Joost Buurman in Singapore

Als je een dag niet kan fietsen vanwege het slechte weer en dan voornamelijk de harde wind die toch wat meer zorgen met zich mee brengt als een beetje regen, juist als hij van opzij komt, dan zoek je iets anders om mee bezig te zijn. Vandaag is dat een stukje tekst van de blog van een neef van mij die in Singapore woont. Vroeger, nou ja een flink aantal jaren geleden, was hij nog geregeld in Blokker en later in Amsterdam bezig met een racefiets maar door studie en werk en later huwelijk zit hij nu al een aantal jaren wat verder van huis en vermaakt zich af en toe met de mountainbike. Onlangs schreef hij op zijn blog dat hij opviel als Hollander in een shirt van Leo Smit uit Medemblik wat ik hem ooit een keer zou hebben gegeven, maar de foto ontbrak bij het verhaal, vandaag kreeg ik een mailtje van hem, dat de fout hersteld was en dat hij nu wel aanwezig was, die foto dus.
Hier volgt dat bericht:
Gisterochtend heb ik weer eens gefietst. Met de auto naar de Tampines mountainbike trail en daar rondjes draaien. Het is onlangs uitgebreid en een rondje kost me nu ongeveer 40 minuten: gravelpad, steile heuvel, bospad, heuvelpaadjes. Technisch vrij moeilijk hier en daar, maar erg leuk om te doen. En ik ben voor Nederlanders duidelijk herkenbaar als Nederlander met m'n Leo Smit Medemblik shirt, maar ik ben er nog geen een tegengekomen.





Toch leuk als er aan de andere kant van deze “Aardkloot” wordt gefietst in het shirt van de Hofleverancier van fietsen en materialen uit Medemblik Leo Smit.

Verkeersregels naar eigen inzicht

Alles is mogelijk met het echte Hollandse weerbeeld, vanmorgen, bijna windstil met donkere wolken en af en toe een buitje vanmiddag lichte tot zware windstoten, af en toe tot stormkracht en geregeld een lekker zonnetje. Via de buienradar had ik me er van overtuigd dat de meeste regen wel gevallen was en dat ik vanmiddag droog mijn rondje kon maken. Dus van start richting Medemblik en zo verder tot ik weer thuis stond en de teller de 70 km was gepasseerd. Onderweg heb ik me verwonderd over het feit dat men op de dorpen in Westfriesland zo veel eigen verkeersregels “ontwerpt”. Op Onderdijk een paar jonge dames die achterom kijkend elk een kant van het fietspad kozen en gebaren maakten om maar middendoor te passeren. In Wervershoof een automobilist die ongeveer een kilometers lang achter me blijft rijden en als ik aangeef linksaf te gaan meteen gas geeft om te passeren. Op de Zijdwerk, de weg tussen Wervershoof en Zwaagdijk, kwamen me een hele groep fietsers tegemoet, (allemaal minimaal boven de 60) ik denk van zo’n man en vrouw of 20 waarvan de laatste me sommeerde op de weg te gaan met zo’n “groot ding”, terwijl er juist aan het begin van die weg een bord met rode rand staat waardoor het verboden is voor fietsers. Op de Zwaagdijk zo tegen het einde, vlak bij de spoorweg overgang moest ik weer, na luid claxonneren en bellen, iemand rechts inhalen die links bleef rijden en gebaarde dat ik rechts langs moest. Na al die “stunten” merk ik wel dat ik zelf nog alerter ga rijden en elke afwijking in het verkeersgedrag van anderen bij voorbaat al ga inschatten op vreemd gedrag. Bij dit verhaal zet ik één foto op werkelijke grote gemaakt met de nieuwe camera, het is een Canon PowerShot SX100 IS geworden, oordeel zelf dat het leuke foto’s kunnen worden nu en in de toekomst.

Landbouw in de Wieringermeer

Voordat het weer gaat regenen nog vlug even een “uitwaai” rondje fietsen, na een heel weekend mijn energie op een andere manier te hebben verbruikt is het nu weer tijd om het op de standaard manier te doen. En dat is dan een rondje “Questen”. Ik was nog maar net het dorp uit toen ik toch nog tekenen van leven zag op het land, het heeft de afgelopen dagen veel geregend en voordat het dan weer werkbaar weer is om met de combine het land in te gaan, dat duurt meestal wel een aantal dagen maar omdat de vooruitzichten slecht zijn neemt een ieder de kans waar om de graanoogst binnen te halen al zullen er dan ook wel wat droogkosten aan verbonden zijn, maar de onrust die het geeft, als je maar steeds niet aan kan oogsten en de kwaliteit elke dag verder achteruit gaat is soms ook niet zo prettig. Het ritje van vanavond was maar kort en misschien juist daardoor zag ik meer op en in het land als die keren dat ik grotere ritten maak en verder van huis ga. Zo zag ik vanavond nog een bord vlak langs de Alkmaarseweg bij Middenmeer met het logo van mijn vroegere werkgever AGRICO. Ik weet nog heel goed hoe in het begin dit soort borden werden gemaakt, eerst voor de ZWM, daarna werd het ZUIDERZEEPOLDERS en tegenwoordig is het AGRICO en is het logo behoudens het grijpgrage handje van Wolf en Wolf ongeveer gelijk gebleven. In het voorjaar, bordjes wit schilderen en letters schilderen met de rasnamen erop, later werden het plakletters en tegenwoordig is alleen nog het logo van belang. En toch, bij al die beelden die je dan weer voor ogen krijgt, realiseer ik mij maar al te goed dat het ondanks alles, wel echt een beetje de naam mag of mocht dragen van “Die goeie ouwe tijd” want dat was het wel. Na een 35 km stond ik weer bij huis en kon ik met een gerust hart weer de fiets opbergen, hij fietst nog steeds super, ook na 35.630 km.

Na 20 mm regen

Niet van plan om vandaag te gaan fietsen, gisteravond waren de weersberichten dusdanig slecht dat het programma voor vandaag zou bestaan uit wat huishoudelijke bezigheden, variërende van afstoffen, stofzuigen, lappen, wassen enz. het was niet verkeerd gekozen want er viel heel wat in korte tijd en daarbij nog flink onweer dus ik voelde me redelijk gerust, totdat het weer droog werd. Zo rond de middag zag het er allemaal weer wat vriendelijker uit en had ik zelfs de euvele moed om wat wasgoed buiten aan de lijn te hangen, nou dat had ik beter achterwege kunnen laten want nauwelijks was ik binnen of het begon weer te tikken van neervallende druppen dus meteen maar weer naar buiten en alles vanaf de lijn in de droogtrommel gedaan. Omdat ik niet een hele dag bezig kan zijn op zo’n kleine oppervlakte, zo groot woon ik nou eenmaal niet, begon het toch wel wat te kriebelen om even te luchten en uit te waaien, die regen zal wel meevallen vanmiddag volgens de berichten. Omkleden en gaan, dus toch op weg, heel even maar, want na 46,7 km volgens de GPS was ik weer thuis. Gelukkig had ik de “kap” bij me en kon ik die gebruiken voor afdichting toen het wel erg hard begon te regenen, het was de bedoeling geweest om via Obdam een rondje te maken maar doordat de regengoden me niet welgezind waren ben ik maar eerder met een kleine omweg weer naar huis gereden en zo kwam ik niet verder dan die 46,7 km.

