De natuur veraf en dichtbij.

Vanmiddag weer eens een vrij rondje, wat is dat, een “vrij rondje” , nou laten we stellen dat zoiets voor mij een rondje wordt waarvan ik het begin en het eind nog niet kan inschatten. Ik weet niet waar ik terecht zal komen en ook niet waar ik heen zal gaan. Dus gewoon achter mijn neus aan, richting Medemblik en toen ik daar bijna was kwam het idee bij mij op om weer een keer alles langs de IJselmeerdijk te fietsen, het z.g. HEM rondje Hoorn, Enkhuizen, Medemblik maar nu in omgekeerde volgorde dus beginnen in Medemblik. Alles gaat prachtig, de wind schuin achter op de meeste stukken en weinig of geen wandelaars met honden langs het fietspad op de dijk. Op het stuk tussen de vuurtoren “De Ven” aan het einde van Andijk, en Enkhuizen is al jaren een aalscholverbroedkolonie, er werd al weer flink genesteld zo te zien, gelukkig komt de wind voor mij uit de goede richting en ruik ik niets, als hij straks weer eens uit het oosten komt is de stank hier niet te harden. Door Enkhuizen ging alles heel rustig, langs Sprookjeswonderland, langs de viasafslag en de haven, dan bij het station langs en zo weer richting Broekerhaven om daar weer de dijk te pakken, mooi niet dus. Een groot rond wit verkeersbord met een rode rand verbood alle verkeer op de dijk dus toen mijn pad maar wat verlegd en hier en daar binnendoor richting Hoorn, overigens een prachtig fietspad waar ik geregeld tussen de 40 en 45 km probleemloos de gang er in kon houden. Omdat ik nu toch van mijn route afweek kon ik wel even langs wat familie gaan, de eersten in Westwoud waren niet thuis, de tweede in Blokker waren er wel, bij de derde op Zwaagdijk lag de éne helft net nog niet in de “lappenmand” zijn vrouw wel en de volgende op Onderdijk was ook niet thuis. Zo zie je maar een grote familie waar af en toe iemand thuis is en ook wel eens een griepje de ronde doet. Tussen Zwaagdijk en Wervershoof zat een zwaan te broeden op nog geen 2 meter van het fietspad dus even stoppen en een paar foto’s maken. De broedende zwaan had bewaking van de partner want ik stond nog maar amper stil of de assistent stond ook al naast het nest. Na goed 80 km was ik weer op de thuisbasis aangekomen en kon ik gebruik maken van de douche voor mijzelf en de wasmachine voor de kleding om eventueel morgen weer schoon van start te kunnen gaan.

Kilometer-vreter op de rug gezien

Zon en zee, twee componenten om iets moois bij te bedenken, voor mij is dat een ritje met de Quest en dan het liefst over de Afsluitdijk naar Friesland, even bij de kleinkinderen kijken. Eerst was ik van plan gewoon een rondje Noord-Holland te doen maar na een telefoontje naar mijn vriendin met de felicitaties voor de ruim 58 % score met haar bridgemaatje ben ik toch weer op het idee gekomen om maar naar Friesland te gaan, te meer omdat zij ook al reageerde zo van “Ik dacht, je bent wel naar Friesland”. Dus om 5 over 10 de deur achter mij vast gemaakt en richting Oudemirdum. Iets voorbij Wieringerwerf passeerde ik de man die al jaren de topscorer is voor wat betreft de meeste kilometers in 8 maanden Lucien Schipper, hij fietst niet hard maar gaat wel door, alle dagen de Afsluitdijk over om maar aan zijn maximale afstand te komen. In de tijd dat ik nog in het provinciaal bestuur van de NRTU, nu NFTU, heb gezeten was Lucien al de man die meer als 40.000 km per seizoen wist vol te maken. Nadat ik de sluizen was gepasseerd zat de wind schuin achter en dat gaf wel wat extra, aan het einde van de dijk stond het gem. op 39,8 km wat later bij aankomst in Oudemirdum was terug gelopen naar 39,1 km. Toen ik in Oudemirdum rechtsaf ging de “bult” op, zag ik mijn dochter lopen met de kinderen. Heerlijk om die blije snoeten te zien Thimo met wijze raad van “Doe je wel voorzichtig Opa” en Fleur lachend om de wijsheden van haar broer. De tafel was al gedekt en ik kon zo bijschuiven, tijdens het naar binnen werken van enkele boterhammen hebben we wat bij gekletst over van alles en nog wat. Om kwart over 1 moest ze weg, rijden, met de jongste en nog een stel kinderen uit het dorp naar zwemles in Stavoren. Ik ben toen weer richting Middenmeer gegaan en was om ruim kwart over 3 weer binnen met een nog redelijk wolkenloze lucht en dus een heerlijk zonnetje. De totaalscore is op dit moment 26.197 km.

"De Zwarte Koets"

Zon en hagel, twee gewone natuurverschijnsels maar zo rond 8 april is dat laatste niet zo welkom meer. Helaas we moeten het er mee doen, vanmorgen was het weer een keer zo ver dat de fiets van stal kon en het weer was op dat moment geweldig, geen wolkje te zien en volop zon. De temperatuur was nou niet direct om over naar huis te schrijven maar wel zo dat ik zonder kap van start ben gegaan om later, toen ik hem nodig had, tot de ontdekking te komen dat hij nog thuis lag. Op dit ritje kwam ik iets tegen wat me aan mijn jeugd deed herinneren, een zwarte koets met 2 zwarte paarden er voor. Toen ik als klein kereltje voor het eerst te maken kreeg met overlijden van mensen op het dorp was het een heel normale zaak als de koets door het dorp reed want ander vervoer was voor zulke gelegenheden niet aanwezig of gewenst, dan kwam Huisman uit Wervershoof met de “zwarte koets en paarden” als daar over werd gesproken wist iedereen hoe laat het was. En zo kon ik het niet nalaten om er even een plaatje van te schieten, te meer omdat hij leeg was anders zou dat niet passen. Op dat moment scheen de zon nog lekker maar hier en daar kwam een klein wolkje en dat was ook de voorspelling, weinig of geen wind maar kans op een winterse bui. De koets passeerde ik tussen Abbekerk en de afslag naar Twisk maar hij ging rechtdoor richting Benningbroek, dorpen waar deze traditionele vorm van vervoer bij begrafenissen nog wel eens wordt gebruikt maar volgens kenners is dit ook een traditie die aan het verdwijnen is. Verder fietsen dus, richting Wognum, Hoorn, Scharwoude, Oosthuizen, Zuidoostbeemster en daar even een stop ingelast om een cd’tje met wat foto’s af te geven. Na wat bij kletsen over het afgelopen weekend met de hele familie in een vakantiehuisje in Limburg en de nodige koffie met een broodje ben ik zo rond 1 uur weer verder gegaan richting Middenbeemster waar ik een enorme hagelbui kreeg en bemerkte dat ik geen kap bij me had, dan verder naar De Rijp en daar linksaf richting West-Graftdijk om vervolgens richting Alkmaar te gaan. Had ik dat maar niet gedaan, in de krant grote foto’s en verhalen waarbij ze zichzelf op de borst slaan hoe goed ze het niet gedaan hebben, nou voor de automobilist mogelijk wel maar voor de fietsers is het nog een “zootje” op diverse plaatsen bestelauto’s op het fietspad en de nodige obstakels op onoverzichtelijke plaatsen, nee, de fietser is en blijft, ook bij Alkmaar, een tweederangs verkeersdeelnemer. Later via Ursem weer op de dijk naar Obdam en verder naar huis via Hoogwoud en Aartswoud zodat ik na precies 100 km weer uit de fiets kon stappen.

En toen was de brug weg

Nog even een rondje maken voor het weekend, het is droog en verder is er weinig positiefs te vermelden over het weer, het is en blijft nog een, te koud voorjaar. Hoewel de natuur toch steeds zichtbaarder het voorjaar aangeeft wil de temperatuur nog niet echt meewerken. Toch de fiets maar weer uit z’n stalling gereden en lekker uitwaaien, geen enkele vaste route in mijn hoofd gewoon rijden en ik zie wel waar ik uit kom. Ik ben ongeveer via de volgende route gegaan, vanaf Middenmeer, Nw.Niedorp, Oude Niedorp, Heerhugowaard, Obdam, Spanbroek, Wognum, Nibbixwoud, Midwoud, en dan richting Onderdijk daar zag ik nog een paar voor mij vreemde ganzen bij controle bleken het een paar Nijlganzen te zijn geweest, vervolgens naar Medemblik en toen weer de polder in, nog zo’n 10 km en ik ben weer thuis ………… dacht ik. Een stukje Medemblikkkerweg, en toen dacht ik bij me zelf, kom laat ik een stukje Zuiderkwelweg nemen en dan sla ik af bij de brug en neem het Wagendwarspad om weer op de Medemblikkerweg uit te komen. En daar ging het nou net fout, aan het begin wel een bord dat ik niet via deze weg in Kreileroord kon komen maar niet dat de brug naar links er uit lag, er gewoon niet meer was. Dus omrijden en in een polder is dat altijd langer als in de stad waar je een volgende straat kan nemen bij een afsluiting, Weer terug naar de dijk en toen maar weer vanaf Medemblik via de bekende route naar huis, toch een leuk afsluitritje voor deze week van precies 70 km.

