Paard langs de route en een nieuwe weg

Vorige week maandag naar Oudemirdum voor 160 km en vandaag amper een kwart van die afstand, alles heeft zijn oorzaak dus ook in dit geval, maar dat leg ik later nog wel uit. Tegen 11 uur nog even een klein rondje doen via Obdam en dan via een andere route weer naar huis, net toen in vanaf de Obdammerdijk omhoog zou gaan bij de “witte brug” kwam er een paard aan lopen waarbij de ruiter in eerste instantie geen gevaar zag in de Quest. Uit overleveringen van deze en gene heb ik toch maar besloten om helemaal stil te gaan staan op de rand van de weg en maar afwachten hoe één en ander zich zou ontwikkelen. Ik moet zeggen de ruiter sprak zijn viervoeter zoveel vertrouwen in dat het beest, hoewel schichtig, toch rustig langs dat “gele ding” is gelopen en ik weer veilig verder kon. Op het laatste stukje ben ik in de Wieringermeer het nieuwe viaduct opgereden, het derde op rij, het eerste over de Westfrieschevaart in de A7, het tweede ten westen van de A7 voor plaatselijk verkeer en nu is er een derde aangelegd voor plaatselijk verkeer richting Agriport ten oosten van de A7 ook voor plaatselijk verkeer en allemaal over de Westfrieschevaart die richting Medemblik voert langs de Medemblikkersluisweg. Het is nog erg wennen om nu de polder te bekijken vanaf een punt, wat ik, en de meesten met mij, nooit voor mogelijk hadden gehouden, wateropslag en enorme grote kassenbedrijven waar paprika’s, trostomaten en gewone tomaten in onvoorstelbare hoeveelheden worden geteeld. Binnenkort zal deze nieuwe weg officieel open worden gesteld, nu was ik even op “verboden” terrein.

Van Noord naar Zuid door de Wieringermeer

Nog één keer over water en onder water, hoe zal het in de toekomst komen met al de plannen die er nu op tafel liggen over het onder water zetten van een deel van de beste landbouwgrond in de Wieringermeer en deels op Wieringen. Het zal wel doorgaan, dat is nu wel ongeveer zeker, alleen men weet nog niet helemaal precies hoe één en ander er straks uit zal gaan zien, wordt het plan A of plan B of bedenkt men nog een nieuwere versie. Vanmorgen reed ik van Middenmeer naar Medemblik en bekeek de faunaduiker eens van dichtbij nu alles klaar is, het leid echt tot niets, ja hoog uit tot aan het einde van de tunnel waar licht is maar of hier ooit gebruik van zal worden gemaakt door bedoelde diergroep ik betwijfel het. Het is klaar, alles ziet weer netjes en de rekening is betaald zullen we maar veronderstellen, weggegooid geld dus. En als je dan ’s middags nog even langs Den Oever gaat en je ziet daar die enorme sluizen die ons behoeden voor natte voeten, hoe ziet dit alles er uit, over een aantal jaren ? Men weet het niet, wel is zeker dat elke verandering geen verbetering is. En als ik dan het volgende, geknipt via Google hier nog eens overlees : (ik kan dat IK mannetje niet persoonlijk,maar die Ton Hooymaaier,of zo iets,is m.i. een heel eng mannetje. Hij is enorm publiciteitsgeil ,het interessert ...) dan is duidelijk dat er geen belangen mee gediend zijn, alleen persoonlijke verheerlijking is in het geding. Zo zie je maar als je slechts van Noord naar Zuid door de polder gaat met een Quest kom je van alles tegen wat heel wat mensen raakt. Gelukkig hebben “geesten” zoals ik niets te maken met deze beslissingen anders zou het vast niet doorgaan, ik hoop nog jaren te genieten van deze prachtige polder en zijn strakke wegen waar de boerderijen met de rode daken als hoofdkenmerken blijven bestaan, maar …………………… , gaan we onder water of gloort er licht aan het einde van onze tunnel.

Velomobiel contra "rol-mopshondje"

Het weer was vandaag iets minder dan gisteren, maar toch nog goed genoeg voor een toertje door het Noord-Hollandse landschap. Ik had een aantal CD’s gebrand met de foto’s van afgelopen zaterdag( ze staan nu ook allemaal met een link onderaan het “verslag” van de tocht) en heb er een paar weggebracht o.a. naar Matthijs en die geeft er weer een paar door, ook heb ik CD naar Arie gebracht in Avenhorn bij het bedrijf en ben vandaar weer door gereden naar mijn vriendin in Zuidoostbeemster. Daar even zitten, wat eten en vervolgens het gras maaien, alles in tempo want tijd is geld, is dat eigenlijk nog wel zo, ik moet toch langzaam aan wat rustiger worden, altijd maar min of meer gehaast. Of ik nou fiets of met iets zinnigs bezig ben, ik heb altijd beperkte tijd heb ik het gevoel, dus alles gaat zo van “effies gauw” en waarom, tijd genoeg. Laten we maar hopen dat ik oud zal worden, men zegt toch altijd “Het verstand komt met de jaren” dus als ik oud wordt heb ik nog altijd een kans. Toen de maaimachine weer binnen stond heb ik nog een bak koffie gedaan en ben toen weer op pad gegaan, met het standaard ommetje kwam ik uiteindelijk bij de dijk van het IJsselmeer en vervolgens richting Hoorn. Bij Scharwoude ben ik afgeslagen om de drukte in en om Hoorn te ontwijken en dat gaat altijd prima, een paar wegen door de dorpen en verder alle ruimte op de buitenwegen waar lekker doorgetrapt kon worden en waar ik me veiliger voel dan op een smal fietspad met stoplichten. Eén voorvalletje, toen ik de CD bij Arie had afgegeven in Avenhorn ging ik via het fietspad weer door het dorp naar de weg richting Middenbeemster. Op het fietspad liep een mevrouw met een, als ik het goed heb, een “Mopshond” je weet wel, zo’n rolmops op pootjes, sorry voor mijn oneerbiedig taalgebruik, maar toen ik op de claxon drukte en de mevrouw mij zag was ze mogelijk net van plan een slokje uit het flesje Yakult te nemen maar van schrik goot ze het flesje bijna leeg en kreeg de Mops een schop en rolde iets uit mijn koers in de berm, de naam “Rolmops” kwam meteen in mijn brein naar boven, dit was een echte “Rolmops”

Verslag na D-Day.