Geen foto's

Het zit niet mee vandaag, eerst naar de tandarts en daarna een stukje fietsen waarbij ik tot de slotsom kom dat mijn camera de geest heeft gegeven. Meestal (lees: altijd) neem ik mijn digitale Sony mee als ik op pad ga met de fiets of tijdens wandelingen in de vakantie. Zo ook vanmorgen, hij staat daarbij in zijn tasje rechtop in de houder waarin een bidon ook niet zou misstaan en toen ik hem pakte om een foto te maken van een koppel koeien van, naar mijn mening, een Franse herkomst ging de lens niet open en bleef hij maar melden “start de camera opnieuw”, waarbij de lens trillend heen en weer ging. Na een heel aantal pogingen van het apparaat om zijn allesziend oog te openen hoorde ik een klikje en zweeg hij verder in alle talen, wel kon de lens in en uit worden gedrukt maar dat was dan ook het maximale. Ik denk dat hij wijlen is na zo’n 6332 foto’s, jammer want nu moet ik diep in de buidel tasten want zonder lijkt me ook wat erg kaal als ik weer iets te melden heb op de blog. Mijn ritje van vandaag had na thuiskomst een beetje de vorm van een 8, hoewel je moet dan wel erg krom schrijven maar de wegen liepen nou eenmaal zo. Deze keer kan ik er nog een Googlekaartje bij zetten om te laten zien waar ik vandaag heb rond gereden en ik hoop dat er de volgende keer weer iets meer versiering is aan te brengen in de vorm van een foto. Dus de volgende rit wordt een zoektocht naar een geschikte camera, wie weet wat het zal worden ………………… ik ben erg Sony gek, dus .
p.s. Wim nog bedankt voor de tip m.b.t. het mailadres van Rob, ik had het ook al via die weg gevonden.

R.I.S. gewoon "rissen"

Vandaag bewust een paar keer bezig geweest met het “nieuwe woord” RIS, Kees van Malssen was meen ik ooit de eerste die dit woord heeft gebruikt of heeft “uitgevonden” het z.g. Racefiets Inhaal Syndroom. Ik was van start gegaan en passeerde voor de zoveelste keer het ergernis gevende, geld verslindende, meest onzinnige “kunstwerk” in de A7 en de Flevoweg in de Wieringermeer, Faunaduikers. Ik heb al eerder mijn ongenoegen geuit over deze onzin, dan kunnen ratten, muizen en eventueel hazen droog over naar de andere kant van de A7 om daar, als ze een jager ontmoeten en toevallig haas heten te worden afgeschoten maar nu kunnen ze nog niet eens met droge poten over want het plankje ligt in het water en alles op rekening van de Postcodeloterij want die steunt zo’n hoop “goede” doelen. Oké, ik heb mijn gal weer gespuwd en nu weer verder fietsen. Ik kwam via een aantal mooie wegen in Zwaag waar ik even iets af zou geven bij familie. Ik was nog maar net een kilometer het dorp ingereden of moest al heel dicht naar de kant omdat er een politieauto aankwam met loeiende sirene en zwaailicht al heel rap gevolgd door de eerste ambulance en vrij snel daarna ook nog een tweede, schijnbaar is het ergens niet helemaal goed gegaan maar van zulke dingen word ik zelf wel wat extra voorzichtig. Na mijn boodschap weer door naar Zuidoostbeemster, in Berkhout werd ik staande gehouden door iemand op de racefiets dus in de remmen en net om de hoek stoppen en kletsen, deze fietser bleek een neef van me te zijn en het eerste wat hij zei was: “Zag je me gisteren niet” nee, ik had hem niet gezien wel wist hij te vertellen dat ik in Rijs reed in Friesland en hij had nog een schreeuw gegeven, inderdaad ik hoorde gister wel iemand naar mij roepen maar was er al voorbij voor ik iets zag dus ben door gegaan maar dat was mijn neef dus geweest. Toen we stonden te kletsen passeerden ons een man of 7 of 8 op de racefiets die nogal haast leken te hebben en na ons gesprek heb ik dus bewust de achtervolging in gezet, alleen is het dan afwachten of ze de zelfde weg nemen als ik van plan was te nemen. Alles liep zoals ik had gehoopt, alles ging richting Oosthuizen, eerst inhalen en dan er langs. Bij de oversteek naar de andere kant vlak naast “La Mere Ann” komt een mooi recht stuk met voldoende ruimte om te passeren want er werd al snel in waaiervorm gereden maar met een gangetje van zo’n 46 km was passeren niet zo’n probleem. Niemand had de “puf” om achter mij aan te komen maar ik kreeg wel een nieuw groepje in het oog, misschien kan dat ook nog even, net voor Oosthuizen, het “gas” er flink ophouden en een paar honderd meter voor de brug had ik deze 4 mannen ook te pakken. Even later bedacht ik dat dit nu echt RIS(sen) was geweest. Door naar mijn adres in de ‘Zuidoost’ en gezellig bijkletsen. Later kwamen er nog een paar goede kennissen en dan wordt het iets later vooral omdat ik daarna nog even het gras heb gemaaid. Ik denk dat het zo rond kwart over 3 is als ik weer verder ga, richting Alkmaar en Heerhugowaard, eerst langs het NH-kanaal en door Oost en West-Graftdijk en weer heerlijk verder naar de volgende afslag. Na diverse wegen en afslagen te zijn gepasseerd kwam ik bij de oversteek vanuit de Heerhugowaard naar de dijk waar een fietspad op de dijk ligt, juist op dat moment ging er iemand langs op de racefiets terwijl ik omhoog ging en nog op gang moest komen, ik had het idee dat hij even op de pedalen ging staan om mij niet de kans te geven om hem in te halen, juist dat idee werkt bij mij averechts, meteen een schepje, zeg meer schep, er bovenop en al gauw reed ik steeds dichterbij maar het ging wel tegen de 40 km, dan maar er voorbij, vol gas 47, 48 km en dat hielp, hij zakte meteen af maar bij de stoplichten stond hij weer achter mij en bij de start bleef hij achter mij hangen. Hoelang zal hij dit volhouden, ik wist het niet, nu wel, 400 meter precies volgens de teller, verder kon ik de rest van de rit rustig doortrappen zonder verder nog RIS gevoelens te krijgen.

