Kleintje toe.

Was het gister nog 160 km vandaag volgde een aanvulling en kwam er ook nog een keer 101 km op de teller te staan. Het is en blijft mooi werk, een rondje fietsen door het Noord-Hollandse landschap. De rit ging vandaag eerst richting Zuidoostbeemster en vervolgens met een ommetje weer naar huis. Op het fietspad langs de provincialeweg waar Kees Schouten alle dagen langs fietst moest ik een poosje wachten omdat een enorme trekker met een soort “boomwortelfrais” de overblijfselen van een paar dikke bomen tot in de grond aan het verwijderen was, dus geduld en dan komt er vanzelf wel weer “vrij baan”. In Zuidoostbeemster even langs mijn vriendin, koffie een broodje enz. en later weer verder naar Alkmaar via allerlei omwegen. Echt een heerlijk ritje wat ondanks de wind heel prettig is verlopen.

Retourtje Friesland

Het moest er weer een keer van komen, retourtje Friesland, oppassen in Oudemirdum dus vanmorgen op tijd uit bed en om half 7 van start en door een vroege start ben je ook op tijd op het oppasadres, 2 uur en 5 minuten over 80 km. Moet ik wel zeggen, de Afsluitdijk had ik voor de wind en dat scheelt absoluut. Na een rustig dagje, want dat is het, ze zijn al weer behoorlijk zelfstandig en zijn de hele dag bezig in hun eigen wereldje dus opa is eigenlijk alleen maar ter opluistering. Het meest opvallend was vandaag het verzoek van Fleur van 5 jaar, “Opa wil je me in het eekhoorn hok doen”. Ik keek wel even vreemd maar ze verzekerde mij dat ze dat wel meer mocht van mama, “Dan lopen ze over mijn armen en zo” Ik heb het eens bekeken en was echt van plan haar wensen in te willigen, was het niet dat die beestjes mij te dicht bij de uitgang van de kooi bevonden en zo vlug zijn als water. Ik heb haar verzekerd dat ze dat met mama wel weer mag proberen maar dat opa die beestjes niet meer kon vangen als ze los zouden breken bij het in of uitstappen van de kooi. Ze nam er gelukkig genoegen mee en ging ze toen voeren door het gaas heen en dat vond wel aftrek. Om kwart voor 5 heb ik de oppasdag beëindigd omdat mijn schoonzoon toen weer thuis was. En dan weer van start, richting Middenmeer, door Friesland langs de dijk gaat het nog vrij soepel met af en toe ruim boven de 40 km en daarna linksom de Afsluitdijk op, de snelheid ging meteen behoorlijk naar beneden, de teller gaf meestal 35 km aan, hoger zat er (nog) niet in, thuis gekomen was het gemiddelde behoorlijk gezakt en was blijven staan op 37,5 km. Het totaal is na vandaag opgelopen naar 29.563 km.

Wanneeer ben je oud ?

Maandagmorgen, zonnig en zomers weer dus ideaal om een ommetje te maken door de regio. Als ik iets wil vandaag dan moet ik op tijd vertrekken want rond 1 uur zal ik weer thuis zijn om de kleinzoons in Middenmeer op te vangen als ze opa nodig hebben want vader en moeder zijn vanmiddag weg. Ik ben rond half 12 al thuis na een plezierig toertje van 88 km, gestart in Middenmeer was ik van plan om deze keer vanaf Hoorn de omringdijk langs het IJsselmeer te nemen om te kijken hoe ver ze zijn met de werkzaamheden die tot november zullen duren. Om niet dwars door Hoorn te moeten fietsen heb ik een afwijkende route genomen via Nibbixwoud, Zwaag, Blokker en dan langs de N 506 naar Hoorn waar ik zo bij de dijk uit zal komen. Helaas, juist op dat stuk staan allerlei grote kranen enz. en uiteraard de nodige borden die de doorgang beletten dus dat gaat niet door, meteen rechtsaf en aan de noordkant langs Hoorn naar Avenhorn en zo richting Schermerhorn en Alkmaar waar ik weer afdraai naar de richting Middenmeer. Op het stuk naar Schermerhorn deed zich nog iets leuks voor, ik haalde twee mannen in die op de racefiets voor me fietsten, zestigers denk ik. Heel veel bellen en de claxon flink laten gaan gaven me op het laatste moment net een beetje ruimte om via fietspad en berm te kunnen passeren, even later moest ik stoppen voor het stoplicht bij de 3 molens die links langs de parallelweg staan. De mannen stopten even later achter mij en het eerste wat ze zeiden was, : “Zo met zo’n snelheidsmonster een paar ouwe mannen aan de kant rijden” mijn reactie hierop was, “Wat is oud”, “Nou als je de 60 bent gepasseerd dan…..”. “Oké ik hoop volgende maand 68 te worden”. “Dan hebben we niets gezegd” . Zo zie je maar er zijn echt ouwe mannen die klagen meteen als ze niet meer mee kunnen komen.

Vale Gier onderweg

Weer een dag zoals alle anderen dacht ik vanmorgen toen ik van start ging maar het werd een ritje met belevenissen. Omdat het weer niet echt vast zomers is ga ik nog niet te ver op pad heb ik me voorgenomen, een rondje in de “buurt” ligt het meest voor de hand. Tegen half 11 ging ik van start richting Slootdorp, in Slootdorp even naar rechts en dan linksaf de Den Oeverseweg op, een mooie brede asfaltweg waar het lekker rolt. Na een paar Kilometer stonden heel wat auto’s en mensen langs de kant, mijn eerste gedachte was, een visclub die het hier gaat proberen, maar nee, daar heb je geen grote fototoestellen en verrekijkers bij nodig. In het veld zag ik dat er mensen bezig waren met bollenrooien en verder leek het mij rustig. Toen ik bij de eerste zijweg kwam stonden daar ook een vader met zijn zoontje en uiteraard een “joekel” van een verrekijker op statief, dit was aanleiding voor mij om toch maar te vragen wat er voor bijzonders aan de hand was. Er werd me met veel enthousiasme verteld dat er een Vale Gier in het veld zat en of ik ook even wilde kijken, dus uit de Quest en via de techniek zag ik inderdaad een enorme grote vogel die de naam Vale Gier schijnt te dragen, toch wel uniek. Op mijn vraag hoe zoiets meteen bij zoveel mensen bekend was werd mij verteld dat de vereniging via internet melding van zoiets maakt en verder per mail enz. wordt iedereen zo snel mogelijk op de hoogte gebracht. Een leuk voorval, zo zie je maar er zijn ook andere hobby’s dan fietsen. Ik heb mijn weg vervolgd en ging via het Robbenoordbos naar Den Oever, in het bos kwam ik een vroegere plaatsgenoot tegen, Ben Datema liep er een rondje met zijn kinderen, Ben, voorheen ook een fanatiek wielrenner zocht het hogerop en werd straaljagerpiloot en vertelde in het gezellige praatje dat we hadden, dat hij nodig weer eens moest fietsen want de conditie is niet meer wat het geweest is. Via de haven in Den Oever heb ik de buitenkant van de dijk genomen waar eigenlijk wat te veel los split ligt en tegen een harde wind in richting da andere kant van het eiland. Toen ik daar bijna was had ik het gevoel dat het steeds zwaarder begon te trappen en de gang hield ik er maar moeilijk in, in een bocht voelde ik de oorzaak, achter lek dus aan de kant en uit wind en in de zon, ja echt, heb ik de zaak weer opgeknapt en kon daarna probleemloos weer verder. Na een 75 km was ik weer thuis met het gevoel dat het een “lekker” uitwaai ritje was geweest.

