Mini tripje

Wel een reactie, wat ik niet had verwacht is toch nog goed gekomen. In de vorige aflevering schreef ik over de fotograaf die ik had ontmoet bij het monument, door dat ik mijn mailadres had genoemd heeft hij gereageerd en meteen een paar foto’s mee gezonden die hier boven dit verhaaltje zijn geplaatst, de fotograaf bleek Nils van Houts te zijn geweest, iemand die bij nader inzien al meerdere keren in het nieuws geweest is door zijn vakwerk. De éne is met de motorrijder erbij en de andere is solo langs de dijk, op die foto is alles scherp behalve datgene waar het in mijn ogen om gaat, die man met die gele fiets. Maar goed dat is alweer verleden tijd en het leven gaat door, vanmorgen even een klein rondje gemaakt slechts 52 km, eerst naar “De Gouden Karper” een zeer speciaal restaurant bij Rustenburg aan het water en vervolgens even langs de fa. Wester in Obdam.
Er stond heel weinig wind en dat is toch prettiger fietsen dan wanneer er steeds door de wind stuurcorrecties moeten worden gemaakt, op de heenweg reed ik achter een trekker met een kiepwagen er achter, deze nam zoveel ruimte op de weg dat ik niet durfde passeren, ik zag steeds die enorme grote wielen vlak naast me en één verkeerde beweging en ik zou naast de weg zitten en bij een stuurcorrectie meteen kennis moeten maken met die enorme luchtbanden die op de weg werden gedrukt door een vracht zand wat op de kieper lag, nee dan maar er achter blijven en zien waar hij afslaat. Inderdaad na een paar kilometer sloeg hij rechtsaf en kon ik weer verder hoewel, toen ik achter dat “stel” reed zag ik het tellertje evengoed nog op 40 km staan, later toen ik weer vrij baan had was 48 km een heel plezierig gangetje. Het totaal is met dit ritje op 15.149 km gekomen.

Cornelis Lely is terug

Hij is thuis, nou ja thuis, hij is terug, wel op een andere plaats maar Cornelis Lely staat weer bij zijn waterwerk, de Afsluitdijk, de dijk van Lely. Nadat ik een aantal maanden geleden hier langs reed met de Quest was het maar een sober gezicht, zo’n kale sokkel met wat tekst onder aan de voet, maar nu staat hij er weer in volle glorie en net zo markant als hij altijd al geweest moet zijn. Toen ik van start ging vanmorgen was ik als eerste van plan om nu een foto te maken van het complete monument, het weer was echt geschikt met het zonnetje een beetje van achter en aan de horizon een paar beginnende wolkjes, ja het leek mij wel geschikt voor een leuk plaatje. Toen ik daar aankwam stond er ook een motorrijder die vertelde dat hij net ook een foto had gemaakt van meneer Lely “Het is een geweldig mooi beeld” zei de man en dat was ik helemaal met hem eens. Iets verderop stond een meneer met een aantal fototoestellen om zijn hals en in zijn handen, kennelijk een professional aan de apparatuur te zien. Even later kwam de man dichterbij en stelde zich meteen voor, hélaas is zijn naam me ontschoten maar hij vertelde mij op de vraag waar de foto’s voor dienden dat hij werkte voor het A.N.P. en omdat de Afsluitdijk binnenkort 75 jaar bestaat maakte hij wat foto’s van de dijk enz. om t.z.t. op te slaan in een archief. Achteraf bedacht ik, jammer dat ik zijn naam met eventueel mailadres niet heb gevraagd want als er in de serie die hij gemaakt heeft een leuke zit waar ik een beetje redelijk uit de verf kom in de Quest dan mocht hij die gerust naar mij toe sturen. Ook mijn mailadres is bij hem niet bekend maar mocht hij dit verhaal lezen dan zet ik het hier nog een keer in peko@quicknet.nl je weet maar nooit, zelf maak ik diverse foto’s maar daar sta ik zelf nooit op. Na dit oponthoud dat overigens heel prettig was ben ik weer richting Noord-Hollandse kust gereden en ben steeds maar tegenwind in blijven trappen tot aan het Noordhollandskanaal, vandaar met diverse ommetjes weer naar huis in Middenmeer en toen er daar uit de fiets was gestapt zag ik dat de teller voor vandaag de 124 km was gepasseerd.

Het is en blijft stil

Wordt het wel of wordt het niet ? Het is al een tijdje geleden dat ik dacht dat het zover zou komen maar ik ga er van uit dat het een “blanke” Quest zal blijven. Blank in de zin van zonder “beschilderingen of bestickering” van één of ander bedrijf. Hoe kwam dat allemaal zou je zeggen, al meerdere keren werd ik er op attent gemaakt dat er door een aantal mensen die in zo’n fiets rijden ook reclame werd gevoerd en dat zoiets best een goeie vorm van het promoten van producten of diensten is.
Inderdaad, in mijn geval zou een eventueel bedrijf minimaal 10.000 km reclame per jaar in Noord-Holland en een beetje Friesland langs de weg hebben en dat zo’n fiets opvalt is me ondertussen wel heel duidelijk gebleken uit de tientallen reacties die ik geregeld krijg.

Zo kwam ik een aantal maanden geleden bij de plaatselijke bouwmarkt om het hangslot met lange beugel om de Quest vast te zetten en sprak daar de eigenaar en vertelde zo terloops dat ik nu de fiets vast kon zetten, “De fiets vastzetten met zo’n slot” inderdaad je kunt er zelfs reclame opzetten, “Ja maar dan moet hij wel geel zijn” waarop hij meeliep naar buiten en tot zijn stomme verbazing inderdaad een gele fiets zag. “Goh”, zei hij, “Dat zie ik helemaal zitten dan moet het zo .. en zo” en toen ik thuis kwam heb ik op de pc meteen zijn ideeën proberen te verwezenlijken, dat op fotopapier afgedrukt en bij hem bezorgd.
Wat kost zoiets voor mij, dat had ik hem genoemd uit de ervaringen van anderen, “Daar kan ik een hoop reclame voor maken” …………………… en toen bleef het verder tot op de dag van vandaag stil.

Welke band ?

Welke band moet er op de Quest, één vraag met vele antwoorden denk ik. Het lijkt me een moeilijk onderwerp om het juiste er over te schrijven, even zovele fietser met even zovele ervaringen.
Er zal zeker al veel onderzoek naar zijn gedaan wat nu de beste band is voor een velomobiel en dan in mijn geval de Quest. Welke eisen stelt men, gaat het om lange levensduur met : snelheid, niet lek rijden, rijcomfort en gemakkelijk te plaatsen om de velg als men een keer lek is gereden. Al deze vragen zullen verschillende ervaringen opleveren, de één geeft de voorkeur aan snelheid de ander aan niet lek rijden en zo blijven de meningen altijd verdeeld. Zelf zal ik mijn ervaring op papier zetten, alle voorgaande opmerkingen m.b.t. snelheid comfort enz. enz. laat ik voor wat ze zijn.
Op 26 november 2005 ben ik gestart met de banden die standaard zijn gemonteerd door de mannen bij http://www.velomobiel.nl/ in Dronten, in mijn ogen de juiste keuze van het materiaal want na ongeveer 8600 km heb ik de voorbanden gewisseld, dat schijnt normaal te zijn, maar de achterband zit er nog steeds om en zoals het zich nu laat aanzien gaat hij voorlopig nog wel even mee. Er zitten uiteraard wel sporen op van “zware” mishandeling maar dat is dan te wijten aan steentjes en stukjes scherp materiaal wat her en der op de wegen en paden ligt.
Als je bedenkt dat de teller momenteel bijna 15.000 km aangeeft dan heeft dat stukje rubber al heel wat mee gemaakt en is voor mij de volgende band weer van het zelfde merk die ik al bij het ophalen van de Quest meteen had aangeschaft. En dan lek rijden, hoe vaak heb ik een lekke achterband gehad op die 15.000 km, ik weet het niet precies maar ik denk van een keer of 5 à 6. Maar wel toevallig de meeste keren stond ik thuis om voor vertrek tot de ontdekking te komen dat de fiets wat vreemd aan de rol ging dus even plakken en weer op pad voor een heerlijk ritje over schitterende polderwegen en verder door Noord-Holland en Friesland.

Gewoon een rondje

Vanmiddag een rondje Westfriesland gemaakt, gewoon rustig door de omgeving gereden. Eerst via Medemblik naar Wervershoof allemaal rustige rechte wegen en langs de IJselmeerdijk een paar bochten extra. Op Zwaagdijk de eerste afslag naar links genomen en over de Tolweg naar Hoogkarspel en Westwoud. Toen ik daar reed kwam ik op het idee om even langs een zwager en schoonzus te gaan op het Zittend, ze waren thuis en dan komt er naar goed westfries gebruik meteen koffie, al was het al kwart voor 12, de koffiepot kent geen tijd, hooguit overuren. Na een pauze van een klein half uurtje ben ik verder gegaan richting de weg die van Enkhuizen naar Hoorn loopt en waar langs een fietspad ligt. In Hoorn gaat het “gas” bijna dicht, oppassen op iedere straathoek en fietsers die zonder kijken links en rechtsaf gaan proberen te ontwijken. Door Hoorn ging alles goed maar net na de stad toen ik de richting van Berkhout reed was er nog een slapende fietser die geen voorrang wilde geven en toen ik op de claxon drukte een opmerking maakte die niet past om op papier te zetten, arme man, zullen we maar zeggen. Vanaf Hoorn dus richting Avenhorn en daar via de afslag na het dorp op Schermerhorn af, lekker langs de dijk waar weinig of geen verkeer komt. Wel valt het mij steeds meer op dat er zoveel blauwe reigers zijn, als je ze rustig bekijkt zijn het toch wel hele mooie vogels. Bij Schermerhorn ben ik over gestoken naar de 3 molens om vanaf dat punt rechtdoor te kunnen rijden naar Stompetoren en dan verder naar Alkmaar. Op een paar plaatsen stond al aangegeven dat het fietspad afgesloten was richting Alkmaar dus heb ik een andere route genomen en ben via de Korte Molenweg vlakbij Alkmaar gekomen, de vele auto’s die daar een leuke file vormden en de diverse borden met omleidingen en afsluitingen hebben mij doen besluiten om niet verder naar de “kaasstad” te gaan, het is en blijft daar een grote verkeerspuinhoop die al een aantal jaren in beslag neemt en waar juist de fietsers op zeer radicale wijze het bos in worden gestuurd, er klagen nogal wat mensen over maar met een auto heb je nu eenmaal meer rechten. Ik heb toen gekozen voor de weg die via Noordscharwoude gaat en met een bocht richting Middenmeer neemt, echter bij een bepaalde afslag leek het me leuker om nog wat binnendoor te gaan en zo kwam ik bij De Weel uit, een heel klein gehucht wat de meeste Noordhollanders niet kennen en ik meen dat het straks zelfs voor komt in het Westfriesland-spel dat in september 2007 voor het eerst zal worden gepresenteerd. Het schijnt dat de te bestellen oplage al bijna voor 100% is verkocht dus het is echt een succes aan het worden. Met deze 95 km staat het totaal nu op 14.930 km echte Quest-kilometers.