Afkick rondje, zo zou je het ritje van vandaag best kunnen noemen, even heen en weer naar Oudemirdum in strak tempo. Na de ronde van zaterdag waarbij het tempo niet zo hoog lag was het vandaag weer even vrij uit benen strekken. In groepsverband wordt er nooit hard gereden dus ook zaterdag niet, het gemiddelde lag nog niet op 25 km p/u en vandaag mocht ik weer even los en was het 36 km p/u, heerlijk uitwaaien. Op de rit naar Friesland had ik de Afsluitdijk volop tegen wind en ook in Friesland langs de dijk was hij niet erg in mijn voordeel, daar tegenover was het op de thuisreis alles de voordeligste wind en dat trapt toch net even lichter als vanmorgen toen ik heen ging. Onderweg weinig nieuws onder de zon, de bruggen en sluizen waren allemaal net op tijd weer open of dicht, net wat je wil, voor vrije doorgang en zodoende verliep de rit vrij “eentonig”. Toen ik bij mijn dochter aankwam kreeg ik te horen dat ik mooi op tijd was dan kon ik even op het eten letten en straks meteen mee aan tafel want ze had nog een haast karweitje voor ze de kinderen uit school ging halen. Dus zo stond opa even later aan het fornuis in de aardappelen te prikken om te zien of ze al gaar zouden zijn. Toen de kinderen uit school kwamen moest ik meteen mee om te zien wat de één allemaal kon op de pc en de ander had een hele stal met paardjes van “Little Pony”, waar ze uren mee kon spelen. Toen het weer schooltijd werd mocht deze keer Thimo mee in de Quest naar school en juichend werd hij door zijn klasgenootjes ontvangen, zo’n gek ding zie je niet zo vaak bij de school, laat staan dat er dan ook nog een klasgenootje in zit. De rit naar huis “vloog” er over, in Makkum een poosje staan kletsen met een meneer uit Oosterbeek die op een 2 wielige ligfiets reed en later op de Afsluitdijk nog met 2 wielrenners die alle tijd hadden om even op verhaal te komen bij “het Monument” toen ik weer thuis was stond de teller op 162 km en het totaal op 32.680 km.

Westfieseomringdijk per Velomobiel

Toch wel wat onrustig geslapen denk ik, ik was al om 6 uur uit bed, vandaag de “grote” rit zullen ze er allemaal zijn en hoe verloopt het stuk langs de dijk of wordt er gekozen voor door een paar dorpen en dan langs de Provincialeweg, het lijkt mij een goed alternatief omdat de dijk nog tot eind november verboden gebied is, we zullen zien.
Om 5 voor 8 rijd ik naar de hoek van de straat en een paar minuten later komt Cees Roozendaal al aan racen, samen rijden we naar Heerhugowaard waar de start straks zal zijn. Als we er aankomen staan we precies achter het gebouw en vragen ons af waar de rest is, het blijkt dat we even om moeten en voor de Waerdse Tempel staat al een hele groep. Eerst handjes schudden en kennis maken met iedereen en dan de eerste koffie of thee gepresenteerd krijgen van Marian van Hattem en haar assistent Anneke van Holland, echt geweldig. Dat mag echt wel worden genoemd, zo’n verzorging, op elke stopplaats was er koffie, thee, frisdrank, fruit, broodjes en alles wat maar wenselijk is tijdens zo’n rit. Om goed 20 minuten over 9 ging alles van start en trok de karavaan op richting Alkmaar, Kees voorop als leider met zijn vlaggetje en alles volgde. Jammer dat het al heel snel licht begon te regenen iets waar je in een velomobiel nou niet direct nat van wordt maar lastig is het wel. Als eerste bijkomende stopplaats hebben we Schoorldam aangedaan, daar sloot Ina van Kesteren zich aan bij de groep en was het 16-tal compleet. Vervolgens op naar het kerkje van Valkoog waar de koffie of iets anders werd verzorgd door de dames die ons volgden in de camper van Kees en Marian. Het motregende nog steeds en richting Kolhorn moest de eerste band worden verwisseld onderweg, de allereerste was voor Niels Vogel die net voor de start al in de prijzen zat. Heel langzaam werd het droog en volgden nog 3 keer een lekke band, o.a. Peter de Rond, Peter Huiberts en Nico Steur vielen in de “prijzen”. Nog voor we in Medemblik waren brak de lucht helemaal open en even later reden we in een heerlijk zonnetje. Eerst zouden we bij Ted de Lange nog even stoppen maar de verkeerssituatie liet dat niet helemaal toe en zijn we gestopt bij kasteel Radboud. Wederom een uitstekende verzorging en iedereen kon even op adem komen hoewel er nogal veel wind stond zo op het hoekje bij het IJsselmeer. Er was toen ook meteen gelegenheid om de banden van de Mango van Paula Kastelein flink bij te pompen, ze had het af en toe zwaar maar achteraf was dat te verklaren, nadat de banden op spanning waren ging het ook Paula goed af om de groep te volgen. Al slingerend door de dorpjes en over de dijk kwamen we in Enkhuizen waar een route langs Sprookjeswonderland en het “Buiten Museum” ons langs een muziekkapel en het station, weer buiten de “Haringstad” brachten. Bij Broekerhaven zijn we nog even gestopt om bij de scheepslift, (“de overhaal”) te kijken. En toen kwam de dijk die als verboden terrein was aangeduid, Kees, die de leider was en de rit een paar dagen eerder had verkend, nam resoluut het voortouw en snorde zo richting Schellinkhout, 90 % van dit stuk van de route was prima te rijden slechts enkele stukken moesten we over rijplaten en wat kuilen en gaten proberen te ontwijken maar iedereen kwam na deze etappe veilig bij de schouwburg “Het Park” in Hoorn, hier werd voor de laatste keer koffie enz. geschonken en zijn de eerste deelnemers verder hun eigen weg gegaan omdat ze ’s morgens de route tot de “Waerdse Tempel” al hadden afgelegd. De laatste etappe was nog een stukje langs de dijk om zo weer op ons uitgangspunt aan te komen. De totaal afstand voor deze dag was voor mij 194 km waarvan 54 km heen en terug naar de start/finish dus de Velomobielentoertocht over de Westfrieseomringdijk is 140 km geweest voor 14 mannen en 2 vrouwen : Ina van Kesteren, Paula Kastelein, Arie Kastelein, Peter Huiberts, Cees Roozendaal, Kees van Hattem, Matthijs Leegwater, Nico Steur, Maikel Zonneveld, Peter de Rond, Kees Schouten, Mark Wolterman, Henk Brekelmans, Niels Vogel, Jan Geel en Pé Koomen. Voor het afscheid kon een ieder die daar behoefte aan had nog iets drinken en kunnen we terug kijken op een zeer geslaagde dag.
Zie alle foto's

Velomobielentocht over de Westfrieseomringdijk

Morgen is het zo ver, zaterdag 13 september zal om 9 uur worden gestart voor de ronde van de Westfrieseomringdijk, een rit van ongeveer 140 km speciaal voor velomobielen. De rit is kort geleden nog verkend door Kees van Hattem en waar het door werkzaamheden niet mogelijk is om de dijk langs het IJsselmeer te volgen heeft Kees een goed alternatief gevonden. Als extra mag best worden vermeld dat Marian, de vrouw van Kees, de tocht zal volgen met camper die voorzien is van alles waar onderweg gebrek aan zou kunnen zijn, zoals een hapje en een drankje zelfs reparatiemateriaal zal niet ontbreken en daarbij zal ze worden geassisteerd door Anneke van Holland, het moet wel een geslaagde dag worden. Op dit moment hebben zich 15 personen opgegeven die de tocht mee willen rijden dus als iedereen ook werkelijk komt, en liefst nog een paar deelnemers meer, wordt het geweldig. De vertrekplaats is voor sommige mensen misschien wat raadselachtig, dat valt best mee als je het weet, maar dat is met alles zo, voor diegene die niet te veel wil zoeken heb ik een eerdere fietsroute van mij in Google geplaatst en de Waerdse Tempel er op aangegeven. Dus tot morgen bij het strand van Luna en de Waerdse Tempel.