Alles op rolletjes in Avenhorn

Men zegt wel eens, “echt Hollands weer” nou dat hebben we vandaag, wind, regen en geen of weinig zon. Tenminste zo ging ik van start, maar nu ik weer thuis ben schijnt de zon, niet overdadig maar het is nu eigenlijk redelijk weer om een rondje te fietsen. Ik ben zomaar een rondje gaan maken, via allerlei omwegen kwam ik in de buurt van Avenhorn en meteen dacht ik aan wat Arie Kastelein ooit een keer mailde “Als je in de buurt bent, kom eens langs” en zo ging ik op zoek naar de rolluikenfabriek waar Arie de scepter zwaait. Eerst op het gedeelte waar iets van Sonja Bakker staat maar daar vond ik niets dus toen naar de andere kant en na wat omzwervingen zag ik een bekend bord, inderdaad hier moet het zijn. Het was zo ongeveer 10 over 1 toen ik daar rond reed, niemand te zien en toen de Quest met zijn “neus” binnen de deur kwam ging er meteen een claxon maar nog geen kop te zien, na enige momenten te hebben gewacht ben ik maar weer verder gegaan, volgende keer beter. Als bewijs dat ik op de juiste plaats was heb ik nog wel een paar foto’s gemaakt, soms begin je te twijfelen of je wel op de juiste locatie zit maar dit is voor mij zeker het juiste geweest. Vervolgens richting Hoorn waar ik schouwburg “Het Park” aan het IJsselmeer zag met Hoorn op de achtergrond en dan via Zwaag , Zwaagdijk en Wervershoof naar Medemblik en Middenmeer waar mijn rondje van vandaag eindigde na 78 km.

Eerste rit na de sneeuw

Vanmiddag de eerste kennismaking met het “thuisfront” in al zijn vormen, vanmorgen eerst alles in huis weer een keer goed onderhanden nemen en daarna toch een beetje beginnen te denken aan de Quest. Wat is dat, de eerste kennismaking met dat “thuisfront”, toen ik Middenmeer goed en wel achter me had gelaten stopte er een auto met een kennis van me waar ik een tijdje mee heb staan praten over de zeer geslaagde vakantie en uiteraard kwamen de 2 faunadoorgangen ook ter sprake, geld verslindend en weinig zinvol maar wie zijn wij om er een juiste uitspraak over te doen. De tweede stop was in de bocht na het viaduct onder de A7 door, een hardloper uit Middenmeer, zijn naam is me ontschoten, zwaaide naar me en ik heb daar op gereageerd en ben gestopt, zijn eerste vraag was : “Ben je weer terug van vakantie, ik lees af en toe op je blog maar de laatste tijd kwamen er geen nieuwe berichten meer dus dacht ik, misschien is hij een tijdje weg”. Ik kon dat volledig beamen, een geweldige vakantie met enorm mooi en zelfs erg warm weer in het Zwitserse Wallis op camping Muhleye in Visp. De volgende ervaring met het “thuisfront” was een jongen van een jaar of 12 a 13 langs de weg, hij zag mij aankomen stopte en stak lachend zijn duim omhoog, later nog twee keer een chauffeur die knipperden met de lichten en hun duim opstaken, wat is iedereen vriendelijk, bijna net zo vriendelijk in het verkeer als in Zwitserland want dat vonden we opvallend t.o.v. de Nederlandse weggebruiker, waar de Zwitser voorrang geeft neemt de Nederlander het, echt opvallend. Na een rondje van ruim 80 km was ik weer thuis.

Questie van tijd is terug

Het heeft even geduurd maar we zijn er weer, helemaal uitgerust om in de loop van volgende week weer van start te gaan met de Quest en zijn belevenissen, we zijn 3 weken in Zwitserland geweest en hebben veel bergen beklommen waar ik met de Quest niet graag zou afdalen. Dus tot spoedig ...................

Hoes'te meer .............

Het weer was vandaag merkbaar anders, minder hoge temperaturen en veel meer wind. Alle dagen richting West-Friesland enz. was voor mij aanleiding om maar weer een keer de andere kant op te gaan, in Noord-Westelijke richting starten. Dus eerst richting Schagen en dan het kanaal over naar de Noordzeekust, heerlijk weer om lekker door te “karren”. Op zo’n rit kom ik slechts één stoplicht tegen en als ik bewust zou gaan zoeken kan ik gemakkelijk een ritje bij elkaar fietsen van 200 km of meer zonder dat er één stoplicht in de route voorkomt. Op een bepaald moment nam ik min of meer onbewust een verkeerde afslag en kwam recht voor de strandopgang, ik werd letterlijk gezandstraald dus snel omdraaien en weer naar de juiste afslag richting Den Helder. Vanaf Huisduinen was het geweldig, langs het Marsdiep buitendijks met een gangetje van 45 tot 50 km tot bij de aanlegplaats van de boot naar Texel. De TESO kwam net aan met een vrachtje van Texel en op het parkeer terrein in Den Helder stonden de nieuwe klanten alweer te wachten om naar het eiland te gaan. Vanaf Den Helder had ik alles voor de wind dus dat gaat extra simpel om gang te houden. Toch zag ik ondanks de snelheid een bord op een woning langs de Balgweg niet over het hoofd, flink remmen en even vastleggen, vrij vertaald stond er “Als je veel ruimte hebt dan heb je ook veel rommel”. Op het laatste stuk van mijn rondje kwam ik door Slootdorp waar men de oranje stemming wel erg ver door had gevoerd door het jongetje, onderdeel van een monument, een oranje kapje had aangemeten.

