tweede keer dat hij droog werd gemaakt, altijd nog het nieuwe land. Dus wat buiten de polder ligt heet 't oude land.
Die richting is dan voor mij meestal eerst via Lambertschaag en Abbekerk en zo door Benningbroek en Wognum naar Berkhout enz. na een paar oversteken en bochten ga ik op het fietspad en vervolg mijn weg naar Oosthuizen waar ik de dijk neem om zo in Zuidoostbeemster te komen.
Na 40 km is er m'n vaste "routestop" waar ik altijd hartelijk wordt ontvangen en goed verzorgd. Zo rond half 2 vervolg ik m'n weg weer en ga deze keer ook weer voor Purmerend rechtsaf langs het kanaal. Als ik bijna in de buurt kom van Spijkerboor moet ik uit de Quest om hem voorzichtig door de berm te duwen langs een grote trekker met kiepwagen en een kraan die samen in de grond staan te "roeren" die uit het kanaal is gebaggerd. Als ik richting Alkmaar ga zie ik dat het bord wat aangaf dat de Oostdijk was afgesloten, is verdwenen. Dus meteen rechtsaf om te constateren wat men allemaal heeft verbeterd, nou aan het wegdek is niets verbeterd, alleen maar slechter geworden volgens mij, maar langs de hele Oostdijk hebben ze veel grond aangevuld op het talud van de dijk en wat volgens mij nog niet klaar is. Maar ik ben ook geen persoon die hier met verstand van zaken over kan oordelen dus de tijd zal het leren wat er verder nog gaat gebeuren.
Aan het einde van de dijk wel iets opvallends, ooit, nadat ik het heb opgezocht zag ik dat het 15 maart 2004 is geweest, had ik een foto gemaakt van wat toen nog een bouwval was en waar de verbouwing maar niet wilde vlotten.
Afgelopen zomer had ik al het idee om hier nog een keer een foto te maken, er staat nu echt iets leuks wat toen haast onmogelijk leek. Rechts op de schuur die er achter staat is in de dakpannen nog het nummer 47 te zien als bewijs dat het dezelfde bouwlokatie is. Toen ik later thuis kwam zag ik dat het net een rondje was geworden van 100 km waardoor het totaal nu op 10.995 km is gekomen.

Mobiel op laag niveau.

Een mens is een simpel wezen, ook als je in een Quest rond gaat rijden. Gister vertelde ik dat ik via ZO Beemster een rondje had gemaakt langs de Langereis enz. en dat ik daar een kennis was tegen gekomen.
Vandaag heb ik ook weer even een klein rondje gemaakt en nu werd het slechts 66 km. Toen ik gistermiddag weg ging bij mijn vriendin zocht ik een moment naar mijn mobiele telefoon, vast ervan overtuigd dat ik hem bij me had toen ik van huis ging.
Hélaas hij was toen niet te vinden, niet in mijn tas, niet in de Quest, echt nergens te vinden. Waar zal ik hem hebben laten slingeren, in de garage gekeken in en om huis ook op het gras waar de Quest op z'n kant had gelegen bij het banden pompen.
Onvindbaar, ja wat nu, waar moet ik nu zoeken. Met de gewone telefoon mijn mobiel bellen leek me de oplossing, inderdaad hij ging gewoon over in de garage, dus dacht ik die ligt op de werkbank of daar in de buurt. Ondertussen had ik hem alweer uitgedrukt wat tot gevolg had dat ik het spoor meteen weer bijster was. Dus weer opnieuw bellen en ja hoor ik hoorde de "noodkreet" en wel uit de Quest, dat kon toch niet ik had al zo serieus gezocht.
Wat bleek nu, gistermorgen met het licht smeren van de ketting had ik de beschermkap iets te ver naar voren er weer opgezet en onderweg in de buurt van Abbekerk was ik gestopt om het storende geluid op te lossen, even de beschermkap los getrokken en weer opnieuw, en nu op de juiste plaats, terug gezet. Tijdens deze handeling is mijn mobiel van af z'n vaste plaats in de kettinggoot onderin de Quest gegleden en werd pas ontdekt na een paar telefoontjes en tientallen kilometers later.
Met een doek heb ik hem weer wat opgepoetst en geconstateerd dat er een klein gleufje in de body is gesleten door de ketting maar hij werkt nog en zal voortaan geen kans krijgen om op zo'n laag niveau mee te rijden.
Gelukkig heb ik hem onderweg niet nodig gehad want hij was wel enige tijd echt spoorloos