Rondje "Zorgboerderij"

Eerst niet van plan om te gaan maar uiteindelijk toch nog een rondje weggetrapt. Omdat a.s. zaterdag de tocht over de Westfrieseomringdijk op het programma staat, waar ondertussen al 15 deelnemers zich hebben opgegeven, denk ik soms dat ik rustig aan moet doen. Maar ja, de drang om even een rondje te maken heeft het gewonnen van het gezond verstand zullen we maar zeggen. Omdat mijn oudste broer wat problemen heeft met zijn gezondheid verblijft hij twee dagen per week op een z.g. zorgboerderij en het leek me niet onverstandig om eens een keer bij hem langs te gaan en te zien hoe hij bezig is. www.zorgboerderijklaverweide.nl Ik had al gehoord dat hij zich daar prima kan vermaken met de verzorging van diverse soorten groente in een kas. Toen ik daar aankwam werd ik verwelkomd door de eigenaar/beheerder Jos Klaver en toen ik kenbaar maakte voor wie ik kwam stelde hij meteen voor om mij voor te gaan naar de kas waar Piet bezig was, overigens niet voordat hij één en ander over de Quest had gehoord, want zo’n ding krijg je niet alle dagen op je erf. Even later kwam mijn broer al aan lopen met een emmertje tomaten en een emmertje met diverse soorten groente, hij is echt weer lekker bezig. Na dit bezoek wat toch wel een bepaalde indruk op mij heeft achtergelaten, het zal je maar overkomen, ben ik weer verder gegaan via allerlei wegen naar Zuidoostbeemster, eigenlijk een vaste stopplaats. Achter het huis op het terras zaten mijn vriendin en haar zoon Remco net te lunchen, jammer dat op dat moment de zon het even liet afweten, maar ik ben er bij aangeschoven en heb ook een hapje en drankje naar binnengewerkt. Toen ik weer vertrok was het nog steeds bewolkt en de kans op regen leek niet ongegrond. Uiteraard weer met omwegen ben ik weer in Middenmeer aangekomen en heb geen spat regen gehad ondanks dat er bij thuiskomst 111 km op de teller stond.

De "verruiging" van Noord-Holland

Vandaag weer eens een rit met wat belevenissen, niet direct spectaculair maar wel waard om vermeld te worden. Vanmorgen eerst de Quest weer eens aan de buitenkant gewassen en in de was gezet, hij glimt er weer over. Daarna omkleden en nog even wachten voor ik vertrekken zal want het spettert een heel klein beetje, overigens niet van betekenis en daarna van start. Zonder dat ik een bestemming in mijn hoofd had ben ik op pad gegaan richting Lambertschaag en Abbekerk daar kwam ik bij de rotonde na deze dorpen en besloot de nieuwe weg maar eens uit te proberen die daar in westelijke richting het land in gaat. Een kort stukje dat op de weg tussen Abbekerk en De Weere weer meer op bekend terrein uitkomt. Daarna op naar Benningbroek en toen ik de A.C.de Graafweg naderde ben ik daar rechtsaf gegaan richting de eerste afslag de Tramweg om zo in Wognum/Wadway uit te komen. Aan het einde van de Tramweg was een neef van mij bezig een paar mensen instructies te geven over het plaatsen van wat stelconplaten in zijn land. Daar uiteraard een tijdje staan kletsen en toen weer verder door Wognum via de Kerkweg naar de Zomerdijk, het werd echt een kris kras ronde begon ik mij te realiseren, waar niet veel snelheid in zat, maar wat zou dat ook, tijd genoeg. Na Wognum zag ik bordjes van Lekermeer, Wogmeer, Spierdijk en Avenhorn om zo de dijk op te gaan naar Schermerhorn. Toen ik bijna aan het eind van de weg was zag ik een paar dames rijden, mijn eerste indruk was “Dat is schoonzus Mart met haar zus Ria” inderdaad juist voor het opdraaien van de brug stapte Ria af, midden op de weg en Mart reed nog rechts dus moest ik ook in de remmen. Met een flinke por op de claxon schoten de dames naar de kant en was de doorgang vrij en mijn snelheid tot nul gereduceerd. “Moest dat nou” hoorde ik Ria zeggen en vervolgens herkenning en lachen. We hebben even staan kletsen boven op de brug, achter de kerk in Schermerhorn, “Dit is ons plekje” zei Mart, “We gaan altijd op dat bankje daar ons broodje op eten” Ik heb nog even een foto van de dames gemaakt en me er over verwonderd dat je op die leeftijd nog gemakkelijk zo ver kan fietsen, vanaf Wervershoof tot Schermerhorn en dan zeggen “We zijn op weg naar de Rijp” en straks ook weer terug en dat, als je zoals Mart, de 75 jaar bent gepasseerd, knap hoor. Heen en terug zal dat in de buurt van de 75 a 80 km zijn. Ik ben weer verder gegaan over de dijk van de Schermer en zag op een bepaald moment aan het einde van het bouwland van de Gebr. Barendregt een leuk voorval, er stond een fotograaf op een huishoudtrapje met een assistente naast hem die de trap mocht verzetten en een jager met geweer en hond achter hem. Er lagen wat dode koolduiven op de grond en ook een paar neppers erbij. Toen de assistente iets uit de auto kwam halen boven op de dijk vroeg ik waar dit voor was, ze maakten foto’s over de “verruiging” van Noord-Holland, ik zal dat wel niet snappen maar neem zonder meer aan dat het een loffelijk streven betreft wat mogelijk wel uit één of ander potje zal worden gesubsidieerd. Even later zag ik het zoveelste koppel ganzen, en toen bedacht ik dat er echt niets verruigd in Noord-Holland anders werden er van die beesten wel een hele hoop afgeschoten, vroeger was het uniek als je er een paar zag, nu is het je hoofd maar wenden of keren en je ziet ze overal.