"Cappuccino de Lux"

Verkeerd gekozen zo zou deze aflevering kunnen heten, vol goede moed op weg gegaan om via mijn vaste route even naar Oostzaan te fietsen en daar mijn vriendin te verrassen op haar oppasadres. Net als ‘vroeger” met de racefiets waren wegafzettingen geen probleem want desnoods nam je de racefiets even op je schouder en nam zo een eventuele echt hinderlijke wegafzetting. Toen ik vanmiddag vanaf Purmerland richting Oostzaan ging stond daar wel een bord dat de weg in Oostzaan volledig afgesloten zou zijn i.v.m. asfalteren maar eigenwijs als ik soms ben dacht ik dat ik er wel door zou kunnen, hélaas na een aantal kilometers was het over en uit, gelukkig was het net bij een afslag en toen ik daar aan iemand vroeg of ik zo ook aan de andere kant van het dorp zo kunnen komen was dat heel goed mogelijk, “Even over Zaandam” omdat kilometers voor mij niet zo’n probleem zijn heb ik dat toen gedaan.
Maar als je heg nog steg weet in Zaandam is dit niet aan te raden weet ik nu, na heel wat hoeken en gaten te hebben bewonderd kwam ik weer op een herkenbaar punt bij “ ’t Kalf” daar stond gelukkig weer een bordje Oostzaan en ’t Twiske nu zou het goed komen,…….. mooi niet ik kwam weer op het punt bij het asfalteer gebeuren, de mannen hadden al lol dat die “gele banaan” weer terug was en er weer niet door kon. Omdat ik vanavond ook nog even naar de “Zuidoost” ga ben ik maar richting huis gereden met het voornemen om, voordat ik 100 km op de teller zou hebben dat ik dan koffie had verdiend dus waar ga je dat doen, hier , nee straks maar even en je komt steeds dichter bij huis uit eindelijk ben ik neer gestreken in Zandwerven en dat was echt de moeite waard. Langs de weg, in de zon, ruime parkeergelegenheid en dan zo’n heerlijk bakkie koffie incl. likeur met slagroom en appelgebak ook met slagroom, zeg nou zelf waar kom je zoiets exclusiefs nog tegen. Na een gezellig kletspraatje met de beheerder ben ik weer opgestapt voor de laatste 20 km. Deze gelegenheid in Zandwerven is in mijn ogen ideaal voor even opsteken voor het bekende “bakkie troost”, kijk zelf maar op www.partycentrumwestfriesland.nl

"From Russia with love"

Dinsdagmiddag 1 mei 2007, de tijd vliegt zou je kunnen zeggen het is net alsof we in de zomer leven, alle dagen zon en een strak blauwe lucht. Omdat ik mezelf de discipline heb opgelegd om ’s morgens te schilderen en ’s middags te gaan fietsen zijn de tochten niet echt lang maar wel redelijk om me er voor om te kleden. Vanmiddag maar weer een keer de Afsluitdijk over, niet naar de kleinkinderen maar deze keer zomaar richting Harlingen wat een retourtje opleverde van 110 km. Op de heenreis meende ik in een groepje van 3 wielrenners één bekende te zien n.l. Dirk Steltenpool uit Wervershoof, het was de enige die zwaaide als teken van herkenning, de andere twee stampten stevig door in de hoop één of ander record te breken denk ik, ze hadden in dit geval de wind flink mee. Toen ik in Harlingen aankwam ben ik voor in deze plaats gestopt omdat er nogal wat voertuigen enz. stonden van een circus het leek me maar niks om daar tussendoor te gaan rijden met de Quest. Een ouder echtpaar wat juist om de hoek kwam stelde nogal wat vragen over de Quest die ik allemaal netjes heb beantwoord en uitgelegd hoe één en ander in zijn werk ging om wat gang te maken.

Op de rit richting Friesland had ik flink wind tegen maar toch stond het gemiddelde nog op 36,8 km en helemaal geen vliegen op de dijk. Terug werd dat toch wat anders, de eerste helft ging wel maar toen ik zo’n beetje halverwege was dacht ik eerst dat het verderop mistig was maar later bleken dit allemaal “wolken” kleine vliegjes te zijn. De pet wat dieper over de ogen en ‘t hoofd wat meer naar beneden en dan maar meer links als rechts rijden en zo kom je zonder al te veel problemen ook dit wel weer te boven. Bij het monument moest ik toch even stoppen omdat er iets vervelends in mijn oog zat, waarschijnlijk zo’n klein rot vliegje. Als je dan toch stil staat zoek je gelijk naar wat eetbaars en toen kwamen er een paar mensen aanlopen die de vraag stelden of ik Duits sprak of Engels, nou allebei een beetje dus dan komen de standaard vragen, hoe snel kan “ie” wat rijdt U gemiddeld heeft U hem zelf gemaakt en uiteraard wat kost zoiets. En dan de volgende vraag mag ik er een foto van maken met mijn vriendin in de fiets, nou vooruit, uitgelegd waar ze wel en niet op kon gaan staan en daar zat ze en hij maar knippen van links en rechts van voor van achter ik denk wel dat het met 10 klikken nog niet over was. Deze mensen vertelden mij dat ze uit Polen kwamen en hier voor het eerst met vakantie waren. Tijdens de uitleg van dit hele gebeuren kwamen er nog 3 mensen bij staan, ook hier het verzoek om op de foto te gaan met de Quest, toen ik opzij stapte werd ik gevraagd naast de dame te gaan staan want ik moest ook op de foto. De taal die ze onderling spraken kon ik niet thuis brengen, omdat de jongeman in het gezelschap het woord voerde in het Engels vroeg ik hem waar zij vandaan kwamen, “We are from Russia” , hij vroeg mij om mijn mail adres om t.z.t. de foto naar mij te kunnen mailen. Ik heb hem een kaartje gegeven waar de blogspot op staat en hem meteen verteld dat hij via die site ook kan komen op mijn mailadres peko@quicknet.nl dus nu afwachten of de foto “From Russia with love” ooit in Holland aan zal komen. Het gemiddelde bleek bij thuis komst op 39,1 km p/u te staan en het totaal is na deze 110 km opgelopen naar 14.570 km.

Hoe groot is klein of hoe klein is groot

Even een klein rondje, 85 km is nou niet direct een grote ronde maar echt klein is het eigenlijk ook weer niet. Vanmorgen eerst weer geoefend voor Picasso, (mogelijk geslaagd) en vanmiddag dus mijn dagelijkse ontspanning. De weg die ik gisteren had gekozen om de polder uit te gaan is vandaag ook weer min of meer onbegaanbaar aan het worden, door de kassenbouw en de daarbij vandaag de dag te graven waterbergingen naar de nieuwe voorschriften heeft tot gevolg dat er overal kleine of grotere vijvers worden gegraven en de grond wordt dan naar de nabijgelegen bedrijven vervoerd waar het land vervolgens wordt opgehoogd met deze hoeveelheden. En dus is de weg, in dit geval de Cultuurweg, behoorlijk vol gereden met stukken klei die van de wagens afvallen, gelukkig is het nog droog anders werd het gegarandeerd glij en glibberwerk nu stuift het alleen maar. Op mijn ritje van deze middag kwam ik na wat omzwervingen op de thuisreis door Aartswoud en daar stond hij dan ……………. de SMART precies in de juiste kleur en vlak langs de weg. Ik reed al een hele poos met het idee rond,”Als ik een keer een SMART zie, zet ik de Quest er naast” en dit was dus die gelegenheid.
Remmen, keren en de juiste richting kiezen om naast deze reuze auto te komen en dan de vraag waar alles dan om gaat, Calimero zou gezegd hebben, “Hij is groot en ik is klein” maar wie is nou de kleinste of de grootste ………………..

Tulpen en huisvlijt

Vanmiddag van start voor een rondje door de noordkop, vanaf Middenmeer richting Slootdorp over een redelijk fietspad, hoewel er zijn veel plaatsen waar het beter is. Door Slootdorp heen richting Westerland, het uiterste puntje van het voormalige en nu mogelijk weer toekomstige eiland. Een paar fanatiekelingen die hun naam aan de geschiedenis willen verbinden van het toekomstige “Wieringerrandmeer” blijven alles in het werk stellen om een stuk van de Wieringermeer weer onder water te zetten en zo Wieringen weer een eiland te maken. Men meent dit alles mede te bekostigen uit de bouw en verkoop van dure landhuizen aan het water, ze vertellen er uiteraard niet bij dat je elke lente en zomer en zelfs bij een zachte herfst de vele vliegen maar moet gedogen die op de scheiding van zout en zoet heel goede leef omstandigheden krijgen voorgeschoteld. Maar goed ik fiets en ben geen voorlichter op dat gebied, via de z.g. korte Afsluitdijk kom ik op de Balgweg richting Breezand/Den Helder, bij de Kooybrug neem ik de weg langs het Noordhollandskanaal richting Alkmaar. Even voor de afslag naar Julianadorp zie ik een demonstratieveld met alle mogelijke kleuren tulpen die nog volop in bloei staan dus even stoppen voor een plaatje.
Vervolgens met wat omwegen kwam ik in Petten waar ik langs de Hondsbossche zeewering ben gefietst. Onderweg nog een wielrenner geholpen met een bandje plakken en een tijdje zitten kletsen om daarna mijn weg weer te vervolgen. Richting Schoorl, Schoorldam, Broek op Langedijk en Heerhugowaard allemaal bekende wegen en het laatste stuk over de Langereis weer de Wieringermeer in gereden waar ik na 92 km weer thuis ben aangekomen. Onderweg bedacht ik wel een paar keer , de fiets maakt minder lawaai, o ja, ik heb een paar dagen geleden iets geprobeerd wat dus wel resultaat heeft, ik heb een stukje ventielslang, van dat hele dunne, open geknipt en met een beetje solutie als stootring geplakt in de randen om de koplampen en zowaar het blijft (nog) zitten

en het helpt, de fiets is stiller geworden.

Is dit een echte lepelaar ?

Vandaag weer een keer een toertje door Noord-Holland gemaakt. Vanmorgen mijn goede voornemen gestand gedaan door ’s morgens mijn huis buitenom te gaan schilderen en dan heb ik ’s middags de vrijheid verdiend en mag van mezelf een rondje gaan fietsen. Rond half 1 of iets in die buurt ben ik van start gegaan, weinig of geen wind en een bleek zonnetje dus ideaal weer om even een rondje weg te trappen. Het is bijna moeilijk om via een mooie vrije route richting Lambertschaag te gaan, de plaats waar ik de polder kan verlaten. Ga ik de “oude” route dan loop ik zo’n kilometer voor de Medemblikkersluisweg bijna vast in het kassengebied wat daar in rap tempo uit het niets omhoog komt, op dit moment niet ideaal om langs te fietsen met al z’n extra bochten en veel werkverkeer en nog veel meer stof. De andere route is via de Cultuurweg, voorheen goed te berijden maar de staat van onderhoud gaat geregeld achteruit en deze weg wordt steeds meer gebruikt door een aantal agrariërs als eigen weg dus daar ligt wel eens iets wat het rij comfort niet ten goede komt. Maar toch kom ik op het z.g. “oude land“ bij Lambertschaag en vervolg daar mijn weg richting Benningbroek en Wognum, het tijdstip is eigenlijk ongelukkig gekozen door rond dit uur langs het kantoor van DSB te rijden, lunchpauze, dus veel wandelaars die even de DSB-benen strekken. Eerder heb ik slechte ervaringen gehad met deze mensen, maar eerlijk is eerlijk, ik werd vandaag diverse malen met een vriendelijke lach en een opgestoken hand begroet, zo zie je maar oordeel niet te snel zoals ik toen wel heb gedaan, die mensen vallen best mee, ze zijn net als ieder ander gewoon bezig voor een baas en lachen misschien nu wel extra doordat AZ bovenaan staat in de strijd om het landskampioenschap met nog één wedstrijd voor de boeg.
Via Bobeldijk en Berkhout ga ik naar Oosthuizen waar ik de dijk neem richting Zuidoostbeemster, na een korte stop heb ik mijn weg weer vervolgd via Purmerend en Neck naar Spijkerboor en vandaar richting Alkmaar. Op het fietspad, wat overigens tijdelijk is/wordt afgesloten kwam ik nog een specifieke vogel tegen, ze zijn er wel maar erg vaak zie je ze hier niet, de lepelaar. Net aan de overkant van het slootje naast het fietspad zag ik hem staan, snel de het fotoapparaat gepakt maar net op dat moment passeerde mij een kleine vrachtwagen die borden aan het plaatsen was voor de afzetting en daar schrok het beest van en vloog meteen op, ik was dus gewoon te laat. Wat er over bleef van het slanke beest heeft hij of zij zelf verstopt onder zijn of haar vleugels, de foto lijkt meer op een zoekplaatje dan op een lepelaar en hij was zo mooi zoals hij daar stond. Ondanks deze misser ging de tocht toch verder en via Rustenburg langs “De Gouden Karper” (heel goed om daar te gaan eten) en ben ik nog even langs de Obdammerdijk gegaan en heb bij zwager Tom en zus Gerda even een bakkie gedaan, echt lekker op z’n Westfries “effies stoppe voor een koppie” het laatste stukje naar huis is dan nog maar een kleine 20 km en toen ik thuis was stond de teller op 107 km.