Langs de Langereis

Klinkt leuk, maar wat is de werkelijkheid. Vanmorgen was het eindelijk weer een keer ideaal fietsweer, weinig wind denk ik, en een heerlijk zonnetje erbij. Eerst de banden even nakijken en bijpompen, voor 7 atm. en achter 5. Nadat dit geregeld was nog even wat eten en drinken en dan van start. Het is ondertussen wel tegen 11 uur maar ja wat wil je, eerst de kerstboom optuigen en hier en daar wat ophangen en neer zetten om wat van de Kerst-sfeer in huis te krijgen en dan op pad.
Ik had ondertussen een telefoontje gehad van mijn vriendin dus was de route snel vastgesteld, richting ZO Beemster. Na 40 km precies stond ik achter het huis en kon ik m'n inmiddels natte plunje vervangen door iets droogs, ja zweten is in de Quest zo klaar. Vooral omdat het nog steeds geen winter wordt en de temperaturen veel te hoog zijn is het vaak te warm in de "gele bak".
Over het algemeen kleed je jezelf vaak te warm voor zo'n ritje, het zou best nog in de korte broek kunnen maar als je dan uitstapt staat het ook zo raar om deze tijd van het jaar, in de zomer oké maar tegen Kerstmis, nee dat zou niet mogelijk moeten zijn.Na op m'n pauze-adres even iets te hebben gegeten en gedronken ben ik met een kleine omweg weer naar huis gereden. Dat omrijden gaat dan net voor Purmerend rechtsaf langs het kanaal op een mooi fietspad, langs Spijkerboor richting Oost en West-Graftdijk en dan een paar keer helemaal rechtsom en omhoog richting Alkmaar, daar schieten ze nog steeds niet erg op met de wegen en ook voor de fietsers blijft het bedroevend slecht, aan alles is te merken dat een fietser een soort derde rangs verkeersobstakel is. Parkeren doe je als wegwerker en automobilist naast de rijbaan dus op een fietspad en die lummels die dan niet met een auto gaan moeten maar niet zeuren.
Vanaf Alkmaar richting Stompetoren en net voor Schermerhorn linksaf via de Noordschermerdijk langs Ursem en bij Rustenburg rechtsaf steeds langs de ringvaart tot Heerhugowaard via de Plemdijk enz.naar de Langereis.
Weer een weg langs het water, Nederland is per slot van rekening niet voor niets een waterland. Aan het begin van de Langereis is bovenstaande foto gemaakt, net toen ik daar mee klaar was kwam er een bekende op een sportfiets aan rijden, Arnold Schalkwijk uit Wieringerwerf. Al diverse keren hebben we elkaar ontmoet, voorheen onder zakelijke omstandigheden en tegenwoordig allebei als "fietsfanaten", dat kan ik gerust ook van hem zeggen, kom ik met de Quest op een ruime 10.000 km per jaar hij gaat ver over de 13.000 km per jaar, dus ik ben maar een beginneling.
Thuis gekomen stond het gemiddelde op 35,5 km was de max. snelheid 54,5 km en was de rit deze keer 103 km lang geweest wat het totaal op 10.729 km heeft gebracht.

Harde wind en de Quest.

Ja daar zit je dan, met dit weer is zelfs een Quest niet het meest ideale vervoersmiddel. Harde wind, en dan van opzij is toch een beetje link en vooral als je dan ook nog over dijken en langs brede sloten en vaarten fietst. Schreef ik vorige week nog dat ik die week nogal wat kilometers had gefietst, deze week ben ik eigenlijk nog niet weg geweest, nou ja 35 km naar m'n jongste broer in Wervershoof dat is alles.
Vandaag en ook de komende dagen zal ik niet in de gelegenheid zijn om de Quest van "stal" te halen, voor onderhoud is dat uiteraard wel mogelijk.
Maar welk onderhoud, een druppeltje olie op de trappers en de ketting heb ik ook al een hele tijd niet meer gezien dat is dan eigenlijk het enige. De buitenkant wordt met regelmaat netjes gehouden met de autowasborstel en als het enigzins nodig lijkt ook nog een beetje was er over om hem te laten glimmen.
Het grotere tandwiel voor bevalt mij prima, standaard was er een tandwiel gemonteerd van 52 tanden dat is nu vervangen voor een 57 tands en dat is wel wat zwaarder om te trappen maar nu gebruik ik de achterste tandwielen van de derailleur tenminste (voor deze aanpassing fietste ik bijna altijd op de 52x12 of 52x11) en staat hij meestal op de z.g. 6e of 7e versnelling wat neer komt op 57x14 of 57x13 dan heb ik als het wat vlugger "moet" altijd nog twee mogelijkheden over n.l. 12 en 11 op de cassette van het achterwiel. Kenners zullen vast wel zeggen, "Veel te zwaar" het zal best waar zijn maar ik kan niet licht fietsen, ooit in de beklimming van de Alpe d'Huez, toen nog met de racefiets, passeerde ik twee Fransen en boven gekomen werd er driftig gekeken en gecontroleerd wat voor versnelling ik reed, "Combien des dents" toen ik zei dat er voor 52 en 42 tanden zaten en achter was toen mijn grootste tandwiel 23 was hun reactie "C'est impossible" .
Hard fietsen heb ik altijd gezegd, dat kan ik niet, maar op de grote plaat lang volhouden gaat me prima af en mogelijk dat dit op latere leeftijd ook nog een tijdje zo zal blijven.

