BLIJF IN BEWEGING

 

97 km

Ik was vandaag weer even op pad dat zal niemand verwonderen, hij kan toch niet stilzitten denkt menig één en dat is ook zo, “blijf in beweging”, de woorden van Albert van Dijk die ik nooit zal vergeten.

Weer jaren zekerheid

De brug bij Tiny is klaar, een hele klus die zo eenvoudig is begonnen met het idee het dek vervangen. Ondertussen is het op de twee bovenbalken van de leuning na, een hele nieuwe brug geworden maar wel netjes, Dirk Klok heeft prima werk geleverd. Bij de start vanmorgen was het nog wel wat mistig maar de route zo veel mogelijk over de fietspaden plannen dan moet het goed gaan en dat ging het ook. Aangekomen bij Tiny werd er meteen weer voor koffie en koek gezorgd en vertelde ze dat de mannen net weg waren naar een nieuwe klus. Ik kan straks de “lichtslingers” weer aanbrengen en dan is het met de komende feestdagen weer een aantrekkelijk geheel met de zekerheid dat de brug weer minstens 40 jaar voort kan.

Hij leek me wel erg lang

Langs de ringvaart

Als ik na de lunch weer vertrek ga ik over Kwadijk en moet aan het eind afslaan voor de zoveelste wegomlegging. Geen probleem zo kom ik ook in Edam om dan naar de dijk te fietsen langs het Markermeer richting Schardam. Ik heb het gevoel dat ik de wind half mee heb dus licht trappen en flink opschieten. Ik zie onderweg alle keren enorme koppels zwanen en dan zijn 20 tot 40 geen uitzondering maar hier zie ik er één die moederziel alleen is en niet gezond oogt.

Eenzaam zwaantje

Jan Postma blijft ook in beweging

Eenmaal in de polder lijkt hij wel al lichter te trappen en binnen de kortste keren zit ik op het laatste rechte stuk naar Middenmeer waar ik nog even met Jan Postma oprij die ook zijn dagelijkse rondje maakt want Jan is ook van de zelfde instelling als Ab van Dijk en ikzelf ook “BLIJF IN BEWEGING” ook na die 96 km van vandaag.

Even voor "Postbode" spelen.

 

88 km

Heerlijk, wat een meevaller, het was en bleef droog wat ik niet had verwacht. En zo reed ik vanmorgen zo rond 10 uur de Quest uit de garage en kon ik aan m’n opdracht beginnen, postbode spelen.

Kassen die licht geven en verder "data blokken"

 Bovenkarspel 

Zoiets is prachtig dan heb je een doel om ergens heen te rijden en met een stapeltje kerstkaarten in de tas voelde ik me echt “postbode” en ik dacht hierbij aan vroeger, de postbode bij ons op het dorp kwam ooit een keer langs bij mijn moeder en bracht al lezende de post met de boodschap “Jo je moet donderdag te gast bij Marie” onvoorstelbaar maar waar gebeurd.

Alleen stutten onder het dak

Zus Ria heeft haar huis verkocht maar met
onderstaand bordje op je woning geeft dat
veel rompslomp bij de verkoop

Ik had me voorgenomen om nergens naar binnen te gaan i.v.m. de nieuwste maatregelen om het coronavirus een halt toe te roepen.

Rijndijk

Brug Dijkweg-Kerkweg is vernieuwd maar ....

.... niet meer te nemen met de ligfiets

Eerste de route uitgestippeld hoe ik het voordeligst kon rijden en dat is gelukt. Een enkeling heb ik gesproken op afstand en zo kwam ik weer thuis na bijna 84 km, gewoon een cadeautje vooral als het onverwachts komt.

"Even" aanpassen

 Alle dagen verrassingen is iets waar ik allang aan ben gewend maar deze keer liep het toch heel anders en had dit niet voorzien of verwacht. In mijn vorige “schrijfsel” stond nog een foto van de mannen die een nieuw brugdek aan het plaatsen waren bij Tiny en op het moment dat ik weg ging werd en net besproken hoe het één en ander er uitzag alvorens verder te gaan. Niet zo best bleek achteraf, de dagers waren onder de brug in het midden totaal verroest, onverantwoord om hier een nieuw dek op te plaatsen.

Dus de plannen werden ter plekke gewijzigd en werd het een langduriger project, dat kon niet anders.