Service bij Velomobiel is top

Weer thuis van een ritje naar Dronten voor onderhoud van de Quest, gisteren was de achter derailleurkabel stuk gegaan en zoals ik al in het vorige verslag heb aangegeven leek het mij verstandig om maar heen en weer te fietsen voor dit kleine probleempje. Vanmorgen om 7 uur vertrokken en al snel tegen de opkomende zon in turen waardoor ik af en toe echt niets zag. Door de pet zo diep mogelijk over de ogen te trekken viel het gelukkig allemaal wel wat mee. Richting Wervershoof en Andijk ging alles vloeiend maar vanaf het laatst genoemde dorp begonnen zich steeds meer schoolgaande kinderen op de fietspaden te vertonen en dan wordt het extra opletten, over het algemeen gaat het wel goed maar hoe dichter ik richting Grootebroek en Bovenkarspel kwam werd het “volk” al wispelturiger en koos ik er voor om via een andere weg te gaan maar toen ik via die route bij Enkhuizen kwam, begon de “ellende” opnieuw, dus nog maar eens uitwijken en zodoende met elkaar een kilometer of 4 omrijden om bij de dijk te komen. Kees van Hattem had me al gebeld met de mededeling dat het moeilijk passeren zou zijn bij de brug aan het begin want daar stonden ze te klussen, inderdaad minder dan stapvoets ben ik daar gepasseerd en kon mijn weg verder redelijk vlot vervolgen. De route langs Lelystad is mij ondertussen redelijk bekend en ik kon overal lekker doorrijden, hoewel, je past je snelheid wel aan als je op onbekend terrein verblijft en vooral omdat ik geregeld tot de ontdekking kwam dat ik de versnellingen echt miste. Op de grote plaat doe je niet zo wild dan heb je alleen de mogelijkheid om terug te schakelen naar 42 x 11 en dan weer naar 57 x 11 dus kalmpjes aan. Eerst de fietsbordjes Emmeloord volgen tot je op een bepaald moment aan je rechterhand de Wisentweg tegenkomt, daar rechtsaf en je komt rechtstreeks in Dronten uit waar je linksaf het fietspad volgt richting De Vliet. Toen ik uitstapte kwam Ymte ook net om de hoek en opende de deur zodat ik meteen binnen stond. Eerst omkleden en alles wat nat was vervangen, in de droge uitrusting voelde ik me weer prima. Het zonnetje was ondertussen helemaal verdwenen maar het was nog steeds droog. Na de koffiepauze nam Theo de fiets meteen onderhanden en binnen de kortste keren was het weer in orde met een nieuwe kabel, tijdens het afstellen gedurende een proefritje constateerde hij dat er iets was met de linker rem, hij “tikkerde” iets volgens Theo, door een kogelkop te vervangen was dit euvel ook weer verholpen en kon ik weer vlot vertrekken naar Noord-Holland. Alles met elkaar een geweldige service van de mannen van http://www.velomobiel.nl/ echt klaar terwijl u wacht. Op de laatste 5 km kreeg ik de eerste regen maar dan ben je zo thuis en is er eigenlijk niets aan de hand m.b.t. het voorspelde slechte weer. Om 10 minuten over 1 was ik, na 167.95 op de fietscomputer/kilometerteller en 166,99 km op de GPS weer thuis met een totaalscore van 25.792 km.

Eend onder de Quest en kabelbreuk

Geduld is een schone zaak, inderdaad en ik heb het opgebracht om geduld te hebben. Na de middag zou de zon schijnen en zou het droog worden, het klopt helemaal het was droog en de zon was ook geregeld van de partij dus ideaal om een rondje te maken. Nou dat rondje kwam er via heel wat mooie weggetjes langs de dijk van het IJsselmeer, te beginnen bij Scharwoude, het eerste wat mij opviel was het bord van de “Karperput” dat nu “Ootjes Pannenkoekenhuis” is geworden, och de tijden veranderen en de vis is tegenwoordig duur dus dan maar een pannenkoek. Al “snorrende” langs de dijk kwam ik via Schardam en Edam in Volendam, de angst van een overvolle dijk vanwege het toerisme viel gelukkig mee en ik kon er met een redelijk gangetje doorrijden en vandaar richting Monnickendam en bij Waterland rechtsaf naar Purmerend om zodoende even langs te gaan bij de tennisbaan in Neck of misschien in Zuidoostbeemster. In Purmerend ging het even helemaal mis, ik had overal de buitenkant gekozen om maar niet in de drukte van de stad terecht te komen en toen gebeurde het, juist op zo’n buitenweg/fietspad. Ik schrok me rot maar ik kreeg een eend onder de wielen, zo achter een heg vandaan, het enige wat ik er aan overhield was een bos veren in de Quest, dat “rotbeest” (sorry voor de dierenliefhebbers) zat wat minder bevederd bedremmeld op het fietspad zag ik in de spiegeltjes van de fiets. Ik ben maar doorgereden, ik had toch geen pleisters bij me als dat al zou hebben geholpen. Via, via kwam ik uiteindelijk in Zuidoostbeemster en bemerkte bij het terug schakelen dat het anders ging dan normaal, weer opschakelen veranderde niets en weer terug schakelen ook niet, stomme pech thuis straks maar even nakijken, mogelijk is de derailleurdraad los geschoten. Wel kom je er op zo’n moment achter dat overal en alleen maar op de grote versnelling rijden toch wel erg “grof” is. In mijn geval is dat 57 X 11, voor heb ik n.l. het standaard gemonteerde tandwiel van 52 tanden laten vervangen door één van 57 tanden en achter ging hij door de defecte schakelaar naar de 11 en dan is het ook uit stilstand en bij de dijk op vrij zwaar trappen weet ik nu zeker. Thuis de fiets open gemaakt bij de achterderailleur en toen zag ik dat het kabeltje gebroken was dus gebeld met Ymte van Velomobiel, er waren twee mogelijkheden laten opsturen en zelf monteren of morgen even naar Dronten fietsen, dat laatste leek mij het beste dan heb ik meteen een doel om naar toe te fietsen en dan nog maar een keer de volle 80 km op de grote “plaat”.

Quest snelheid

Vanmorgen weer een heerlijk ritje gemaakt kris kras door Noord-Holland, van start in Middenmeer en eerst richting Heerhugowaard, de voorzitter van de Twisker ligfietsclub heeft daar zijn werk en omdat ik de foto’s van die rit op een CD had gezet heb ik die even naar hem toegebracht. Matthijs had mij al gezien want ik was nog maar amper het pad opgereden of hij riep me al waar ik moest zijn. Zijn collega Mark, krijgt de CD via Matthijs net als Nico, die ook in Twisk woont, vlakbij Matthijs. Na de koffie en een praatje ben ik op zoek gegaan naar Kees van Hattem die ook in de buurt moest zitten, inderdaad 5 minuten later stond ik bij Kees voor de deur en zo was ik in één rit klaar met het bezorgen van de “zilveren schijfjes” waar wat verrichtingen op staan van de “Ronde van Texel”. Bij Kees vandaan heb ik mijn weg gezocht richting de dijk en toen weer rechtsaf naar Ursem enz. Hoe mijn route precies is gegaan weet ik niet meer, elk pad wat ik zag en waar ik mogelijk nog niet eerder was geweest ben ik in gegaan en dan kom je in de meest afgelegen “gaten” terecht. Zo ben ik in Noordbeemster geweest maar ook in Edam ,Oosthuizen Warder Etersheim, waar ik allemaal gezeten heb …………………. Eén ding weet ik echter nog heel precies, nog niet zolang geleden fietste ik hier ook een keer en zag op het laatste moment het bord met de aanduiding : U rijdt .. km/h. Goh, had ik mijn fototoestel nou maar start klaar bij de hand gehad, maar op dat moment was het te laat, dat was in Grosthuizen. Maar nu wist ik dat hij zou komen dus zocht ik naar het apparaat wat ik blindelings kan pakken uit de bidonhouder en met het toestel in de aanslag richting “controlepaal” en jawel hoor ik zag hem knipperen dus meteen afdrukken en ingedrukt houden in de hoop dat er één van de foto’s goed over zal komen, helemaal kwajongens werk op latere leeftijd. Ze zijn gelukt, toen ik op het toestel keek dacht ik eerst dat het niets was geworden maar thuis zag ik dat het best redelijk uit de “bus” was gekomen. Vanaf het begin tot het einde een ontspannen ritje van 107 km in een heerlijk zonnetje gefietst waarmee het totaal nu op 25.417 km is gekomen.