Fauna doorgangen in de A7

Waar zijn ze mee bezig, 2 fauna doorgangen maken en waar voor, om de ratten en muizen en eventueel een paar hazen de mogelijkheid te bieden om aan de andere kant van de A7 te komen. En als die beestjes toevallig haas heten worden ze na verloop van tijd nog afgeschoten door één of andere jager. Als ik dit nog eens overlees is het wel allemaal erg zwart/wit gesteld, nou ja , laat maar, feit is wel dat er door milieugroeperingen dingen gerealiseerd worden die qua kosten toch wel erg ver de pan uit rijzen. Als je ziet wat er allemaal in beweging is voor zulke “grappen”, bovendien kun je nooit berekenen hoeveel dit bijdraagt aan een betere wereld, zelfs een aantal bomen moest het afleggen tegen het machinaal geweld. Het ritje van vandaag was maar iets boven de afstand die nodig was om de grens van 29.000 te doorbreken zag ik toen ik weer thuis was 29.002 km is de totaalstand op dit moment.

Ook deze was gemaakt voor het Westfrieslandspel

Is het niet te warm in zo’n Quest met deze temperaturen werd mij vanmiddag gevraagd, eerlijk gezegd nu ik thuis ben en niet meer gekoeld wordt door rijwind is het pas echt warm en benauwd. Onderweg had ik nergens geen last van, heerlijk temperatuurtje, voldoende drinken aan “boord” waar ik dan ook geregeld gebruik van maak en een klein beetje wind, wat wil een mens nog meer. Wat ik graag zou willen is weer eens mijn standaard rondje kunnen maken langs de dijk van Enkhuizen naar Hoorn, helaas dat gaat nog tot november duren las ik vandaag op een bord langs de weg bij het begin van de IJsselmeerdijk vlak voor Venhuizen, dus maar weer een andere weg genomen en dan kom je ook wel weer leuke dingen tegen. Zo heb ik ooit voor het Westfrieslandspel een foto gemaakt van een paar jongetjes op een trap in de voortuin bij een woning, of deze ook is gebruikt in het spel weet ik niet eens maar vandaag passeerde ik dit punt toevallig weer en zag ze staan dus nu ook maar in keer in de blog vermelden, aan het eind van het dorpje Hem/Venhuizen vlak bij Elba, ja wat is Westfriesland mooi en vol verrassingen dat er zelfs een Elba is, alleen Napoleon ontbreekt. Het rondje werd in totaal net iets meer als 90 km en dat brengt het totaal al erg dichtbij de 29.000 km, nog 74 km en altijd maar weer, wat is dit een genot zo’n fiets, voor mij onbegrijpelijk dat er niet veel meer mensen op de Quest toer gaan.

Niet opwinden

Gewoon even een snel rondje, ja wat is snel, ik heb maar net 40 km gereden maar ben wel 2 uur van huis geweest. Oorzaak, alles vlug willen doen en tot de conclusie komen dat niet iedereen die instelling heeft dus gewoon aanpassen aan het ritme van die ander. Vanmorgen de auto even het oliepeil gecontroleerd en constateren dat het bedenkelijk laag begint te komen en dan is er maar één oplossing naar de garage, in dit geval vlak bij huis, even olie verversen en dan komt hij weer op normaal peil, dit kwam helemaal goed in de garage van Dick Smit in Middenmeer. Op mijn kleine rondje van vandaag moest ik ervaren dat er weer een stuk prachtig mooi vlak wegdek, de Flevoweg, wordt open gezaagd en gegraven t.b.v. de A7 waar de auto’s met meer dan 120 km p/u overheen racen. En dan moet je ook nog een poos wachten omdat deze operatie zonder aankondiging wordt uitgevoerd en omrijden dan niet meer tot de mogelijkheden behoort. Ik voelde dat ik me niet op moest winden, vooral niet omdat de naam die steeds weer opduikt hier langs de A7 enz. me al meerdere keren een beetje heeft geïrriteerd omdat er vaak meer mensen staan te praten dan er werk wordt verzet, maar dat zal wel bij het arbeidspatroon van vandaag de dag horen. Eerst was ik nog van plan langs gemaal Lely te gaan maar het was niet echt droog en om nou in de regen de route wat langer te maken was niet helemaal aantrekkelijk, wel heb ik de tijd genomen om vanaf de brug een foto van het gemaal te maken jammer dat de lucht niet blauw was anders was het zeker een leuker plaatje geworden. Wie weet komt dat ook nog een keer.

Medemblik, langs het IJsselmeer

Het is alweer de 4e juni, de dagen vliegen voorbij en voor je het weet is het weer volop zomer enz., wat betreft het weer is het eigenlijk al zomer, de temperaturen vallen alle dagen best mee en als er niet te veel buien vallen doet het zomers aan. Vanmorgen even een rondje gedraaid wat uiteindelijk toch nog erg ruim over de 80 km kwam, ik was van plan om het vandaag rustig aan te doen, dat heb ik ook wel gedaan maar als je overal even wil kijken en stoppen dan telt aan het eind van zo’n rit alles toch weer aardig op. Op de dijk langs het IJsselmeer wordt nog steeds hard gewerkt aan de weg en is het nog niet toegestaan om er langs te rijden of zelfs te lopen. Op het punt waar ik voor de dijk kwam werd me dat weer duidelijk gemaakt door het bekende bord met de rode rand. Een bewoner langs de dijk, die zijn gras aan het maaien was gaf aan dat ik wel links af kon dan was alles vrij maar richting Hoorn is niet mogelijk zo maakte deze man me wijs. Dus i.p.v. omkeren, linksaf richting Enkhuizen en dat ging heel goed en het reed prachtig, een flauw zonnetje en een heel licht windje maakten het weer echt een plezier ritje. Een stukje door Enkhuizen en vervolgens over de dijk naar Andijk enz. iets voor Andijk kwam me een man op een ligfiets tegemoet die me gebaarde te stoppen, het bleek een Engelsman te zijn die op vakantie was in Nederland. Hij wilde graag een foto maken want hij kende iemand in Engeland die ook met zo’n gestroomlijnde fiets reed. Verder over de dijk passeer ik Wervershoof en kom vervolgens door Onderdijk richting Medemblik, net voor de jachthaven zag ik een behoorlijk koppel ganzen zwemmen en dan vraag ik me werkelijk af, hoe groot wordt de plaag met zoveel van die beesten, het aantal wordt echt veel te groot, de boeren op Texel en op meerdere plaatsen klagen niet voor niets. In de haven van Medemblik zag ik vanmorgen nog een “vreemde” boot uit de serie van de bruine vloot, ik heb al heel wat van die oude “gevallen” gezien maar deze was nieuw voor mij. Bij Leo Smit de fietsenmaker het onderdeel opgehaald wat de rubbers moet vervangen van de Quest maar dat wordt volgens mij nog een hele operatie, als ik echt omhoog kom te zitten zal ik het pas ondernemen heb ik al besloten, ik denk van mezelf dat ik soms wel handig ben maar nu begin ik toch te twijfelen.