Ontmoeting met Rob v.d.Bel op de Afsluitdijk

Vanmorgen eerst op de buienradar gekeken wat ik zou kunnen verwachten mocht ik wat verder van huis gaan. Het zag er allemaal vrij redelijk uit dus omkleden en naar Oudemirdum, een bijna standaard ritje wat heen behoorlijk met wind mee zou gaan zoals ik het bekeek voor vertrek. Inderdaad het was een pleziertripje van 80 km in 2 uur en 1 minuut, net geen gemiddelde van 40 km p/u, maar wat zou het, ik word geacht veel tijd te hebben dus mag je nergens te vlug mee klaar zijn, dus straks terug rustig aan heb ik me toen voorgenomen. Toen ik uit de Quest was gestapt, was er nog weinig reactie van de bewoners te zien. Niet thuis bleek even later, mogelijk even om een boodschap en de mobiel mee, maar helaas dat lukte niet en toen ik het gewone nummer belde nam het doorschakeladres op en dat is achterop het erf en daar had men ook koffie met iets er bij werd me verteld. Ik zat nog geen 10 minuten toen de hele familie daar ook arriveerde en na verloop van tijd zijn we opgestapt en naar het voor mij bedoelde adres gelopen. Uiteraard verhalen over een geweldige vakantie gehoord en de nodige foto’s bekeken. Na een broodje en de nodige drankjes ben ik weer richting Noord-Holland gegaan, wetende dat dit allemaal tegen wind zou moeten worden afgelegd. Het viel alles mee, in Friesland was de dijk tot aan de Afsluitdijk de windbreker en op de Afsluitdijk zelf kwam de wind nog steeds uit het Westen zodat ook op deze dijk een behoorlijke winbreker mij heeft beschermd tegen al te harde windvlagen. Onderweg had ik nog een ontmoeting met een Mango-rijder, Rob v.d. Bel uit Hillegom. Op grote afstand zag ik al een rood voertuig naderen en het werd me al gauw duidelijk dat het om een velomobiel ging, pas later kon ik vaststellen dat het een Mango was. We hebben even staan kletsen en ik heb een paar foto’s gemaakt, deze foto’s zou ik naar Rob verzenden per mail, helaas thuis alles in de wasmachine en stom genoeg ook het briefje waarop zijn mailadres was geschreven, nu hoop ik alleen dat hij dit bericht zal lezen en zal reageren op de vraag om zijn mailadres nog een keer aan mij door te geven zodat ik de foto’s op volle grote kan doormailen, dus afwachten en hopen. Na deze ontmoeting ben ik weer verder gegaan en bij de sluizen moest ik nog even stoppen omdat de slagboom een vrije doorgang belemmerde, een paar Duitse vakantiegangers die daar ook stonden vroegen of ze een foto mochten maken van de Quest, wat mij betreft is dat nooit bezwaarlijk dus na dit laatste oponthoud kon ik naar de “stal” waar het gemiddelde toch nog op 36,5 km p/u was blijven “hangen” na 160 km.

Slechts 80 km

Slechts een kort tripje door een somber aandoend landschap, nergens echt zonnig overal iets natte wegen, nee, het lijkt niet echt op een zomerdag in juli. Eerst even naar Wervershoof een paar foto’s afgeven die ik had vergroot via de scanner enz. en dan af laten drukken als “echte” foto, dus geen printerproduct dat geeft altijd na verloop van tijd een verkleuring naar niet realistische kleuren. Het was de bedoeling om een rondje te maken van een 100 km of meer maar ergens in de buurt van Schermerhorn begon de eerste regen te vallen en zag ik dat de lucht nogal “zwart” werd. Mede daardoor heb ik het “roer” maar eerder omgegooid en ben weer richting Middenmeer gegaan. De regen, hoewel erg licht, bleef vallen tot ik thuis was en nauwelijks uit de Quest begon het echt te regenen, met bakken kwam het naar beneden en stond het straatje achter het huis is “no time” blank. Het duurde maar even maar ik had geen zin meer om straks weer van start te gaan, dus opruimen en onder de douche.

Mooi Westfriesland

De zomer is van invloed op van alles en nog wat, ook op het fietsen in een Quest. Je moet veel alerter rijden doordat vakantiegangers rondrijden in voor hen onbekend gebied en ook omdat de snelheid van de Quest verkeerd wordt ingeschat. Maar wees gerust, het ging overal hartstikke goed en dan vooral omdat ik zelf met alles rekening heb gehouden tijdens mijn ritje van vandaag. Gestart in Middenmeer en dan een rondje door Westfriesland, even langs Odam en verder langs de Zomerdijk naar Hoorn om daar te bekijken hoe het werk aan de Zuiderdijk, de dijk langs het IJsselmeer, is gevorderd. Er is nog geen toegang tot de Zuiderdijk, noch voor fietsers noch voor wandelaars, dus daar is weinig te zien. Langs de Provincialeweg vanaf Hoorn richting Enkhuizen en dan afslaan via de Hemweg en Elbaweg naar de Zuiderdijk waar ik de vorige keer ook omhoog ben gegaan richting Enkhuizen. Daar is alles zoals het altijd al is geweest en kan je richting Enkhuizen wel fietsen, ik heb daar nog een foto gemaakt van de situatie zoals het er nu bij ligt, ik heb nog steeds geen idee hoe het straks gaat worden, pas eind november gaat de dijk weer open en hopelijk zien we dan waar men al zolang mee bezig is, n.l. de dijk versterken. Ik ben zolang mogelijk de kustlijn blijven volgen en in de “hoek” van de Wieringermeer heb ik nog een foto gemaakt van Medemblik zoals maar weinig mensen zich een beeld van kunnen vormen. De teller geeft in beide richtingen het zelfde totaal na dit ritje, 30103 km.