GPS realiteit.

Tijdens de “Ronde van Texel” afgelopen Goede Vrijdag, heb ik zo’n 40 foto’s proberen te maken, de één beter als de ander, maar goed ze zijn er wel en die heb ik voor alle deelnemers even op een cd gebrand en zal ze z.s.m. bij ieder van de deelnemers proberen te bezorgen, hoe, dat zie ik nog wel maar ze komen er aan. Eén van de foto’s is niet onderweg gemaakt maar gewoon thuis toen alles weer rustig was en ik alles weer op een rijtje kon zetten. Een foto, net zoals ik wel meer heb gemaakt van de GPS, een apparaat dat niet liegt of bedriegt maar gewoon de “harde” cijfers laat zien over onze verrichtingen tijdens de “race” rond Texel met aan en afloop. Wat vooral opvalt is de gem. snelheid, nog nooit kwam ik droog thuis, altijd was de rug nat van het zweet, maar nu was het een rit in alle rust en ik heb ondervonden dat dit ook zo zijn voordeel heeft. Dat er ook een keer iets boven de 50 km is gereden kwam stom genoeg door een “brommertje” ik reed toevallig voorop over de Balgweg en zag in mijn spiegeltjes dat “geval” aankomen, overal minachtend omkijken naar wat hij passeerde en ook nog eens lachen toen hij mij voorbij reed, ja dan wordt er iets in mij wakker en geef ik ook een beetje “gas” al snel reed ik naast hem en zag hem stoer aan zijn gashendel draaien maar dat hielp niet meer en moest hij me simpel voor laten gaan, dat is pas echt genieten in een Quest. Verder leent de situatie buiten zich zo kort na de Paasdagen niet, om erg op pad te gaan, dus rustig thuis blijven tot het weer omslaat en het echte voorjaar begint.

Ronde van Texel 2

Ik ben weer thuis, beter gezegd, we zijn weer thuis, en het was geweldig. Ja inderdaad het weer was bij de start gewelddadig, hagel, regen, het leek wel ijsregen. Door diverse plassen op weg naar het eiland, bij de grasdrogerij van Wil Hartog door de dijk de polder in en meteen volop tegen wind en regen op “boksen”. Iedereen die niet mee is geweest heeft iets gemist en die zullen nu wel zeggen zie je wel, “Gelukkig ben ik thuis gebleven”. Maar toch hebben ze veel gemist, die paar buitjes aan het begin daar word je hard van, na een goed uurtje, waarin het ook af en toe droog was, kwam de zon af en toe door de wolken en werd het meteen aangenaam langs de weg. Eenmaal op de boot scheen de zon en werd het een plezier ritje verder over Texel. Een opmerkelijk iets wat best genoemd mag worden, Kees van Hattem was de sponsor, dat hield in, de bootkosten voor deelnemers incl. fietsen en later ook de koffie met appelgebak en slagroom was allemaal door Kees gefinancierd, geweldig. Ook werden we gefilmd door Kees zijn vrouw die met de camper al voor ons op het eiland was gearriveerd en er een leuk tochtje van maakte door dochter en kleinkind(eren) met nog meer familie mee te nemen. De tocht was geweldig, absoluut, geen buitje meer gehad en vrij veel zon, hoe is het mogelijk. Toen we terug waren bij de boot werd er door Matthijs uitgelegd dat we niet zomaar weg moesten fietsen want hij had het Noordhollands Dagblad ingeseind dat er een stel velomobielen rond zou rijden op Goede Vrijdag, en als we van de boot afgaan staan ze ons op te wachten. Inderdaad verslaggever en fotografe stonden er, een korte uitleg en wat plaatjes en mogelijk halen we de krant. Op de thuisreis nog even opgestoken in Middenmeer waar een bak koffie met koek er altijd in gaat. Ik heb afscheid genomen van de mannen, Matthijs Leegwater, Nico Steur, Kees van Hattem en Mark Wolterman en we gaan er vanuit dat volgend jaar deze tocht weer wordt georganiseerd door de “Twisker Ligfietsclub”.

"Ronde van Texel 1.

“Goede Vrijdag”, ja kijk maar naar buiten het tikken van de regen is een vast geluid geworden sinds gistermiddag. Wat gaat dit vandaag worden, de dag van de “Ronde van Texel” voor ligfietsers, voornamelijk of allemaal velomobielen, dus niet zo veel last van de regen, maar toch, brillen die minder doorzichtig worden water wat langzaam via het hoofd bij je nek langs begint te druppen, nee gewoon droog weer is minstens zo prettig, we zullen wel zien wat het gaat worden. Straks ga ik op weg naar Twisk waar alles samen komt voor de start en ik zal z.s.m. een vervolg schrijven over deze rit.

Hagelbuien als voorproefje

Het wordt spannend, hoe is het weer a.s. vrijdag want dan wordt de Ronde van Texel gereden door een aantal “die-hearts” tenminste daar zal het ongetwijfeld op gaan lijken. De weersberichten zijn uitermate slecht te noemen voor “Goede Vrijdag” maar op dit moment lijkt alles nog gewoon doorgang te vinden. We zullen zien als uur U geslagen heeft, wie er dan nog over is van de reeds aangemelde personen. Vandaag ook even een proefritje gemaakt in de hagelbuien om alvast te wennen aan de ronde van Texel. Het hagelen op zich is niet zo erg, maar op snelheid die witte balletjes op je blote huid, voelt nogal prikkelend aan. Tot 3 keer toe heb ik mijn hoofd wat dieper in de “schulp” terug getrokken, man wat zijn die hagelstenen hard. En als je tijdens zo’n ritje door een polder fietst waar bijna geen huis of boerderij op zo’n moment dichtbij blijkt te staan dan worden ze alleen maar harder lijkt wel. Het werd een simpel ritje vanaf Middenmeer naar Medemblik en daar vandaan langs de Noorder en Zuiderdijkweg naar Den Oever, bij de haven omhoog en via verschillende weggetjes naar de andere kant van het “eiland” Wieringen. Ja een eiland is het eigenlijk al, nog nooit anders geweest, maar dat het straks voor een rondje fietsen eerst weer met bruggen verbonden moet worden aan de polder lijkt nu nog ver weg, maar het “Rampmeer” komt er, dat is zeker. Vanaf Wieringen met een omweg weer richting Slootdorp en dan de laatste 5 km naar Middenmeer, een rondje van 62 km. Het laatste stukje wat extra snel afgelegd omdat er weer een “zwarte” lucht aan kwam die niet veel goeds leek te voorspellen.