Van alles en nog wat, .......................

Het is een voor en nadeel als je een beetje dicht bij het “vuur” zit, ik zal het uit proberen te leggen. Ooit was er bij ons in de familie iemand die het pure onvervalste Westfriese dialect wilde promoten door middel van een spel, inderdaad het “Westfrieslandspel”. Ik heb daar door toeval ook een kleine bijdrage aan mogen leveren door wat foto’s te maken die al dan niet bruikbaar waren voor het ideaal van Tom en Gerda. En nu alles alweer een hele poos achter de rug is, zijn er af en toe nog wat naweeën omdat er mensen zijn die er nu pas achter komen hoe leuk en leerzaam dit spel uiteindelijk is geworden, anders waren er geen 9500 stuks van de wereld in gegaan. Zo was er afgelopen week ook een familie die dit spel had gespeeld en hier uit is het enthousiasme ontstaan om zelf ook zo’n setje aan te schaffen, maar helaas de voorraad is allang uitverkocht en laat nou die familie mijn naam weten te vinden en omdat ik er ooit één extra had gekocht voor …………………… , nou ja zeg maar voor zulke gevallen zijn ze gered. Zo zie je maar wat dichter bij het vuur zitten heeft soms echt voordeel. Onderweg naar het adres waar ik dit laatste spel zou afleveren heb ik evengoed een rondje gemaakt om wat kilometers in de benen te krijgen en zo kwam ik door de Bobeldijk waar moeder zwaan haar enige nakomeling met opgeheven vleugels verdedigde. Voor de eerste keer weer over het viaduct naar het Keern langs de ijsbaan “De Westfries” ik moet eerlijk zeggen, wat is dat een verbetering, vooral voor de fietsers. Van bovenaf meteen oversteken naar het fietspad en veilig op het fietspad richting Zwaag en Zwaagdijk kunnen komen zonder risico’s van passerende of tegemoet komende auto’s. Ik ben vanaf dat punt doorgereden over Zwaag en later Zwaagdijk en zo door naar Wervershoof en Medemblik. In Medemblik ben ik langs Leo Smit gegaan, de fietsspecialist van N.H. en vooral in de regio in en rond Medemblik, mijn draaihendels van de shifters zijn ver “verteerd” door zweet enz. dat de rubbers eigenlijk dik aan vernieuwing toe zijn, Leo ging even zoeken in de pc en bellen met de leverancier, resultaat, morgen zijn ze in huis. Dus ik denk dat dit goed gaat komen. Voor ik in Medemblik was kwam ik langs de dijk bij Onderdijk nog een “dijkonderhoudsmethode” tegen die ik wel kende uit de loofverbranderswereld m.b.t. aardappelen maar langs de weg zag ik dit nog niet eerder. Het was een kort rondje van ongeveer 70 km met weer de nodige ervaringen.

Gewoon Holland - Friesland

De belevenissen van vandaag weer even op een rijtje zetten, van start richting Oudemirdum zonder van te voren eerst te overleggen of er iemand thuis is als ik daar aan zal komen. Maar het weer is prachtig en als de deur vast is ga ik wel een ander rondje maken. Wat kom je allemaal tegen zo onderweg, iets na Wieringerwerf passeerde ik Arnold Schalkwijk de veelfietser uit Wieringerwerf, hij netjes op het fietspad, ik een beetje “arrogant” op de weg, ik rij alleen op de weg als ik denk dat het daar voor mij veiliger is en in dit geval zeker, hordes schooljeugd liefst met 3 of 4 naast elkaar is niet zo aantrekkelijk voor de Quest en zijn berijder. Op de Afsluitdijk was weinig verkeer, ik ben 1 wandelaar gepasseerd en verder geen fietser of wandelaar meer gezien. In Friesland net na Makkum ging ik twee wielrenners/toerfietsers voorbij, in mijn spiegeltjes zag ik dat de voorste iets tegen de achterste zei en daarna kwam hij langzaam dichterbij, en ik reed op dat moment iets boven de 40 km, dan zit er maar één ding op, gas geven, bij een gangetje van 48 tot 50 km zag ik dat het figuurtje van de achtervolger steeds kleiner werd in het spiegeltje en uiteindelijk was er geen achtervolger meer, zo hoort het ook, je moet nooit een Quest fietser uit gaan dagen, dat is vragen om te verliezen. Ondertussen had ik wel even gebeld of mijn dochter thuis zou zijn, op dat moment nog niet maar tegen de tijd dat ik er zou zijn was ze weer op de basis. We hebben even lekker zitten kletsen met een paar bakken koffie en een broodje zodat ik straks weer gesterkt de andere kant op zou kunnen. Ik heb nog even in de opslagloods gekeken bij mijn caravan die binnenkort weer van stal mag, alles leek in orde dus t.z.t. zien we wel. Als ik terug ga neem ik een andere route, het was weer een keer mis bij het Akwadukt van de Galamadammen, dit is voor mij de derde keer, dat ik niet normaal door kan rijden, de eerste keer, de weg voor het fietspad asfalteren, de tweede keer, het fietspad stukken uitfrezen en opnieuw asfalteren en nu waren ze bezig om er teer op te spuiten en daarna een laag grint en overheen werken. Ik had slechts keus om over de rand te fietsen, 3 tegels breed, samen 90 cm en dan met een Quest van 76,5 cm breed dan moet je erg voorzichtig zijn om geen krassen op te zijkant te krijgen als je zo dicht langs de kant moet rijden. Dus terug over Stavoren, alles de dijk volgen vanaf Oudemirdum en zo naar Hindelopen en daar weer naar de bekende vertrouwde route. Eenmaal Frieslands vaste land achter mij en weer de Afsluitdijk op leek de wind af en toe van richting te wisselen dan weer opzij dan weer eens voor maar ook achter was geen uitzondering, gewoon doortrappen en bij de Lorentzsluizen zelfs nog even aanzetten want op 20 meter voor de brug begon de bel te rinkelen dus even gas erbij en nog over de draaibrug richting Den Oever. Na een paar kilometer zag ik een fietser ook richting N.H. gaan toen ik hem in had gehaald zag ik dat het Arnold weer was dus even stoppen en wat bij kletsen. Hij was naar Bolsward geweest en ging ook weer op huis aan. Toen ik weer van start ging was het voor Arnold nog even aanhaken maar dat is ondoenlijk met een Quest voor je, geen uit de wind fietsen mogelijk gewoon de volle laag en dan glijdt een Quest onder alle “wind”door. Na 173 km en totaal 28.639 km was de maandagtraining weer over en bemoei ik me een poosje met de huiselijke bezigheden.