"Zuiver wit"

Een kleintje toe, zo kun je de rit van vandaag wel bestempelen. Gisteren ruim 130 km en vandaag nog geen 100 km en toch de hele dag onderweg. Vanmorgen om ongeveer 8 uur van huis gegaan en naar mijn vriendin om daar samen met haar zoon wat te snoeien in de tuin. Niet dat ik zo’n tuinman ben maar af en toe even helpen dat kan altijd. Iets over 9 was ik ter plaatse en na omkleden meteen aan de bak, gelukkig was er een aanhanger die gebruikt kon worden om alles in te laden. Tegen de middag was deze vol en na de middag zijn we nog tot 2 uur bezig geweest om de rest bij te knippen en op te ruimen maar nu is het dan ook weer netjes voor een heel aantal maanden. Eerst nog even zitten en wat drinken en daarna omkleden en weer op naar Middenmeer maar omdat het weer zo geweldig is vandaag doe ik zoiets altijd met een omweg. Vanaf Zuidoostbeemster richting Purmerend en dan langs het Noordhollandskanaal richting Spijkerboor en Oost en West-Graftdijk. Omdat de wind in het zuidwesten zat had ik echt alles voor de wind en dat ging geweldig, licht trappen en rustig rondkijken en toch een hoge snelheid. Ik denk nu nog aan een leuk voorval van vanmorgen, toen ik van Bobeldijk naar Berkhout reed over de Slagterslaan en weer netjes het fietspad had gebruikt na de eerste 100 meter, ging ik bij het begin van de bebouwing en het einde van het fietspad, weer op de weg. Er zit dan op een bepaald moment bij een weg van rechts een afrembocht in de Slagterslaan vanachter naderde mij een auto, die ondanks dat ik op dat moment 42 km reed, voor die bocht wilde passeren, in de bocht kwam ze bijna naast me, en juist op dat moment kwam er een politieauto van de andere kant, ik zag hem al komen en wachtte eigenlijk op de frontale botsing. Gelukkig voor haar stopte de politie auto en moest de dame in dit geval ook stoppen en nadat ik weg was voorzichtig naar haar eigen weghelft, Maikel Zonneveld mailde mij laatst dat de Westfriese politie nogal soepel omgaat met Velomobielrijders maar ik weet nu dat ze ook heel soepel omgaan met haastige huismoeders die kinderen op een onverantwoordelijke wijze naar school brengen. Goed, ik reed op de thuisreis ergens door Driehuizen en herinnerde me de boerderij in aanbouw, er is nog weinig aan veranderd zag ik wel. Via allerlei voor mij bekende dijken en weggetjes kwam ik vlak bij de Wieringermeer nog een koppel koeien tegen, echt, het bekende Nederlandse zwart-bonte vee is niet overal meer zoals we altijd moeten geloven, hier was geen vlekje te bekennen, bijna zuiver wit.

Zon zee en wind

Heerlijk, wat een prachtige dag, beetje wind, beetje zon, veel zin, wat wil een mens nog meer. Ik was al vrij vroeg uit de veren, zo rond half zeven zat ik beneden te “kranten”, ondertussen draaide de wasmachine en na het ontbijt met thee en later nog koffie had ik het gevoel dat ik de hele wereld weer aan kon. Eerst maar eens de banden controleren of er voldoende spanning aanwezig is, overal kon een beetje bij gepompt worden en na een laatste controle leken die in orde dan meteen maar even de trappers een beetje van het spuitje laten proeven en de ketting in zijn geheel lekker laten “badderen” wat zal dat straks weer soepel en geruisloos lopen. Nog maar een bak koffie en dan omkleden, zal ik naar Friesland gaan of maak ik een ander rondje, het werd het tweede, een ander rondje dus. Eerst richting Den Oever wat bijna in de achtertuin is zo vaak als ik hier langs ga, maar bij Den Oever zelf liep ik het een beetje op, nou ja zo erg was het nou ook niet, maar ik kon niet via mijn vertrouwde pad langs de haven en dan naar de buitenkant van de dijk. Oorzaak heel simpel, men is nog niet klaar met de z.g. “Flora en visserijdagen” in Den Oever een soort nationale feestdag of beter gezegd dagen want men heeft meer dorst dan voor 24 uur. Dus via een ommetje toch naar de buitendijkse route waar ik toch moet ervaren dat er meer wind staat dan ik in eerste instantie dacht. Maar goed, een beetje meer power op de trappers en je vliegt er toch weer over met zo’n Quest. Na het eiland Wieringen via de “korte Afsluitdijk” richting Balgweg naar Den Helder waar het nu een stuk rustiger is dan de vorige keer toen ik hier was met al die “Tall Ships”. Ergens hier in de buurt moet Cees Roozendaal zijn werkplek hebben maar dat adres is mij niet bekend dus “doorstomen” langs het Marsdiep over de Zeepromenade richting Huisduinen, de snelheid raakt er helemaal uit, zou dat nou alleen door die sterke wind van opzij komen, dat kan toch niet. Er zat maar één ding op, controleren op een eventuele lekke band, jawel hoor achter was zo goed als leeg. Gelukkig was ik al zo ver dat er weer wat gras op het hoger gelegen dijkgedeelte groeide waardoor er een bedje gespreid lag om de Quest op z’n zij te leggen. Het zal je gebeuren dacht ik kort te voren en nu lag/stond ik daar eerst maar een winddicht jasje aan want als je nat en bezweet bent is het niet zo gezond om dan in een lichte storm te staan “koetelen” met een lekke band. Eén en ander was vrij snel verwisseld en kon ik weer verder, na een paar honderd meter linksaf omhoog en de duinen in, maar dat ging deze keer niet door er lag een behoorlijke zandbank dwars over het brede fietspad waar net iemand met de racefiets op zijn nek doorheen “baggerde” en een Quest optillen gaat me net even te ver dus een stukje omrijden en dan weer de route oppakken naar Groote Keeten, Callantsoog, Hargen, Schoorl en Bergen. Op dat punt heb ik de route weer verlegd richting Middenmeer via Koedijk en Zuid-Scharwoude. Alles met elkaar een leuk rondje van 131 km volgens de GPS van Garmin .