Politiecontrole op 30.000 km

Er kan heel wat gebeuren op één dag, vanmorgen ben ik van huis gegaan met het idee ik ga de 30.000 km volmaken en dan zie ik wel weer. Van start richting Wervershoof en even langs mijn beide broers, de jongste was niet thuis en de oudste was ook afwezig, wel even op het laatste adres zitten kletsen met daarbij de nodige koffie met zijn vrouw gedronken. Voor ik zo ver was passeerde ik in de Wieringermeer nog de z.g. Faunaduikers, bekostigd door de Postcodeloterij, echt een belachelijke stunt die straks alleen goed is geweest voor de ontwikkelaars van Agriport. Vervolgens richting Zwaagdijk om een “leuk” rondje te maken, om over, of door mijn geboortedorp te rijden heb je twee mogelijkheden, de eerste 5 a 6 km over de weg en dan verplicht naar het fietspad of alles over het fietspad. Nu staat er naast dat fietspad, juist die eerste 5 a 6 km, een prachtige ligusterhaag die alle verkeersdeelnemers het zicht op de Quest ontnemen als ze afslaan naar een inrit bij een woning of wat dan ook, op advies van mijn zwager Gerrit neem ik dan ook sinds vandaag de weg waar dus de auto’s enz. rijden en wat denk je, snelheidscontrole, er stonden 2 agentes met lasergun om snelheidsmaniakken terecht te wijzen door middel van een “prent”. Uit voorzorg, om me te verdedigen, ben ik gestopt, “Meneer ,U reed 42 km” was de eerste opmerking en “Moet U niet op het fietspad ? “. Het bleken 2 dames te zijn die best meer wilden weten over dat “gele ding” en meteen heb ik ze het wetsartikel getoond m.b.t. de regels voor fietsen en waar de Quest net buiten valt. Ze reageerden allebei heel positief op het schrijven en na een praatje wensten ze mij een goeie reis verder, vooral nadat ik ze vertelde dat mijn zoon op de meldkamer zat in Alkmaar en toen ze me vroegen hoe heet hij en ik ze zijn naam gaf was hun reactie “O Gerard , ja die kennen we wel”. Aan de overkant van deze onverwachte stopplaats woont een vroegere buurjongen, ook nog aangetrouwde neef, die aan mijn stem hoorde dat ik daar stond dus daar ook weer een tijd zitten met de nodige koffie en koek waar ook zwager Gerrit aan kwam fietsen, zo zie je maar het was weer echt thuis zijn op “ons dorp”. Om kwart over 12 ging ik weer verder en via diverse omwegen, o.a. ook door Schermerhorn waar het kleinste huisje staat (27 vierkante meter), kwam ik na de nodige kilometers weer in Middenmeer en is de stand van de totaalteller op 30.008 km gekomen.

Storm en geen regen maar wel spannend

Het is mogelijk, hoe bestaat het, na een weersbericht dat alleen maar regen en zelfs storm waarschuwingen afgaf werd het toch weer een keer droog en zelfs af en toe zonnig. En dan is het tijd om de Quest weer van “stal” te halen en een ritje te bedenken. Eerst maar eens tegen de wind in, het is nou niet direct storm maar hard waaien doet het wel en de temperatuur is maar 13 graden, en dat op 21 juli, haast onvoorstelbaar maar het is niet anders. Richting Slootdorp gaat prima, een beetje minder wind doordat ik schuin achter een flinke bomen rij kan fietsen en een lucht waarvan ik het vermoeden had dat het straks weleens mis zou kunnen gaan maar het bleef voorlopig droog. Toen ik Slootdorp uit ging viel het me tegen dat de snelheid er helemaal uit was dus stoppen en banden controleren, inderdaad de rechter voorband was helemaal leeg, even stoppen de fiets op zijn kant in de berm en verwisselen. Vervolgens weer op spanning brengen en verder richting Den Helder, het zal wel toeval zijn geweest maar ik reed eigenlijk overal achter een windscherm, of bomen en struiken of een dijk dus kon ik lekker de gang er in houden. In Den Helder kreeg ik het idee om langs de buitenkant van de dijk te gaan en dan bij Huisduinen weer naar de “normale” weg te fietsen, zo gezegd zo gedaan. Toen ik om de hoek kwam bij de aanlegplaats van de TESO ( de boot naar Texel) voelde ik dat er echt nog wel iets over was van de aangekondigde storm, met flink tegenstuur bleef ik op koers maar het was af en toe wel een beetje spannend. Toen ik de bocht eenmaal had gehad en de wind schuin van achter kwam werd de druk van de wind voelbaar, ik durfde niet bij te trappen omdat het pad niet echt een vlakke asfaltweg is en nogal “springt” bij hoge snelheid maar zonder trappen ging de snelheidsmeter zelfs al over de 42 km. Bij Huisduinen ben ik weer binnendoor gegaan en was na 77 km weer thuis zonder één spat regen en als ik het totaal bekijk ben ik minder dan 100 km van de 30.000 km.

Is meer dan drie is te veel ?

Donderdagavond 17 juli 2008, de 4e fietsdag van deze week, min of meer passend in het verhaal van “Drie is te veel” in dit geval dus 4, hoe dat precies zit ? Ik ben deze week 4 keer op pad geweest, maandag 88 km, dinsdag 160 km, woensdag 101 km en vandaag weer 160 km, op z’n Westfries zeggen ze dan wel eens “’t kin wel op al ist lekker” Het is dus op, voor deze week, en volgende week zien we wel weer. Door omstandigheden moest ik vandaag weer oppassen in Oudemirdum en omdat de weersvoorspellingen ronduit slecht waren heb ik lang getwijfeld zal ik met de fiets gaan of met de auto. Het is de fiets dus geworden, vanmorgen met een heldere zonnige blauwe hemel van start en toen ik daar was begon het daar te stortregenen en had ik een beetje het gevoel hoe moet dat vanavond als ik terug ga. Maar het zijn buien en daar stopte het op een bepaald moment ook weer met hard regenen en het werd zelfs een tijdje droog, in de loop van de middag gingen de hemelsluizen nog een paar keer open maar tegen de tijd dat ik weer op huis aan kon was het droog. Het reed allemaal soepel hoewel, aan de benen voelde ik dat ik deze week meer had gedaan. Toen ik bij de kop van de Afsluitdijk linksom ging zag ik de lucht richting Noord-Holland en bedacht dat het onderweg best wel eens goed mis zou kunnen gaan, donkere wolken in het westen beloofden niet veel goeds. Het is allemaal erg mee gevallen, de laatste 6 a 7 km heb ik een klein motregenbuitje gehad en dat was alles.

Kleintje toe.