"Te Land, ter Zee en in de lucht"

Wat beweegt een mens er toe om in zo’n “gekke banaan” te fietsen, ja zo vroeg ik mij vanmorgen af, wat beweegt een mens er toe om hoog in de lucht aan zo’n nylon doekje met touwtjes te hangen. Zo rond 10 uur vanmorgen draaide ik onder het viaduct bij de Medemblikkersluisweg door en zag tot mijn verbazing iemand hoog ik de lucht hangen aan voornoemd “niemandalletje” ik kon niet horen of er een aandrijving bij werd gebruikt maar dat moet haast wel maar dat je bij zo’n bewolkte lucht toch de ruimte ingaat geeft aan dat het om een liefhebber gaat die op één of andere wonderlijke manier omhoog is gekomen. Toen ik net het dorp uit ging werd ik staande gehouden door een mevrouw die heftig gebarend te kennen gaf dat ze iets van plan was, ze vroeg in half Nederlands half Duits of ze een foto mocht maken, bij het gesprek wat toen volgde vertelde ze dat ze zo’n 40 jaar geleden een tijdelijk onderkomen had gehad bij de familie Brak en dat ze nu weer in de gelegenheid was om terug te keren naar deze familie, ze kwam zelf uit Zwitserland en daar had ze zo’n “Gele Klomp” nog niet eerder gezien, zo zie je maar internationale belangstelling voor de Quest, maar dat is niet nieuw. Ik heb maar een klein rondje gemaakt en ben via de haven van Medemblik naar de dijk gegaan, het leek nogal vol in de haven was mijn eerste indruk, dat bleek ook te kloppen. Een paar weken geleden toonde alles nog leeg en nu was het gewoon vol, oorzaak, de z.g. “Bruine Vloot” lag er met een aantal boten maar ik kon niet zeggen dat die boten nou allemaal zo “bruin” waren. Een mooi gezicht was het wel en zo kon ik het niet laten om er even een plaatje van te maken voor de verzameling. Na iets van 40 km meen ik was ik weer bij de stal en stond het totaal op 28.466 km.

Vissen onderweg

Een dag met nieuwe belevenissen, vanmorgen was ik zo ver dat ik eerst even langs Wervershoof bij familie aan zou gaan en dan door naar Zuidoostbeemster maar helaas het liep anders. Ik was nog maar net van start toen het begon te regenen, richting Medemblik leek de lucht wat lichter dus mogelijk loop ik dan de rest van het hemelwater mis, maar in Medemblik heb ik een rondje gereden langs kasteel Radboud en meteen weer richting Middenmeer, regen, regen en nog eens regen. Thuis alles maar in de was want het is verre van prettig die natte kleding. Na de middag zowaar af en toe een bleek zonnetje, het is me te laat om de plannen van vanmorgen uit te voeren dus dan maar een “vrij” rondje. Het ging nu via Medemblik, Onderdijk, Wervershoof, Andijk, Enkhuizen naar Bovenkarspel naar mijn jongste schoonzus en haar man. Na een korte pauze weer verder door diverse dorpen van “De Streek” zoals, Bovenkarspel, Grootebroek, Lutjebroek en dan zou Hoogkarspel volgen maar het verkeer en de diverse slingerende fietsers waren er de oorzaak van dat ik de eerste de beste afslag naar rechts heb genomen om weer op de buitenwegen te komen en daar kwam ik weer eens iets nieuws tegen. Na enkele kilometers zag ik een man staan met een, in mijn ogen, iel klein hengeltje, dat als een boog zo krom stond van mogelijk een flinke vis. Dus stoppen en het fototoestel in de aanslag maar er gebeurde eigenlijk niets, de man liep af en toe wat naar links of rechts maar de vis bleef onzichtbaar, toen ik hem vroeg of hij geen schepnet had zei hij: “Ja wel, maar die ligt daar” , en dat was ver buiten zijn bereik, dus ik uit de Quest en het schepnet op gezocht en dat naar de man toe gebracht zodat hij meer kans zou maken zijn buit op het droge te krijgen. En zie, wat nog nooit in mijn leven is voorgekomen ik heb geholpen met het schepnet om de supervis boven water te krijgen. Eenmaal op de kant werd snel het haakje verwijderd en kon ik een foto maken waarna het dier weer voorzichtig terug werd gezet in het water. In mijn ogen een “klasse visser” die niet alleen liefhebber is van zijn sport maar ook om de dieren geeft. Vervolgens op naar Middenmeer, met een laatste sprintje van tegen de 60 km kwam ik bij het tunneltje onder de A7 door en was ik weer zo goed als thuis.

"Only Yellow"

Dinsdag, bewolkt en een klein beetje regen bij de start, niet erg, maar echt droog was het ook niet. Omgekleed en water in de camelbak, vervolgens mobieltje en fototoestel in de fiets en op weg. Richting Zuidoostbeemster, gewoon even langs gaan en ik zie dan wel of ze thuis is. Na goed 40 km draaide ik het pad op en kwam ze net naar buiten, hé alles in het geel, inderdaad, ik was deze keer voor het eerst in de nieuwe creatie, nou ja nieuw, wat zijn er veel kleuren geel en lang niet allemaal even mooi, geef je fototoestel even want dit moet op de foto en zo is het gekomen. Eerst een bakkie senseo en later een broodje mee gegeten, daarna nog meegelopen op een rondje door de tuin en toen weer op pad. Mijn vriendin ging in de tuin aan het werk en dat is nou net iets waar ik helemaal geen kaas van heb gegeten en ook geen liefhebberij in heb of lol aan kan beleven. De vervolg route ging langs het Noord-Hollandskanaal richting West-Graftdijk en zo door naar Alkmaar, na een korte periode van stevig doortrappen kwam ik langs het nieuwe fietspad richting Heerhugowaard en ben daar door gegaan naar de hoek bij “De Gouden Karper” vandaar langs de “ringsloot” richting Obdam, even langs familie die ook vandaag niet thuis waren dus ik was weer vlot binnen om te douchen en alles weer even in de wasmachine te stoppen.