Geestmerambacht en Schotse Hooglanders

Hoe is het mogelijk, ik ben omgekeerd voor een aantal Schotse Hooglanders, echt waar. Vanmorgen eerst wat sociale verplichtingen nakomen door met nog een aantal mensen het kerkgebouw wat schoon te houden na een periode van hakken en breken. En daarna thuis gekomen wat eten en omkleden, ik had me voor genomen om naar mijn zus in Obdam te gaan en dan eerst via Den Helder een ommetje te maken. Er stond een behoorlijke wind op kop dus het reed gewoon prettig, geen rukken aan de fiets door zijwind en dan fietst het prima recht tegen de wind in. Richting Slootdorp, Haukes, Westerland en zo naar de korte Afsluitdijk, zolang als dit nog kan, dat stomme randmeer, beter was of is het om vanaf nu te spreken van het RAMPMEER dat hier nu echt gaat komen en dan via de Balgweg naar de Kooybrug over het Noordhollands kanaal. Daar ben ik linksaf gegaan langs het kanaal in zuidelijke richting, alles met de wind in de “rug”. Onderweg wel een paar keer gestopt bij de bloeiende bollenvelden, prachtig die heldere kleuren. Omdat de Koedijkervlotbrug mij te dicht bij Alkmaar brengt met extra verkeersdrukte ben ik bij Schoorldan maar overgestoken naar de andere kant om daar mijn weg te vervolgen. Toen ik een klein stukje in Koedijk had gereden leek het mij wel leuk om via het natuurgebied “Het Geestmerambacht”te gaan dus linksaf over een paar verkeersremmers het natuurgebied ingereden. Al heel snel zag ik dat er nogal wat “koeievlaaien” op de weg lagen en toen realiseerde ik me dat de Schotse Hooglanders wel eens dicht in de buurt konden lopen, inderdaad er liepen er een stel net naast de weg en 3 van die “joekels” liepen voor me op de rijbaan. Gelukkig had ik al behoorlijk vaart verminderd en had erg veel haast toen er een paar rechtsomkeert gingen en in mijn richting kwamen gelopen, snel uitstappen, fiets omkeren en weg wezen, stel je voor een paar van die grote horens door mijn smetteloze gele Quest, ik moet er niet aan denken, dus ik ben gewoon gevlucht voor de grote bruine “monsters”. Of het echt last had gekund, ik weet het niet, maar als paarden er af en toe ook vandoor gaan waarom deze kolossen dan niet en als het achteraf wel mis zou gaan dan ben je te laat. Via een andere weg ben ik later in Broek op Langedijk terecht gekomen en van daar weer naar Heerhugowaard en Obdam. Daar was het weer eens een drukte van belang, de auto werd net volgeladen met Westfrieslandspellen die per post verzonden moesten worden, ik zag er ook een pak tussen liggen bestemd voor Teun van Vuren uit Doetinchem een niet onbekend persoon in de muziekwereld. Zelf heb ik er ook nog een paar meegenomen één voor mijzelf en de andere voor Cor en Truus uit Middenbeemster. Dit is echt de laatste editie verzekerde mijn zus Gerda me, er zit zoveel werk aan, afgelopen zaterdag zijn we tot ’s nacht 4 uur bezig geweest met uitzoeken wie nou wel en wie nog niet betaald hebben en verwarrende bestellingen, echt het is nu wel goed geweest. Er zijn straks zo’n 9000 spellen uitgegeven, het Westfrieslandspel is echt een topper maar we zijn er straks echt klaar mee. Toen ik thuis stond kon ik de laatste rand hagel van mijn pet afslaan want de bui die ik nog kreeg was behoorlijk en hiermee is de totaalstand op 25.106 km gekomen.

Klein rondje NH.

Maandag, wasdag, nee tegenwoordig is dat niet meer zo strikt aan een vaste dag gebonden, hoewel de fiets zou nodig weer een keer in de “was” moeten, maar eerst nog maar even een klein rondje maken. Ik kwam gisteravond tot de ontdekking dat ik een paar schoenen rijker was geworden die niet bij mij thuis hoorden. Over gebleven van een wandeling en in de veronderstelling dat alles mijn eigendom was gewoon klakkeloos meegenomen van mijn vriendin dus die moeten weer zo spoedig mogelijk terug en dat kan vandaag wel even. De “gele taxi” van stal en dan gaat ie weer, geen kap erop omdat het weer redelijk is en de kans op een bui niet zo groot. Even naar Zuidoostbeemster 40 km voor de wind, op de meeste stukken reed ik boven de 40 km maar daar aangekomen was mijn gemiddelde maar 36 km p/u en dat viel me eigenlijk wel wat tegen. De schoenen “gelost” een paar bakken senseo en dan weer retour, niet via de zelfde weg anders ben ik weer zo snel thuis, dus met een ommetje. Richting Purmerend langs het Noordhollandskanaal richting Alkmaar, daar zou volgens Kees van Hattem de weg langs het kanaal prima zijn, geen “springschansen” meer op die ruime kilometer maar alles mooi fietspad. Bij West-Graftdijk gestopt en toch de kap er maar op, het werd me even ietsje te fris en dan weer verder. Helaas, het zal mij niet overkomen, kom ik onder de brug door bij Alkmaar staat er een asfalteringsmachine over de gehele breedte van het fietspad dus kon ik weer mooi terug en via de oude route op huis aan. Na bijna 100 km stap ik thuis weer uit de Quest en zit het trainingsrondje voor vandaag er weer op. Het enige wat mij opviel in de natuur was bij mij voor het huis waar een aantal hyacinten bloeiden en vooral de kleur vind ik prachtig.

Koffie met Kees van Hattem

Bezoek, inderdaad daar is ook tijd en gelegenheid voor. Gisteravond kwam er een mail van Kees van Hattem uit Heerhugowaard, hij zou vrijdagmorgen een rondje gaan maken met de Mango over Wieringen richting Middenmeer enz. en of ik dan de koffie klaar zou hebben. Uiteraard, eerst nog even een klusje opknappen en daarna zou ik thuis zijn om voor de inwendige mens te zorgen. Tegen 12 uur stond hij achter het huis met zijn fiets, nog lang niet aan het eind van zijn krachten want hij zag er uit alsof hij nog van start moest gaan. We hebben ruim een uur zitten kletsen over, ja waar anders over, uiteraard de velomobielen zoals Mango en Quest. Kees had ook wel zin aan de Quest van Wim Schermer maar net als bij zo velen ging hij ook bij hem aan zijn prijsopgave voorbij. Kees is volgende week vrijdag ook van de partij bij de “Ronde van Texel” dus op korte termijn zullen we elkaar weer ontmoeten en kunnen we onze ervaringen weer verder uitwisselen.

Langs de "Waerdse Tempel"

Elke dag is weer een verrassing, het wordt alle dagen weer iets vroeger licht en als je dan zo rond kwart voor zeven, zeven uur, naar de lucht kijkt geeft dat de dag meteen weer een prettige start als de lucht helder is en de zon straks van de partij zal zijn. Het lijkt me een dag te worden om weer een keer een rondje te maken met de Quest, de laatste dagen kwam er door de harde wind enz. niet veel van terecht. Dus tegen half 11, nadat ik eerst wat huishoudelijke klusjes had gedaan, heb ik me omgekleed en ben naar de garage gegaan om het “gele gevaar” naar buiten te rijden. Als eerste de banden serieus controleren op voldoende spanning, achter was 4,5 dus ietsje aanvullen naar 5 atm. links voor was 6 en ging naar 6,5 en rechts voor was nog 5 en heb ik dus ook naar 6,5 atm. gebracht, ziezo dat is het begin, spullen in de fiets en dan op weg. Ik had een glutenvrij brood gebakken voor mijn vriendin dus dat heb ik eerst maar naar Zuidoostbeemster gebracht, na daar de lunch te hebben gebruikt en het nodige vocht weer te hebben aangevuld heb ik de route weer vervolgd, heerlijk zonnig met de wind flink op kop langs het Noordhollandskanaal richting West en Oost-graftdijk en zo richting Alkmaar. Daar een beetje zoeken naar de juiste weg, eerst achter het gemaal langs de Huygendijk om, dan kom je door een nieuw aangelegd recreatiegebied waarvan me de naam niet te binnen wil schieten, via een hoge boogbrug naar de andere kant en de weg volgen tot het einde, dan iets rechts en dan meteen weer linksaf om langs een mooi gebied te fietsen waar, bijna aan het einde, het nieuwe uitgaanscentrum, de “Waerdse Tempel” staat. Als je in die richting gaat is er rechts een vrij groot kunstmatig aangelegd meer, waar komende zomer veel gebruik van zal worden gemaakt vooral omdat er zwemgelegenheid is en ook een stuk strand is aangelegd. Alles uiteraard bij de gewenste temperaturen die je dan mag verwachten en dan zal het echt niet meer aan de orde zijn om er met de Quest doorheen te fietsen. Na 104 km stond ik weer thuis met een voldaan gevoel en vast van plan om daar nog eens langs te “karren” allemaal nieuw gebied wat ik alleen kende toen het nog agrarisch gebied was.

"Storm(achtige)" verandering in beeld

Wat doe je op zo’n stormdag, niet fietsen dat is een ding dat zeker is, de regen valt tot op dit moment eigenlijk nog wel mee, maar de wind is al behoorlijk, dichtbij stormkracht en volgens het KNMI moet het ergste nog komen. En als je dan niet op weg kan met de fiets zoek je iets anders, zo vond ik nog een heel oude foto die ik jaren geleden ook al eens licht heb aangepast door er nog een foto bovenop te plakken. En dat heb ik nu weer gedaan met een zeer recente afdruk, die oude foto daar gaat het om, hij is van ongeveer 64 jaar geleden, ik ben daar volgens mijn jongste tante die nog goed bij de “pinken” is, 3 jaar oud. Het mooie van die foto vind ik dat alle personen op klompen staan met een overall aan en het bovenste knoopje vast, de rechtse kleuter, met toen al witte haren (wat er nu nog over is en dat is erg weinig is weer wit) ben ik. Voor mij staat vast dat zo’n uniek prentje nooit meer te maken is, stel je voor 1943 en nu 2008 waar kom je nog zulke nostalgische figuren tegen die in zo’n outfit poseren voor de fotograaf. De Quest heb ik gisteravond nog even aan de oplader gehad en tevens geconstateerd dat zijn totaalstand op 24.816 km staat, een ander opmerkelijk feit is dat Cees Roozendaal ook een Quest heeft besteld, Cees zoekt al een tijdje naar de ultieme velomobiel en nadat de fiets van Wim Schermer helaas aan zijn portemonnaie voorbij ging en de proefrit hem heeft overtuigd dat de Quest het wel is, staat hij nu genoteerd in de bestellijst van Velomobiel.nl. Nu maar hopen dat de productie in Dronten wat meer stuks per jaar gaat opleveren, dan ziet de wereld ooit nog eens geel, wit en rood enz. van de Questen.

