Een appeltje voor de dorst

Na de dag van gisteren kwam er vandaag niet al te veel van fietsen, regen, motregen, in ieder geval geen weer voor mij om van huis te gaan. Maar de informatie via de media gaf aan dat het vanmiddag  mogelijk droog zou worden en dat was inderdaad zo. Ik had voor vandaag een kort tripje op het programma, even naar Wognum/Nibbixwoud om een zak van 5 kg grote Elstar appelen op te halen om die morgen op een heen en weertje naar Oudemirdum te brengen. Het was nog maar amper droog of ik was al onderweg, op volle snelheid richting de appelen leverancier waar ik precies 18 km voor onderweg ben geweest en dan 5 kg voor slechts € 5,- topkwaliteit rechtstreeks van de tuinder. Vanaf dat punt ben ik even doorgereden naar Oostwoud om bij Jan en Anny langs te gaan, ze zijn beiden weer op de been maar ze moeten nog wel even rustig aan doen, maar het komt allemaal weer goed. Toen ik bij Jan weg ging leek de lucht wel iets lichter te worden en inderdaad toen ik de polder inreed kwam hij er zowaar al een beetje bij, de zon. Ook de mensen die bezig waren met de kooloogst konden vast wel wat zon gebruiken al gaat het dan ook nogal wat gemakkelijker als toen ik mijn vader daarbij moest helpen maar dat is ook al zo’n 60 jaar geleden, ben ik dan al zo oud ? Nee hoor, je moet er gewoon niet bij stilstaan dan merk je het ook niet. Toen ik thuis het pad opreed was Julian bezig met de bal en dat gaat hem verrekte goed af, zijn top om de bal hoog te houden staat meen ik op 148 keer en dat als je nog maar 7 jaar bent, een toptalentje. Eenmaal binnen heb ik de dagteller weer op nul gezet en zag dat het 42 km was geweest, morgen mogelijk een keer of 4 zoveel, we zullen zien.

Echt onderhoud in Dronten

Wat is klein en wat is groot onderhoud, ik ben weer een heel stuk wijzer geworden na vandaag. Vorige week de Quest op mijn manier goed onderhanden genomen, alles schoon en droog voor zover ik dat kon zien en beoordelen en waar nodig uit elkaar halen en smeren. Alleen de wiellagertjes had ik niet in voorraad dus die komen wel, op het dorp niet te verkrijgen bij een groot mechanisatiebedrijf en na een telefoontje met Dronten waarbij ik de vraag stelde of ik een afspraak moest maken voor vervanging van de wiellagers vertelde Ymte dat dat niet nodig was. De beslissing was snel genomen, ik laat het gelijk in Dronten even doen. De vorige keer heb ik een tijd zitten prutsen voor ik ze eruit had dus vandaag goed weer en meteen op naar  ”Velomobielstad” aan De Vliet in Dronten. Prachtig weer en om goed half 8 was ik onderweg en na ruim 82 km stond ik binnen, Theo en Allert waren de enige aanwezigen vandaag. Allert nam hem meteen onderhanden en als de vakman bezig is komt van het één het ander. Ik kan weer jaren vooruit zoals het nu weer is, vraag me niet wat er allemaal is vervangen, niet allemaal door de onvrijwillige “badbeurt” maar vooral door slijtage van de afgelopen jaren, 56.000 km vraagt gewoon een keer om goed onderhoud en dat is vandaag gebeurd. Op een bepaald moment moest Allert weg en nam Theo het over maar al met al werd het wel een andere berekening van tijd dan ik me had voorgesteld maar nuttig was het zeker. Zo rond een uur of 3 ging ik weer richting Noord-Holland via dezelfde route als heen. Alles liep vlot alleen bij de sluis bij Lelystad was het een drama, een flinke boot ging centimeter voor centimeter door de sluis, hij was volgens mij met links en rechts 5 cm speling, net van het juiste formaat om het verkeer lang op te houden. Na ongeveer 20 minuten kon alles weer verder maar het was wel een tegenvaller want nu is het donker voor ik thuis ben maar gelukkig is ook mijn licht weer als nieuw want vanmorgen toen ik van huis ging was er maar weinig meer wat goed werkte, het water was kennelijk doorgezakt in de schakelaars waarvan er ook 2 zijn vervangen. Maar alle leed is weer geleden en na 165 km was de warme maaltijd zo gereed, dat gaat in de magnetron bijna net zo snel als een Quest.