De nieuwe "Glazenstad"

Na een hele week rust kon ik de afgelopen dagen weer helemaal los, maandag 106 km, dinsdag 160 km en vandaag 117 km, dat maakt een totaal van 383 km in drie dagen.
Waar kom je dan zo al, bij het afleggen van zo’n afstand, maandag zomaar kris kras door Noord-Holland uiteraard even langs de “Zuidoost” en langs de Obdammerdijk, dinsdag naar Oudemirdum oppas-opa spelen en vandaag via Wervershoof en Zwaagdijk naar Berkhout vervolgens richting Oosthuizen en dan naar Zuidoostbeemster, vandaar later weer door naar de dijk via Edam en Volendam dan richting Schardam Etersheim enz. naar Berkhout en toen voor de verandering afgebogen naar de Zuidermeer en Noordermeer om tot slot terecht te komen in Opmeer vandaar over het fietspad naar Gouwe en Aartswoud en dan de laatste rechte weg naar Middenmeer. Dit is ongeveer de route van die 383 km, wat zie je dan zoal onderweg, heel veel en ook heel veel niet. Twee zeer opvallende dingen wil ik U niet onthouden. Als eerste de verandering van mijn woonomgeving, de polder gaat echt op de schop, in het zuidoostelijke deel van de polder zie je momenteel alleen maar stofwolken van grond be- en verwerkingsmachines en zodra die uit de buurt zijn verschijnt in de Wieringermeer een heuse “glazenstad” tientallen, nee, honderden hectaren worden in ijltempo vol gestampt met glas, glas en nog eens glas. De tijd zal leren of dit allemaal juist is geweest.
Het volgende wat ook opviel was de zij/aan/zij-tandem/lig/zitfiets, ik weet echt niet hoe ik dit voertuig zou moeten noemen maar dat het voor deze mensen een ideaal vervoersmiddel is dat geloof ik zeker.Met deze ritjes van de laatste dagen staat de totaalstand op 14.079 km echte Quest-kilometers.

Quest op slot

Na een hele week afwezigheid weer snel even een kort stukje aan de serie toevoegen, ik weet niet of het volgende stukje nou zo spectaculair is maar ik heb het idee dat deze “vinding” vele velomobiel(isten) toch wel van pas zou kunnen komen. Laatst las ik een stukje dat er een Velomobiel ongevraagd was geleend, in volksmond gewoon gejat, mogelijk had dit voor een “paar” Euro voorkomen kunnen worden, ik betaalde € 10,95 voor een hangslot met een lange beugel. Heel eenvoudig, remhandel aantrekken en het beugelslot eromheen klikken en hij staat muurvast op de handrem zodat er niet mee gereden kan worden.
Het “geleende” voertuig was binnen 24 uur weer boven water, wel flink beschadigd heb ik begrepen, maar zo’n hangslot had deze jeugdige onverlaten wel weerhouden van hun gestunt met andermans spullen.
Na de rit naar Texel van 6 april zal het morgen wel weer vreemd zijn om weer in mijn oude ritme te komen. Zodra ik weer wat kilometers heb gemaakt kom ik weer terug met mijn verhaal over de nieuwe fietservaringen in de vroege zomerse dagen.

Texel in "Slow motion"

Zaterdagmorgen 8.30 uur, inderdaad de koffie in Medemblik bij Ted de Lange staat klaar, wat ik verder zie zijn twee “gewone” ligfietsen nog geen gestroomlijnde van Matthijs die juist op dat moment naar buiten komt. Ik ben maar met de open fiets gegaan want anders rijdt Nico alleen en wij verder met een gestroomlijnde dichte fiets. De tweede man die achter hem naar buiten kwam stelde zich voor als Nico Meurs eveneens lid van de “Twiskerligfietsclub” de hele vereniging was dus aanwezig. Even later kwam de Mango 34 van Kees Schouten ook aan gereden en was de groep voor dat moment geformeerd. Ted de Lange van het gelijknamige ligfietsverkoop en verhuur bedrijf kwam ook naar buiten en vertelde dat hij graag mee was gegaan maar dat met dit mooie weer de zaak niet gesloten kon worden en voor zijn vrouw was de rit eigenlijk net even te lang, direct al 150 km is wat te veel van het goede. Na de koffie en nog wat verhalen links en rechts zijn we van start gegaan, eerst richting Wieringermeer en dan via de z.g. korte Afsluitdijk naar de Balgweg richting Den Helder. Met zulk geweldig weer is de eerste etappe tot aan de boot al een soort vakantietripje, daar zou Wim Schermer uit Castricum zich bij ons aansluiten. Afgesproken was om de boot van 11 uur te nemen dus rond die tijd stonden wij aan boord maar was er helaas van Wim nog geen spoor te bekennen.Juist toen de klep omhoog was ging de mobiel van Matthijs, “Ik ben er” klonk de stem van Wim, “Maar de klep is dicht dus het wordt de volgende boot”. Aan de andere kant hebben we op hem gewacht en met ons groepje hebben we de trip voort gezet over het eiland. Alles ging in een gezapig tempo naar mijn gevoel, waar nodig werd er gestopt om nog wat foto’s te maken of een sanitaire stop in te lassen. De open ligfietsen moesten tegen de wind in nog aardig kracht op de pedalen uit oefenen om er wat gang in te houden en zo kwamen we naar verloop van tijd aan op het noordelijkste stukje waar we een officiële koffie met appelgebak pauze hebben genomen. Heerlijk in de zon en uit de wind hebben we genoten van deze schitterende dag waar Wim bij het afrekenen het royale gebaar maakte om ons te trakteren wat zeer gewaardeerd werd. Dat de koffie met appelgebak en niet te vergeten de slagroom wonderen hadden verricht bleek wel toen we weer van start gingen de 2 open liggers voorop begonnen meteen met een echte race waarbij ze snelheden ontwikkelden, over en door het duin gebied, van tegen de 40 km. En overal waar we langs kwamen vielen de gele monsters in het oog waarbij de nodige groeten en wonderlijke blikken niet van de lucht waren. De oeh’s en ah’s klonken veelvuldig vooral als we fietsers passeerden op de smalle fietspaden in het duingebied. Slechts één keer reden we verkeerd en kwamen bij een strandopgang maar even keren en de weg in tegenovergestelde richting weer volgen bracht ons om iets voor 3 uur weer bij de boot die ons weer naar het vaste land bij Den Helder heeft gebracht. Het beeld wat we toen zagen was bijna angstaanjagend een parkeer terrein vol met auto’s, campers, caravans enz. alles moest nog naar Texel en de rij eindigde ongeveer na zo’n 3 a 4 km net bij het begin van Den Helder, dat zou volgens ons minstens een paar uur wachten betekenen voordat deze mensen allemaal over zouden zijn naar het eiland. Na enkele kilometers nam Wim afscheid en ging rechtdoor naar Alkmaar en verder naar Castricum, wij hebben onze weg vervolgd via de Balgweg en verder via van Ewijcksluis naar de Wieringermeer, het laatste stuk langs de Ulkeweg en de Schagerweg om zo in Middenmeer bij mij thuis nog even een bakkie koffie te doen en nog een laatste pauze in te lassen. Het is een geweldige gezellige en mooie tocht geweest vooral ook door het bijzonder zonnige weer en de leuke route.

Rustige paarden

Vanmiddag een nieuwe belevenis met paarden, na een aantal maanden geleden een ervaring te hebben opgedaan met een paard wat spoorslag omdraaide en er vandoor ging, nu juist het tegenovergestelde, niet dat ze me nu omver liepen maar het ging als volgt.
Vanmorgen had ik eerst nog een klein karweitje op te knappen, gras verticuteren in de “Zuidoost” en nadat dit klaar was ben ik naar huis gereden en heb me omgekleed en de Quest van stal gehaald, even een klein rondje had ik mijzelf beloofd. Het ritje ging eerst voor het windje over de mooie rechte polderwegen en later door een paar dorpjes waar ik rustig door heen ben gereden. Eén van die dorpjes was Aartswoud op de Zuiderzeestraat die uitkomt op de Westfriesedijk liepen op een bepaald moment 2 ruiters voor mij op de rijbaan heel simpel omdat er verder geen voet of fietspaden zijn. Op het moment dat ik ze zou passeren kwam er een tractor met een machine er aan gekoppeld van de andere kant dus moest ik even inhouden. Mooi de gelegenheid om mijn fototoestel te pakken en een plaatje te schieten, toen ik vervolgens passeerde was er geen enkele schrik reactie bij de dieren noch hun berijders te zien. Luk raak heb ik mijn camera in achterwaartse richting gehouden en weer afgedrukt, het resultaat was in mijn ogen verbluffend, alles was en bleef onbewogen, door een passerende Quest laat niet iedereen zich afschrikken. Met dit ritje van vandaag is de totaalstand ondertussen opgelopen naar 13.490 km.

Wind voor en/of nadeel ?

De grote vraag is, “Is wind nou een voordeel of een nadeel”, ik heb het vandaag ervaren zowel in positieve als in negatieve zin. Dinsdag, oppasdag in Friesland, en als het weer het half toelaat ga ik helemaal met de Quest dus ook vandaag. Vanmorgen om kwart over 7 reed ik van het pad af (ja de weg is weer grotendeels open) richting Friesland op de weerspiegeling van de Quest zag ik dat er wat kleine spatjes op waren gekomen dus echt droog was het niet meer tot op 2/3 van mijn rit heb ik wat meer en minder regen gehad, niet erg maar af en toe, moest er een vinger als ruitenwisser dienst doen. Enkele kilometers buiten Middenmeer kwam ik er achter dat de GPS nog niet was ingeschakeld, met één druk op de knop was dat geregeld. Er stond een behoorlijke wind die ik van Middenmeer naar Den Oever tegen had en op de Afsluitdijk schuin achter de dijk en toch ook weer niet zo voordelig dat het niet hinderlijk was, de Quest moest ik af en toe flink corrigeren om rechtuit te blijven gaan. De laatste 36 km vanaf de hoek in Friesland waar de Afsluitdijk overgaat in het vaste land kon ik even uitblazen heerlijk voor de wind, althans schuin achter. Om iets voor half 10 was ik ter plaatse en heb mijn dochter nog even gesproken die meestal rond die tijd vertrekt. Dus 2 uur en een klein kwartier onderweg geweest.
De dag verliep verder probleemloos, kwart voor 12 de kinderen van school halen en zorgen dat ze hun broodje krijgen met het nodige drinken.Daarna één van de twee weer op tijd op school brengen en de andere vermaakt zich zelf prima tot half 4 haar broertje weer thuis komt.
Om 5 uur als m’n schoonzoon thuis komt ga ik samen met hem nog een bakkie koffie doen en daarna vertrek ik richting Noord-Holland. De wind leek wel sterker als vanmorgen en iets meer naar het oosten zodat hij nu ongeveer noordnoordoost zat. Tot het begin van de dijk was het volop schuin voor en op de zijkant wat stevig trappen betekende, maar éénmaal de “hoek” om de Afsluitdijk op leek alles vanzelf te gaan, wat een enorm wind voordeel, vanaf dat punt tot aan het einde van het fietspad bij Den Oever duurde precies 37 minuten haast onvoorstelbaar het gemiddelde over die afstand zal in de buurt van de 48,5 km p/u gezeten hebben, het maximum was volgens de GPS 57,8 km, toen ik vertrok uit Oudemirdum was het 8 minuten over 5 en 2 uur en 2 minuten later stond ik thuis, kletsnat van het zweet maar zeer voldaan over de windsituatie van deze stormachtige oppasdag.