Was het gister nog 160 km vandaag volgde een aanvulling en kwam er ook nog een keer 101 km op de teller te staan. Het is en blijft mooi werk, een rondje fietsen door het Noord-Hollandse landschap. De rit ging vandaag eerst richting Zuidoostbeemster en vervolgens met een ommetje weer naar huis. Op het fietspad langs de provincialeweg waar Kees Schouten alle dagen langs fietst moest ik een poosje wachten omdat een enorme trekker met een soort “boomwortelfrais” de overblijfselen van een paar dikke bomen tot in de grond aan het verwijderen was, dus geduld en dan komt er vanzelf wel weer “vrij baan”. In Zuidoostbeemster even langs mijn vriendin, koffie een broodje enz. en later weer verder naar Alkmaar via allerlei omwegen. Echt een heerlijk ritje wat ondanks de wind heel prettig is verlopen.

Retourtje Friesland

Het moest er weer een keer van komen, retourtje Friesland, oppassen in Oudemirdum dus vanmorgen op tijd uit bed en om half 7 van start en door een vroege start ben je ook op tijd op het oppasadres, 2 uur en 5 minuten over 80 km. Moet ik wel zeggen, de Afsluitdijk had ik voor de wind en dat scheelt absoluut. Na een rustig dagje, want dat is het, ze zijn al weer behoorlijk zelfstandig en zijn de hele dag bezig in hun eigen wereldje dus opa is eigenlijk alleen maar ter opluistering. Het meest opvallend was vandaag het verzoek van Fleur van 5 jaar, “Opa wil je me in het eekhoorn hok doen”. Ik keek wel even vreemd maar ze verzekerde mij dat ze dat wel meer mocht van mama, “Dan lopen ze over mijn armen en zo” Ik heb het eens bekeken en was echt van plan haar wensen in te willigen, was het niet dat die beestjes mij te dicht bij de uitgang van de kooi bevonden en zo vlug zijn als water. Ik heb haar verzekerd dat ze dat met mama wel weer mag proberen maar dat opa die beestjes niet meer kon vangen als ze los zouden breken bij het in of uitstappen van de kooi. Ze nam er gelukkig genoegen mee en ging ze toen voeren door het gaas heen en dat vond wel aftrek. Om kwart voor 5 heb ik de oppasdag beëindigd omdat mijn schoonzoon toen weer thuis was. En dan weer van start, richting Middenmeer, door Friesland langs de dijk gaat het nog vrij soepel met af en toe ruim boven de 40 km en daarna linksom de Afsluitdijk op, de snelheid ging meteen behoorlijk naar beneden, de teller gaf meestal 35 km aan, hoger zat er (nog) niet in, thuis gekomen was het gemiddelde behoorlijk gezakt en was blijven staan op 37,5 km. Het totaal is na vandaag opgelopen naar 29.563 km.

Wanneeer ben je oud ?

Maandagmorgen, zonnig en zomers weer dus ideaal om een ommetje te maken door de regio. Als ik iets wil vandaag dan moet ik op tijd vertrekken want rond 1 uur zal ik weer thuis zijn om de kleinzoons in Middenmeer op te vangen als ze opa nodig hebben want vader en moeder zijn vanmiddag weg. Ik ben rond half 12 al thuis na een plezierig toertje van 88 km, gestart in Middenmeer was ik van plan om deze keer vanaf Hoorn de omringdijk langs het IJsselmeer te nemen om te kijken hoe ver ze zijn met de werkzaamheden die tot november zullen duren. Om niet dwars door Hoorn te moeten fietsen heb ik een afwijkende route genomen via Nibbixwoud, Zwaag, Blokker en dan langs de N 506 naar Hoorn waar ik zo bij de dijk uit zal komen. Helaas, juist op dat stuk staan allerlei grote kranen enz. en uiteraard de nodige borden die de doorgang beletten dus dat gaat niet door, meteen rechtsaf en aan de noordkant langs Hoorn naar Avenhorn en zo richting Schermerhorn en Alkmaar waar ik weer afdraai naar de richting Middenmeer. Op het stuk naar Schermerhorn deed zich nog iets leuks voor, ik haalde twee mannen in die op de racefiets voor me fietsten, zestigers denk ik. Heel veel bellen en de claxon flink laten gaan gaven me op het laatste moment net een beetje ruimte om via fietspad en berm te kunnen passeren, even later moest ik stoppen voor het stoplicht bij de 3 molens die links langs de parallelweg staan. De mannen stopten even later achter mij en het eerste wat ze zeiden was, : “Zo met zo’n snelheidsmonster een paar ouwe mannen aan de kant rijden” mijn reactie hierop was, “Wat is oud”, “Nou als je de 60 bent gepasseerd dan…..”. “Oké ik hoop volgende maand 68 te worden”. “Dan hebben we niets gezegd” . Zo zie je maar er zijn echt ouwe mannen die klagen meteen als ze niet meer mee kunnen komen.

Vale Gier onderweg

Weer een dag zoals alle anderen dacht ik vanmorgen toen ik van start ging maar het werd een ritje met belevenissen. Omdat het weer niet echt vast zomers is ga ik nog niet te ver op pad heb ik me voorgenomen, een rondje in de “buurt” ligt het meest voor de hand. Tegen half 11 ging ik van start richting Slootdorp, in Slootdorp even naar rechts en dan linksaf de Den Oeverseweg op, een mooie brede asfaltweg waar het lekker rolt. Na een paar Kilometer stonden heel wat auto’s en mensen langs de kant, mijn eerste gedachte was, een visclub die het hier gaat proberen, maar nee, daar heb je geen grote fototoestellen en verrekijkers bij nodig. In het veld zag ik dat er mensen bezig waren met bollenrooien en verder leek het mij rustig. Toen ik bij de eerste zijweg kwam stonden daar ook een vader met zijn zoontje en uiteraard een “joekel” van een verrekijker op statief, dit was aanleiding voor mij om toch maar te vragen wat er voor bijzonders aan de hand was. Er werd me met veel enthousiasme verteld dat er een Vale Gier in het veld zat en of ik ook even wilde kijken, dus uit de Quest en via de techniek zag ik inderdaad een enorme grote vogel die de naam Vale Gier schijnt te dragen, toch wel uniek. Op mijn vraag hoe zoiets meteen bij zoveel mensen bekend was werd mij verteld dat de vereniging via internet melding van zoiets maakt en verder per mail enz. wordt iedereen zo snel mogelijk op de hoogte gebracht. Een leuk voorval, zo zie je maar er zijn ook andere hobby’s dan fietsen. Ik heb mijn weg vervolgd en ging via het Robbenoordbos naar Den Oever, in het bos kwam ik een vroegere plaatsgenoot tegen, Ben Datema liep er een rondje met zijn kinderen, Ben, voorheen ook een fanatiek wielrenner zocht het hogerop en werd straaljagerpiloot en vertelde in het gezellige praatje dat we hadden, dat hij nodig weer eens moest fietsen want de conditie is niet meer wat het geweest is. Via de haven in Den Oever heb ik de buitenkant van de dijk genomen waar eigenlijk wat te veel los split ligt en tegen een harde wind in richting da andere kant van het eiland. Toen ik daar bijna was had ik het gevoel dat het steeds zwaarder begon te trappen en de gang hield ik er maar moeilijk in, in een bocht voelde ik de oorzaak, achter lek dus aan de kant en uit wind en in de zon, ja echt, heb ik de zaak weer opgeknapt en kon daarna probleemloos weer verder. Na een 75 km was ik weer thuis met het gevoel dat het een “lekker” uitwaai ritje was geweest.