Doorgaan met leven

Wat is er te vermelden als het een “rustdag” is, niet dat ik een echte rustdag heb maar ’t heeft nou die toevallig die naam van mij meegekregen. Zaterdag simpel in en om huis wat rommelen en een nieuw “speeltje” uit proberen. Uit mijn verslagen van de laatste dagen is wel duidelijk gebleken dat er geen schade aan de Quest was, wel extra onderhoud zoals drogen schoonmaken en smeren, maar daarnaast zat het toch niet erg mee met de overige spullen. Na allerhande systemen te hebben uitgeprobeerd om zowel de smartphone als het fototoestel weer tot leven te krijgen moet ik steeds meer gaan beseffen dat het ijdele hoop is. Ik heb dan een instelling van “niet zeuren” en zorg dat je verder gaat en los de zaak op. Gedeeltelijk kon ik één en ander oplossen zoals het mobiel bereikbaar zijn, de oude Nokia werkt weer perfect en er zijn enorm veel fototoestellen te koop. En voor dat laatste heb ik een keuze gemaakt waarvan ik later pas kan zeggen of het goed is geweest, na wat zoeken en passen en meten is het de Canon SX 50 HS geworden, de tijd zal het leren. Een paar “proefopnamen” heb ik hierbij geplakt, de ene gemaakt met mijn “mobieltje” en de andere met de nieuwe Canon. Buiten valt niet helemaal mee omdat het hier af en toe regent.

Groot onderhoud na de duik

Gelukkig heb ik mijn oude Nokia nog en kon ik toch een paar foto’s maken van de plek des onheils. Weer enigszins van de schrik bekomen ben ik vanmorgen op tijd opgestaan om de Quest weer in de juiste conditie te krijgen, na de duik van gisteren en daarna de volle laag met de slang om hem weer toonbaar te maken was de elektrische installatie behoorlijk van slag. Eerst maar een met de föhn in de hoogste stand alles flink “opwarmen” en inderdaad na een hele poos werkt alles weer zoals het hoort, nog wel even het palletje bijstellen van het parkeer/remlicht omdat dit blijft branden als ik de fiets vast zet op de rem maar dat is het ergste niet. Dan de schokdempers demonteren en schoonmaken en vooral de remtrommels die een voorraad water bewaren, ik kijk er van op dat het zo snel sporen van roest laat zien. De eerste kant is klaar en vervolgens de andere kant, waar dezelfde bewerking op wordt losgelaten, net toen ik zover was om de stuurstangetjes weer vast te zetten kreeg ik bezoek, Kees van Hattem, Kees vroeg of ik nog hulp kon gebruiken. Meteen stoppen en koffie tappen en alles van gisteren nog eens op een rijtje zetten. Kees gaat later door naar Jan Geel die even uit de roulatie is, niet ernstig maar hij mag even niet fietsen. Als ik later alles weer in elkaar heb gezet maak ik een z.g. proefrondje en ga dan uiteraard naar de locatie waar het allemaal mis is gegaan. Onbegrijpelijk, ik ben er al tientallen keren langs gegaan en altijd ging het goed en net gisteren niet. Het zal wel een combinatie zijn geweest van een stuurfout en wat blad waardoor ik helemaal de (mist) in ben gegaan, was het maar mist, er ligt nog zat op de verwarming om hopelijk nog weer een keer tot leven te komen. Voorlopig was het wel genoeg en de volgende keer ga ik zeker op een andere manier door deze bocht.

Daar vond ik mijn "Waterloo(p)"