Een nieuw vierkant

Donderdagmorgen, 4 september en een beetje het idee hebben dat de herfst echt is begonnen. Veel wind een beetje regen en af toe afgevallen bladeren die om het huis heen waaien, zou het echt gebeurd zijn met de zomer, we wachten maar af. Ondanks een sombere start toch weer een leuk ritje gemaakt eerst naar de plaatselijke DA-drogist waar ik de bestelde foto’s van de jongste telg op kan halen, de foto’s breng ik meteen door naar mijn vriendin die ongetwijfeld blij zal zijn met de “prentjes” van de kleine Thomas. Op de weg naar Zuidoostbeemster had ik de wind volop tegen maar het bleef droog en dat scheelt al een slok op een borrel. Aangekomen op mijn bestemming zou ik net een sleutel pakken ten er al werd geroepen dat de deur los was. Ze was zelf net binnen en ik ben meteen even het gras gaan maaien, het was toen in elk geval nog droog en wanneer het nat is maait het altijd minder goed. Even later zaten we samen aan tafel en werkten een broodje naar binnen ondertussen gezellig kletsen over wat de afgelopen dagen zoal hadden gedaan. Na het selecteren van de foto’s op mooi en minder mooi werd het voor mij weer tijd om mijn weg te vervolgen, uiteraard weer met een ommetje langs het Noordhollandskanaal richting Oost en West-Graftdijk enz. en daar ben ik voor de verandering maar eens een keer rechtdoor gereden richting Driehuizen. Het is al een hele tijd geleden dat ik hier ben geweest, meestal rijd ik aan de andere kant van het water. In één van de laatste bochten ben ik even gestopt op de Oudelandsdijk waar een nieuw bouwwerk verrees. Schreef ik een paar dagen geleden over een oud vierkant als zijnde “het hart en de ziel” van een boerderij hier stond een heel nieuw vierkant, misschien wel een geboorte ???? wie zal het zeggen, maar het zag er wel prachtig uit. Als ik alles zo op een rijtje zet denk ik dat, als dit klaar is, het niet in de schaduw kan staan bij wat Wim heeft laten bouwen op De Woude. Kijk maar eens op
www.woude6.blogspot.com en je zal versteld staan, alles is daar super. De rit ging verder via Grootschermer en Schermerhorn richting Heerhugowaard, even langs de Waerdse Tempel en zo door naar Middenmeer waar ik voor de buien binnen was en even later vanachter het glas de regen kon zien neer kletteren.

’t Blôte Bienepad

Het moest er een keer van komen dat ik serieus op pad zou gaan om “ ’t Blôte Bienepad” een keer te passeren. Enige tijd geleden toen Kees van Hattem bij me was kwam het ter sprake, Kees liet een foto zien met de naam van dat pad en vroeg of ik wist waar dat was. Dat was mij bekend, het ligt tussen Aartswoud en De Weere en meestal ga ik niet langs zulke binnendoor weggetjes omdat ik de voorkeur geef aan snellere routes. Maar goed, ook ik val wel eens van mijn geloof en ben vanmorgen een klein rondje gaan maken over diverse binnenpaden. De eerste nieuwe weg die ik met de Quest heb gereden, is de weg vanaf de Oudelanderweg dwars door het land, langs de kassen in het Agriportgebied, naar de rand van de polder tegenover de grasdrogerij van Wil Hartog, ik heb al eens gehoord dat deze weg Agriport gaat heten. Vervolgens de weg oversteken en langs de grasdrogerij, dan linksaf en aan het eind het Marepad volgen langs de kunstmatig aangelegde waterpartijen om de vogels tegemoet te komen, een leuk stukje natuur waarbij op de foto Medemblik op de achtergrond is te zien. Dan via Twisk richting Wervershoof door wat binnenwegen, op dat moment begon het wat te regenen en leek het mij verstandig even van de route af te wijken en het eerste de beste schuiladres op te zoeken om de bui af te wachten en dat was bij mijn zwager en zus op de rand van Wervershoof. Na de nodige koffie ben ik weer op pad gegaan nu richting het Egboetswater, ook een natuurgebied in de regio vanaf dat punt via een aantal dorpjes naar De Weere via de Oosterboekelweg want als ik dan de eerste afslag neem naar rechts dan moet ik bij ’t Blôte Bienepad komen en inderdaad mijn berekening klopte. Dan uiteraard stoppen en een foto maken want “Het Blote Benenpad” is echt geen Blôte Bienepad want met zoveel schelpjes kon dat wel eens erg pijnlijk worden. Aan het einde van het pad kwam ik uit in Aartswoud en vandaar is het nog maar amper 10 km naar Middenmeer. De rit heb ik via de GPS vastgelegd en thuis via Mapsource op de “Fietskaart Nederland” zichtbaar gemaakt, wat ik niet had verwacht bleek wel het geval, deze binnendoor paden stonden er wel op, alleen de namen ontbraken. Als ik een andere route neem b.v. van Middenmeer naar Medemblik dan stuurt deze kaart de fietser via de Alkmaarseweg en laat je zo minimaal 20 km fietsen voor de 10 km die de kortste afstand is.

Eerste herfstdag ?

De eerste herfstdag is bijna voorbij, vanmorgen iets regen en veel wind en vanmiddag alleen maar regen en nog veel meer wind. Maar wat kan een mens er van weerhouden om toch nog een rondje te “Questen”, dit weer in elk geval niet. Het is vandaag een beetje een speciale dag, nou niet direct voor mij maar voor een familielid van mijn vriendin is het een heel bijzondere dag, hij is n.l. vandaag 40 jaar bij zijn baas in dienst, begonnen op 19 jarige leeftijd en nu 40 jaar later nog steeds in de zelfde dienstverlenende sector. Zijn broer Gerard was al zo ver, maar dat was een aantal maanden geleden en nu heeft Jan die 40 jaren ook gehaald. Netjes geschoren en voorzien van zijn dagelijkse humor was hij de klanten van dienst en om hem ook even te feliciteren ben ik met de Quest naar Zuidoostbeemster gereden. Dan even omkleden bij mijn vriendin en samen met nog meer familie op naar de jubilaris, op verzoek wilde Jan wel even naast de aankondiging gaan staan. Na een kort verblijf op zijn werkplek zijn we weer vertrokken en heb ik me weer in een droog fietspak gestoken om richting Middenmeer te gaan. Meestal ga ik dan een extra blokje om maar het weer was toch van invloed zodat het ommetje wat kleiner is geworden dan ik eigenlijk van plan was. Het enige voorval wat met het fietsen in een Quest te maken heeft is het volgende, op de Slagterlaan van Bobeldijk naar Berkhout rijd ik eerste 100 meter op de weg hoewel dat verboden is zoals aangegeven met het bekende bord, maar al een aantal keren moest ik een noodstop maken omdat er auto’s uit uitritten kwamen achter de heg vandaan bij de eerste paar huizen, dus voor eigen veiligheid een stukje in overtreding. Nu kwam ik daar vandaag en de vorige keer dat ik hier langs reed politie tegen, gelukkig beide keren reed ik alweer op het fietspad, maar het zal je maar gebeuren, hoe verdedig je dan je overtreding. Na 92 km was ik weer binnen en staat de totaalstand nu op 31.710 km allemaal nog met enorm veel plezier afgelegd ondanks een beetje regen.