Geurende hyacinten

Woensdag, zonnig weer, alles lijkt geschikt voor een rondje door de noordkop van de provincie en dan als het zo uit komt langs de bollenvelden. Niet dat alles nu al in bloei staat maar mogelijk dat de narcissen en hyacinten behoorlijk kleur geven aan het ontluikende voorjaar.
Eerst de banden nog even controleren, (gistermorgen stond de achterband plat) en dan inladen, telefoon, watervoorraad in de camelbak, digitale camera en standaard een tas met reservematerialen om indien nodig een band te kunnen vervangen of plakken en nog wat kleine sleutels, je weet maar nooit, en standaard ligt er ook altijd een tas met reserve kleding en een jas. Zo zie je maar dat het inwendig een vrachtvoertuig begint te worden wat bij nader inzien dik boven de 40 kg totaal gewicht komt, neem alleen de watervoorraad maar in de camelbak (4 ltr.)
Als ik me heb omgekleed en nog wat heb gegeten ga ik op pad, de straat is nog steeds niet zo ver dat ik zo weg kan rijden, het trottoir is vanaf mijn woning wel aangelegd dus een stukje lopen en dan echt op weg. De kap ligt achter mijn stoel en in korte broek en een shirtje lijkt het net al echt zomer. Ik besluit om eerst maar via de Alkmaarseweg richting Broek op Langedijk te gaan, het zoeft er over, alles met de wind schuin achter, bij Noordscharwoude ga ik rechtsaf om bij het plaatsje Schoorldam het Noordhollandskanaal over te steken en mijn route te zoeken richting Schoorl.
Door Schoorl en Groet is het niet direct vol gas door een bochtige weg met de nodige zijwegen waardoor extra voorzichtigheid is geboden, als ik het dorp uit ben volgt al na korte tijd Hargen, even boven op de dijk kijken maar een korte blik op de Noordzee is voldoende om weer andersom te gaan en deze keer via de Hondsbosschezeewering verder naar het noorden te gaan, al snel kom ik door Petten en ga aan het eind linksaf richting via de Westerduinweg op naar Callantsoog. Kort voor Callantsoog ben ik rechtsaf gegaan omdat ik in de verte verschillende kleurige percelen zag staan. Wat een kleurenpracht enorme oppervlakten bloeiende hyacinten en narcissen, je zou de geur in de foto’s mee moeten kunnen nemen. Diverse keren ben ik gestopt om er in alle rust van te genieten, wat kan het leven weer mooi zijn, vervolgens linksaf langs het Noordhollandskanaal en toen bij de helihaven in Den Helder even kijken maar wat in het verleden wel mogelijk was, heli’s bekijken die starten en landen, bleek nu niet meer het geval te zijn , alles is in en weggebouwd. Vanaf Den Helder terug over het kanaal naar de bloemen in Breezand en omgeving, met een laatste ommetje via van Ewijcksluis kom ik aan de zuidkant van het Amstelmeer waar druk wordt gewerkt aan ophoging van de dijk, na een paar kilometer ben ik weer in de Wieringermeer en ga via de Ulkeweg en later via de Schagerweg weer op huis af en sta na een kleine 90 km weer thuis.

Samen uit, samen thuis

De datum nadert met rasse schreden, 6 april goede vrijdag, de vrijdag voor de Paasdagen wat wil dat allemaal zeggen. Gewoon dat er op die dag een toertocht wordt georganiseerd door de man op bijgevoegde foto. Vanmiddag kwam ik Matthijs Leegwater tegen in Abbekerk, we waren beide op weg naar huis, hij terug van zijn werk in Heerhugowaard en ik op de thuisreis van een dagje helpen in de tuin bij mijn vriendin. Omdat we onlangs wat intensief mailverkeer hebben gehad was het logisch dat we even zijn gestopt om bij te praten. Matthijs heeft een mooie en een lelijke kant, beter gezegd een goeie en een slechte kant, hoe dat zit ?
Heel eenvoudig om daar zelf achter te komen, kom 6 april ook naar Medemblik (bij de ophaalbrug) en sluit je aan bij de, om half 9 koffie-slobberende groep ligfietsers en fietsters die na de koffie van start gaan voor de Texeltoer van ongeveer 150 km. Voor aanmelding van deze tocht kijk op de site van Ted de Lange http://www.teddelange-ligfiets.nl/ en iets naar onder staat het mailadres van Matthijs Leegwater de man achter dit nieuw op te starten gebeuren. Was u nooit eerder op Texel, dit is de gelegenheid om in een rustig tempo ook eens van de rust op het eiland te genieten want er geldt één belangrijke regel: “Samen uit, samen thuis”

Kris kras - Noord Zuid

Rondje van noord naar zuid zou je het ritje van vandaag kunnen noemen, van morgen gestart vanaf middenmeer en dan gewoon draaien en fietsen in die richting die op dat moment in je op komt. Na een uur fietsen was ik ruim 30 km verder maar nog vlak bij huis, heel simpel van Middenmeer naar Wieringerwerf en dan langs het Robbenoordbos even langs de dijk, de haven “Oude Zeug” aandoen om te zien of er nog speciale activiteiten plaats vinden, wat niet het geval was, en dan door over de Ooster en Westerterpweg,een praatje maken bij Ben Tops, de man achter een speciaal polderevenement zie de volgende site http://www.poldertourinkar.nl/ en dan weer door.
Toen ik in de buurt van Middenmeer kwam ben ik thuis aan gegaan om iets te eten en rond 1 uur weer voor het tweede deel gestart, zulk mooi weer is geweldig, korte broek en geen kap op de Quest, echt zomers. Na de middag ben richting Obdam gegaan om daar het laatste nieuws te vernemen m.b.t. het Westfrieslandspel, het loopt allemaal geweldig maar wat zit er een werk aan, echt onvoorstelbaar en dat dit alles door een paar mensen met een drukke baan tot stand wordt gebracht, ik blijf me verbazen. Vanaf Obdam ben ik richting Hoorn gegaan en was van plan om via Zwaag te rijden maar de massale colonnes scholieren hebben me op andere gedachten gebracht, 3 soms 4 breed over de weg slechts reagerend op auto-claxons ook nog niet altijd, nee dan maar een andere weg. Zo kwam ik via Zwaagdijk in Wervershoof en Onderdijk daar nog langs mijn jongste zus die niet thuis bleek te zijn en dan het laatste stukje via Medemblik weer naar huis, net 104 km waardoor het totaal nu op 13.061 km is gekomen. Een geweldige dag door de natuur in het Hollandse landschap.

Alles wordt of is anders

Vanmorgen las ik een stuk in het NHD “In het spoor van de nachtfietser” het onderwerp is uiteraard de fiets en in dit geval de man die er op zit.
Dirk de Vries uit Wervershoof, een gewone “Westfries” die z’n “moerstaal” nog onverbloemd spreekt maar daarnaast een groot fanatiek wielerhart heeft. Dirk wil voor z’n 65e levensjaar 500 keer het IJsselmeer rond hebben gereden en dat zal hem bij leven en wel zijn zeker lukken.
In het verleden heb ik wel eens een paar keer met Dirk en z’n maats mee gefietst, op de racefiets, en dan was ik een enkele keer wel eens blij als er iets voorviel waardoor er gestopt moest worden, het kon een lekke band zijn of een brug die open ging even op adem komen, maar echt stoppen zonder reden was er nooit bij, Dirk had altijd haast.
Maar zoals hij zelf al aangaf in het verslag, alles is aan het veranderen, ook bij mij is dat het geval. Dirk fietst 15.000 km per jaar en ik kom niet verder als een goeie 10.000 km, een ander veel groter verschil is, ik wil graag met hem en zijn kornuiten mee fietsen want voorheen was het een soort strafexpeditie als ik probeerde te volgen maar nu zou ik de confrontatie graag aangaan, hij op zijn super de super lichte racefiets van nog geen 9 kg en ik met mijn Quest van incl. bagage wel ruim over de 40 kg.
Echt de tijden zijn veranderd, Dirk is 63 jaar en wordt in december 64 en ik ben nu 66 jaar en hoop in augustus 67 te worden en toch hoop ik dat ik Dirk en z’n maats een keer achterop rij om zo ook een keer aan te tonen dat ik sneller kan door de veranderde techniek.
Echt er is in de wielersport niets mooier dan met een plezierig gangetje anderen achter je te laten vooral als dat tegen een behoorlijke wind in gebeuren zou.

p.s.Bijgevoegde foto is tijdens de Telemark Tours genomen toen ik nog weg was van de racefiets net als Dirk (2e van links)

Ligfietstocht rondje Texel

Nu een keer iets over wat gaat komen, nooit eerder was ik van plan om in groepsverband een ritje te gaan maken maar het gaat er wel van komen als alles gaat zoals ik en hopelijk velen met mij gaan beleven. Ik heb ooit een keer in mijn verhaaltjes op internet geschreven over onderdelen die ik mee had gekregen vanaf Velomobiel in Dronten naar Matthijs Leegwater in Twisk een vriendelijk dorpje niet zo ver vanaf mijn woonplaats, Middenmeer.
Die zelfde Matthijs is zo’n enthousiaste velomobieler dat hij op vrijdag 6 april net voor de Paasdagen een tocht heeft gepland naar en over het eiland Texel.
Door een aantal toevalligheden gingen er een paar mailtjes over en weer en was het voor mij ook zover dat ik er warm voor ben gelopen. Ooit heb ik voor de Fiets-Toerclub in de Wieringermeer een z.g. Texeltoer op papier gezet toen ik nog fanatiek met de racefiets bezig was en het lijkt me hartstikke leuk om nou eens met anderen ook weer die kant op te gaan.
Ik zet hieronder de aankondiging zoals ik hem vond op internet, dus laat iedereen zijn best doen om mee te fietsen en zo dit evenement te laten slagen en er, indien mogelijk een jaarlijks terugkerende toertocht van te maken.


Ligfietstocht rondje Texel.Op goede vrijdag 06-04-2007 gaan een aantal ligfietsers een rondje Texel fietsen (150km). Ze vertrekken om 9.00 uur vanaf Ted de Lange ligfietsen Vooreiland 1b Medemblik.De koffie staat vanaf 8.30 uur klaar. Eten en drinken voor eigen rekening.Wij zijn om 18.00 uur weer terug in Medemblik. Wilt u meefietsen geef u dan opbij Matthijs Leegwater: leegwater1966@quicknet.nl

Veilig op de dijk ?