Donderdag om iets rond 11 uur gebeurde dit en vrijdag om 13.00 uur lagen er nieuwe stalen balken en was het oude opgeruimd, in zo’n kort tijdsbestek zoiets regelen en uitvoeren had voor mij de meeste bewonderring. Een ander gevolg hiervan was dat Tiny mij belde om eerder te komen voor het weekend dus ik was donderdagavond in de “Zuidoost” met de auto die nog over de oude brug reed.

De volgende morgen rigorreus een ander beeld, ik kon “voorlopig” ook niet meer van het erf af, grote brokken steen verhinderden een vrije doorgang, niet erg dan iets langer mijn gemak houden dacht ik. Niet met de Quest op pad hoewel het weer vandaag best meevalt, dan maar een verslagje van het afgelopen weekend zodoende dit schrijfsel wat niets met fietsen te maken heeft.

Het brugdek ligt er ondertussen alweer grotendeels op en de afwerking zal morgen wel gebeuren want het is al met al een hele klus waarvoor Dirk Klok met zijn assistent alle lof verdienen als “éénmansbedrijf” zo vlot handelen is geweldig. Voor morgen zit het er nog niet in gezien de weervooruitzichten om een rit te gaan maken maar woensdag moet het weer lukken.

Op en neer met een omweg

 

89 km

Het is weer een prachtige dag, af en toe de zon weinig wind en het is droog wat voor mij het belangrijkste is. Gisteravond hoorde ik van Tiny dat ze vanmorgen zouden beginnen met het vervangen van het brugdek dus meteen een rede om daar even te gaan kijken. Het is wel fris maar met een beetje doortrappen gaat de temperatuur vanzelf omhoog. Eerst maar via de Alkmaarseweg en dan terug maar over de andere kant, dus langs Hoorn. Er staat toch nog een aardig windje wat ik dwars op de zijkant heb wat het minst prettig fietst maar verder loopt het prima.

De eerste plank zit bijna vast

Als ik op het juiste adres aankom zie ik dat ze volop bezig zijn, de eerste plank wordt vast gezet na het nodige boorwerk. Ik laat mijn fiets bij de weg staan en ga naar binnen een bakkie doen bij Tiny.

familie de Jong

Even kletsen en ondertussen een foto laten zien van de familie de Jong uit Zwaag die ik had afgeprint op fotopapier en die ik straks zal afgeven bij Leo en Riet, het gezin nog weer een keer bij elkaar op deze leeftijd is uniek, vooral als je bedenkt dat zoon Piet in Oeganda in Afrika zijn bedrijf heeft en niet elke “week” over is.

Op de Oostdijk even "rissen"

Als ik weer huiswaarts ga krijg ik nog wat kerstkaarten mee om meteen bij de familie in en rond Zwaag af te geven dus even een ommetje. Tiny gaat ook even bij de mannen kijken en er volgt overleg hoe één en ander er uit ziet. In Zwaag maak ik een route om bij de familie langs te gaan en als laatste bij Leo en Riet die blij zijn met de foto van hun gezin.

Zijn eerste jubileum in Middenmeer

Vervolgens door naar Middenmeer om thuis een broodje klaar te maken en nog even een “extra” foto van de “Gekko” Quest die vandaag 10 december één jaar in Middenmeer is en ook nog weer 89 km onder de wielen door heeft laten gaan deze dag.

Eén jaar met de "Gekko" Quest

 Hè, ………………. vandaag weer niet met de fiets op pad, de oorzaak is vrij simpel. In eerste instantie de mist die nogal hardnekkig bleef hangen vanmorgen en de verlichting nakijken iets dat zeker nodig was  maar wat overigens vrij snel was opgelost. En dan was de tweede oorzaak het wachten op Post NL voor het in ontvangst nemen van een pakketje wat ik had besteld. Tussen 11.55 uur en 13.55 uur, nou was mijn redenering dan kan ik vanmiddag altijd nog een klein ritje maken. Het is ondertussen al ruim over tijd en ik zie de kans op fietsen steeds kleiner worden vooral omdat ik net nog keek op track & trace waar nu een verhaal is bijgeplakt “het is druk enz. enz. we doen ons best en proberen het vandaag nog te bezorgen voor 22.00 uur”. Wat moet je dan, thuis blijven en nagaan wat er allemaal zoal is gepasseerd het afgelopen jaar. Het eerste wat in beeld komt is het feit dat ik vandaag, of eigenlijk morgen 1 jaar met de “Gekko” Quest mijn rondjes maak door den lande.