Ronde van Texel

Vandaag leek het erop dat ik niet van huis zou gaan, veel wind en nog meer regen dus eerst maar een klusje afgemaakt in Zuisoostbeemster, met de hogedrukreiniger een paar zwarte plekken nog eens bewerken en dat is redelijk gelukt. Daarna op huis af en omkleden want de zon was er ondertussen geregeld weer bij en de wind, nou ja dat zie ik wel was mijn idee. De route die ik heb genomen ging redelijk recht tegen de wind in en die stukken waar ik zijwind zou hebben kon ik redelijk achter de struiken en bomen rijden. Het ging allemaal voortreffelijk hoewel het rondje maar klein is geworden, ik heb niet gekeken maar het zal tussen de 50 en 60 km zijn geweest.
Hoe komt het met de “De ronde van Texel”, vandaag nog een mailtje van de “Twisker ligfietsclub” ontvangen waarin de voorlopige lijst van deelnemers werd weergegeven. Het is een toename van 100% t.o.v. vorig jaar. Niet dat er een voorinschrijving nodig is gezien het grote aantal maar het begint te groeien, wie weet komt er nog eens een tijd dat het een echte topper zal worden en de mogelijkheid om mee te fietsen is nog steeds mogelijk dus wie zin heeft neem contact op met Leegwater1966@quicknet.nl en alle details worden verder toegelicht. De voorlopige deelnemerslijst ziet er zo uit:

De ronde van Texel heeft tien deelnemers zoals het er nu uitziet.
Verder is het ook mogelijk om direct naar den Helder fietsen ik hoop dat we de boot van 11.00 uur halen.
Tijdens de heen reis ben ik bereikbaar op 06-36137985.


Matthijs Leegwater Mango Twisk
Nico Steur Mango Twisk
Mark Wolterman Mango Alkmaar
Wim Schermer Quest de Woude
Pé Koomen Quest Middenmeer
Kees Schouten Mango Hoorn
Ina van Kesteren Mango Schoorldam
Kees van Hattum Mango Heerhugowaard
Meinderd Valentijn onbekend Hoorn
Sebastiaan ……….. Mango Driehuizen


Wij hopen dat het weer een geslaagde dag gaat worden en dat de weer goden ons gunstig gestemd zijn.


Groeten van de Twisker ligfietsclub

Nico & Matthijs

En zo is het gekomen ...................

Eén dag niet gaan fietsen, als het wel mogelijk zou zijn, het is mij vandaag overkomen. Wat duurt zo’n dag dan lang, koffie drinken, kletsen met een vriend die toevallig langs komt, wat boodschappen doen, nee het is mijn dag niet. Als je dan van alles en nog wat denkt te hebben bekeken en gedaan komt het van kwaad tot erger zegt men altijd, ledigheid is des duivels oorkussen,dus ook in mijn geval. Achter de pc een foto opzoeken en die uitsnijden met een foto bewerkingsprogramma en dan die weer in spiegelbeeld printen op speciaal stickerpapier en vervolgens op een t-shirt strijken. Hoe kom je zo ver, enige tijd geleden zag ik op de site van http://www.harwig.wordpress.com/ dat hij een site aan het promoten was met speciale t-shirts waar, in dit geval uiteraard, een rode Quest op was gefabriceerd. Het leek me wel leuk om dit ook een keer te maken en dan met een gele Quest en zo is het gekomen.

Het Twiske

Het is ondanks het toch redelijk mooie weer erg rustig langs de weg m.b.t. mensen op snelle fietsen zoals racefietsen en andere velomobielrijders. Vandaag weer een ritje gemaakt vanaf Middenmeer naar Oostzaan en met een beetje omweg weer naar huis, op de heen reis kwam ik 2 wielrenners tegen en verder wat schoolgaande jongelui en op de terug reis 1 wielrenner en weer wat schooljeugd die het met de verkeersregels niet zo nauw nemen. Via Purmerend een stukje langs het Noordhollandskanaal en dan afslaan naar Purmerland, dan na een paar kilometer rechtsaf richting Oostzaan en vervolgens linksaf het Twiske in, een prachtig natuurgebied met veel riet, sloten en plassen waar je ruiters wandelaars en fietsers tegen kan komen met af en toe een hardloper. Met een Quest door het Twiske is prachtig, er is echter één nadeel, je moet langzaam, want het is alles bochten. Het is voor mij altijd een beetje zoeken naar het juiste pad maar ik kom er altijd weer uit, toen ik bijna aan het eind was heb ik de “mobiel” genomen en even gebeld naar het oppasadres van mijn vriendin, Bram van 4 jaar nam de telefoon op en toen ik vroeg of hij me kon zien kwam er een ontkennend antwoord pas toen oma Tiny hem in de goede richting wees zag hij mij staan vlak bij de brug in het Twiske, vijf minuten later was ik op het adres waar ik meteen werd voorzien van een heerlijk bakkie cappuccino. Op de terug reis had ik een ietsje wind tegen maar dat stelde niet zoveel voor dus een beetje omrijden kon gemakkelijk, heen was het iets van 56 km en terug werd het net 67km. Wat me wel wat tegen viel was de temperatuur, die momenten dat de zon erbij was ging het wel maar als die weg was vond ik het gewoon koud.De totaalstand is hiermee op 24.703 km gekomen

Quest een wereldfiets

Het meest opvallend van vandaag was wel de site van Velomobiel.nl, na een ritje van 80 km en nadat ik eerst even onder de douche was geweest heb ik de pc aangezet en bladerde wat door de diverse ligfietspagina’s. Er is vaak een bepaalde lijn te zien in de verzorging van zo’n eigen site of homepage, of hoe je zoiets ook wilt noemen. In het begin wordt er vol elan van alles en nog wat aangedragen om maar een leuk verhaal met plaatjes in elkaar te draaien, maar het is maar al te vaak iets wat niet onderhouden wordt, soms na een paar maanden soms iets langer maar dan is het vaak niet leuk meer. Geen nieuws, geen zin om iets te schrijven, geen tijd enz. enz. en langzaam raakt het over. Zo kom je pagina’s tegen die een jaar of langer geleden voor het laatst zijn bijgewerkt, dus niet meer interessant zijn voor de lezer en helemaal niet meer voor de ooit zo fanatieke nieuwsbrenger. De site van http://www.velomobiel.nl/ wordt veelvuldig bezocht en ook zeer regelmatig bijgewerkt en zo kwam ik er vandaag ook weer. Er was te lezen dat er diverse nieuwe velomobielen in de “koker” zitten van ontwerp tot beginnend model en wie weet komt daar ooit een vergelijkbaar model uit wat de kwaliteiten van de Quest kan evenaren, ik moet dat nog zien. Een ander leuk item was de plaatsing van reclame voor een Canadees blad http://www.livingmagazinewindsor.com/ . Op de cover van het blad staat een fotomodel met, en daar gaat het om, een Quest, dat zo’n “wereldfiets” op deze manier in de kijker geplaatst wordt dat is toch geweldig. Ik moet wel eenvoudig blijven, de armoe houd je netjes, zegt men altijd, maar ik ben wel erg trots dat ik ook zo’n wereldfiets mag berijden.

De Lente kent vele kanten.