Wat een dag, zoiets beleef je maar één keer hoop ik en de goede afloop was weer een enorme meevaller want toen ik ging schoot er van alles door mijn hoofd. Het was een dag van uitersten, ik ging vanmorgen van huis in de beste stemming en omdat de berichten voor de namiddag minder waren had ik me voorgenomen niet te ver van huis te gaan. Het werd een rondje van 82 km en wat voor rondje, rijdend op de parallelweg richting Alkmaarseweg besloot ik om via de fietstunnel onder de weg door te gaan en zo via de Cultuurweg te gaan. Er liep op het stukje fietspad naar het tunneltje een meneer met twee loslopende honden dus drukte ik op de claxon, als die beesten los lopen weet je maar nooit, maar er was geen reactie toen ik dichterbij kwam en nogmaals een korte signalering gaf draaide de man zich om en begon een enorme scheldpartij mijn richting, “Verd…. Ik ben niet doof, zodemieter op enz. enz.” ik was verbaasd “Wat is er aan de hand, twee loslopende honden en ik geef netjes aan dat het even oppassen is en U begint meteen te schelden” en weer kreeg ik de volle laag, onbegrijpelijk zulke figuren. Nadat ik weer tot mezelf was gekomen draaide ik de Cultuurweg in en daar stapte net iemand uit de auto om zijn viervoeter uit te laten, zou het hier weer zo gaan ? Juist helemaal andersom, ik heb een tijdje met deze man, meneer Tichelaar uit Middenmeer, staan kletsen en er werden over en weer ervaringen uitgewisseld over het verre verleden, hij o.a.bij Hoekenga en van Wieren in de tijd van de GMC’s en ik over de tijden bij de ZWM. Zijn hond liep rustig rond en nam alle tijd om te wachten tot zijn baasje uitgekletst was, dat is nou net het verschil met die eerder ontmoeting. Mijn ritje ging verder via Medemblik en Onderdijk naar Wervershoof even naar Aad en Ans dacht ik maar die waren er niet net als Ben en Riet. Dan maar weer door over Zwaagdijk waar de bomen nog steeds niet allemaal in veilige staat zijn gezien de meneer in hoger sferen en zo werd mijn rondje toch nog weer een ronde door wat meer richting Berkhout enz. te gaan. Op een bepaald moment reed ik aan de buitenkant van “De Waard” en heb nog even mijn neus laten zien bij de familie van Hattem waar meteen tijd was voor koffie en een praatje. En toen richting Middenmeer, alles verliep nog altijd zoals het zo vaak gaat en net voor het zelfde tunneltje als vanmorgen heb ik nog even staan praten met de familie Staal, was ik maar gewoon door gereden dacht ik later. De rest zou ik eigenlijk maar liever achterwege laten, ik leef nog laten we dat als eerste vaststellen maar wat ik vervolgens heb ervaren brrrrr…… na het tunneltje draait het fietspad rechtsom omhoog naar de aansluiting van de parallelweg maak je aan het einde een haakse bocht naar rechts en meteen weer links en toen ging het mis, ik stuurde rechtsom maar mogelijk door de snelheid (laat ik alle critici maar voor zijn) gleed ik een stukje rechtdoor over wat bladeren en daar ging ik van het talud af de plomp in. Er stond gelukkig niet veel water maar het gevolg was achteraf erg genoeg, twee dames die een wandeling maakten schoten te hulp evenals Jan Bouma die met zijn kleindochter op de fiets het hele spektakel zag gebeuren. Jan hielp me om de Quest weer boven te krijgen en nadat het meeste water uit er was gelopen lukte dat, ik miste alleen mijn GPS en het windschermpje, later weer in het water gestapt en na enige tijd vond ik de GPS maar het schermpje bleef onvindbaar, mogelijk meteen door de afvoerpijp in de stroming meegegaan. Thuis gekomen de balans opmaken, fiets uitspuiten en bagger en zand wegspoelen, constateren dat er kortsluiting is want alle verlichting knippert en verder geen schade aan de fiets, en dan, smartphone werkt niet meer, fototoestel werkt niet meer en zo zaten er ook nog wat reserve voedsel, een klein muziek apparaatje en drie sticks in mijn tas afwachten wat er straks weer tot leven komt maar het is wel een ervaring en zo zeggen mensen heel vaak “Je hebt zomaar wat” en dit had ik dus.

Het viel allemaal mee.

“Dolle dinsdag”, nou nee zo was het nou ook weer niet, wel een dag die meer bracht dan ik had verwacht. Heel simpel ik had verwacht dat ik niet zou gaan, of niet zou kunnen fietsen omdat de weersvoorspelling wat erg somber is en vooral omdat ik een mooi weer fietser ben. Maar het viel allemaal weer erg mee en dan denk ik vaak aan de blog “Het regent bijna nooit” het regent werkelijk veel minder dan wordt ‘beloofd”. Eerst even naar Andijk om bij Lia een bakkie te doen onderweg bedacht ik wel dat het toch vast wel zou gaan regenen die lucht vertrouw ik niet erg maar ik zie vanzelf wel wat het gaat worden. Via Medemblik langs de dijk naar Andijk maar er was niemand thuis dus dan meteen maar een rondje maken over Wognum en Benningbroek. Op Zwaagdijk bedacht ik dat ik wel langs de ”appelenboer” kon gaan om een zak Elstar appelen, jammer op zondag en maandag gesloten. Dan een stukje Wognum en zo via Benningbroek en Abbekerk naar “De Meer” waar net 55 km werd vol gemaakt.