Alles op rolletjes in Avenhorn

Men zegt wel eens, “echt Hollands weer” nou dat hebben we vandaag, wind, regen en geen of weinig zon. Tenminste zo ging ik van start, maar nu ik weer thuis ben schijnt de zon, niet overdadig maar het is nu eigenlijk redelijk weer om een rondje te fietsen. Ik ben zomaar een rondje gaan maken, via allerlei omwegen kwam ik in de buurt van Avenhorn en meteen dacht ik aan wat Arie Kastelein ooit een keer mailde “Als je in de buurt bent, kom eens langs” en zo ging ik op zoek naar de rolluikenfabriek waar Arie de scepter zwaait. Eerst op het gedeelte waar iets van Sonja Bakker staat maar daar vond ik niets dus toen naar de andere kant en na wat omzwervingen zag ik een bekend bord, inderdaad hier moet het zijn. Het was zo ongeveer 10 over 1 toen ik daar rond reed, niemand te zien en toen de Quest met zijn “neus” binnen de deur kwam ging er meteen een claxon maar nog geen kop te zien, na enige momenten te hebben gewacht ben ik maar weer verder gegaan, volgende keer beter. Als bewijs dat ik op de juiste plaats was heb ik nog wel een paar foto’s gemaakt, soms begin je te twijfelen of je wel op de juiste locatie zit maar dit is voor mij zeker het juiste geweest. Vervolgens richting Hoorn waar ik schouwburg “Het Park” aan het IJsselmeer zag met Hoorn op de achtergrond en dan via Zwaag , Zwaagdijk en Wervershoof naar Medemblik en Middenmeer waar mijn rondje van vandaag eindigde na 78 km.

Eerste rit na de sneeuw

Vanmiddag de eerste kennismaking met het “thuisfront” in al zijn vormen, vanmorgen eerst alles in huis weer een keer goed onderhanden nemen en daarna toch een beetje beginnen te denken aan de Quest. Wat is dat, de eerste kennismaking met dat “thuisfront”, toen ik Middenmeer goed en wel achter me had gelaten stopte er een auto met een kennis van me waar ik een tijdje mee heb staan praten over de zeer geslaagde vakantie en uiteraard kwamen de 2 faunadoorgangen ook ter sprake, geld verslindend en weinig zinvol maar wie zijn wij om er een juiste uitspraak over te doen. De tweede stop was in de bocht na het viaduct onder de A7 door, een hardloper uit Middenmeer, zijn naam is me ontschoten, zwaaide naar me en ik heb daar op gereageerd en ben gestopt, zijn eerste vraag was : “Ben je weer terug van vakantie, ik lees af en toe op je blog maar de laatste tijd kwamen er geen nieuwe berichten meer dus dacht ik, misschien is hij een tijdje weg”. Ik kon dat volledig beamen, een geweldige vakantie met enorm mooi en zelfs erg warm weer in het Zwitserse Wallis op camping Muhleye in Visp. De volgende ervaring met het “thuisfront” was een jongen van een jaar of 12 a 13 langs de weg, hij zag mij aankomen stopte en stak lachend zijn duim omhoog, later nog twee keer een chauffeur die knipperden met de lichten en hun duim opstaken, wat is iedereen vriendelijk, bijna net zo vriendelijk in het verkeer als in Zwitserland want dat vonden we opvallend t.o.v. de Nederlandse weggebruiker, waar de Zwitser voorrang geeft neemt de Nederlander het, echt opvallend. Na een rondje van ruim 80 km was ik weer thuis.

Questie van tijd is terug

Het heeft even geduurd maar we zijn er weer, helemaal uitgerust om in de loop van volgende week weer van start te gaan met de Quest en zijn belevenissen, we zijn 3 weken in Zwitserland geweest en hebben veel bergen beklommen waar ik met de Quest niet graag zou afdalen. Dus tot spoedig ...................

Hoes'te meer .............

Het weer was vandaag merkbaar anders, minder hoge temperaturen en veel meer wind. Alle dagen richting West-Friesland enz. was voor mij aanleiding om maar weer een keer de andere kant op te gaan, in Noord-Westelijke richting starten. Dus eerst richting Schagen en dan het kanaal over naar de Noordzeekust, heerlijk weer om lekker door te “karren”. Op zo’n rit kom ik slechts één stoplicht tegen en als ik bewust zou gaan zoeken kan ik gemakkelijk een ritje bij elkaar fietsen van 200 km of meer zonder dat er één stoplicht in de route voorkomt. Op een bepaald moment nam ik min of meer onbewust een verkeerde afslag en kwam recht voor de strandopgang, ik werd letterlijk gezandstraald dus snel omdraaien en weer naar de juiste afslag richting Den Helder. Vanaf Huisduinen was het geweldig, langs het Marsdiep buitendijks met een gangetje van 45 tot 50 km tot bij de aanlegplaats van de boot naar Texel. De TESO kwam net aan met een vrachtje van Texel en op het parkeer terrein in Den Helder stonden de nieuwe klanten alweer te wachten om naar het eiland te gaan. Vanaf Den Helder had ik alles voor de wind dus dat gaat extra simpel om gang te houden. Toch zag ik ondanks de snelheid een bord op een woning langs de Balgweg niet over het hoofd, flink remmen en even vastleggen, vrij vertaald stond er “Als je veel ruimte hebt dan heb je ook veel rommel”. Op het laatste stuk van mijn rondje kwam ik door Slootdorp waar men de oranje stemming wel erg ver door had gevoerd door het jongetje, onderdeel van een monument, een oranje kapje had aangemeten.