Hollands weertje vandaag, vanmorgen mist en weinig zicht en vanmiddag weer volop zon. Voor vandaag stond maar een kort ritje op de “rol” de fiets wegbrengen naar een veilig onderkomen achter slot en grendel en daarna weer naar huis om eindelijk weer eens wat aan de tuin te doen. Niet dat dit mijn grootste hobby is maar het moet er toch wel wat netjes uitzien. Allereerst langs de zijkant, een smalle strook omgespit langs de woning en daarna het zelfde langs het schuurtje en tot slot een beginnetje gemaakt met het stuk achter de woning.
Omdat alles redelijk was opgedroogd heb ik ook het gras gemaaid en later geverticuteerd waarbij zakken vol met mos los zijn gekomen en nu maar hopen dat ik niet te rigoureus ben bezig geweest. Als het weer zo blijft zijn er straks weer mogelijkheden genoeg om weer wat langere ritten te maken en zo nu en dan fanatieke wielrenners achter je te laten.
Gistermiddag in Friesland was dat het geval evenals op de heenweg in Abbekerk, jonge jongens/mannen die de snelheid van de Quest nog niet kennen en dan verwoede pogingen doen die al na enkele honderden meters tot het verleden behoren.

Eén keer naar De Woude

Bijna tweehonderd kilometer en een foto buiten de route hoe zit dat, heel simpel, twee dagen op een fiets verschillende locaties en zo is het gekomen. Doordat er nog steeds flink gerommeld wordt bij mij in de straat verblijf ik wel eens een dagje op een ander adres en vanaf die plaats hebben we zondag gefietst op “gewone” fietsen, ja, wat is gewoon tegenwoordig, maar een ieder die dit leest begrijpt het wel. Vanaf Zuidoostbeemster langs het Noordhollandskanaal richting Oost en West-Graftdijk en na wat gedraai op het fietspad aangekomen richting Alkmaar, na een kilometer linksaf de autoweg oversteken als de stoplichten ons toestemming verlenen en dan nog een kilometertje naar het pontje van
De Woude.
Wat zoek je in hemelsnaam op De Woude heb ik nu zelf ook geconstateerd. Maar Wim en zijn vrouw vinden daar juist datgene waar ze naar hebben gezocht, ik, wij hebben het nu een keer “in het echt” gezien, ’t wordt echt formidabel, maar de plek ………… nee wij zouden hier niet kunnen wennen hebben we bedacht, maar als watersportliefhebber is het best te doen denk ik, hélaas ik ben een echte landrot en mijn laatste wens zou iets met een boot of iets dergelijks zijn maar daarvoor zou ik nog 1000 andere wensen kunnen bedenken. En dan ook nog even opsteken in een echt “bruin café” waar de chocomel met slagroom van uitmuntende klasse was, en dat mag zeker worden genoemd, hélaas was de cappuccinomachine kapot zei men.
Vervolgens nog even Marken-binnen bezocht omdat ik dacht dat er ook een klein weggetje door het land liep om zo weer op de route naar Spijkerboor te komen en vandaar naar Purmerend maar dat was er niet en toen zijn we iets verder naar de brug gereden waar we overheen en later onderdoor konden om zo onze weg te vervolgen. Een leuk ritje waar we beiden van hebben genoten vooral ook omdat het zulk geweldig weer was.
En dan die kleine 200 km, vanmorgen ben ik naar mijn dochter en kleinkinderen gefietst in Oudemirdum en als je dan begint in Zuidoostbeemtser en je rijdt vervolgens langs Middenmeer en Wieringerwerf en je houdt maar niet op dan sta je na 120 km op de plaats die je wilde bezoeken, een kleinzoon die grote verhalen heeft over zijn fietsprestaties, de laptop en de gewone pc, daarnaast een kleindochter die zich al had omgekleed om straks pony te gaan rijden, wat is dat toch heerlijk zulke blije vrolijke wezentjes.
Iets na 1 uur ben ik weer richting Noord-Holland gegaan en dan maar eens zien of ik thuis onderdak kan komen. De terugrit verliep net zo mooi als heen en toen ik ’s middags thuis stond, want zowaar het is gelukt, stond de teller op 198 km precies en gaf het apparaatje ook aan dat het gemiddelde 36,8 km was geweest, het totaal staat nu op 12.743 km.

Wordt dit een toekomstige Quest-rijdster ?

Het weekend staat weer voor de deur zoals dat zo mooi heet, voor mij(voor ons) is het altijd weekend lijkt wel. Als je niet meer in het dagelijkse werkproces zit heeft het leven nog meer mooie dingen dan wanneer je nog bij de werkende klasse behoort.Vanmorgen weer een keer een leuk ritje gemaakt, niet direct ver maar gewoon even een 80 km om niet te veel te ontwennen, afgelopen week was het weer ook voor mij net even te slecht en te nat om veel met de Quest rond te toeren. Doordat ik niet veel heb gefietst de afgelopen dagen kwam ik op het idee om de buitenkant maar een keer onderhanden te nemen want een gladde glimmende bolide vraagt af en toe om een vertederende zachte hand om tot dat glimmen te komen en dus met een emmertje en een spons aan de slag, nadat ik hem had gewassen en afgelapt leek in de was zetten echt niet nodig, hij glom aan alle kanten weer als nieuw. En toen proberen mijn vriendin zover te krijgen dat ze er in zou gaan zitten en misschien zelfs zou gaan rijden want wie weet komt er zo misschien weer een nieuwe Quest-rijdster bij, nee het zit er niet in, ze vond en vind het maar een griezelig en gevaarlijk voertuig waarbij je te veel risico’s loopt dat er brokken van kunnen komen en er minimaal een ziekenhuis opname in het verschiet ligt. Dat leuke ritje van vanmorgen ging gewoon langs de Purmerenderweg naar Oosthuizen en vandaar richting Hoorn waar ik gewoonlijk voor Hoorn richting Berkhout neem, om de drukte van het stadsverkeer te ontlopen, en dan via Bobeldijk en Wognum richting Middenmeer op zoek, parallel aan de A7. Thuis gekomen moest ik de laatste 100 meter lopen en de Quest voorzichtig achter me aan slepen om zo op mijn eigen pad te komen. Er ligt nu een “bed” van zand en hoogovenslakken waarop de eerste auto’s alweer geparkeerd stonden in de straat, maandagmorgen moeten ze allemaal weer elders geparkeerd staan omdat er dan weer groot materiaal door de straat moet maar het begint weer ietsje veiliger te worden zoals ik dat heb bekeken. Weer terug naar Zuidoostbeemster, via de zelfde weg en toen kwam ik hem weer een keer tegen Kees van Hattem in zijn witte Mango, de man uit Heerhugowaard. Even stoppen en kletsen natuurlijk, Kees vertelde trots dat hij wat aanpassingen had laten verrichten aan zijn fiets en één daarvan is een Rohloff-naaf waar hij koning te rijk mee is, begrijpelijk zo’n aanpassing is wel kostbaar maar geeft ook veel comfort, na een korte pauze zijn we weer ieder onze eigen weg gegaan en was ik na een paar uur weer in Zuidoostbeemster. Het totaal wat de teller op dit moment aangeeft is 12.545 km en nog steeds dezelfde achterband die ondanks alles nu 4 keer lek is geweest.

Zomaar een ritje

Het is vandaag de 5e maart en de berichten zijn matig tot slecht te noemen maar als ik buiten kijk valt het allemaal erg mee. De zon zie ik zelfs af en toe en de wind is ook nog acceptabel dus ik denk er over om toch maar alles zo te regelen dat een rondje fietsen er weer in kan zitten.
Eerst wat boodschappen gedaan om wat in huis te hebben dat als warme maaltijd kan worden gebruikt en dan op naar mijn vriendin waar mijn gele “banaan” (dat zeggen de kleinkinderen) onderdak heeft gevonden zolang er bij mij in de straat gegraven wordt. De vorige keer heb ik me op vreemd terrein begeven, d.w.z. in de omgeving van Purmerend en zuidelijker en dan speciaal de “binnenlanden” in, dat is niet goed uitgepakt en dus heb ik besloten om vandaag weer een bekender pad te volgen maar nu eens in omgekeerde volgorde.
Niet van Middenmeer naar Zuidoostbeemster en dan met een omweg weer naar huis maar vandaag eerst met de auto naar Zuidoostbeemster en vervolgens daar van start voor een leuk ritje met de Quest. Eerst richting Obdam, even horen hoe het loopt met de voorintekening van het Westfrieslandspel, mijn zus Gerda vertelde trotst dat ze al ruim 1650 voorinschrijvingen hadden en daar was ze druk mee bezig alle namen en adressen in de computer te zetten.
Ik verbaas me elke keer weer over de hoeveelheid werk die er aan vast zit, eerst hebben ze al die vragen met antwoorden op een rijtje gezet en nu de organisatie van de bestellingen, eerlijk petje af voor zoveel inzet en het resultaat.
Maar goed ik ben fietser en geen spelletjesmaniak dus na de koffie weer op pad, laat ik eens kijken of ik bij mijn huis kan komen, vanmorgen lagen er nog een aantal tegels van het trottoir en stond de hele “handel” bij mij voor de deur, wie weet misschien lukt het nog een keer en dan kan ik meteen even wat eten en vervolgens weer op de retour omschakelen.
Het is gelukt, onderweg kwam ik er wel achter dat de wind af en toe toch “pittig” begon te blazen van de zijkant dus een beetje extra controle op de rijrichting was af en toe wel nodig. Gelukkig is alles goed gegaan en ook met een klein ommetje kwam ik om kwart voor 3 weer aan op het startpunt en stond er 120 km op de teller, het totaal staat nu als ik het goed heb gezien op 12.420 km. Ook de overige gegevens heb ik genoteerd vanaf de GPS, het bewogen gemiddelde stond op 33,7 km p/u en het maximum is ergens 53 km geweest, dus alles werkt nog redelijk en ik heb weer een geweldige dag gehad.

Waterland

Het weer zou vandaag zonder meer slecht zijn, maar het viel eigenlijk erg mee tot vanmiddag zo rond 3 uur toen begon het weer te regenen. Mede doordat het vanmorgen toch wel goed was kon ik de verleiding niet langer weerstaan en ben vanmiddag dus een stukje gaan fietsen met de Quest. Omdat hij door omstandigheden niet thuis staat eerst met de auto naar mijn vriendin en dan ben je niet zomaar weer weg, koffie “effe” kletsen en dan een broodje eten en daarna toch maar omkleden en op pad.
Alle keren rijd ik vanaf dat adres de zelfde route maar nu ben ik eens een andere kant opgegaan. In Purmerend over de brug en meteen rechts aanhouden en na een paar bochten over de 2e brug de stad weer uit richting Neck en alles waar ruimte is. Nou ik heb het geweten, geen enkele beschutting meer van beplanting of bebouwing dus lekker in het open veld.
Maar ondertussen begon de lucht wat te betrekken en de wind ging af en toe over naar stormkracht, recht tegen wind in was geen enkel probleem en een aantal keren passeerde ik mensen die waren gaan lopen omdat ze niet tegen de wind in konden fietsen terwijl mijn tellertje zonder problemen op 34 a 35 km stond. Omdat ik in een voor mij onbekende omgeving was ben ik gewoon hier en daar een afslag ingegaan en zou wel zien waar ik uit zou komen. Na een aantal kilometers en over ook een aantal bruggen had ik geen idee meer waar ik terecht zou komen, over de volgende brug waarbij ik niet te hard durfde gaan omdat de wind me flink bang begon te maken en er enorm veel water in mijn omgeving was had ik toch nog weer een beetje geluk.
Omdat dit stukje wat voorzichtiger ging en ik boven op de brug pas zicht kreeg op mijn te volgen route was flink remmen de enige remedie. De weg hield op en ging over in een modderig pad met plassen en als ik me goed herinner stond er een bordje met zoiets als “Jisperveld” en nog een naam die me ontgaan is maar verder fietsen was vanaf hier niet meer mogelijk, dus achteruit laten zakken en keren. Op de weg terug ging de wind zo hevig te keer dat ik heb besloten om dit, overigens mooi landschap, te verlaten en richting startplaats te gaan.
Volgende keer beter zullen we maar zeggen, in een nieuwe omgeving is wel mooi maar het moet wel veilig zijn m.b.t. de weersomstandigheden en dat was me nu wat te …..