Bloembollen kopen

                                                    Mantel Bloembollen Venhuizen

Zou het in de temperatuur zitten, ik kwam vanmorgen nergens iemand tegen op de fiets, wel een paar wandelaars maar verder was het overal stil langs de weg. Het ritje voor vandaag ging richting Hem/Venhuizen naar de firma Mantel om wat bollen te halen voor de tuin, nee niet voor mijn tuin, Tiny is groot liefhebber van bloemen en planten dus die is er hartstikke blij mee. De berichten waren nou niet erg veel belovend maar de wind is te trotseren en tegen de regen kan de kap er desnoods op, dus op weg. Omdat ik in Westfriesland redelijk de weg kan vinden is het ritje naar Venhuizen vrij simpel, Medemblik, Onderdijk, Wervershoof, Hoogkarspel , De Hout , stukje langs de weg Hoorn –Enkhuizen en dan rechtsaf richting Venhuizen. Het eerste gebouw is meteen al van deze bloembollengigant en toen ik het parkeerterrein op reed zag ik al een bord staan, “Ingang Winkel” een grote loods waar een klein hoekje is afgezet en ingericht als winkel met diverse soorten bollen in allerlei soorten, voorverpakt of los om zelf je zakje te vullen hier kan elke tuinfanaat zijn of haar hart ophalen. Ik had al snel mijn keus gemaakt, afrekenen en voor de spreekwoordelijk “een appel en een ei” ging ik weer richting Middenmeer. Morgen nog maar eens kijken of Tiny hier ook te “gast” kan zijn. Na mijn inkopen ben ik via Enkhuizen langs het stadspark naar de dijk gereden om naar huis te fietsen. Het is echt somber op de dijk, de lucht is grauw net als het IJsselmeer, nee er is niet veel te beleven. Als ik in Middenmeer ben zie ik dat de “trots” van het dorp, de enorme treurwilg bij de waterkant nu echt een wilg is om bij te treuren, de zware kop is tijdens de storm uit de boom geknakt en geeft een beetje een troosteloze aanblik. Toen de fiets weer in de garage stond zag ik dat het ritje 75 km was geweest en dat het totaal van deze Quest nu op 55.717 km staat

Van alles wat onderweg met de Quest

Mijn geplande rondje werd toch weer anders, eerst naar Ben en Riet op “ziekenbezoek”, “Ben heeft wat rommel aan de vin” zoiets kwam wel eens voor als de motorschuit niet vlot genoeg door het water gleed, noem het maar een oud Westfries gezegde, als iemand niet helemaal in orde was. Aangekomen in Wervershoof bleek de vogel gevlogen dus conclusie, het gaat weer goed met hem. Van Wervershoof even op verjaarsvisite in Blokker waar zus Ria weer een trapje hoger is geklommen op de jaarlijkse ladder van steeds ouder wordende mensen. Na koffie met gebak enz. een tijdje kletsen en dan weer door naar, ja waar zal ik nu naar toe gaan. Het werd zomaar een rondje via Blokker naar Hoorn en Berkhout dan door Grosthuizen en met wat bochten en afslagen richting Ursem. Langs de dijk staat nog altijd de banpaal uit vroeger jaren, op zich een “leuk” ding maar ook hier laat de crisis zijn sporen na, er is geen verf en tijd meer om dit monument toonbaar te houden. Anders als in de polder, vlak voor Medemblik kwam ik achter de veegmachine te rijden en met 11 km per uur “stoomde” ik op naar Medemblik, zo zie je maar weer overal is het anders, eerst over de 2 keer zo breed geworden Tussenweg dan achter een veegmachine en later langs de Obdammerdijk net voorbij de molen stil komen te staan omdat er een hele groep kalkoenen de weg overstak, maar dat levert wel weer een leuk plaatje op. Al met al was ik weer op tijd thuis na dit betrekkelijk kleine rondje van 87 km.