De "Gekko" Quest 10-12-2019

Ik weet nog dat ik enthousiast een foto had gemaakt na mijn eerste ritje en die staat hierboven afgebeeld.

De "Gekko" Quest 9-12-2020

De tweede foto is van zojuist, 1 jaar later, maar dan staat de teller na dit afgelopen jaar 13.587 km hoger. Dat was  dus een respectabel aantal kilometers en uren genieten. Mogelijk morgen weer een normaal verslagje van een echt fietsritje in en door het Noord-Hollandse landschap.

Het is weer even wennen.

 

Het was toch weer even wennen, 5 dagen niet gefietst, alsof het een maand is geweest zo voelt het. Maar ik kan mezelf en iedereen geruststellen het gaat nog steeds lekker en soepel. Ik had in m’n hoofd om richting “Zuidoost” te gaan, even op en neer naar Tiny en dat is gelukt. Het eerste oponthoud was al snel.

Op de Alkmaarseweg  was een hele ploeg bezig met de daar, al bijna “jaren” staande stoplichten, af te breken voor de het afslaande verkeer i.v.m. de bouw van de windmolens waarvan er ondertussen , naar algemene opvattingen van de bevolking, veel te veel staan en dan daarbij nog de diverse datacentra wat tegenwoordig heel wat gesprekstof oplevert in de polder en in de gemeenteraad van “Hollandskroon” maar heel weinig positiefs, de polder wordt verkwanseld door de beide wethouders Theo en Theo is de algemene mening wat prachtige spotprentjes oplevert.  Het is op dit moment nog zonnig maar ik zie wel dat er heel langzaam een dicht wolkenpak aan komt drijven wat de rest van de dag wel zal blijven hangen waardoor dit de laatste zonnestralen wel zullen zijn voor vandaag. Bij Tiny omkleden en een droog pak aan en later samen lunchen wat weer gezellig is.

Als ik weer richting huis ga neem ik de afslag nog even naar Zwaag om te zien of Piet de Jong uit Afrika toevallig thuis is bij zijn ouders, helaas, Riet en Leo zijn er wel maar Piet heeft een speciale dag met zijn beide zussen en is dus niet aanwezig. Even kort bijkletsen en dan door naar Middenmeer. Het is al iets donkerder aan het worden en ik doe de verlichting aan van de Quest, veiligheid staat voorop. Als ik later door de fietstunnel ga onder de A7 door merk ik dat er geen licht is dus thuis maar even knutselen. Morgen maar wat verder zoeken nu gaat het licht aan als ik aan de kabeltje zit te rommelen en dat klopt dus niet. Alles met elkaar werd het toch nog weer 92 km die prettig zijn weggetrapt.

Als ik de 85 maar haal met een dijk die echt AFSLUIT

 

De Afsluitdijk, steeds meer dringt deze naam tot mij door, AFSLUITDIJK, hij sluit inderdaad echt af.

Na het langdurige onderhoud aan de dijk tussen Enkhuizen en Lelystad, de Houtribdijk wat ook 2 jaar heeft geduurd, kwam plotseling het onderhoud aan de Afsluitdijk in beeld. Toen nog met de geruststellende berichten dat het fietspad open zou blijven.

Helaas een ruime maand voor aanvang van de werkzaamheden werd er medegedeeld dat het fietspad zou worden afgesloten m.i.v. 1 april 2019 en dan tot 1 april 2022, onvoorstelbaar.

Er werd wel een fietsbus geregeld die op gezette tijden via een dienstregeling fietsers en wandelaars over de dijk zou brengen, maar in principe  gaat het daar niet om, we willen fietsen en niet in een voertuig de oversteek maken. En wat moet ik dan mijn fiets een Quest, die kan niet in de standaard fietsbus. Na wat heen en weer bellen met “loket Afsluitdijk” kwam de oplossing.