Opgravingen

Ja daar lijkt het momenteel op bij mij in de straat, alles is of gaat op z’n kop. Hoe wil je hier nog met een Quest door.
Afgelopen vrijdagmorgen zou het voor het laatst zijn geweest dat we met “voertuigen” op twee, drie of vierwielen de straat in of uit zouden kunnen. Donderdagavond was iedereen zover dat de nodige maatregelen waren genomen om niet vast te komen op je eigen erf.
Zo ook ikzelf, ’s middags de Quest weggebracht naar mijn vriendin en die heeft mij weer naar Middenmeer gereden met de auto om ook mijn benzine verslinder op te halen.
In de vaste overtuiging dat alles nu echt serieus was geworden belde ik zaterdag een buurvrouw om te horen of alles nu onbegaanbaar was in de straat. Nee hoor je kunt nog net als vorige week normaal op je erf komen want er is wat vertraging geweest maar maandagmorgen gaat het echt gebeuren, dan starten ze op de kruising voor de school i.v.m. de vakantie van deze week. En nu, maandagmorgen kan ik nog op het erf komen met de auto, wat is het geval, door de vele regen in het afgelopen weekend is een deel van het nieuw geplaatste systeem omhoog gekomen en moest weer worden opgegraven en herplaatst om geen problemen te krijgen in de toekomst.
Ik ben er net even heen gelopen om te zien hoe het allemaal komt en gaat worden. Er wordt heel wat grond verplaatst en het is echt onmogelijk om met welk voertuig dan ook op de openbare weg te komen. Het ergste vind ik dat ik nu niet zo gemakkelijk weg kan met de Quest, eerst naar mijn vriendin met de auto, dan omkleden, vervolgens een rondje kiezen van toch minimaal 60 tot 80 km, liefst meer. Dan weer in ’t gewone “pak” , nee, en dat met kans op regen en veel wind. ’t Is jammer, ik moet me inhouden, maar zodra de gelegenheid er weer is ga ik, al is het ook wat extra heen en weer rijden met de auto om bij de Quest te komen.

Quest en het "Westfrieslandspel"

Maandagmorgen, voorlopig de laatste maandag dat ik vanaf mijn eigen pad de straat op kan rijden. Aan het einde van deze week zal de straat voor minstens 4 weken open liggen voor onderhoud van het riool en afwateringssysteem. De auto zal ergens anders onder gebracht moeten worden en ook de mogelijkheid om met de Quest naar de doorgaande weg te komen zal voor een bepaalde tijd moeilijk zo niet onmogelijk worden.
Maar vandaag toch nog maar even van de gelegenheid gebruik gemaakt om nog even een rondje te maken, weinig wind geen regen en ook nog een momentje de zon gezien, hoewel dat maar heel kort was. De route ging weer als vanouds richting Zuidoostbeemster daar heb ik even wat afgegeven en meteen weer verder omdat mijn vriendin net van start ging naar de tennisbaan om zich daar een poos heerlijk uit te leven. En dan via het fietspad langs het kanaal voor Purmerend rechtsaf richting Oost-Graftdijk, West-Graftdijk enz. tot voor Alkmaar en dan rechtsaf richting Schermerhorn, via wat omwegen en “snelle” wegen kwam ik op de Obdammerdijk waar de koffie zo gezet was.
Op dat adres kreeg ik een ruime toelichting op een nieuw spel wat in de maak is, het “Westfrieslandspel”. Een heel leuk spel met alle denkbare vragen over Westfriesland, wie bedenkt zoiets, 3000 vragen in een aantal categorieën met antwoorden en zo’n 500 foto’s die allemaal betrekking hebben op van alles en nog wat binnen de Westfrieseomringdijk, bij vele fietsers bekend om z’n uitgestrektheid. Als hoofdplaatsen op de ronde over de dijk op het speelbord staan plaatsen als Alkmaar, Hoorn , Enkhuizen , Medemblik en Schagen en op het platteland zijn de 2 startplaatsen gecreëerd.
Ik was één van de gelukkigen die dit spel met nog een aantal mensen een aantal weken geleden voor het eerste mocht “proefspelen” voor het in productie zal worden genomen en hoe …………..
Geboren en getogen op dat Westfriese land en in de veronderstelling dat ik heel wat wist over Westfriesland zowel over het dialect de geschiedenis de foto’s en alles wat ik nog meer kreeg te beantwoorden, nou vergeet het maar, ik was op les, niks meer en niks minder.
Wat is er veel meer in dit spel samen gevat dan de doorsnee burger zou kunnen vermoeden. Voor iedereen die iets zoekt, voor zomaar een cadeautje of voor het vullen van de sinterklaas of kerstpakketten een geweldig leuk cadeau waar zeer veel zorg aan is besteed.
Er is al belangstelling van een aantal bedrijven die het als een heel leuk cadeau zien voor het kerstpakket voor het personeel aan het eind van dit jaar. Zelfs voor intekenen is mogelijk heb ik begrepen mail mij eventueel voor meer gegevens.
Met dit laatste ritje, wat bij thuiskomst meer op een rit leek van 109 km is de totaalstand nu op 12.281 km gekomen en was mijn gemiddelde vandaag 35,3 km p/u op de teller en volgens de GPS 107,6 km met een gem. van 35,1 km p/u dus welke moet ik nu serieus nemen, het is voor mij om het even maar wel duidelijk dat er weinig afwijking zit in de apparatuur.

Rond heeft iets.

Een vreemde uitdrukking als "kop" boven dit stukje. Inderdaad maar wat wil het geval, vanmiddag toen ik weer eens op pad was kwam ik langs een bepaald punt wat van toepassing is op zovele dingen. Ik kom er straks vanzelf op terug aan het einde van dit verhaal.

Zo rond kwart over 12 ging ik van huis richting Zuidoostbeemster, na een ruime kilometer, toen ik een blik op het tellertje wierp zag ik dat alles nul aangaf, geen kilometer gereden en snelheid ook 0 km dus even stoppen en het onderdeeltje aan de spaak weer even in de goede richting draaien, na deze handeling ging alles weer zoals het gewoonlijk gaat. Er stond wel een stevige zijwind waardoor het nou niet direkt prettig reed maar het weer was verder goed. Op dit traject passeer ik ook de kantoren van de grote geldverstrekker en sponsor/eigenaar van de voetbalclub AZ uit Alkmaar : D.Scheringa.

Dat is op zich niets bijzonders het enige nadeel van de plaats van dit kantoor en vooral ook door de omvang, is het feit, dat het dan ook wordt bevolkt door een groot aantal personeelsleden die tijdens een middagpauze nodig moeten luchten, begrijpelijk. Een nog groter nadeel is dat een deel van deze mensen van baas Scheringa, meent dat naast het kantoor ook de openbare weg en fietspaden tot hun domein behoren, je begrijpt het al, je kunt claxoneren en bellen als een gek maar die enkeling gaat geen stap opzij, ze praten volgens mij dan nog over zaken enz. hoe ze iemand wat lichter kunnen maken in financieel opzicht, beter gezegd "een poot kunnen uitrukken".

Gelukkig was deze ergernis maar van korte duur en verliep de rit verder zonder oponthoud, op mijn einddoel werd ik allerhartelijkst ontvangen en samen hebben we wat foto's bekeken en daarbij een bakkie thee gedronken. Na enige tijd ben ik weer in de Quest gestapt en ben via Middenbeemster naar De Rijp en vervolgens naar Graft gereden. Na een paar kilometer over een open dijkje kom ik in Grootschermer, ik rijd het dorp uit over de brug en ga meteen rechtsaf richting Schermerhorn. Als ik naar rechts kijk over het water zie ik de beeldentuin van kunstenaar Nic. Jonk, op dat moment werd het idee geboren om daar een paar foto's te maken en een stukje in de serie te schrijven. Ronde vormen hebben iets, zet alles maar eens op een rijtje, denk aan deze beelden allemaal mooie ronde vormen, denk aan een vrouw allemaal ............ vul zelf maar in, denk aan de Quest waar vind je nog meer zulke mooie ronde vormen, echt je kunt er niet omheen ROND HEEFT IETS.

Waar komt Lely teug ?

Wel of geen mooi fietsweer, ik was toch van start gegaan en eenmaal onderweg keer je niet zo snel meer om. Dinsdagmorgen naar Oudemirdum om deze dag oppas te spelen, de kinderen van en naar school te brengen en alles wat daarbij hoort. Ik had al tegen mijn dochter gezegd , als het weer een beetje redelijk is kom ik met de Quest en het leek redelijk dinsdagmorgen. Om half 8 ging ik van start en gleed de eerste bocht in de straat door, dat wordt uitkijken onderweg. Maar het viel met de gladheid erg mee, via Wieringerwerf langs de A7 alles over mooie wegen richting Afsluitdijk. In de Wieringermeer kreeg ik een beetje natte sneeuw en meteen wat lichte slipbewegingen van de Quest als ik wat te fors uithaalde in de bochten, dus even temperen. Op de Afsluitdijk volgde weer een flinke sneeuwbui maar dan moet je alleen je stuur recht houden zonder bochten en later langs de Friesekust in de buurt van Workum was het nog een keer flink raak. Ja wat is dan nog redelijk fietsweer, dit niet in elk geval.

Ik ben daar een nachtje overgebleven en woensdagmorgen weer richting Noord-Holland gegaan, de lucht zag er niet echt florisant uit en ik had het idee dat het wel snel mis zou gaan, maar niets van dat alles, tot ik thuis was alleen maar in een heerlijk zonnetje gefietst.

Het enige op onthoud bestond uit 2 lekke banden. Toen ik in net voor Makkum reed en een paar foto's had gemaakt van de enorme koppels ganzen in de wei kon ik voor mijn gevoel niet echt meer opgang komen, met wat extra kracht op de pedalen kwam ik net op 35 km. Mijn eerste gedachte was dat de rem misschien weer aanliep maar dat kon haast niet en was ook niet het geval, gewoon constateren bij een controle dat één band bijna leeg was en de andere behoorlijk zacht. Dus een tijdje klussen langs de weg en zorgen dat je dan niet te veel afkoelt.