Niets is zo grillig als de natuur heb ik wel eens horen zeggen, ik denk dat het klopt. Vanmorgen eerst een beetje zon daarna wat bewolking en regen en later weer het zonnetje, dat was voldoende om te doen besluiten een klein rondje te “Questen”, te meer omdat de berichten voor vanmiddag matig tot slecht zijn. Omkleden en van start, eerst de polder uit en dan zie ik wel, de polder uit was niet zo moeilijk maar toen ik goed en wel op weg was langs de Langereis voelde ik de wind behoorlijk zwiepen aan de kuip van de Quest. Vooral als er een bui op komst is en dat was nu het geval, het duurde niet lang of de hagelstenen vlogen om mijn oren en het kletterden op de “gele karkas”. Gelukkig kwam ik langs een boerderij waar de boombeplanting tot aan de weg stond en zodoende kon ik even schuilen tot het ergste voorbij was. Dat duurde niet lang maar alles met elkaar gaf dit wel de eerste aanzet om de rit niet te lang te maken. Een paar kilometer verder op de Berkmeerdijk ging mijn pet aan de haal en gelukkig bleef hij in het gras liggen, voor het zelfde was hij in de sloot gewaaid. Weer een overweging om terug te gaan, maar kom op, niet direct opgeven, gewoon de pet wat strakker op de “kop” en wat dieper over de ogen, dan moet het goed gaan. Ja inderdaad een paar kilometer en toen was mijn hoofddeksel bijna weer vertrokken, ik voelde hem gaan en kon nog net op tijd mijn hand in de goede richting krijgen om hem voor een uitstapje te behoeden, maar dit was wel de bekende druppel, bijna omkeren en terug naar huis. Dat bijna betekende gewoon dat ik bijna bij mijn zus was voor een praatje en een bakkie, dus daarna echt weer op Middenmeer af omdat het met zoveel wind niet prettig is langs de weg, als het nou moest, dan is het wat anders, maar dit is alleen maar voor mijn plezier en ontspanning.

Wieringerrandmeer, ja of nee ?

Vandaag weer een keer als oppas opa gefunctioneerd, om zover te komen moet er wel eerst 80 km worden afgelegd naar Oudemirdum. Om iets voor 7 uur gestart en om 9 uur was ik er, toen ik uitstapte kwamen de kleinkinderen luid roepend naar mij toe : “Opa staat in brand, opa staat in brand” het leek er echt een beetje op. Zwetend in de Quest en dan uitstappen als het een graad of 3 boven nul is dan krijg je inderdaad zo’n beeld. De rit naar Friesland verliep in een strak tempo, nergens oponthoud en op een paar afslagen na, overal vol gas doortrappen, van Middenmeer naar Wieringerwerf een rechte weg, door Wieringerwerf wat langzamer, na Wieringerwerf recht toe recht aan naar Den Oever, hier ook weer iets inhouden en na de sluizen 30 km lang vol gas over de Afsluitdijk, zelfs bij het monument was nog geen “kop” te zien. In Friesland langs de dijk in Makkum afremmen en voorzichtig door de nauwe straat naar het sluisje en dan weer “speed” op de teller, dit gaat zo door tot aan Workum met onderweg nog een paar kleine verkeersremmers die me al een keer noodlottig zijn geworden. Het volgende doel is richting Koudum, hier ga je overigens helemaal langs zonder dat je er iets van merkt tot aan het nieuwe Galama-akwadukt daar schiet je door en dan is het nog hooguit 10 km via Rijs en het eindpunt in Oudemirdum. Op de terug reis had ik gevoelsmatig wat meer haast, waarom, ik ben het liefst voor donker weer thuis en ik ging van start om 16.40 uur en stond 18.30 uur stil op het viaduct over de A7, even een paar foto’s maken van de protesterende agrariërs die met zo’n 150 tractoren een lang lint vormden in de hoop met deze actie een stel meelopers van gedachten te doen veranderen en een duidelijk nee te zeggen tegen het z.g. Wieringerrandmeer, een geldverslindend project, waar in de toekomst per jaar de kosten van zullen stijgen en die kosten zullen op de gemeenschap een zware druk leggen zonder dat er iets nuttigs tegenover staat. Ongeveer 10 minuten later was ik thuis en stond het totaal op 24.448 km tevens zag ik dat de laatste 160 km nog nooit zo snel waren afgelegd.

"Nieuwe" Velomobiel-toertocht

Zoek in Google naar “Texel in slow motion” en je weet meteen wat hier achter zit, een fietstocht over een Waddeneiland die in 2007 voor de eerste keer werd gehouden en waar ik nog met genoegen aan terug denk. Starten in de kop van Noord-Holland, deze keer vanuit Twisk vanaf het huis van de organiserende figuur achter deze schitterende tocht. Matthijs Leegwater,het volgende mailtje zegt verder alles
Hallo allemaal,
Op vrijdag 21-03-08 gaat de Twisker ligfietsclub ( Nico en Matthijs) de ronde van Texel weer fietsen.Wij hebben vanaf 8.30 de koffie klaar en vertrekken rond de klok van 9.00.In de Cocksdorp halfwege kunnen we genieten van een bakkie (met lekkers ?) op het terras. Als jullie zin hebben om mee te gaan kunnen jullie dat mailen aan : leegwater1966@quicknet.nl of njm.steur@quicknet.nl
Het vertrek adres is : Beukenlaan 15e ( fam. Leegwater) 1676 GR Twisk 0227-545808
Nico is eigenaar geworden van Mango 72, het wordt dus een velomobieltocht.
Maar het streven is het zelfde als dat van vorig jaar samen uit samen thuis.
Als er mensen zijn die deze tocht mee willen maken, alle gegevens staan vermeld dus aan de slag zou ik zeggen en tot ziens.

Mercedes of 2CV.

Eigenlijk was ik niet van plan om vandaag een stukje tekst aan mijn blog toe te voegen maar nadat ik de blog van Cees Roozendaal http://wieringer-velomobiel.blogspot.com/had gelezen moest ik gevoelsmatig even reageren. Het rondje van vanmiddag was maar erg kort net 53 km meen ik en dan heb ik mijn tijd nog verkletst ook eerst bij mijn jongste zus en haar man langs even zitten en wat drinken daarna naar mijn jongste broer, die niet thuis was, en vervolgens over Zwaagdijk-west nog even langs een schoonzus, met al dat koffiedrinken en kletsen komen er geen kilometers in de benen, vanmorgen in de regen met de hogedrukreiniger bij mijn vriendin het terras afspuiten wat redelijk is geslaagd en vanmiddag dus dat “klets en koffie rondje” en toen ik thuis was en op de pc mijn vaste sites had bekeken zag ik Cees zijn verhaal over Mercedes en 2CV, zelf heb ik misschien een beetje aanleiding gegeven tot zijn uitlatingen, ik vind nog steeds in de velomobiel-wereld een Quest gewoon vergelijkbaar met een Mercedes en zovele andere velomobielen komen naar mijn idee wat meer in de richting van een 2CV, wel lux voor het geld maar niet zo snel, zeg nou zelf ………………. als je de foto’s bekijkt die bovenaan dit verhaaltje staan, ze zijn allebei lux maar de stroomlijn van die gele is toch superieur vergeleken bij die andere, oké ze hebben allebei een open dak maar dan is alle verdere vergelijk meteen over ook. Ieder heeft zo zijn eigen smaak, laten we het daar maar op houden, maar dat ik blij ben met de mijne is nu wel duidelijk.

Lek en later weer lek

Het is weer een rondje geweest via van alles en nog wat, zowel op de Afsluitdijk gereden als in Anna Paulowna en Oudesluis. Toen ik thuis kwam zag ik dat er toch weer zo’n 74 km bij het totaal was “bijgeschreven” het staat nu op 24.179 km. Toen ik de sluizen passeerde waren er een paar vissersboten bezig met de netten waardoor enorme koppels meeuwen achter de vissersboten rond vlogen wat wel een leuk gezicht was. Veel was er verder niet te beleven onderweg, hoewel ik sinds weken niet zo vaak uit de Quest ben geweest als vandaag. Oorzaak, heel simpel, een paar kilometer na Den Oever op de Afsluitdijk leek de snelheid wel terug te lopen bij een gelijke inspanning dus mogelijk lek, inderdaad achter bleek hij flink aan niveau te hebben verloren en was al aardig dicht bij zijn laagste punt aangekomen, gewoon op zijn Hollands, een lekke band. Fiets op zijn kant en het euvel verhelpen, omdat het mooi weer was heb ik de band meteen maar geplakt en tijdens het wachten de buitenband na geplozen op rommel in de band. Het bleek na lang zoeken een klein stukje glas te zijn geweest wat de lekke band heeft veroorzaakt, dat er uit gepeuterd en toen plakken en pompen tot 5 atm., de druk die men voorschrijft voor de 26”achterband en vervolgens weer op pad. Mijn zin om de dijk over te gaan leek zomaar wel op dus ben ik bij het monument maar omgedraaid en toen tegenwind weer richting Wieringen gegaan. Via diverse binnenweggetjes op het eiland naar de andere kant en daar richting “korte Afsluitdijk”, de laatste bocht om de camping heen leek het net alsof de snelheid weer weg raakte terwijl ik zelf nog wel wat over had om juist wat harder te gaan. Stoppen en controleren, jawel hoor nu was het rechtsvoor waar zich het probleem had aangediend. Fiets op zijn kant in het gras, eerst de hele “handel” eruit halen en dan de standaard rituelen om tot slot de pomp er weer op los te laten en de voorband tot 6,5 atm. op te “krikken”. Dat was nummer twee van dit ritje, hoe zal het verder gaan begon ik me af te vragen, gelukkig bleef het verder alles normaal en kwam ik weer netjes thuis.