Onbeperkt fietsen met GPS ?

Vandaag 1 december 2006 een rustig weertype hoewel het volgens alle deskundigen veel te warm is voor de tijd van het jaar. Afgelopen week zijn er wel wat extra kilometers gemaakt heb ik achteraf wel gezien, maandag ruim 100 km, dinsdag ruim 100 km, woensdag naar Oudemirdum 160 km en gistermiddag nog weer even een ruim rondje wat tot resultaat heeft gehad dat de totaalteller nu op 10.590 km staat. Toen ik gistermiddag thuis kwam zag ik op de GPS (Garmin 60CS) dat het "bewogen gemiddelde" ook netjes aangaf hoe mijn gem. snelheid was geweest over zo'n 81 km, 35 km per uur, de teller van de fiets gaf 35,2 km aan dus de tellingen gaan echt wel serieus. Sinds kort heb ik een GPS aangeschaft, meer een "speeltje" met aan de andere kant de ervaring dat ik een paar keer in een aantal grotere plaatsen totaal de weg kwijt was en aangezien draaien en keren met de Quest niet direkt eenvoudig is leek me een GPS wel ideaal. Hoewel, een aantal kilometers omrijden is ook nooit een probleem, maar als je niet weet of je naar het centrum gaat of naar de buitenkant van een stad dan is zo'n stukje techniek wel aan te raden.
Maar dan, welke kan er redelijk lang zonder aparte voeding.
Zodoende is mijn keus gevallen op het voornoemde apparaat wat zo'n 20 uur op 2 penlite's werkt. En met oplaadbare-batterijen is één en ander lang vol te houden. Dus op zoek via Marktplaats.nl en het resultaat is duidelijk en tot volle tevredenheid. Daarnaast hoop ik dat we er tijdens onze vakantiewandelingen ook dankbaar gebruik van kunnen maken in de bergen via de topografische kaarten.

En heel jaar Quest.

Het eerste jaar Quest zit er op, vandaag nog een klein afsluitend rondje gemaakt. Om de spieren nog even los te trappen werd het maar 46 km waarbij ik langs de Noorder en Zuiderdijkweg in de Wieringermeer ben gereden.
In een eerder verslag schreef ik toen over het "gat" in de dijk waar die keer wat vrachtwagens bezig waren en ik toen bijna stapvoets moest rijden. Vandaag passeerde ik dat punt weer en besefte dat voor een "buitenstaander" dit een vreemde benaming moet zijn " 't gat in de dijk" met de bovenstaande foto is het hele verhaal duidelijk, maar dat betekende wel dat ik flink in de remmen moest en toen keren om deze foto te maken. Voor heel veel fietsers en ook Quest-rijders is dit een bekend punt, hoewel ik me afvraag of ze zich de tijd gunnen om hier even te stoppen, in deze bocht, in de verder kaarsrechte weg is en blijft het altijd opletten dus ziet men zo'n monumentje gauw over het hoofd.
Toen ik weer thuis, achter het huis uit de Quest "klom", stond het totaal op 10.127 km en was het gemiddelde deze keer 36,9 km p/u.
Sommige mensen vragen zich af of die gemiddelde snelheden wel kloppen, het moet goed zijn de wielinstelling is 149 volgens opgave van Ymte voor 20"wielen en als ik verder kijk dan is de afstand naar Oudemirdum vanaf Middenmeer precies 80 km en dat was het ook met de racefiets en later ook met mijn eerste ligfiets en met de Quest is het weer het zelfde dus ik twijfel niet aan de gegevens.
Zaterdag en zondag zal de Quest niet van stal komen en is dit dus een heel jaar Quest(en).

Alles is mogelijk.

Inderdaad, alles is mogelijk, nou ja , alles....... . Het volgende, vorige week vrijdag was het schitterend weer, behoorlijk veel wind, maar volop zon. Niet elke dag zit ik in de Quest en zo kwam het dat ik net die vrijdag met mijn vriendin op het strand liep in Egmond aan zee en daar zagen we het gebeuren, hij kwam uit zee maar Neptunus was het niet, het was gewoon iemand die graag met een sport bezig is, ik fiets graag en hij zwemt graag. Op de vraag van mijn vriendin of het niet te koud was op 17 november werd geantwoord dat hij zich goed insmeerde met vaseline en doordat hij elke dag even ging zwemmen het allemaal wel mee viel.
Zo zie je maar alles is mogelijk.