Het "Vierkant" staat nog

Geduld, geduld en nog eens geduld, het wordt weer prima weer vandaag maar dan moet ik nog wel even wachten, en achteraf is dat niet verkeerd geweest. Tegen half 12 ben ik vertrokken en eerst even naar de fietsenmaker in Medemblik, ik heb een klein staaldraadje, een gewone binnenkabel, geplaatst op de beugel die het trapstel op zijn plaats houdt en vandaar aan de stuurstang zodoende blijft het stuur op afstand staan, de tijd zal leren of dit gaat bevallen. Via Medemblik langs mijn beide broers, de jongste niet thuis en de oudste was wel aanwezig. Daar een bak koffie gedaan en wat kletsen en vervolgens weer verder. Na goed 100 meter ben ik even gestopt om een foto te maken van het gebouwonderhoud, de “Dom van Westfriesland” (zegt men wel eens) werd aan de buitenkant hier en daar schoongespoten met een hogedrukreiniger, een vorm van onderhoud met dergelijk materiaal had ik nog niet eerder gezien op zo’n hoogte. Via Zwaagdijk, Hoorn, Berkhout en vervolgens Avenhorn ben ik langs de Oostmijzen naar Schermerhorn gereden. In de bocht zo halverwege staan nog een paar boerderijen vlak bij elkaar, één van de panden was grotendeels gesloopt maar het “vierkant” stond nog en als klein kind hoorde ik wel eens zeggen, als er na een brand van een boerderij alleen het vierkant nog stond dan werd hij herbouwd, want dat was het hart en de ziel van een boerderij, nou het zal mij benieuwen of hier ook ooit weer een echte boerderij komt te staan, dit “vierkant” leek mij wat erg oud en kwalitatief niet zo best meer, maar ik ben geen bouwkundige en als het waar is wat men vroeger beweerde dan zijn hart en ziel nog aanwezig. Het ronde ging verder via diverse wegen en dorpjes tot ik weer thuis kwam na 98 km.

"Rondje" Wieringen

Omdat ik morgen niet kan fietsen vanwege een jaarlijks terugkerend evenement wat men verjaardag noemt ben ik vandaag nog voor een klein rondje van huis geweest. Het is achteraf klein geworden omdat mijn bestemming meestal niet van te voren vast staat, het volgende was daar de oorzaak van. Ik was nog maar een 6 a 700 meter van huis toen ik bij toeval Kees van Hattem tegen kwam op de Prof.ter Veenweg in Middenmeer, meteen stoppen en even kletsen, waar ga jij heen en waar is jou reis naar toe, je weet hoe dat gaat. Kees ging een rondje Wieringen doen en dat leek mij ook wel wat, dus de fiets andersom en richting De Haukes oftewel het begin van Wieringen. De zon hebben we niet gezien maar overigens was het prima fietsweer. Via de Quarantaineweg langs de camping aan de ene kant en de Waddenzee aan de andere kant gingen we voor de wind richting Den Oever. Voor Kees was dit een bekende route totdat ik bij Vatrop linksaf ging i.p.v. rechts, we gingen de laatste kilometers buitendijks fietsen tot aan de haven van Den Oever, dit stukje was voor Kees nieuw en aan zijn reactie denk ik dat hij hier nog wel een keer terug zal komen. Bij de Coupure, de doorgang vanuit het dorp naar de haven en ook de naam van de plaatselijke vis/snackwagen, hebben we de inwendige mens een beetje vertroeteld en zijn vervolgens richting Wieringermeer gegaan en dan met name richting Middenmeer. Bij mij thuis hebben we nog koffie gedronken en heeft Kees krachten verzameld voor de laatste etappe naar Heerhugowaard waar hij zo rond kwart voor 4 zal “binnenlopen” na een leuk ritje gedeeltelijk rond Wieringen.

Van gefrustreerde huisvrouw tot ophol geslagen paard.

Het was me het dagje wel, er was weer van alles te beleven vandaag langs de weg. Het begon al kort na mijn vertrek, na zo’n 15 km stak ik de A.C.de Graafweg over bij Hoogwoud, eerst wachten op groenlicht en ondertussen was achter mij een mevrouw gestopt en even later nog een paar. Eén van de dames had volgens mij net verloren met een partijtje vrouwentennis, ze mopperde nogal en vroeg op een bepaald moment “Meneer waar is je vlaggetje” op mijn reactie dat ik dan te vaak zou worden vergeleken met een kind wat langzaam gaat met een fietsje en zodoende meer kans had op ongelukken was ze het helemaal niet een, “Dat is helemaal niet zo, dat verschil zie je direct” gelukkig ging het licht op groen en kon ik dat gefrustreerde mens achter me laten. Mijn rondje ging eerst naar Obdam even langs mijn zus en daarna door naar Zuidoostbeemster naar mijn vriendin, even een CD brengen met wat foto’s van haar 3e kleinzoon Thomas die de 15e was geboren. Vervolgens bijpraten over het wel en wee in de wereld en toen ik zou gaan bedacht ik dat ik wel even het gras kon maaien, doe ik ook nog iets nuttigs, en na dit klusje ben ik wel weer verder gegaan. Richting Middenbeemster langs de Rijperweg en of de duvel er mee speelt, daar lopen altijd paarden. Ik weet dat je dan van alles kunt verwachten, of er is niets aan de hand, of ze schoppen een gat in de Quest zoals bij Rienk Tjepkema, of ze keren om en gaan er als een speer van door dus heel voorzichtig haalde ik het paard en het meisje in wat hem bij de teugel had, minder dan stapvoets passeerde ik het stel en net toen ik er voorbij was had het meisje hem in de hand gehad, hij nam een sprong zag ik in het spiegeltje en was meteen tientallen meters op de terugweg het meisje in wanhoop achterlatend, ik ben maar verder gereden want omkeren zou het alleen maar erger maken. Via Middenbeemster naar De Rijp, Graft, Groot-Schermer en daar was het volgende, er stond een meneer met een filmcamera die mij aan hield en in de veronderstelling dat hij de weg wilde vragen ben ik gestopt het bleek hem alleen om de Quest te gaan mag ik filmen enz. enz. omdat het vlak bij het “museum” van Nic. Jonk was heb ik daar ook nog even een plaatje geschoten. En zo kwam ik bij de molens van Schermerhorn, linksaf richting Alkmaar en Heerhugowaard. Vanaf de Waerdse Tempel naar Middenmeer is 27 km inkl. één lekke achterband en juist toen ik dacht wat begint hij te “zwabberen” zag ik Kees van Hattem nog gaan met de witte Mango met vlag, hij kwam waarschijnlijk net van de Westdijk af waar ik later naar toe ging om thuis te komen. Na bijna 100 km stond ik weer binnen en heb eerst thuis het gras nog gemaaid voordat het zou beginnen te regenen.

De deelnemers voor de Westfriese Omringdijktocht zijn tot nu toe de volgende personen:
Kees van Hattem, Cees Roozendaal, Matthijs Leegwater,Nico Steur, Kees Schouten, Henk Brekelmanns, Arie en Paula Kastelein, Maikel Zonneveld, Pe Koomen, en mogelijk Mark Wolterman hij heeft te maken met de achterstand van Go-mango en kan niet mee met een eigen fiets, Maar Kees van Hattum heeft hem aan geboden om in zijn oude Verhees allweder.