"Mercedes niet voor Lelijkeendjes prijs"

Zo juist las ik op Cees zijn blog dat hij De Pluim wil geven aan mensen die een nieuwe velomobiel op de markt gaan brengen n.l. Sunrider. Dit komt toch niet uit frustratie over de prijs van de laatste 2e hands Quest die is verhandeld, ook de volgende die nu in de aanbieding is zal daar zeker overheen gaan is nu al gebleken. Cees, hieruit blijkt overduidelijk dat je geen Mercedes kan rijden voor de prijs van een “lelijk eendje”, de Quest is echt de topper onder de velomobielen zelfs de kwaliteiten van welke BMW, Mercedes of Bently kan hier aan tippen. Zo heb ik het vandaag ook weer ervaren, gewoon even de benen los trappen en een rondje van ruim 100 km geweldig wat een fiets. Op het rondje kwam ik langs één van de oudste gebouwen hier in de omgeving, slechts 10 km van mijn “thuishonk”, staat kasteel Radboud in Medemblik. Dit onderkomen van “meneer” Radboud wordt tegenwoordig ook gebruikt voor feesten en partijen en recepties met een bepaald allure. De slotheer heeft nooit kunnen bedenken dat zijn burcht op de foto zou gaan met zo’n futuristisch voertuig, maar de tijden veranderen nu eenmaal. Als alles goed gaat ga ik maandag misschien een ritje maken samen met Herman Boer, mocht het allemaal doorgaan dan zal er zeker een verslag volgen op mijn blog, zijn plannen zijn niet mis, zo vroeg in het seizoen bij lage temperaturen al een rit willen maken van ongeveer 320 km. da’s niet zomaar wat.

Vierentwintigduizend kilometer

Het zit er weer op, het ritje van vandaag, zomaar een willekeurige route door het Noordhollandse landschap. Vanmorgen had ik het plan om naar het oppasadres van mijn vriendin te gaan in Oostzaan maar dan had ik op een ander tijdstip van huis moeten gaan. Als ik er op dat moment heen zou zijn gereden was ze net met de kleinkinderen onderweg naar huis en als ik dan een tijdje zou staan wachten met een bezweet lichaam dan zou je het net oplopen, dus de route gewijzigd. Ja en waar kom je dan allemaal terecht, ik had de GPS meegenomen om later de route netjes weer te kunnen geven op een kaart in Google Earth maar helaas. Wat is het geval, als je van start gaat en je zet het apparaat niet op 0, dus reset naar een blanco start, dan gaat hij door op zijn reeds opgenomen gegevens en dat was als ik het goed heb een ritje naar Oudemirdum van 160 km en vandaag was het 90 km dus dan kom je totaal op 250 km en dat gaf de GPS ook aan. Om die rit nou via mapsource in het verhaaltje in te passen leek me niet zo geslaagd, dat wordt alleen maar verwarrend dus een paar andere plaatjes bij dit verslagje. Het ene is van de GPS met zijn gegevens over deze twee ritjes en de andere foto is van de mijlpaal die ik vandaag op de teller zag staan toen ik vanmiddag uit de Quest stapte. Hoe is het mogelijk, 24.000 km en alle kilometers met een zalig gevoel, zo van “Wat is het leven toch mooi om geleefd te worden” en daarbij in mijn achterhoofd wel degelijk met de gedachte bezig zijn, “Gelukkig ben ik nog gezond” (denk ik) en ik waardeer dat zeer zeker.

Pioniers in "beeld"

Maandag 18 februari, koud maar helder weer, nog een ietsje sluier bewolking maar dat is straks ook wel weer weg. Inderdaad het werd een geweldige zonnige rit van Middenmeer via van alles en nog wat weer naar Middenmeer maar toen zat er wel 77 km achter de wielen. Ik weet zelf amper waar ik allemaal gereden heb, Winkel, Kalverdijk, Tuitjenhorn Den Helder, Slootdorp enz. het enige wat me wel heel helder is bij gebleven is weer een keer een z.g. “petje”, je weet wel een jong tot zeer jong knaapje met een petje schuin met de klep naar achter half op het hoofd, tenminste in die categorie klasseerde ik de passant van vanmorgen ook. Deze had trouwens, zo goed en zo kwaad als ik dat kon bekijken, een hoofd met gel en daartussen wat korte rechtop staande stekelhaartjes en uiteraard de vertrouwde zonnebril om wat meer indruk te maken. Nou dat heeft hij gemaakt, rakelings passeerde hij mij op de Westfrieseomringdijk, terwijl ik al met het rechterwiel naast de weg reed, scheurde hij met zijn auto met onbesuisde snelheid langs me en ik had even de “bibbers” dat hij me zou raken maar gelukkig kwam ik zonder schade door. Verder verliep de rit heerlijk, via allerlei wegen en omwegen kwam ik langs Den Helder waar ik, alweer richting Middenmeer, nog weer ben afgezwaaid en langs de Oostoeverweg weer naar Den Helder terug ben gereden, zomaar, gewoon omdat ik daar nog nooit had gefietst en ik zeker wilde weten waar deze weg zou eindigen, na een paar kilometer was het zoals ik al had gedacht het gebied waar de slagboom naar beneden was omdat ik voor de ingang kwam van het Marinebasis in Den Helder. Daar even staan kletsen met de wacht en toen weer rechtsomkeert naar Middenmeer, in Slootdorp kon ik het niet laten om het mooiste monument van de polder even vast te leggen. Als je bedenkt dat er een aantal jaren geleden een z.g. kunstcommissie was die een ander object hadden uitgekozen n.l. een ijzeren balk met een figuurtje erop, gelukkig waren er mensen die actie hebben gevoerd en door hun inzet hebben ze ons dit echte kunstwerk weten voor te schotelen. Een echt pioniersbeeld, een man met paard en daarop een kind en turend in de verte en de vrouw met een kind op de arm, zo zijn de eerste mensen hier begonnen in de Wieringermeerpolder echte pioniers.

"Pake en Beppe dag"

Je zou het niet willen geloven, ik was de enige opa (denk ik) die op de Pake en Beppe dag was op de lagere school in Oudemirdum. Een poosje geleden werd ik al gevraagd of ik die dag ook zou willen komen naar de school want dat vinden de kinderen zo leuk, dus dan maar even naar Friesland gefietst. Eigenlijk een vertrouwd ritje want afgelopen maandag was ik er ook al met de fiets, goed voor de conditie zullen we maar zeggen. Mijn dochter was één van de koffiedames tijdens dit schoolfestijn en de kleinkinderen zaten te glunderen toen ze opa tussen de massa zagen staan. Thimo in de klas tijdens schrijfoefeningen en later lezen en Fleur in beweging tijdens een lesje lichamelijke oefeningen. Dat gaat toch anders als in mijn schooltijd, gelukkig maar. Ja en wat zie je dan in zulk somber weer nog meer onderweg, nou heel wat dat kan ik je verzekeren. Allereerst op de heen en terugweg in de fietsdoorgang van het GALAMA Akwadukt, 3 auto’s voor onderhoud van ??? dat weet ik verder ook niet, een verkeersbord op de weg van Oudemirdum naar Rijs waar ik al meer mijn oog op had laten vallen en nooit de tijd heb genomen om het serieus op een plaatje vast te leggen. Ik dacht wel, dit hoort echt bij die Pake en Beppe-dag en als je dan later flink de gang erin hebt langs de IJselmeerdijk kom je achter een trekker met mestinjecteur waar ik met geen mogelijkheid langs kon, dus dan maar een foto maken. En tot slot een nieuwe waarschuwing, hoewel tijdelijk, langs de Afsluitdijk, de eerste keer dacht ik echt dat ik een klapband had maar zag meteen rookwolken op het water en dat later in combinatie met het bord verklaarde alles. Na de bekende 160 km stond ik weer thuis en als totaal stond er 23.782 km op de teller waarvan de laatste met een gem. van 36,5 km.

Honderdéénentwintig mooi weer kilometers.