Twee dagen van te voren bellen met “loket Afsluitdijk” en met speciaal vervoer kan ik over, niks mis mee, maar ik wil fietsen over die dijk en spontaan elk moment kunnen gaan en dat kan niet meer sinds 1 april 2019 waarvan we eerst nog dachten dat het een 1 april grap was. Als je daarbij bedenkt dat van de regering iedereen uit de auto moet en de fiets wordt gepromoot voor gezondheid enz. enz. minder luchtvervuiling niet te vergeten. En dan zulke beperkende maatregelen die al heel snel het begin inluiden van een catastrofe voor het wandelende en fietsende deel van de bevolking. Het werd nog veel erger toen bleek dat er een “rekenfoutje” was gemaakt er kwam nog eens 3 jaar bij om de dijk gesloten te houden.

En na protesten van verschillende belanghebbende organisaties, Fietsersbond , NFTU, enz. gebeurt er niets. Wat gaat dit voor mij allemaal betekenen, voorlopig bellen voor speciaal vervoer enz. en als ik dan ooit weer normaal de Afsluitdijk over kan fietsen dan zal ik wel 85 jaar zijn. We blijven hopen en daarom heb ik in de begin tekst boven mijn blog alles gecorrigeerd plus een sprekende aanvulling omdat het zoveel plezier geeft in de Quest. 

 “WIE ZOEKT KENT DE QUEST NIET, WIE DE QUEST KENT ZOEKT NOOIT MEER”

Op en neer maar wel weer een omleiding

84 km

 

Het ging weer heerlijk, omdat de berichten voor de komende dagen nou niet direct super zijn had ik voor mezelf bedacht dat ik beter vandaag de laatste keer met de bladblazer aan de gang kon gaan i.p.v. morgen of vrijdag dus op naar de “Zuidoost”.

Matig vooruitzicht

Een scherp steentje in de band

Tiny zou niet aanwezig zijn maar ik red me wel met de bladblazer enz. maar laat ik nou op hooguit 500 meter voor mijn bestemming van het éne op het andere moment lek rijden. Stoppen fiets op z’n kant in het gras en de band vervangen wat hooguit 5 minuten in beslag neemt oppompen en weer verder. Ik moest niet zoeken naar het probleem in de buitenband stak een mooi stukje steen naar buiten. Daar aangekomen eerst een kop cappuccino met een stuk speculaas en dan de band even plakken om vervolgens datgene te doen waarvoor ik op pad was gegaan.

Zesstedenweg 

Zo rond één uur ben ik weer van start gegaan richting Middenmeer allemaal in een lekker tempo en nu over de Oostdijk richting Hoorn enz. om na 84 km thuis te komen doordat ik bij Wognum nog weer een stukje om moest rijden.

Het fietspad op de Afsluitdijk moet open.

 

34 km

Doe hier maar 3 jaar bij

En toen was ik weer thuis, een heel kort ritje vanmorgen slechts 34 km en of die nuttig zijn geweest, ik denk het niet ondanks alle goede bedoelingen van de deelnemers.

Het begin

van de actie

met RTV NH

bij het busstation in Den Oever.

De Afsluitdijk moet open, dat was de leus op het spandoek van Rens Muller die deze ludieke actie op touw had gezet. Rond half 11 zouden de meeste fietsers aanwezig moeten zijn en inderdaad langzaam druppelde het “binnen” beter gezegd buiten. Het was bij het busstation in Den Oever waar de “happening” plaatst zal vinden. RTV NH is aanwezig evenals SBS er worden heel wat interviews afgenomen en de 3 dames op mountainbikes en kleding van Silvis en Vos hadden de meeste aandacht.

Rens Muller doet zijn verhaal

Marc Moussault links fotograaf voor 
het NHD bij het interview door SBS

Uitstappen bij het busstation

Er waren slechts 3 dichte ligfietsen, George uit Wieringerwerf en André uit Julianadorp en ik zei de gek en een twintigtal fietser voorzien van mountainbike of racefiets.

Ook de politie kwam controleren op mondkapjes

George "prutst" met een bord

De dames in het rose hebben alle aandacht

Het bord is klaar op de fiets van André

Of dit zal helpen, om iets te doen aan een snellere openstelling van het fietspad betwijfel ik. Het was leuk en ondertussen wel koud dus nadat we nog even naar de kop van de Afsluitdijk zijn gereden voor wat opnamen, snel naar huis om weer door te warmen.

De "nieuwe" Hoornseweg

De Hoornseweg is gedeeltelijk als fietspad ingericht met een voorrangskruising richting Middenmeer.