Het is gewoon EXTREAM in 't geel

Hoe is het om bijna een week niet in de Quest te zitten, nou voor mij is dat niet leuk, maar ja de plichten moeten op z’n tijd prevaleren. En dat heeft ook weer zo zijn voordelen, je leert mensen en dingen op hun waarde te schatten en er zijn situaties die heel kostbaar zijn. Vanmorgen of eigenlijk bijna vanmiddag alles zo geregeld dat ik even een rondje zou kunnen maken was het niet dat ook de eerste spatjes op de ruiten verschenen, zal ik gaan, zal ik niet gaan. Toch maar gaan, het werd een heel kort ritje net 40 km en toen was ik weer binnen, de oorzaak was de regen die ik onderweg kreeg, wel gewoon een bui maar hij viel net helemaal op mij had ik het idee. De kap er op gedaan na de eerste ruime hoeveelheid hemelwater en maar weer naar huis, onderweg steeds minder water langs de weg en thuis was het allemaal gewoon droog. De oorzaak van een hele poos niet fietsen zat hem in oppas-hulp spelen met mijn vriendin en aansluitend een familie-weekend in het Brabantse Hogeloon waar de organisatie één en ander had geregeld op een locatie waar van alles mogelijk was. Eén van de bezigheden zou het quad-rijden kunnen zijn op “Landgoed Biestheuvel” onze groep had andere intenties maar toch kwam ik via omwegen in het bezit van een echte EXTREAM-cap in de kleuren van mijn Quest. Dus in de nabije toekomst zal ik mogelijk getooid gaan met geel, op, in en aan.

Olympia's Tour getest met de Quest

Olympia’s Tour ging vandaag over de Afsluitdijk, de dag er voor zag ik toevallig dat ze in Heerhugowaard zouden starten en in Appelscha zouden finishen dus dan gaan ze over de Afsluitdijk. Op internet opgezocht hoe de route zou lopen en hoe laat de renners hier en daar langs zouden komen, rond half 1 zouden ze op het begin van de dijk moeten arriveren volgens de gegevens. Eerst nog even richting Heerhugowaard gereden maar aan het einde van de Alkmaarseweg leek het mij verstandiger om naar de kop van de dijk te gaan, als ik ze een stukje zou kunnen bijhouden dan eerder op de Afsluitdijk dan door de polder waar je meestal door de begeleiders van zulke wedstrijden op een zijspoor wordt gedirigeerd. Dus stoppen en de koers aangepast in Noordelijke richting, wel meteen alles verder tegen de wind in maar dat mag de pret niet drukken. Af en toe werd ik gepasseerd door wagens van sponsoren die een groep renners mee hadden rijden, dus ze komen er al aan dacht ik, bij Middenmeer stonden een aantal “bromsnorren” met grote motoren die het verkeer in de juiste banen wisten te sturen. Ik ben via een stuk van dezelfde route naar Den Oever gereden, de groep gaat straks langs de Noorderdijkweg en ik ben via Wieringerwerf gegaan. Na de sluizen heb ik op de kop van de Afsluitdijk een poos staan wachten voor de groep renners ook de sluizen passeerden. En vanaf dat moment zou het serieus worden dacht ik, nou niets is minder waar, het ging redelijk, maar om hierbij te moeten veronderstellen dat dit de toekomstige profs moeten worden, “geef mijn portie maar aan Fikkie” zeggen ze weleens, want echt hard fietsen was er mijns inziens niet bij. Of ………………. het zit hem in de stroomlijn van de Quest, als je als veteraan, om het voorzichtig nog wat te camoufleren, vrolijk voor zo’n groep uit kan rijden en zelfs alle tijd hebt om foto’s te maken en halverwege de Afsluitdijk, bij Breezanddijk op het viaduct een minuut of 3 moet wachten voordat de “renners” langs komen dan spreekt dat voor zich, tegen de wind in reed ik tussen de 40 en 42 km en de groep reed zeker niet harder dan een 35 a 36 km denk ik, alleen toen er vlak voor het monument nog een bonificatiesprint was ging de snelheid flink omhoog. Nadat de groep gepasseerd was ben ik maar weer richting Middenmeer gegaan, het werd geen wedstrijd zoals ik me een beetje had voorgesteld, gelukkig maar want ik heb helemaal geen instelling of mentaliteit om wedstrijdjes te doen maar af en toe een kleine test …………. Ik voel me na vandaag weer een stuk jonger.

Foto-tochtje

Het is weer droog sinds afgelopen zaterdag de hemelsluizen niet meer dicht leken te gaan was het zondag en vandaag weer heerlijk weer, ja fris, nou en, het is Nederland en het is nog vroeg in het jaar dus ’t komt allemaal nog. Eerst even langs mijn zoon die nog wat topografische kaarten voor me had gevonden op internet van o.a. Duitsland , Oostenrijk en Frankrijk. Nadat die weer op een DVD waren gezet ben naar huis gefietst op de gewone huis tuin en keukenfiets en toen omkleden voor een ritje Questen. Vanaf Middenmeer naar Medemblik en daar het eerste plaatje gemaakt van gemaal Lely, heel lang stond dit gebouw helemaal in de steigers vanwege onderhoud, op dit moment staat er alleen aan de achterkant, of misschien heet die kant wel de voorkant, nog in de verpakking om er bij te kunnen werken en “witten”. Daarna weer verder en door naar het vroegere gat in de dijk, dat is bij het kleine bochtje op het noordelijke deel van de weg langs het IJsselmeer richting Den Oever zoals op de kaart is te zien. Bij Den Oever kreeg ik het idee om ook maar even een foto te maken van “De Steenzetter” die bij het monument op de Afsluitdijk staat en een concurrent is voor het standbeeld van Lely , vroeger werden alle stenen langs de dijk met de hand gezet/geplaatst een enorm zwaar beroep was het steenzetten langs de zeeweringen in Nederland. Op die plaatst kwamen ook een paar mensen naar de Quest lopen en uiteraard weer foto’s maken, het bleken Canadezen te zijn met een Friese herkomst, de man met pet in dit gezelschap vertelde dat hij goed Engels en Fries sprak maar gewoon Nederlands daar had hij veel moeite mee. Vervolgens weer terug, richting Den Oever en naar de andere kant van Wieringen, daar een klein stukje door over de korte Afsluitdijk en bij van Ewijcksluis een rondje langs de onderkant van het Amstelmeer waar nogal wat mosterdzaad in bloei stond, ten minste ik denk dat het de juiste benaming is voor al dat gele bloeiende “spul” wat een kleurige berm opleverde. Na 78 km was ik weer thuis en stond de totaal teller op 28.102 km.