En weer een dag met onvoorstelbare zomerse omstandigheden en dan is het uiteraard weer fietsweer bij uitstek. Na de rit van dinsdag naar Oudemirdum en even wat storing aan de fiets is het vandaag weer geweldig geweest. De kleine, maar zeer frustrerende storing, bestond uit het los schieten van de onderste kettingbuis die ik gisteravond weer in zijn oude positie heb terug gedrukt. Vanmorgen even overleggen met Velomobiel of deze kettingbuis ergens mee moet worden vast gezet, maar dat is niet nodig, het is een hoge uitzondering dat dit een keer is gebeurd. En gisteravond na de “operatie” even een proefritje gemaakt van slechts 7 km, maar ………………… voor de eerste keer echt in het donker, stel u zich voor door een polder waar nergens straatverlichting is op de buitenwegen, ik heb het zeer positief ervaren, ruim voldoende licht en een fiets die weer geruisloos voort snort. Vanmorgen na de koffie en wat huiswerk omkleden en zomaar een rondje wegtrappen, richting het zuiden en dan hier en daar links en rechtsom en zo maak je een rit door Noord-Holland die bij thuiskomst op 121 km is uitgekomen. Onderweg langs de IJselmeerdijk richting Edam en vandaar richting Purmerend, langs het Noordhollandskanaal, Oost en West-Graftdijk enz. enz. Overal wandelaars, fietsers, mensen met skeelers en te paard, het mooie weer lokt iedereen naar buiten. Het is vandaag ook weer zo goed als windstil wat blijkt uit de sloten en vaarten waar ik langs kom, nergens een golfje op het water. Maar morgen schijnt het voorlopig weer even over te zijn, wat we hebben gehad kan niemand ons meer afnemen, zo is het wel.

Eén hindernis te veel ?

Vandaag weer een keer richting Afsluitdijk en dan afzakken naar Oudemirdum, weer een heerlijk retourtje van 160 km en zonder een zucht wind. Al was het bij de start zo rond half 10 nog aan de frisse kant, de “deksel” heb ik maar achter de stoel laten liggen en het ging prima, het afgeknipte shirt was ruim voldoende om de nodige bescherming te bieden voor de schouders en zo kon ik weer een keer lekker ruim zitten, met “deksel” of kap hoe je het ook wilt noemen zit je toch altijd meer opgesloten. In een eerder verhaal schreef ik over de banden waarvan ik het vermoeden had dat Wim echt wel gelijk had, de ene band is de andere niet. Ik ben er voor “gevallen” de Vredestein HPV is er weer afgehaald en vervangen door een paar Schwalbe Kojaks, resultaat, ondanks wat hindernissen, 36,6 km gemiddeld over 160 km, ik voel me weer goed, misschien is het ook wel een deel van “het zit tussen de oren” maar het ging weer heerlijk. Ja het ging heerlijk tot ongeveer 100 km, ik passeerde een verkeersheuvel met mogelijk iets te hoge snelheid, of kwam het toevallig, ik weet het niet maar vanaf dat punt liep er iets aan als ik de trappers ronddraaide, zoeken, zoeken en proberen maar het ging niet over. Gewoon irritant dus weer stoppen en zoeken, ketting eraf, ketting erop, later weer schakelen weer de ketting eraf en zo ging dat nog een paar keer. Toch bleef het gemiddelde redelijk tot ik thuis was en dan natuurlijk vanavond zoeken naar de oorzaak, looplamp erin en alles afzoeken en met een steunstok de trapper ronddraaien tot ik begon te denken dat het de onderste kettingbuis was die naar achter was geschoten. Met veel moeite wist ik deze buis terug te stoten zodat hij zichtbaar was van binnenuit en min of meer klem zat onder de middenbrug, meteen was het geratel over dus nu morgen nog even overleggen met Ymte of deze buis ergens geborgd zit of dat het klemmen al voldoende is maar door de stoot van de verkeersremmer toevallig is los geschoten. Tijdens één van mijn pogingen het euvel te verhelpen, voor de rotonde in Makkum, stopte er een auto waarvan de chauffeur zeer geïnteresseerd was in dit vreemde voertuig, hij was ook sportman tot en met en was net terug van de Weissensee, daarnaast ging hij ook nog een keer of 3 per week naar Heerenveen naar de ijsbaan, maar vooral zijn zoon, vertelde hij, was helemaal gek van zo’n velomobiel en nu kon vader hem alvast eens bekijken. Al pratende stelde hij zich voor als Bert Rinia met een schildersbedrijf op steenworp afstand van de rotonde waar we nu stonden te kletsen. Ik heb hem vanavond wat site’s en homepages door gegeven zodat hij en/of zoonlief zich kunnen verlekkeren aan zo’n super snelle Quest. Het totaal staat na vandaag op 23.463 km en ik hoop dat er nog vele tienduizenden zullen volgen, ’t is gewoon geweldig zo’n fiets.

Controle met GPS

Soms ben ik best beïnvloedbaar denk ik, als ik alleen al de theorie over snelle of langzame banden neem dan merk ik zelf dat het niet ongemerkt aan mij voorbij gaat. Ik wil best snel maar dan moet het materiaal ook naar behoren zijn en als ik dan bedenk dat ik na het kenbaar maken van mijn “investering” van twee stel nieuwe voorbanden van het merk Vredestein HPV en er komt al heel snel een reactie van de grootste bandenkenner uit de Velomobielwereld (Wim uit De Woude) dat ik zo ongeveer de slechtste keuze heb gemaakt die er mogelijk was, dan stemt dat toch tot nadenken. Vanmiddag heb ik een stel van die banden onder de Quest geplaatst en heb een ritje gemaakt op de eerste plaats om de nieuwe instelling voor de afstand te controleren en dan ook nog ervaren of ze werkelijk trager zijn. Het eerste heb ik gecontroleerd met de GPS, eerst de banden opgepompt tot 6 atm. Vervolgens de tellers op nul gezet, zowel van de fiets als van de GPS en toen van start. Eerst maar richting Slootdorp dan zie ik wel wat het wordt, de lucht begon hier en daar al wat te breken en na verloop van tijd reed ik in de zon, heerlijk, wat is het lekker als die er bij is. Al fietsende zag ik dat er maar weinig verschil was in de teller en de GPS, ik had de wielmaat van de teller, na meting ingesteld op 150, dat was met de vorige banden 149. Het fiets rondje bracht mij via Slootdorp naar Wieringen en daar via de “Korte Afsluitdijk” naar Den Helder waar ik langs vliegveld “De Kooy” richting “de Donkere Duinen” ben gegaan en vanaf dat punt door de duinen over het fietspad naar Callantsoog. Wat is Nederland dan mooi, zon, geen mens in de buurt en geen lawaai alleen de natuur met hier en daar een krijsende meeuw en verder niets. Vanaf Callantsoog heb richting Middenmeer weer opgezocht en was na 68,69 km weer thuis, de GPS gaf 68,39 km aan dus dat is voor mij een te verwaarlozen verschil, 300 meter op bijna 70 km. De snelheid, ja wat moet ik daar van zeggen gemiddeld 32,1 km p/u en maximaal ergens 55 km maar het verschil met andere banden kan ik hiermee niet aantonen, gevoelsmatig denk ik dat Wim gelijk heeft, ik had graag een wat hoger gemiddelde op het schermpje gezien maar ik kan niet vergelijken, misschien is het wel goed zo.

Hoe ver moet je gaan .....met signaleren ?

Hoe ver moet je gaan, vanmiddag reed ik een rondje en ben als gewoonlijk via de Alkmaarseweg gegaan. Deze Alkmaarseweg loopt van Middenmeer naar de rand van de polder en is één kaarsrechte weg van bijna 10 km met aan de ene kant een fietspad en aan de andere kant een parallelweg voor plaatselijk verkeer. Ik wissel wel eens, de ene keer via het fietspad en de andere keer via de parallelweg, deze keer reed ik op het fietspad en zag op de laatste paar kilometer een meneer op de fiets voor mij rijden in dezelfde richting. Bij het naderen heb ik langdurig gebeld en op de claxon gedrukt tot ik op een bepaald moment van mening was dat mijn komst was gesignaleerd. Niets was minder waar, toen ik de man voorbij reed werd het alfabet in omgekeerde volgorde opgezegd en werd mijn naam helemaal verkeerd uitgesproken, tenminste daar leek het heel erg op, ik kon het niet verstaan. Hoe ver moet je dan gaan ? Ik heb het ook wel meegemaakt dat men bij het passeren zei: “Klootzak kan je er niet door” of andere “onsoortige” opmerkingen, dus volop bellen en/of claxonneren is ook niet altijd goed. Gelukkig kwam ik op mijn tocht niet meer van dit soort gestreste verkeersdeelnemers tegen en werd het ondanks alles toch nog een leuk rondje wat maar kort was maar toch weer de nodige ontspanning heeft gegeven.