Fauna doorgangen in de A7

Waar zijn ze mee bezig, 2 fauna doorgangen maken en waar voor, om de ratten en muizen en eventueel een paar hazen de mogelijkheid te bieden om aan de andere kant van de A7 te komen. En als die beestjes toevallig haas heten worden ze na verloop van tijd nog afgeschoten door één of andere jager. Als ik dit nog eens overlees is het wel allemaal erg zwart/wit gesteld, nou ja , laat maar, feit is wel dat er door milieugroeperingen dingen gerealiseerd worden die qua kosten toch wel erg ver de pan uit rijzen. Als je ziet wat er allemaal in beweging is voor zulke “grappen”, bovendien kun je nooit berekenen hoeveel dit bijdraagt aan een betere wereld, zelfs een aantal bomen moest het afleggen tegen het machinaal geweld. Het ritje van vandaag was maar iets boven de afstand die nodig was om de grens van 29.000 te doorbreken zag ik toen ik weer thuis was 29.002 km is de totaalstand op dit moment.

Ook deze was gemaakt voor het Westfrieslandspel

Is het niet te warm in zo’n Quest met deze temperaturen werd mij vanmiddag gevraagd, eerlijk gezegd nu ik thuis ben en niet meer gekoeld wordt door rijwind is het pas echt warm en benauwd. Onderweg had ik nergens geen last van, heerlijk temperatuurtje, voldoende drinken aan “boord” waar ik dan ook geregeld gebruik van maak en een klein beetje wind, wat wil een mens nog meer. Wat ik graag zou willen is weer eens mijn standaard rondje kunnen maken langs de dijk van Enkhuizen naar Hoorn, helaas dat gaat nog tot november duren las ik vandaag op een bord langs de weg bij het begin van de IJsselmeerdijk vlak voor Venhuizen, dus maar weer een andere weg genomen en dan kom je ook wel weer leuke dingen tegen. Zo heb ik ooit voor het Westfrieslandspel een foto gemaakt van een paar jongetjes op een trap in de voortuin bij een woning, of deze ook is gebruikt in het spel weet ik niet eens maar vandaag passeerde ik dit punt toevallig weer en zag ze staan dus nu ook maar in keer in de blog vermelden, aan het eind van het dorpje Hem/Venhuizen vlak bij Elba, ja wat is Westfriesland mooi en vol verrassingen dat er zelfs een Elba is, alleen Napoleon ontbreekt. Het rondje werd in totaal net iets meer als 90 km en dat brengt het totaal al erg dichtbij de 29.000 km, nog 74 km en altijd maar weer, wat is dit een genot zo’n fiets, voor mij onbegrijpelijk dat er niet veel meer mensen op de Quest toer gaan.

Niet opwinden

Gewoon even een snel rondje, ja wat is snel, ik heb maar net 40 km gereden maar ben wel 2 uur van huis geweest. Oorzaak, alles vlug willen doen en tot de conclusie komen dat niet iedereen die instelling heeft dus gewoon aanpassen aan het ritme van die ander. Vanmorgen de auto even het oliepeil gecontroleerd en constateren dat het bedenkelijk laag begint te komen en dan is er maar één oplossing naar de garage, in dit geval vlak bij huis, even olie verversen en dan komt hij weer op normaal peil, dit kwam helemaal goed in de garage van Dick Smit in Middenmeer. Op mijn kleine rondje van vandaag moest ik ervaren dat er weer een stuk prachtig mooi vlak wegdek, de Flevoweg, wordt open gezaagd en gegraven t.b.v. de A7 waar de auto’s met meer dan 120 km p/u overheen racen. En dan moet je ook nog een poos wachten omdat deze operatie zonder aankondiging wordt uitgevoerd en omrijden dan niet meer tot de mogelijkheden behoort. Ik voelde dat ik me niet op moest winden, vooral niet omdat de naam die steeds weer opduikt hier langs de A7 enz. me al meerdere keren een beetje heeft geïrriteerd omdat er vaak meer mensen staan te praten dan er werk wordt verzet, maar dat zal wel bij het arbeidspatroon van vandaag de dag horen. Eerst was ik nog van plan langs gemaal Lely te gaan maar het was niet echt droog en om nou in de regen de route wat langer te maken was niet helemaal aantrekkelijk, wel heb ik de tijd genomen om vanaf de brug een foto van het gemaal te maken jammer dat de lucht niet blauw was anders was het zeker een leuker plaatje geworden. Wie weet komt dat ook nog een keer.

Medemblik, langs het IJsselmeer

Het is alweer de 4e juni, de dagen vliegen voorbij en voor je het weet is het weer volop zomer enz., wat betreft het weer is het eigenlijk al zomer, de temperaturen vallen alle dagen best mee en als er niet te veel buien vallen doet het zomers aan. Vanmorgen even een rondje gedraaid wat uiteindelijk toch nog erg ruim over de 80 km kwam, ik was van plan om het vandaag rustig aan te doen, dat heb ik ook wel gedaan maar als je overal even wil kijken en stoppen dan telt aan het eind van zo’n rit alles toch weer aardig op. Op de dijk langs het IJsselmeer wordt nog steeds hard gewerkt aan de weg en is het nog niet toegestaan om er langs te rijden of zelfs te lopen. Op het punt waar ik voor de dijk kwam werd me dat weer duidelijk gemaakt door het bekende bord met de rode rand. Een bewoner langs de dijk, die zijn gras aan het maaien was gaf aan dat ik wel links af kon dan was alles vrij maar richting Hoorn is niet mogelijk zo maakte deze man me wijs. Dus i.p.v. omkeren, linksaf richting Enkhuizen en dat ging heel goed en het reed prachtig, een flauw zonnetje en een heel licht windje maakten het weer echt een plezier ritje. Een stukje door Enkhuizen en vervolgens over de dijk naar Andijk enz. iets voor Andijk kwam me een man op een ligfiets tegemoet die me gebaarde te stoppen, het bleek een Engelsman te zijn die op vakantie was in Nederland. Hij wilde graag een foto maken want hij kende iemand in Engeland die ook met zo’n gestroomlijnde fiets reed. Verder over de dijk passeer ik Wervershoof en kom vervolgens door Onderdijk richting Medemblik, net voor de jachthaven zag ik een behoorlijk koppel ganzen zwemmen en dan vraag ik me werkelijk af, hoe groot wordt de plaag met zoveel van die beesten, het aantal wordt echt veel te groot, de boeren op Texel en op meerdere plaatsen klagen niet voor niets. In de haven van Medemblik zag ik vanmorgen nog een “vreemde” boot uit de serie van de bruine vloot, ik heb al heel wat van die oude “gevallen” gezien maar deze was nieuw voor mij. Bij Leo Smit de fietsenmaker het onderdeel opgehaald wat de rubbers moet vervangen van de Quest maar dat wordt volgens mij nog een hele operatie, als ik echt omhoog kom te zitten zal ik het pas ondernemen heb ik al besloten, ik denk van mezelf dat ik soms wel handig ben maar nu begin ik toch te twijfelen.