Vervolgens weer van start en nu liep het echt weer zoals het normaal ook gaat, lekker gangetje tussen de 35 en de 40 km.
Op de Afsluitdijk had ik de wind recht tegen maar ook dat vormde geen probleem, wel bij Breezanddijk even gestopt om de banden nog even te controleren en toen weer verder. Op ongeveer 5 km voor Den Oever, bij het monument is de restauratie bijna helemaal klaar. De laatste puntjes worden nog op de "i" gezet en dan is alles klaar voor het "jubileum" 75 jaar Afsluitdijk. Vele jaren stond de uitvoerende "geestelijke" vader van de Zuiderzeewerken in brons gegoten bij Den Oever op een sokkel en keek uit over het IJselmeer en de Afsluitdijk. Door besluiten van hogerhand, die vaak niets anders te doen hebben en zo tot besluiten komen moest het beeld verplaatst worden. Lang was zijn toekomstige "huisvesting" onzeker maar na lang nadenken wist men het, we verhuizen hem naar het monument kan hij ook eens iets anders zien. Een "kopie-tje" is er ondertussen ook gemaakt en geplaatst in de Flevopolder, maar Lely komt terug, zeer binnenkort. En als dat zover is hoop ik een foto te plaatsen waarbij de sokkel van ondergeschikt belang is.
Met dit ritje is het totaal op 11.896 km.

Vrij ritje over de dijk.

Maandagmorgen, 11 uur en van start voor zo maar een rondje, waar ik heen zal gaan weet ik eigenlijk nog niet maar het is mooi weer en de zon komt er af en toe even bij.

Eerst maar eens richting Obdam, bij de familie Wester ben ik al een paar weken niet geweest en daar is het altijd gezellig voor een praatje en een bak koffie. Inderdaad de eerste reactie was ook zo, "We hebben je al een tijd niet gezien" na de koffie ben ik via de Zomerdijk richting Hoorn gegaan en vanaf dat punt via de dijk naar Enkhuizen en vervolgens naar Medemblik en Middenmeer.

Zo is het wel erg kort omschreven waar ik toch wel wat langer over heb gedaan. In Hoorn, de eerste Zuiderzeestad, heb ik geprobeerd om alle drukke punten te omzeilen en met zo min mogelijk "poes pas" op de dijk te komen, kan niet zeggen dat dat onverdienstelijk is gegaan, op de dijk aangekomen leek het net of de wind was gedraaid en ik nu wat meer de hulp van achter kreeg maar dat bleek achteraf toch niet het geval.

Bij Enkhuizen liep het ook allemaal prima en zonder erg veel oponthoud kwam ik weer op de dijk na de tweede Zuiderzeestad. Vervolgens op naar de derde Zuiderzeestad, Medemblik, voor ik daar was kwam ik mijn jongste broer tegen op de hoek van de Kagerbos/Simon Koopmanstraat in Wervershoof. Ben was met de racefiets net van start en was van plan om naar Den Oever te rijden en weer terug. We hebben even samen gereden maar ik moest me inhouden en hij moest alle zeilen bijzetten dus na enkele honderden meters gingen we elk onze eigen weg.

Thuis gekomen stond de teller op 97 km en was het gemiddelde 33,7 km p/u geweest, en dat ondanks het passeren van 3 stadjes waar je echt niet door kan rijden zoals je het liefst zou doen.

De totaalstand is momenteel 11.471 km, in de winterperiode telt het toch minder snel dan in de rest van het seizoen.

Water-overlast ?

Vanmorgen voor het eerst sinds 2 weken weer een klein ritje gemaakt, even naar een verjaardag van een familielid. Omdat ik meen dat ik nog een hele hoop dingen moet doen ben ik meer even gebleven, dus een kort ritje van Middenmeer naar Wervershoof, een retourtje van 36 km. Omdat het toch maar voor even was nam ik mijn fototoestel niet mee en ging via Medemblik langs de dijk over het fietspad richting Onderdijk en dan naar Wervershoof. Er stond toch nog een stevige wind wat me vooral opviel toen ik langs het IJselmeer reed na het gemaal "Vier Noorderkoggen" bij Medemblik. Witte schuimkoppen op de golven en af en toe wat geruk aan de Quest. De weg naar Wervershoof was snel afgelegd en na een paar bakken koffie en wat toebehoren bij een verjaardag, ging ik, omdat ik het dus druk meende te hebben, weer na een klein uurtje richting huis. Uiteraard via de zelfde weg maar dat was even schrikken toen ik weer langs het fietspad vlak bij het IJselmeer reed, het water kwam over het lage dijkje en spoelde een flink deel onderwater maar ook het fietspad vertoonde meer water dan mij lief was, ik veronderstelde dat het met een paar centimeter wel over zou zijn, maar nee hoor de Quest schepte water dus afremmen en met een "slakken gangetje" verder, keren kon ook niet meer, en zo kwam ik weer op het hoger gelegen gedeelte. Na de middag moest ik weer op pad, nu met de auto, en toen heb ik toch nog even een paar foto's gemaakt van deze bijzondere ervaring. Een man van de gemeente was net bezig om borden te plaatsen zodat er verder geen ongelukken zouden gebeuren.Het water van het IJselmeer wordt met zo'n harde wind uit het oosten dus flink opgestuwd tegen de Noord-Hollandse kust wat toch zorgt voor water-overlast.

Angstig moment

Vaak heb ik in de blogspot van Wim Schermer gelezen dat hij nog al eens problemen heeft gehad met paarden die zijn pad "kruisten". Laatst reageerde er nog iemand erg laconiek op één van de verslagen met een uitdrukking dat de paarden in Noord-Holland nogal onrustig zijn t.o.v. de paarden in het Groninger gebeuren. Zelf ben ik ook al vele malen met de edele viervoeters geconfronteerd geweest en alle keren hield ik me in m.b.t. snelheid en vooral door de ervaringen van Wim en ik moet zeggen dat ging altijd goed, tot vorige week. Fietsend vanaf Middenmeer richting Hoorn en verder in zuidelijke richting, ging ik via de voor mij vaste route en die loopt voornamelijk in het verlengde van de A7 dan weer links dan weer rechts van de snelweg. Vanaf Abbekerk volg ik het fietspad naar de oversteek in Benningbroek en zo'n kilometer voor die oversteek/kruising gebeurde het. Ik zag een jonge amazone aan komen rijden op een heel mooi paard zoals ik dat als leek beoordeelde, met in mijn achterhoofd twee gedachten, Wim is huiverig voor paarden en de man uit Groningen verwijst het zo'n beetje naar het rijk der fabelen, met mijn gevoel erbij geprojecteerd dacht ik dat de man uit Groningen wel gelijk zou hebben, dus niet te veel snelheid minderen. Ik heb het geweten, op zo'n 20 meter voor mij maakte het paard een enorme sprong en ik dacht dat hij zo de A7 op zou rennen maar gelukkig had het meisje het dier goed in de hand en wist ze hem van die richting af te krijgen, als een "raket" ging hij er van door en net voor het viaduct wist ze het beest weer tot bedaren te brengen. Voorzichtig ben ik weer verder gereden en heb me verontschuldigd en gezegd dat ik de volgende keer eerst wel zal stoppen. Ze reageerde nogal onbezorgd met de woorden "Och deze is nogal onrustig maar het ging wel even erg hard" Dus als er paarden onderweg in de buurt van een Quest komen kijk dan uit want alles is mogelijk dat weet ik nu ook uit ervaring, liever even stoppen om ongelukken te voorkomen.

" Sonja Bakkeren? "

Daar gaan we weer, de eerste rit in 2007. Alle plichtplegingen van de afgelopen feestdagen zijn weer goed doorstaan en het eerste ritje zit er weer op. In het verleden heb ik altijd gezegd ik kan eten en drinken wat ik wil maar groeien doe ik nergens van, hélaas het is iets anders geworden. Was ik in het verleden vast geprikt op 80 kg enkele jaren geleden is dat naar beneden gegaan en was het altijd zo tussen de 76 en 78 kg.
Na de feestdagen en NIET fietsen is het weer bijna het "oude" gewicht van 80 kg.
Maar het is weer achter de rug en de Quest is weer van stal geweest, banden even bijpompen en hélaas tot de ontdekking komen dat de linker voorrem weer iets vast blijft zitten, na wat heen en weer bewegen van de remhandel blijft hij weer vrij van het remsegment en lijkt alles weer geregeld.
Welke route zal ik nemen, de keuze is niet moeilijk, alle wegen zijn recht en er zijn geen stoplichten in de buurt dus eerst maar richting Flevoweg, onderweg even naar kennissen aan de Tussenweg om ze nog een voorspoedig 2007 te wensen en dan weer verder.
De windvlagen lijken wel steeds sterker te worden en dat rijdt niet echt lekker dus ik zoek een route die zoveel mogelijk recht tegen wind in gaat, in Lambertschaag ga ik rechtsaf over de Oosterboekelweg en zo kom ik na nog wat kleine bochtjes naar links en naar rechts uit eindelijk op de A.C.de Graafweg waar de eerste stoplichten m’n tempo even tot bedaren brengt. Ik vervolg mijn route via Zijdewind langs Schagen om op de laatste kruising rechtsaf te gaan over het fietspad naar Middenmeer, een heerlijk rondje van bijna 50 km met een gemiddelde van 34,8 km p/u, en alles ondanks de lichte buitjes onderweg. Toen ik mij om ging kleden en nog even op de weegschaal ging staan gaf het apparaat aan dat ik 79,2 kg woog en nu ik weer onder de douche vandaan kom en weer de zelfde stap maakte stond hij op 76,4 kg, mijn fietskleding woog wel veel zwaarder als voor het fietsen en was ook nogal erg nat, daar zaten mogelijk die andere kilo’s in."Je kunt er niet voor Sonja Bakkeren"

De laatste ronde

Nog maar een keer proberen, zojuist een nieuw verhaal geschreven maar bij het "posten" is er iets fout gegaan waardoor het niet werd toegevoegd maar wat ik veel erger vind is dat ik het nu opnieuw moet schrijven.
Het afgelopen jaar is voor mij geweldig geweest, iets meer dan een jaar een fantastische vriendin waardoor het leven weer extra zin heeft gekregen in vergelijking met de periode daar voor en dan ook alweer ruim een jaar in een Quest rond fietsen, het is allemaal geweldig.
De laatste ronde dus in twee opzichten, het jaar 2006 is bijna ten einde en de laatste ronde in de Quest ging over de dijk.
De vraag is dan welke dijk, deze keer eens een rondje wat ik ooit heb bestempeld als de z.g. HEM-ronde wat zoveel wil zeggen als Hoorn-Enkhuizen-Medemblik alles over de dijk langs het IJselmeer. Starten in Middenmeer en dan dit rondje maken is iets meer dan 80 km. Ik had me voorgenomen om het nu eens een keer rustig aan te doen en ik mag zeggen dat die opzet redelijk is geslaagd. Volgens de GPS reed ik dit rondje van 81,5 km in 2 uur en 26 minuten waarbij er ergens een maximum snelheid is gereden van 45,7 km en het eind gemiddelde stond op 33,4 km per uur, allemaal binnen de perken om zomaar te zeggen. Het totaal aantal kilometers met de Quest is in mijn ogen behoorlijk voor een "bejaarde" (zo heet iemand toch die bijna nog van voor de 2e wereldoorlog is) 11.119 km en dat in 13 maanden. Het mooie aan dit alles is dat er geen kilometer met tegenzin is afgelegd, nee, vaak als ik ergens was geweest ging ik met een omweg naar huis, alleen al omdat het zo'n heerlijk vrij gevoel geeft in zo'n superfiets met de naam QUEST.

Rondje over dijken.