En dan weer over de Quest, vandaag 22 november 2006 is de magische grens van 10.000 km gepasseerd. Nog 4 dagen eventueel te gaan om het jaartotaal vast te stellen want op 26 novenber 2006 heb ik dit wonder op wielen precies één jaar.
Wat heb ik al die kilometers heerlijk gereden, soms vlug soms wat langzamer maar alle keren met onvoorstelbaar veel plezier. Eén ding is jammer, waarom was de Quest er 25 jaar geleden nog niet, dan had ik er zovele jaren meer van kunnen genieten. Als je zoals vandaag over de "korte" afsluitdijk (tussen Wieringen en Ewijcksluis) langs het Amstelmeer fietst met de zon erbij en een lekker fris windje dan kan het gewoon niet meer stuk. Later via Den Helder weer langs het Noord-Hollandskanaal langs 't Zand naar de afslag Schagen en dan het laatste stukje naar Middenmeer waar de teller voor deze trip 64 km aangaf en dat het totaal nu 10.042 km was geworden met een gemiddelde snelheid van 34,8 km per uur.

Zelfs de ganzen schrikken.

Maandagmorgen, af en toe een beetje regen en harde wind. Ik was van plan om even een flink rondje te maken maar door de wind heb ik de route maar flink ingekort. Eerst richting Medemblikkersluisweg, de wind rukt flink aan de Quest, en vanaf dat punt beslissen, ga ik langs de Medemblikkersluisweg naar de dijk om langs gemaal Lely naar Den Oever te gaan of neem ik de route naar ZO Beemster. Door de rukwinden besluit ik, om toch maar om niet te ver van huis te gaan, dus wordt het richting Den Oever dan kan ik langs de dijk naar het noorden rijden en heb geen zijwegen of sloten naast me en over de noordkant van de polder weer min of meer recht tegen de wind in zal geen problemen geven.
Als ik dan aan de westkant van de polder ben ligt de weg achter een dijk waar ook nog een flinke beplanting is zodat ik overal de rukwinden van opzij kan ontlopen. Vanaf gemaal Lely gaat het, met de wind iets schuin achter, verbazingwekkend snel, 47 km is op de teller meer regelmaat dan uitzondering, maar toch, bij het "gat" in de dijk zoals dat bij ons wordt genoemd, moet ik een stukje stapvoets rijden, een aantal vrachtwagens met shovels enz. is bezig met laden en/of lossen en gebruiken daarbij een vrij groot gedeelte van de weg waarbij de nodige slip-ingredienten ruimschoots op de weg blijven liggen. Vervolgens, na een aantal kilometers, door het tunneltje onder de A7 door waar je op loopsnelheid de juiste weg zoekt tussen de paaltjes door en dan weer opgang komen langs het Robbenoordbos. Op een gedeelte wat volgde langs de Amstelmeerweg, zaten nogal wat ganzen die opvlogen toen ik met het "gele gevaar" langs kwam, toen snel stoppen en het fototoestel in stelling brengen. Het is moeilijk te zien maar het waren er honderden, niet alles vloog op en een deel zette weer de poten op vaste wal, dus wat ik gehoopt had kwam er niet helemaal uit "een hele grote zwerm". Hoewel er geen spat regen is gevallen tijdens dit stukje besluit ik toch om mijn route wat in te korten waardoor ik na 52 km weer thuis ben en zie dat het gemiddelde op deze rit 35,8 km is geweest en dat het totaal nu is opgelopen naar 9798 km.

Het Hollandse weer.

Heerlijk, een zonnetje en weinig wind, inderdaad zo ging ik vanmorgen van start. Maar schijn bedriegt, amper 3 km van huis zag ik in de spiegeltjes van de Quest dat de lucht achter mij nogal donker was geworden terwijl voor mij nog een heerlijk zonnetje scheen en hier en daar een wolkje. Dit alles bracht me op het idee om te proberen beide op één foto te krijgen, al is het dan met de hulp van een achteruitkijkspiegel van de Quest gegaan, het resultaat op de foto spreekt voor zich.
Meteen nadat ik de foto had gemaakt moest ik snel de Quest weer keren in de rijrichting om, als het te erg zou worden, een schuilplaats te hebben,
2 km verderop onder het viaduct, aan het eind van de Flevoweg bij de A7 langs de Medemblikkervaart.
Voor ik daar was ging het al aardig te keer en heb uiteindelijk een minuut of 10 onder het viaduct gestaan. Toen ik mijn weg weer vervolgen kon scheen de zon weer en was het weer een ideaal fietsweertje.
Via ZO Beemster, waar ik even een pauze had ingelast en waar ik met koffie en een broodje werd gesterkt voor de terugreis, ben ik langs het NH-kanaal in noordelijke richting gereden om na 91 km weer thuis te staan. Onderweg nog een paar keer een klein beetje regen en dan heerlijk onder de douche, wat is dit leven toch mooi om te leven.