Kort ritje

Niet te ver vandaag, gewoon omdat ik niet zo veel zin had. Ja en wat is dan niet ver, toen ik thuis kwam stond de teller toch weer op 80 km. Rustig aan, had ik me voor genomen en ik mag zeggen, dat is me aardig gelukt. Het gemiddelde is iets boven de 30 km dus dat is behoorlijk rustig als ik bedenk dat het meestal (lees, altijd) hoger is. Weinig bijzonders onderweg gezien, die afgebroken windmolenwiek leek me niet interessant meer, hij was al opgeruimd en ik had ook geen zin om die kant op te gaan, wel richting Medemblik, wat was het daar druk langs het IJsselmeer, internationale zeilwedstrijden met hele kleine bootjes. Een serie van deze bootjes was al van wal maar op de parkeerplaats was het nog een internationaal vlaggen vertoon. Op de foto is te zien dat ze niet allemaal uit Nederland kwamen, een Duits-talige dame vroeg nog of ik ook mee ging varen met dat gele vaartuig of is het een voertuig. Op Zwaagdijk kwam ik mijn jongste broer met zijn vrouw nog tegen lopend vanaf Wervershoof, de familie is en blijft “sportief” bezig.

Langs de buitenkant van Het Twiske

Men zegt dat het vandaag de laatste “zon-dag” zal worden dus dan moet je er nog helemaal van genieten. Ik had me voor genomen na gisteren om het vandaag wat rustiger aan te doen. Gisteravond ben ik ook nog weer even weggeweest en aan het eind van de dag was de teller ruimschoots de 200 km gepasseerd, maar ja goede voornemens zijn snel gemaakt maar dan nog uit voeren. Eerst naar mijn oudste broer even horen hoe het met zijn gezondheid gaat en dan eventueel door om het rondje vol te maken. Bij broer Piet ging het prima en dus kon ik met een gerust hart verder via Wervershoof naar Zwaagdijk maar om dan buiten Hoorn om te fietsen moet je over Bobeldijk en omdat ze bij de ijsbaan de verkeerssituatie nog steeds niet op orde hebben en de Bobeldijkerweg is afgesloten moest ik een rondje maken over Wognum om me in zuidelijke richting verder te verplaatsen. Het ging allemaal voor de wind en al spoedig passeerde ik Purmerend om via Purmerland naar “Het Twiske” te rijden en dan naar Oostzaan waar mijn vriendin vandaag oppasdag had bij de twee kleinkinderen. Daar even gezeten , een broodje mee gedaan en later weer op huis aan, weer “Het Twiske” in, om via een omweg, want dat andere pad ken ik nu al, de weg naar huis op te zoeken. De omweg kruiste hier en daar de heenreisroute maar dat kon niet anders, al met al een prachtige rit door een heel stuk Noord-Holland. Na 134 km was ik weer op het vertrouwde adres en kon ik constateren dat het totaal nu 27.940 km is geworden.

Slecht werkende bruggen op de Afsluitdijk

Het werd voor mijn gevoel weer een keer tijd om de dijk over te gaan en wat let je dan, wel eerst even bellen of er iemand thuis is, hoewel we zijn er gisteren net geweest omdat mijn jongste dochter die dag jarig was zodoende had ik een goeie smoes om even te polsen hoe het gisteren geweest was nadat iedereen zo’n beetje vertrokken was en toen hoorde ik dat zij en ook mijn schoonzoon thuis waren omdat ze allebei een dag vrij hadden genomen na de afgelopen Pinksterdagen en “verjaardags-drukte”. Het was 2e Pinksterdag ook de dag van de Friese Elfstedentocht voor fietsers en die trekt bij hun voor de deur langs en dan hoor je vaak opmerkingen juist op dat stukje “wat een rot klim” en “het lijkt de Alpe d”Huez wel” en dat soort opmerkingen omdat bij hun voor de deur net de “zwaarste” beklimming van Friesland is. Ik ben dus vertrokken met de zekerheid dat er mensen aanwezig zijn als ik daar toevallig zou komen vandaag. Van start en richting Friesland, alleen als er op de Afsluitdijk te veel vliegen zijn ga ik ergens anders heen had ik mij voor genomen. Het viel alles mee dus volle bak richting Oudemirdum, bij de sluis had ik wel een keer een bord gezien waarop stond aangegeven wanneer er onderhoud was aan de sluisdeuren en dan kon je als fietser wel een half uur moeten wachten maar er stond niets meer dus dat is dus geen obstakel meer, tot dat ik aan de Friese kant stond, nee niet stil stond vanwege, maar wel om een foto te maken nadat ik het “obstakel” was gepasseerd, het kon allemaal nog net dus gaf het voor mij nog geen problemen en terug zie ik wel weer. Het fiets allemaal geweldig, weinig of geen verkeer op de weg langs de Friese zeedijk en zo was ik in ruim twee uur over en zat ik onder de parasol met een heerlijk koud glas cola. Siebo was met de hogdrukreiniger bezig op de buitenmuren en Bianca was druk bezig in de tuin met de planten die ze had gekregen met haar verjaardag. De kinderen speelden in de tuin en renden af en toe heerlijk rond. Na het eten ben ik weer richting Middenmeer gegaan, een reis met een paar hindernisjes, bij de Lorentzsluizen bleef de brug wat langer dicht dan anders, oorzaak onbekend, maar net toen ik van plan was onder de slagbomen door te gaan gingen ze omhoog. Net voor het monument ging het snel mis een snel leeg lopende rechterband dus stoppen en vervangen, gelukkig had ik een reserve buitenband bij me, hoewel de band nog lang niet af is moest ik hem wel vervangen vanwege een gat in het canvas, mogelijk opgelopen op het stukje weg vlak ten noorden van Workum waar vaak scherp puin op de rijbaan ligt door auto’s die de bocht veel te snel nemen. Het volgende euvel was de sluis bij Den Oever, toen ik aan kwam ging deze slagboom ook net 50 meter voor mij omlaag dus even wachten, nou dat even was nog niet zo maar wat, de auto’s op de andere brug reden al zeker 5 minuten toen was de brug bij ons nog steeds niet terug gedraaid maar toen dat uiteindelijk toch nog gebeurde bleven de slagbomen nog omlaag en dan begin je nog niets. Er stonden ook een paar jongens uit Den Oever en die vertelden dat dit wel meer gebeurde, “Dan vergeten ze hem gewoon” dan moet je bellen vertelde hij maar hij wist ook het nummer nog en dat was de “redding” gebeld en toen ze bij de derde poging opnamen werd er gekeken of er een storing was en anders gaat hij nu open zei de sluiswachter, voor iedereen die ooit voor deze sluis het zelfde mee maakt bel dan het volgende nummer voor een vrije doorgang 0227-511383 het was voor ons ideaal dat de jongeman het nummer uit zijn hoofd wist anders stonden we er nu misschien nog. Het laatste stukje naar huis is dan zo afgeraffeld en thuis gekomen zag ik dat het gemiddelde over iets meer dan 160 km net 37,6 km was geworden.