Heerlijk rustig weer geen wind en een beetje zon, als ik 's morgens van start ga staat de zon om deze tijd van het jaar erg laag en ik trek de klep van mijn pet extra diep over mijn ogen om zo toch veilig m'n rondje te kunnen maken.
Ik ga eerst richting " 't oude land" weer zo'n uitdrukking die alleen in de polder te horen is, de polder is ondanks z'n ruim 60 jaar, sinds de tweede keer dat hij droog werd gemaakt, altijd nog het nieuwe land. Dus wat buiten de polder ligt heet 't oude land.
Die richting is dan voor mij meestal eerst via Lambertschaag en Abbekerk en zo door Benningbroek en Wognum naar Berkhout enz. na een paar oversteken en bochten ga ik op het fietspad en vervolg mijn weg naar Oosthuizen waar ik de dijk neem om zo in Zuidoostbeemster te komen.
Na 40 km is er m'n vaste "routestop" waar ik altijd hartelijk wordt ontvangen en goed verzorgd. Zo rond half 2 vervolg ik m'n weg weer en ga deze keer ook weer voor Purmerend rechtsaf langs het kanaal. Als ik bijna in de buurt kom van Spijkerboor moet ik uit de Quest om hem voorzichtig door de berm te duwen langs een grote trekker met kiepwagen en een kraan die samen in de grond staan te "roeren" die uit het kanaal is gebaggerd. Als ik richting Alkmaar ga zie ik dat het bord wat aangaf dat de Oostdijk was afgesloten, is verdwenen. Dus meteen rechtsaf om te constateren wat men allemaal heeft verbeterd, nou aan het wegdek is niets verbeterd, alleen maar slechter geworden volgens mij, maar langs de hele Oostdijk hebben ze veel grond aangevuld op het talud van de dijk en wat volgens mij nog niet klaar is. Maar ik ben ook geen persoon die hier met verstand van zaken over kan oordelen dus de tijd zal het leren wat er verder nog gaat gebeuren.
Aan het einde van de dijk wel iets opvallends, ooit, nadat ik het heb opgezocht zag ik dat het 15 maart 2004 is geweest, had ik een foto gemaakt van wat toen nog een bouwval was en waar de verbouwing maar niet wilde vlotten.
Afgelopen zomer had ik al het idee om hier nog een keer een foto te maken, er staat nu echt iets leuks wat toen haast onmogelijk leek. Rechts op de schuur die er achter staat is in de dakpannen nog het nummer 47 te zien als bewijs dat het dezelfde bouwlokatie is. Toen ik later thuis kwam zag ik dat het net een rondje was geworden van 100 km waardoor het totaal nu op 10.995 km is gekomen.

Mobiel op laag niveau.

Een mens is een simpel wezen, ook als je in een Quest rond gaat rijden. Gister vertelde ik dat ik via ZO Beemster een rondje had gemaakt langs de Langereis enz. en dat ik daar een kennis was tegen gekomen.
Vandaag heb ik ook weer even een klein rondje gemaakt en nu werd het slechts 66 km. Toen ik gistermiddag weg ging bij mijn vriendin zocht ik een moment naar mijn mobiele telefoon, vast ervan overtuigd dat ik hem bij me had toen ik van huis ging.
Hélaas hij was toen niet te vinden, niet in mijn tas, niet in de Quest, echt nergens te vinden. Waar zal ik hem hebben laten slingeren, in de garage gekeken in en om huis ook op het gras waar de Quest op z'n kant had gelegen bij het banden pompen.
Onvindbaar, ja wat nu, waar moet ik nu zoeken. Met de gewone telefoon mijn mobiel bellen leek me de oplossing, inderdaad hij ging gewoon over in de garage, dus dacht ik die ligt op de werkbank of daar in de buurt. Ondertussen had ik hem alweer uitgedrukt wat tot gevolg had dat ik het spoor meteen weer bijster was. Dus weer opnieuw bellen en ja hoor ik hoorde de "noodkreet" en wel uit de Quest, dat kon toch niet ik had al zo serieus gezocht.
Wat bleek nu, gistermorgen met het licht smeren van de ketting had ik de beschermkap iets te ver naar voren er weer opgezet en onderweg in de buurt van Abbekerk was ik gestopt om het storende geluid op te lossen, even de beschermkap los getrokken en weer opnieuw, en nu op de juiste plaats, terug gezet. Tijdens deze handeling is mijn mobiel van af z'n vaste plaats in de kettinggoot onderin de Quest gegleden en werd pas ontdekt na een paar telefoontjes en tientallen kilometers later.
Met een doek heb ik hem weer wat opgepoetst en geconstateerd dat er een klein gleufje in de body is gesleten door de ketting maar hij werkt nog en zal voortaan geen kans krijgen om op zo'n laag niveau mee te rijden.
Gelukkig heb ik hem onderweg niet nodig gehad want hij was wel enige tijd echt spoorloos

Langs de Langereis

Klinkt leuk, maar wat is de werkelijkheid. Vanmorgen was het eindelijk weer een keer ideaal fietsweer, weinig wind denk ik, en een heerlijk zonnetje erbij. Eerst de banden even nakijken en bijpompen, voor 7 atm. en achter 5. Nadat dit geregeld was nog even wat eten en drinken en dan van start. Het is ondertussen wel tegen 11 uur maar ja wat wil je, eerst de kerstboom optuigen en hier en daar wat ophangen en neer zetten om wat van de Kerst-sfeer in huis te krijgen en dan op pad.
Ik had ondertussen een telefoontje gehad van mijn vriendin dus was de route snel vastgesteld, richting ZO Beemster. Na 40 km precies stond ik achter het huis en kon ik m'n inmiddels natte plunje vervangen door iets droogs, ja zweten is in de Quest zo klaar. Vooral omdat het nog steeds geen winter wordt en de temperaturen veel te hoog zijn is het vaak te warm in de "gele bak".
Over het algemeen kleed je jezelf vaak te warm voor zo'n ritje, het zou best nog in de korte broek kunnen maar als je dan uitstapt staat het ook zo raar om deze tijd van het jaar, in de zomer oké maar tegen Kerstmis, nee dat zou niet mogelijk moeten zijn.Na op m'n pauze-adres even iets te hebben gegeten en gedronken ben ik met een kleine omweg weer naar huis gereden. Dat omrijden gaat dan net voor Purmerend rechtsaf langs het kanaal op een mooi fietspad, langs Spijkerboor richting Oost en West-Graftdijk en dan een paar keer helemaal rechtsom en omhoog richting Alkmaar, daar schieten ze nog steeds niet erg op met de wegen en ook voor de fietsers blijft het bedroevend slecht, aan alles is te merken dat een fietser een soort derde rangs verkeersobstakel is. Parkeren doe je als wegwerker en automobilist naast de rijbaan dus op een fietspad en die lummels die dan niet met een auto gaan moeten maar niet zeuren.
Vanaf Alkmaar richting Stompetoren en net voor Schermerhorn linksaf via de Noordschermerdijk langs Ursem en bij Rustenburg rechtsaf steeds langs de ringvaart tot Heerhugowaard via de Plemdijk enz.naar de Langereis.
Weer een weg langs het water, Nederland is per slot van rekening niet voor niets een waterland. Aan het begin van de Langereis is bovenstaande foto gemaakt, net toen ik daar mee klaar was kwam er een bekende op een sportfiets aan rijden, Arnold Schalkwijk uit Wieringerwerf. Al diverse keren hebben we elkaar ontmoet, voorheen onder zakelijke omstandigheden en tegenwoordig allebei als "fietsfanaten", dat kan ik gerust ook van hem zeggen, kom ik met de Quest op een ruime 10.000 km per jaar hij gaat ver over de 13.000 km per jaar, dus ik ben maar een beginneling.
Thuis gekomen stond het gemiddelde op 35,5 km was de max. snelheid 54,5 km en was de rit deze keer 103 km lang geweest wat het totaal op 10.729 km heeft gebracht.

Harde wind en de Quest.

Ja daar zit je dan, met dit weer is zelfs een Quest niet het meest ideale vervoersmiddel. Harde wind, en dan van opzij is toch een beetje link en vooral als je dan ook nog over dijken en langs brede sloten en vaarten fietst. Schreef ik vorige week nog dat ik die week nogal wat kilometers had gefietst, deze week ben ik eigenlijk nog niet weg geweest, nou ja 35 km naar m'n jongste broer in Wervershoof dat is alles.
Vandaag en ook de komende dagen zal ik niet in de gelegenheid zijn om de Quest van "stal" te halen, voor onderhoud is dat uiteraard wel mogelijk.
Maar welk onderhoud, een druppeltje olie op de trappers en de ketting heb ik ook al een hele tijd niet meer gezien dat is dan eigenlijk het enige. De buitenkant wordt met regelmaat netjes gehouden met de autowasborstel en als het enigzins nodig lijkt ook nog een beetje was er over om hem te laten glimmen.
Het grotere tandwiel voor bevalt mij prima, standaard was er een tandwiel gemonteerd van 52 tanden dat is nu vervangen voor een 57 tands en dat is wel wat zwaarder om te trappen maar nu gebruik ik de achterste tandwielen van de derailleur tenminste (voor deze aanpassing fietste ik bijna altijd op de 52x12 of 52x11) en staat hij meestal op de z.g. 6e of 7e versnelling wat neer komt op 57x14 of 57x13 dan heb ik als het wat vlugger "moet" altijd nog twee mogelijkheden over n.l. 12 en 11 op de cassette van het achterwiel. Kenners zullen vast wel zeggen, "Veel te zwaar" het zal best waar zijn maar ik kan niet licht fietsen, ooit in de beklimming van de Alpe d'Huez, toen nog met de racefiets, passeerde ik twee Fransen en boven gekomen werd er driftig gekeken en gecontroleerd wat voor versnelling ik reed, "Combien des dents" toen ik zei dat er voor 52 en 42 tanden zaten en achter was toen mijn grootste tandwiel 23 was hun reactie "C'est impossible" .
Hard fietsen heb ik altijd gezegd, dat kan ik niet, maar op de grote plaat lang volhouden gaat me prima af en mogelijk dat dit op latere leeftijd ook nog een tijdje zo zal blijven.

Onbeperkt fietsen met GPS ?

Vandaag 1 december 2006 een rustig weertype hoewel het volgens alle deskundigen veel te warm is voor de tijd van het jaar. Afgelopen week zijn er wel wat extra kilometers gemaakt heb ik achteraf wel gezien, maandag ruim 100 km, dinsdag ruim 100 km, woensdag naar Oudemirdum 160 km en gistermiddag nog weer even een ruim rondje wat tot resultaat heeft gehad dat de totaalteller nu op 10.590 km staat. Toen ik gistermiddag thuis kwam zag ik op de GPS (Garmin 60CS) dat het "bewogen gemiddelde" ook netjes aangaf hoe mijn gem. snelheid was geweest over zo'n 81 km, 35 km per uur, de teller van de fiets gaf 35,2 km aan dus de tellingen gaan echt wel serieus. Sinds kort heb ik een GPS aangeschaft, meer een "speeltje" met aan de andere kant de ervaring dat ik een paar keer in een aantal grotere plaatsen totaal de weg kwijt was en aangezien draaien en keren met de Quest niet direkt eenvoudig is leek me een GPS wel ideaal. Hoewel, een aantal kilometers omrijden is ook nooit een probleem, maar als je niet weet of je naar het centrum gaat of naar de buitenkant van een stad dan is zo'n stukje techniek wel aan te raden.
Maar dan, welke kan er redelijk lang zonder aparte voeding.
Zodoende is mijn keus gevallen op het voornoemde apparaat wat zo'n 20 uur op 2 penlite's werkt. En met oplaadbare-batterijen is één en ander lang vol te houden. Dus op zoek via Marktplaats.nl en het resultaat is duidelijk en tot volle tevredenheid. Daarnaast hoop ik dat we er tijdens onze vakantiewandelingen ook dankbaar gebruik van kunnen maken in de bergen via de topografische kaarten.