Van alles en nog wat, .......................

Het is een voor en nadeel als je een beetje dicht bij het “vuur” zit, ik zal het uit proberen te leggen. Ooit was er bij ons in de familie iemand die het pure onvervalste Westfriese dialect wilde promoten door middel van een spel, inderdaad het “Westfrieslandspel”. Ik heb daar door toeval ook een kleine bijdrage aan mogen leveren door wat foto’s te maken die al dan niet bruikbaar waren voor het ideaal van Tom en Gerda. En nu alles alweer een hele poos achter de rug is, zijn er af en toe nog wat naweeën omdat er mensen zijn die er nu pas achter komen hoe leuk en leerzaam dit spel uiteindelijk is geworden, anders waren er geen 9500 stuks van de wereld in gegaan. Zo was er afgelopen week ook een familie die dit spel had gespeeld en hier uit is het enthousiasme ontstaan om zelf ook zo’n setje aan te schaffen, maar helaas de voorraad is allang uitverkocht en laat nou die familie mijn naam weten te vinden en omdat ik er ooit één extra had gekocht voor …………………… , nou ja zeg maar voor zulke gevallen zijn ze gered. Zo zie je maar wat dichter bij het vuur zitten heeft soms echt voordeel. Onderweg naar het adres waar ik dit laatste spel zou afleveren heb ik evengoed een rondje gemaakt om wat kilometers in de benen te krijgen en zo kwam ik door de Bobeldijk waar moeder zwaan haar enige nakomeling met opgeheven vleugels verdedigde. Voor de eerste keer weer over het viaduct naar het Keern langs de ijsbaan “De Westfries” ik moet eerlijk zeggen, wat is dat een verbetering, vooral voor de fietsers. Van bovenaf meteen oversteken naar het fietspad en veilig op het fietspad richting Zwaag en Zwaagdijk kunnen komen zonder risico’s van passerende of tegemoet komende auto’s. Ik ben vanaf dat punt doorgereden over Zwaag en later Zwaagdijk en zo door naar Wervershoof en Medemblik. In Medemblik ben ik langs Leo Smit gegaan, de fietsspecialist van N.H. en vooral in de regio in en rond Medemblik, mijn draaihendels van de shifters zijn ver “verteerd” door zweet enz. dat de rubbers eigenlijk dik aan vernieuwing toe zijn, Leo ging even zoeken in de pc en bellen met de leverancier, resultaat, morgen zijn ze in huis. Dus ik denk dat dit goed gaat komen. Voor ik in Medemblik was kwam ik langs de dijk bij Onderdijk nog een “dijkonderhoudsmethode” tegen die ik wel kende uit de loofverbranderswereld m.b.t. aardappelen maar langs de weg zag ik dit nog niet eerder. Het was een kort rondje van ongeveer 70 km met weer de nodige ervaringen.

Gewoon Holland - Friesland

De belevenissen van vandaag weer even op een rijtje zetten, van start richting Oudemirdum zonder van te voren eerst te overleggen of er iemand thuis is als ik daar aan zal komen. Maar het weer is prachtig en als de deur vast is ga ik wel een ander rondje maken. Wat kom je allemaal tegen zo onderweg, iets na Wieringerwerf passeerde ik Arnold Schalkwijk de veelfietser uit Wieringerwerf, hij netjes op het fietspad, ik een beetje “arrogant” op de weg, ik rij alleen op de weg als ik denk dat het daar voor mij veiliger is en in dit geval zeker, hordes schooljeugd liefst met 3 of 4 naast elkaar is niet zo aantrekkelijk voor de Quest en zijn berijder. Op de Afsluitdijk was weinig verkeer, ik ben 1 wandelaar gepasseerd en verder geen fietser of wandelaar meer gezien. In Friesland net na Makkum ging ik twee wielrenners/toerfietsers voorbij, in mijn spiegeltjes zag ik dat de voorste iets tegen de achterste zei en daarna kwam hij langzaam dichterbij, en ik reed op dat moment iets boven de 40 km, dan zit er maar één ding op, gas geven, bij een gangetje van 48 tot 50 km zag ik dat het figuurtje van de achtervolger steeds kleiner werd in het spiegeltje en uiteindelijk was er geen achtervolger meer, zo hoort het ook, je moet nooit een Quest fietser uit gaan dagen, dat is vragen om te verliezen. Ondertussen had ik wel even gebeld of mijn dochter thuis zou zijn, op dat moment nog niet maar tegen de tijd dat ik er zou zijn was ze weer op de basis. We hebben even lekker zitten kletsen met een paar bakken koffie en een broodje zodat ik straks weer gesterkt de andere kant op zou kunnen. Ik heb nog even in de opslagloods gekeken bij mijn caravan die binnenkort weer van stal mag, alles leek in orde dus t.z.t. zien we wel. Als ik terug ga neem ik een andere route, het was weer een keer mis bij het Akwadukt van de Galamadammen, dit is voor mij de derde keer, dat ik niet normaal door kan rijden, de eerste keer, de weg voor het fietspad asfalteren, de tweede keer, het fietspad stukken uitfrezen en opnieuw asfalteren en nu waren ze bezig om er teer op te spuiten en daarna een laag grint en overheen werken. Ik had slechts keus om over de rand te fietsen, 3 tegels breed, samen 90 cm en dan met een Quest van 76,5 cm breed dan moet je erg voorzichtig zijn om geen krassen op te zijkant te krijgen als je zo dicht langs de kant moet rijden. Dus terug over Stavoren, alles de dijk volgen vanaf Oudemirdum en zo naar Hindelopen en daar weer naar de bekende vertrouwde route. Eenmaal Frieslands vaste land achter mij en weer de Afsluitdijk op leek de wind af en toe van richting te wisselen dan weer opzij dan weer eens voor maar ook achter was geen uitzondering, gewoon doortrappen en bij de Lorentzsluizen zelfs nog even aanzetten want op 20 meter voor de brug begon de bel te rinkelen dus even gas erbij en nog over de draaibrug richting Den Oever. Na een paar kilometer zag ik een fietser ook richting N.H. gaan toen ik hem in had gehaald zag ik dat het Arnold weer was dus even stoppen en wat bij kletsen. Hij was naar Bolsward geweest en ging ook weer op huis aan. Toen ik weer van start ging was het voor Arnold nog even aanhaken maar dat is ondoenlijk met een Quest voor je, geen uit de wind fietsen mogelijk gewoon de volle laag en dan glijdt een Quest onder alle “wind”door. Na 173 km en totaal 28.639 km was de maandagtraining weer over en bemoei ik me een poosje met de huiselijke bezigheden.