Retourtje Oudemirdum

Het was vandaag weer een prettige rit, even naar Oudemirdum op en neer. Vanmorgen eerst maar even gebeld of mijn dochter thuis zou zijn en dat was zo, dus geen belemmering om langer af te wachten m.b.t. het weer en meteen omkleden en op naar de Afsluitdijk om de oversteek te maken. Vanaf huis tot aan de Friesekust had ik de wind mee dus dat liep allemaal vlot, slechts een “kort” oponthoud aan de andere kant bij de sluizen en als je daar dan staat valt dat bord met speciale tekst wel heel erg op. Omdat er een deel van de letters was gevallen heb ik op de terugweg dezelfde tekst bij Den Oever maar op een plaatje gezet, daar heb ik ooit al een keer vrij lang staan wachten omdat er niets gebeurde met de slagboom over het fietspad en toen had ik het geluk dat een inwoner van Den Oever het nummer van de brugwachter wist te vertellen en na een telefoontje ging de slagboom toen alsnog omhoog, mogelijk hebben ze daarvan geleerd en meteen maar grote borden geplaatst zodat ze niet te veel lastig worden gevallen door haastige fietsers. Aangekomen in Friesland ging het langs de dijk heel voorspoedig en zat ik om kwart over 11 aan de koffie bij mijn dochter. Toen zij de kinderen van school ging halen ben ik even naar haar schoonouders gelopen die net een stel nieuwe eekhoorntjes hadden binnen gekregen, schattig klein spul waar behoorlijk leven in zit. Toen de kinderen er waren hebben we een broodje gegeten en tegen 1 uur toen ze weer naar school moesten ben ik weer naar Middenmeer gegaan. Fleur wilde met opa in de Quest naar school gebracht worden en dat ging geweldig snel, van de “bult” af linksom en stoppen, hooguit 300 meter. Op de thuisreis ben ik deze keer via de Aldedyk gegaan net voor Workum daar kwam ik 3 fietsers tegen, ik denk een oma, een zoon en een kleinkind, ’t is maar een gok. Er werd meteen naar de fiets gewezen en flink gereageerd dus even stoppen en de jongste, in mijn ogen het “kleinkind” was dol enthousiast over wat ze zag, in het Engels sprak ze haar verwondering uit dat dit een fiets was, ook oma en de 3e man, de vader misschien, hadden nog nooit zo’n fiets gezien. Als hij dit verhaaltje zal lezen stuurt hij mogelijk de foto’s die hij heeft gemaakt naar mij via de mail, ik wacht af. Op de Afsluitdijk raakte de gang er helemaal uit, tegenwind en ……… juist, een lekke achterband, dus fiets op zijn kant en vervangen. Bij thuis komst alles weer even op een rijtje zetten, foto’s verkleinen, GPS-kaartje naar de PC overbrengen en een verslagje in elkaar draaien. Morgen zal ik de voorlopige lijst met deelnemers aan de Westfrieseomringdijk rit van 13 september a.s even netjes bij elkaar zoeken en mogelijk dat Cees Roozendaal uit Hippolyushoef ook over te halen is om mee te gaan voor dit ritje.

Ronde van de 'Westfrieseomringdijk" 13 september a.s.

Vandaag was het rustig op de wegen waar ik mijn rondje heb gereden, gewoon een keer kris kras door het Noord-Hollandse landschap. Helaas ook vandaag weer de nodige regen, zelfs zo veel dat ik nog een tijd met de kap erop heb gereden. Toen ik al een heel eind op weg was en min of meer alweer in de richting van Middenmeer aan het rijden was bedacht ik dat de start van de op 13 september te verrijden ronde van “de Westfriese Omringdijk” voor velomobielen hier ongeveer van start zal gaan, ik reed namelijk in het “Park van Luna” in de Heerhugowaard over de hoge brug en passeerde even later de “Waerdse Tempel” waar vanaf de start zal zijn om 9 uur. Dus liefhebbers die dit lezen en zin hebben om mee te gaan kunnen zich opgeven bij de organisatie zoals vermeld in mijn blog van een paar dagen geleden.

Dus: Zaterdag 13 september 2008 Velomobiel toertocht
Ronde van de Westfriese omringdijk (140 km)
Start vanaf de “Waerdse Tempel” in Heerhugowaard
Vertrek om 9.00 uur.

Tallships Den Helder

Tallships, je hoort bijna niet anders hier in de kop van Noordholland, de regionale radio en krant maken er geregeld melding van en dat is dan ook de oorzaak dat ik op het idee kwam om dan ook maar eens te kijken wat dat allemaal inhield. Het weer werkt niet echt mee om op elk willekeurig moment van start te gaan, tenminste als je droog van start wil, tot twee keer toe wacht ik de volgende bui maar even af, maar dan is het zo ver en ben ik onderweg. Naar Den Helder is maar 30 km dus dat is het bezwaar niet, ik ben mooi op tijd en hoop daardoor niet al te veel bezoekers voor mijn wielen te krijgen want drukte, nee, dan liever een andere kant op. De weg naar Den Helder was al aardig drukker als normaal maar bij de oversteek naar de Balgweg kreeg ik voorrang van een automobilist en kon mijn weg snel vervolgen. De politie, bijgestaan door verkeersregelaars, stonden al bij de brug over het Noordhollandskanaal, de z.g. Kooybrug het verkeer op te vangen en naar parkeerplaatsen te sturen als men naar Den Helder wilde voor het “Tallship” gebeuren. Met de Quest kon ik overal vlot langs en binnen de kortste keren stond ik op de kade naast die enorme zeilschepen die van over de hele wereld hier naar toe zijn gevaren. Er was nog volop ruimte om met de Quest een rondje te maken langs een heel stel van die schepen en hier en daar een foto te maken. Hoe vaak of ik niet ben gefilmd en gefotografeerd, ik weet het niet, maar men bleef wel bezig, dat had ik wel door. Op een bepaald moment toen ik zelf uit de fiets was gestapt om een foto te maken en weer omkeek stond een deel van de bemanning van een Mexicaans schip bij de Quest, netjes, bijna in ’t gelid om gefotografeerd te worden met die gele fiets erbij, één van de mannen was behangen met digitale camera’s en één voor één kwamen ze aan de beurt om thuis t.z.t. dat plaatje te laten zien van zo’n gekke Hollander in een banaan. Af en toe was de zon er zelfs bij en mede daardoor liep de kade steeds voller en voller en werd het voor mij de hoogste tijd om hier weg te komen. Met een klein ommetje via de zeepromenade en door de duinen was ik na ruim 80 km weer thuis. Echt de moeite waard om zoiets eens te bekijken, al die “Tall Ships”