Het laatste bollenveld van 2008 ?

Wat later dan ik gewoon ben schrijf ik nu nog een stukje over de rit van vandaag, ik was al op tijd van huis en was vanavond rond half 9 pas thuis en de afstand, slechts een ruime 80 km, meer niet. Voor ik op weg ging naar het voor mij vertrouwde adres in Zuidoostbeemster had ik bedacht dat mijn vriendin het mogelijk wel leuk zou vinden als ik vandaag een tijdje zou blijven dus had ik wat andere kleding meegenomen en ik had gelijk, haar eerste opmerking was nadat ik me had omgekleed “Wat vind ik dat leuk”. Zo zie je maar altijd fietsen is ook niet alles, op deze manier is het op z’n tijd veel beter voor alles om samen te zijn. Er kwamen meer mensen op visite dus er viel best wat te praten en later op de dag heb ik me nuttig proberen te maken door het onkruid in het gazon te bespuiten met een bestrijdingsmiddel, wie zei er dat dit niet milieu vriendelijk was ? Gewoon een mengseltje wat wel onkruid maar geen gras bestrijd. Onderweg zag ik, dat het perceel tulpen, waar ik zaterdag nog een foto van had gemaakt, al helemaal “gekopt” was, het is gelijk een triest gezicht zo’n kaal veld met hier en daar nog een vergeten bloem. Dat wil zeggen dat we weer een jaar moeten wachten op nieuwe velden met zulke prachtige kleuren, want tulpen blijven, hoewel kort, nog steeds de mooiste kleurenmengeling in zulke grote oppervlakten. Als ik van de afgelopen dagen de kilometers bij elkaar optel gaat het wel erg hard, meer als 520 km in die paar dagen, het totaal is op dit moment 27.600 km precies.

Langs de Holle Poarte in Makkum

Vandaag liep ik het toch een keer op, niet bellen naar mijn dochter in Friesland, gewoon op goed geluk er heen gefietst. Ze was niet aanwezig, dus mobiel bellen want het was nog vroeg dus ze is vast in de buurt maar helaas om kwart voor 10 was de “vogel” gevlogen en haar mobiel werd ook niet opgenomen dus dan maar terug naar Middenmeer. Eerst nog even bij haar schoonouders langs maar alles was los alleen de mensen waar het om ging waren niet te zien. Dus in de Quest en retour Noord-Holland, na 80 km was ik eigenlijk wel aan iets toe en dat is allemaal goed gekomen, er staan genoeg gelegenheden langs de route waar de inwendige mens versterkt kan worden. Omdat ik toch “vroeg” thuis zou zijn ben ik langs de Holle Poarte in Makkum gefietst, in één van de winkels bij het strand zit Jack Visser, voorheen van Hippolytushoef, daar heeft mijn vrouw in de periode dat het vanwege haar gezondheid nog kon, gewerkt in zijn sportzaak, in de periode daarna is hij vertrokken naar de plaats waar hij nu nog zit, even met Jack staan kletsen onder het genot van een blikje frisdrank, het leek me dat het prima liep met zijn “sportbusiness” hij vertelde dat hun dochter het binnenkort gaat overnemen. Na deze afwijking van de route ben ik weer door gegaan naar mijn eindbestemming, eerst nog een paar foto’s maken van het monument op de Afsluitdijk en van het standbeeld van Cornelis Lely, het blijven altijd mooie plaatjes van deze objecten. Net toen ik weer in zou stappen ging mijn mobiel en belde mijn dochter, ze zag nu pas dat er gebeld was en als ik wat meer geduld had gehad, ze was om 10 over 10 weer thuis met de kinderen, dan was alles goed gekomen. Volgende keer toch maar even je mobiel meenemen of ik moet eerder even bellen als ze nog aanwezig is. En zo kwam ik weer thuis na 166 km in lekker zonnig weer en hoge temperaturen

Onderhoud "IJsselmeerdijk-Westfrieseomringdijk"

Weer een dag zoals we ze zo graag alle dagen zouden willen hebben, zon en een lekkere temperatuur en een verkoelend windje. Vanmorgen weer een keer een rondje kris kras door de regio, bij mijn poging om de dijk langs het IJsselmeer zover mogelijk te volgen moest ik een verkeersovertreding maken. Een rond bord met rode rand verbood mij om door te rijden maar ik zag meerdere fietsers gaan en ik was van plan om tot aan de werkzaamheden te fietsen en daar een paar foto’s te maken zodat voor de “wereld’ zichtbaar wordt waarom men er niet door kan. Het ging redelijk en hier en daar was een stuk nieuw wegdek al een hele verbetering maar echt doorrijden kon helaas niet, er wordt echt flink gewerkt aan de dijk en het zal nog heel lang onbegaanbaar blijven maar ooit wordt het weer zoals het was of beter, we wachten af. Via via kwam ik na Zwaag Wervershoof Andijk en Enkhuizen dus op de dijk waarna ik na wat afbuigen via Wijdenes en Schellinkhout weer in de ongeving van Hoorn kwam. Daar was ik van plan om een foto te maken van de scheepsjongens van Bontekoe die daar netjes naast de toren staan maar juist op dat moment was er een meneer bezig om er z.g. schrikhekken omheen te zetten dus dat kom nog wel een andere keer. Na Hoorn de dijk gevolgd tot aan Etersheim en dan naar Oosthuizen, Hobrede en Zuidoostbeemster. Daar even stoppen voor een korte pauze en een bakkie en daarna weer naar Purmerend en langs het Noordhollandskanaal naar Oost en West-Graftdijk en toen afslaan naar Zuidschermer. Na verschillende dorpjes kwam ik weer op de Langereis voor de laatste kilometers naar Middenmeer een rondje van precies 150 km waardoor het totaal nu op 27.350 km is gekomen.