Wiekenstand van een molen en Velomobielen toertocht

Vanmorgen met een kleine omweg langs een aantal molens gefietst en wat mij in dit geval opviel was de stand van de wieken. Als ze allemaal in dezelfde stand hadden gestaan was het me zeker niet opgevallen maar omdat er 2 molens vlak bij elkaar in verschillende standen stonden vroeg ik mij af wat de betekenis hiervan zou kunnen zijn. Omdat ik toch langs de Obdammerdijk ging kon ik meteen even langs mijn zus, één van de “geesten” achter het Westfrieslandspel, en haar vragen wat hier achter het verhaal zou kunnen zijn. Tot mijn stomme verbazing kon ze het niet precies aangeven, er is een rouwstand en een vreugde stand en ook nog iets anders maar precies weet ik het niet. Dus als je dan thuis komt is het eerste wat je dan opzoekt via Google, “de wiekenstanden van een molen” en zie hier onder het antwoord,
Wiekenstand
Als de molen tijdelijk in ruststand gaat , dan worden de wiek, “voor de borst” gezet, zodat de molenaar direct bij de wiek beneden een zeil kan aanslaan of minderen. Wordt een molen langere tijd niet gebruikt dan staan de wieken overkruis, zoals de letter X. Daardoor steken de wieken niet zo hoog op als in de andere stand en is er daardoor minder gevaar van blikseminslag. Met de wieken kunnen signalen worden gegeven. Er zijn ook standen voor vreugde en rouw. Bij vreugde staat één wiek net even voor het hoogste punt, bij rouw juist na dat punt. In de Zaan kent men bij uitbundige vreugde het ‘mooimakersgoed’ allerlei levensgrote figuren die worden gespannen tussen de wieken die daarna overkruis worden gezet. De beweging van de wieken is tegen de loop van de klok in, in tegenstelling tot de moderne molens waarmee elektriciteit worden opgewekt, die draaien met de klok mee.
Dus de molen links staat voor de borst en de rechtse wordt voorlopig niet gebruikt, zo zie je maar, je bent nooit te oud om te leren. Het was overigens een leuk rondje van zo’n 90 km echt een benen strekker na de 160 van gisteren.
Ik kreeg zojuist nog een mail van één van de leden van de “Twisker ligfietsclub” hij had bezoek gehad van Kees van Hattem en samen hebben ze bedacht dat er zaterdag 13 september een rit op het programma staat voor velomobielen “De Westfrieseomringdijk” van ongeveer 140 km zal worden verreden door alle liefhebbers van velomobielen, niet dat andere ligfietsers niet mee mogen maar die zullen dan wat meer moeten afzien. De start is om 9 uur vanaf “De Waerdse Tempel” in Heerhugowaard en iedereen die zin heeft om dit rondje een keer mee te rijden wordt verzocht dit kenbaar te maken aan Matthijs Leegwater (leegwater1966@quicknet.nl) of Kees van Hattem (info@ramira.nl)

En toen zat de claxon "buiten"

De Nederlandse weergoden zijn weer druk bezig geweest vandaag, vanmorgen vroeg regen en donkere wolken en vooruitzichten die meer bij een slechte herfstdag passen i.p.v. bij half augustus. Maar er komt altijd een moment dat het weer opknapt en dus ook vandaag, tegen 11 uur was het zo ver en heb ik de stoute schoenen aangetrokken om maar eens een keer naar Dronten te fietsen. Vorige week toen ik in de buurt van Alkmaar reed voelde ik bij elke wielomwenteling een lichte “tik” die ik eerst niet thuis kon brengen maar nadat ik was gestopt en het wiel ronddraaide zag ik dat er een stuk teer op het loopvlak zat en nadat dat eraf was geschraapt dacht ik dat het over was maar dat het wel beter geworden maar niet over toen ik ook de andere kant controleerde zag ik dat een canvasbreuk de volgende oorzaak zou kunnen zijn, er zat een slag in het loopvlak en die gaf elke keer die “tik”. Ik had nog een reserve bij me dus die er om gelegd en meteen was alles weer goed. Aangezien deze vouwbanden me prima bevallen moest ik wel weer zorgen dat er weer een aanvulling kwam en daarvoor zijn twee mogelijkheden, bellen en op laten sturen of zelf naar Dronten fietsen, ik heb voor het laatste gekozen en zo ben ik dus tegen 11 uur op pad gegaan en was na 160 km weer thuis. Toen ik bij Velomobiel kwam was Theo de enige van de drie “opperhoofden” maar hij werd geassisteerd door nog 2 handige jongens dus er gebeurde evengoed genoeg. Toen ik de banden afrekende bij Theo vroeg ik of het moeilijk was om de claxon naar “buiten” te plaatsen omdat ik vond dat er soms erg slecht op wordt gereageerd. Het verplaatsen zou volgens Theo zo gepiept zijn, even een gat boren en de kabeltjes iets verlengen en een passend beugeltje maken en alles vast zetten. Eén van de assistenten nam de klus voor zijn rekening en op vakkundige wijze werd er een gat geboord en alle handelingen verricht die er toe leiden dat de claxon nu “buitenboord” zijn geluid in de ruimte kan blazen in de hoop dat fietsers er tijdig door worden wakker geschud en de “oordopjes” dragende scholieren met hun iPods worden overstemd door een passerende Quest. Theo was zelf bezig met de fiets, in dit geval een Mango, van een Fransman die een fietsvakantie maakte o.a. door Nederland en meteen een onderhoudsbeurt in Dronten had opgenomen in zijn vakantieprogramma. De Mango was op verschillende manieren opgesierd en voorzien van plaatjes en teksten. Eén van die teksten staat boven als foto afgebeeld en op de andere foto Theo die de fiets controleert op ongemakken en uiteraard het klusje aan mijn Quest moest ik wel even vereeuwigen.

familie Zwaan als langzaam verkeer

Alle dagen zijn niet het zelfde, gelukkig maar anders wist je vandaag al wat er morgen zou gaan gebeuren. Nee, het leven is vol verrassingen zo regent het en zo schijnt de zon weer uitbundig, rond half één was het zo ver dat het andere pak aan kon en de fiets uit zijn stalling mocht. Waar zal ik deze keer heen gaan, eerst maar richting de Noordzeekust dat wil zeggen in Zuidwestelijke richting en als je dan maar door blijft gaan kom je er vanzelf. Er stond nog een stevige wind waar ik bijna overal recht tegenin ben gefietst, via Oude-Niedorp richting Zuid-Scharwoude dan richting Schoorldam en zo naar Schoorl. Tot zover liep alles nog redelijk vlot, weinig verkeer en geen oponthoud door ander obstakels, hoewel op een bepaald moment moest ik volop in de remmen om het langzame verkeer voor te laten gaan, deze keer in de vorm van een zwanen familie, maar vanaf Schoorl begon het, veel fietsers en wandelaars dus extra opletten en flink de bel en claxon uitproberen in Bergen was de gang er helemaal uit, voor mezelf had ik al besloten hier niet zo gauw meer terug te komen, ’t schiet niet op. Waar ik precies allemaal heb uitgehangen weet ik niet precies maar bordjes van Castricum en Heiloo ben ik ook gepasseerd. Via de Kennemerstraatweg meen ik kwam ik bij Alkmaar en ben daar afgeslagen richting Stompetoren. Het werd werkelijk een van alles en nog wat rit want elke keer als ik bij een voor mij bekende afslag kwam om naar huis te fietsen ging ik toch nog even verder of de andere kant op anders zou ik voor mijn gevoel te snel thuis zijn, tot slot kwam ik daar toch en stond er iets meer als 100 km op de teller.